Hallo Wulf,
Wulf '... Niet de handelingswijzen zelf, maar de wijze waarop ze vaak omkleedt worden - als in een uitgesproken ideologie - zouden gerechtvaardigd moeten kunnen blijven worden, ongeacht een eventuele schaarste'.
'...Op de dag dat er een keer oorlog uitbreekt, zullen daarentegen alle veganisten en vegetariërs al snel weer van hun ideologie afstappen'.
'...Nogmaals: niet de handelingswijzen an sich staan der discussie, maar eerder de ideologie die eromheen met graagte en in absolutische termen wordt verkondigd en die het handelen moet rechtvaardigen'.
Ideologie: wetenschap van de gronden van de kennis. Thans het geheel van van de beginselen, denkbeelden van een of ander stelsel.
Het vegetarisme als ideologie zou in strijd zijn met onze 'werkelijke' aard, nml. die van een omnivoor? Een deterministische gedachte. Aanpassingsvermogen, verandering is nml. een vereiste gebleken om te overleven als we de evolutie van bijv. de mens nagaan. En de ontwikkeling van de landbouw speelt daarin een grote rol. En met name de landbouw voor granen, groente en fruit biedt daarin uitkomst voor het voeden en daardoor overleven van o.a. grote getale mensen. De vleesindustrie is vooral een ideologie geworden die gebaseerd is op meer geld verdienen...
Wulf '... Kortom, het wel of niet vlees nuttigen is een beslissing van een andere orde als de beslissing om wel of geen wapen ter hand te nemen.'
Het wel of niet vlees eten gaat gepaard met het wel of niet ter hand nemen van een wapen. Diegene die hier vlees eten, laten het dier immers indirect via slachters voor zich slachten. Het zou een interessante vraag zijn of deze omnivoren anno 2004, zouden blijven vlees eten wanneer zij zelf het wapen ter hand moesten nemen om het dier te slachten.
Wulf 'Met 'mens zijn' werd in de stelling bedoeld, dat de mens als een omnivoor van nature ook vlees op zijn menu heeft staan, alhoewel subculturele deviaties dit gegeven soms hebben verdrongen. Nog voordat een extreme schaarste de mens tot beest zou maken - als dat beeld overigens gerechtvaardigd is - zullen eerst de culturele eigenheden weer plaats moeten maken voor de natuurlijke inborst, inzoverre die eigenheden de kansen op overleving in een sterk veranderde omgeving niet minstens evenveel zouden kunnen doen behouden.
'Dierenleven' J.M. Coetzee (2 maal winnaar van de prestigieuze Booker Prize). Een boek waarin op een scherpe filosofische wijze de mens, het dier en dierenleed centraal staat. Want in een discussie als deze zouden we allicht de voornaamste aanleiding van de discussie 'de mens en haar/zijn aandeel in het dierenleed' bijna vergeten. Wel eens in een abattoir geweest bijv.?; een natuurlijk uitvloeisel van de aard van het beest(je), de mens?
Wulf '... Vleeseten wordt doorgaans als een acceptabel gedrag gezien, slaan en slavernij ondersteunen niet.'
Over contexten gesproken. Je doet deze bewering in het hier en nu, anno 2004. Slavernij en slaan c.q. mishandeling is heden ten dage in elk geval in Nederland verboden bij de wet. Dat was echter niet altijd zo. In de 19e eeuw kwam pas het zgn. 'abolitionisme' op (antislavernijbeweging). Voor die tijd, de gehele geschiedenis door, was er slavernij in vele culturen in alle delen van de wereld. In de loop van de 19e eeuw werd slavernij echter in westerse landen op grote schaal bij wet verboden. In de niet-westerse gebieden bleef slavernij tot in de 20e eeuw een veel voorkomend verschijnsel.
Het eten van vlees wordt doorgaans, meestal als acceptabel gedrag gezien. De geschiedenis wijst echter uit dat deze uitspraak niet zo doorgaans is, als men allicht wil aannemen. George Bernard Shaw, Benjamin Franklin, Lord Byron en Mahatma Gandhi zijn maar een paar geschiedsfiguren die allen een vegetarische levenswijze er op na hielden. De reden van hun vlees-loze dieet had verschillende redenen.
En de zoektocht naar die redenen is een wezenlijk onderdeel van de mens, nml. : de mens als onderzoeker, de mens met moraal en bovenal een brein wat hen in staat stelt deze moraal op basis van cultuur of/en traditie te heroverwegen. Ook in die zin kan er over een eerder aangehaalde term als 'natuurlijke inborst' worden gesproken.
Die heroverweging kan gebaseerd zijn op zeven verschillende categorie-en:
ethische (bezwaren tegen het doden van dieren voor voedsel),
nutritionele (afkeuring van dierlijk voedsel),
economische (beperkingen),
religieuze of
filosofische normen,
esthetische (methode tot zelftucht) en
mystiek (geloof in de macht van dierlijk voedsel). Verschillende argumenten van al deze categorie-en zijn in een eerder (uitgebreide) topic
'vleesindustrie is verspilling van voedsel' uitvoerig en helder besproken.
Wulf Natuurlijk kunnen we zelf bepalen 'wie' we zijn, maar niet 'wat' we zijn. Het 'wie' bevraagt onze culturele identiteit, onze zelfperceptie en het beeld dat we met onze beredeneerde daden bij anderen oproepen. Het 'wat' bevraagt onze natuurlijke identiteit, en deze kunnen we nooit helemaal afschudden. Het 'wat' maakt ons tot omnivoren.
Correct. Met als aanvulling dat de mens kan streven naar een 'wat we willen zijn' in plaats van alleen ' wie' en 'wat' we zijn. Daarmee niet gezegd dat 'wat we willen zijn' slechts een streven is. Dit streven kan namelijk verwerkelijkt worden. Er zijn echter barricades die we bij dit streven tegenkomen. Barricades zoals bijv. traditie en dogmatiek. Een kind wat door zijn ouders is opgevoed met het idee 'vlees eten hoort', zal dit nml. argeloos aannemen. Een evt. her-evaluatie (heroverweging) door het kind kan pas vanaf ongeveer 6 jaar wanneer het beschouwende, abstracte denken zich ontwikkeld. Maar, uiteindelijke keuzes maken op basis van een evt. heroverweging is niet alleen een kwestie van (na)denken. Mensen maken nml. ook keuze op basis van een gevoel. En juist dat gevoel maakt dat veel mensen niet durven afwijken van de gebaande paden. Vlees eten hoort immers bij het gezin, de saamhorigheid; het staat voor een sociale omgang. Of vlees eten is het gevoel 'normaal' te zijn. En zo zijn er meer van dit soort, vaak onbewuste, gevoels-redenen om vlees te blijven eten.
Ten tijden van een voor onze generatie (alsnog) 'abnormale' situatie zoals bijv. oorlog, kan de mens zich dus gedragen als een omnivoor, mits er überhaupt (een bewerkelijk product als) vlees voor handen is. In deze zou het een kwestie van overleven kunnen zijn alwaar de mens vanuit zijn biologische ge-aardheid neigt naar calorie-rijk voedsel. Het uitgangspunt van 'wat' wij mensen in wezen zouden zijn, is daarom slechts een 'staat van zijn' gerelateerd aan de in evolutie zijnde situatie.
Wulf Betrokken op zichzelf heeft de maakbaarheid van het tot een moreel superieure ideologie geleid zo stellen ze; buiten zichzelf bepaalt de context welk verwerpelijks van de menselijke natuur naar buiten komt: zelfverdediging in oorlogstijd, poep eten tijdens een hongersnood; en vrouwen slaan omdat het 'nu eenmaal in onze aard zit'. Allemaal narigheden, die de argeloze omnivoor niet graag op zijn bord zou krijgen. Toch kiest deze persoon uit vrije wil ook voor vlees.
Een veronderstelde argeloze omnivoor die kiest voor vlees? Is hier dan sprake van een vrije wil? Een contradictio in terminus wanneer men dan eerder spreekt over het definitieve 'wat' hetgeen ons allen zou maken tot omnivoren
Er valt immers toch niets te kiezen volgens jouw stelling?
Wulf Uit de net genoemde meerderheid van de omnivoeren onder ons blijkt wel dat we de natuurlijke component ook verankerd vinden in een culturele setting. Sterker nog, het zou wel eens een gezonde culturaliteit kunnen zijn: waar natuurlijk gedrag ontspoort in schaarste, daar ontspoort cultureel gedrag in welvaart, mooiweerideologieën kunnen alleen dán opbloeien.
'Waar vrijheid van meningsuiting ontspoort in forums, daar ontsporen meningen in een brei van woord en gedachte, alwaar sofisme en demagogie, de wolf in schaapskleren (mogelijk) kan worden ontmaskert
'
Met groet
)
.