Nieuw wapen VS in Afghanistan: Tracy

[>Edwin<]

Amerikaanse gevechtseenheden gebruiken antropologen om het verzet te bestrijden

Tracy, het geheime wapen van de VS
Reportage
Sinds sociale wetenschappers optrekken met Amerikaanse militairen in Oost-Afghanistan, wordt er minder gevochten.

Shabak vallei
In dit afgelegen Talibangebied in het oosten van Afghanistan zetten Amerikaanse luchtlandingseenheden een nieuw, in hun ogen cruciaal wapen in om het verzet te bestrijden: een antropoloog genaamd Tracy.
Tracy, wiens achternaam om veiligheidsredenen niet mag worden genoemd, maakt deel uit van het eerste Human Terrain Team. Het team is onderdeel van een experimenteel Pentagon-project bedoeld om antropologen en andere sociale wetenschappers mee te laten optrekken met gevechtseenheden in Afghanistan en Irak.
Officieren prijzen het vermogen van Tracy's team om de stammenrelaties te doorgronden. En ze zeggen dat ze al concrete resultaten zien. Kolonel Martin Schweitzer, commandant van van de eenheid van de 82e Airborne Division die samenwerkt met de antropologen, zegt dat zijn gevechtsoperaties met 60 procent zijn afgenomen sinds de wetenschappers in februari arriveerden.
Zijn militairen konden zich zo meer richten op de veiligheidsituatie, de gezondheidszorg en het onderwijs. Schweitzer: 'We bekijken dit vanuit het oogpunt van een sociale wetenschapper. We zijn niet gericht op de vijand maar op het brengen van goed bestuur.'
Minister van Defensie Robert Gates ging vorige maand akkoord met de uitbreiding van het project met 40 miljoen. Antropologen en andere sociale wetenschappers worden nu toegevoegd aan alle 26 gevechtsbrigades in Afghanistan en Irak.
Maar er komt steeds meer kritiek uit academische hoek. Sommigen, verwijzend naar het misbruik van sociale wetenschappen bij het bestrijden van het verzet in in Vietnam en en Zuid-Amerika, hekelen het als 'huurlingen-antropologie.'
Hugh Gusterson, hoogleraar antropologie aan de George Mason Universiteit, heeft met tien andere antropologen opgeroepen tot een boycot van de teams, vooral in Irak. 'Hoewel voorstanders zeggen dat het werk van de teams helpt mee te bouwen aan een veiliger wereld, draagt het bij aan een wrede bezettingsoorlog.'
Amerikaanse officieren in Afghanistan noemen de adviezen van de wetenschappers echter 'geniaal.' Ze konden zo de situatie meer vanuit een Afghaans perspectief bekijken.
Het doel is om het werk van het lokale bestuur te verbeteren, stamleden over te halen bij de politie te gaan werken, de armoede te verminderen en dorpelingen te beschermen tegen de Taliban.
Ook Afghaanse en diverse westerse burgerfunctionarissen prijzen de antropologen en de nieuwe Amerikaanse aanpak. Maar ze zijn voorzichtig over het succes op de lange termijn. Veel economische en politieke problemen, die de instabiliteit vergroten, kunnen volgens hen alleen worden opgelost door grote aantallen Afghaanse en Amerikaanse civiele deskundigen.
De militairen van kolonel Schweitzer, die in kleine groepen in afgelegen gebieden worden ingezet, organiseren jirgas (lokale bijeenkomsten) om stammentwisten te beslechten die al decennia door etteren.
'Gewapend sociaal werk.' Zo noemt de Australische antropoloog David Kilcullen, een van de architecten van de nieuwe strategie, de aanpak van de Amerikanen. 'Je moet je blijven ontwikkelen. Anders ben je nutteloos.' zegt luitenant kolonel David Woods op de vraag of het leger wel in zijn sas is met dit werk.
Het antropologenteam speelde ook een belangrijke rol bij Operatie Khyber. Bij dit 15 dagen lange offensief probeerden duizend Afghaanse en Amerikaanse soldaten zo'n 250 Talibanstrijders te verdrijven uit de provincie Pakthia.
Tracy ontdekte in een van de eerste districten, waar het team binnenging, een ongewoon groot aantal weduwen in een dorp. Omdat ze geen inkomsten hadden, rustte een zware druk op hun zonen. Een last die de jonge mannen wel eens in de richting van de goed betalende Taliban zou kunnen drijven. Op advies van Tracy ontwikkelden Amerikaanse officieren een opleidingsprogramma voor de weduwen.
In een ander district interpreteerde de antropologe de onthoofding van een clanhoofd als meer dan alleen intimidatie. Volgens Tracy wilde de Taliban zo de Zadran, een van de machtigste clans in het zuid-oosten, verdelen en verzwakken. Als de Zadran verenigd kon worden, aldus Tracy, zou de clan kunnen voorkomen dat de Taliban nog langer in het gebied opereren.
'Noem het wat je wil, het werkt.' zegt kolonel Woods. De oprichting van de teams heeft zijn oorsprong in ervaringen van officieren in Irak die klaagden dat ze weinig informatie hadden over de bevolking.
Tracy beklemtoont dat ze het gebruik van hardhandige operaties, gericht op het doden van rebellen, wil verminderen. 'We moeten niet dezelfde fouten maken als in Irak.'

Bron: de Volkskrant van 9 oktober 2007
-----------------------------------------------
Zelf geef ik over dit project voorlopig nog geen negatief oordeel. Als het werkt is er niet een probleem mee. Maar een punt van kritiek die ik wel heb is dat er als de bliksem ook Afghaanse antropologen en andere sociale wetenschappers uit dat land bij moeten worden betrokken.
Ik ben me ervan bewust dat op een kritisch forum als Freethinker mogelijkerwijs met argusogen naar een project als deze wordt gekeken, en dat is prima want het kan evengoed ook werkelijk doorslaan naar wat de criticasters in het artikel aanvoeren. Maar dat is tot op heden nog niet het geval.
Is het inzetten van sociale wetenschap bij militaire operaties wel of niet aanvaardbaar?

[Secularizer]

(...) als de bliksem ook Afghaanse antropologen en andere sociale wetenschappers uit dat land bij moeten worden betrokken.

Natuurlijk, indien dat land bekend staat om zijn enorme aantallen wetenschappers.

Wie trekt er nog eens 'n blik Afghaanse doctorandussen open ?