Partijloze democratie, de democratie in optima forma.

[Wouter.]

In de afsluitende dialoog van het kabinet met de samenleving in de Utrechtse Jaarbeurs op 21 mei, was ons partijstelsel geen punt van discussie. Ten onrechte, omdat juist daarin de kern ligt van de grote problemen van onze tijd. Deze zijn namelijk niet van partijpolitieke aard en kunnen daardoor nooit via het partijstelsel opgelost worden. Het is nu eenmaal godsonmogelijk om met hetzelfde stelsel dat de problemen veroorzaakt deze ook aan te pakken. Daardoor escaleren ze slechts. Alleszins begrijpelijk overigens, omdat het partijstelsel geen helend, maar een verdelend stelsel is. Voor het adequaat aanpakken van de problemen, dus in het belang van het algemeen(!), zal dit stelsel daarom de wereld uitgeholpen moeten worden. Een ingrijpende operatie die enkel zal kunnen slagen indien Den Haag zou inzien dat de problemen veroorzaakt worden door partijpolitiek denken, waaraan regering en parlement juist hun riante salariëring en aanzien te danken hebben.
Dit inzicht zal ons beleid dan ook (figuurlijk) de kop kosten, maar maakt gelijktijdig de weg vrij (zonder inzicht immers geen uitzicht!) voor de vervanging van de parlementaire-democratie door de partijloze- of consensus-democratie. Hoewel deze helende vorm van democratie nog nimmer is beproefd, kan nu al worden gesteld dat alleen daarmee de gemeenschappelijke problemen effectief aangepakt kunnen worden. Het behoeft immers geen betoog dat gemeenschappelijke problemen vragen om een gezamenlijke aanpak, in plaats van een - tot tweespalt oproepende - partijpolitieke!
Met andere woorden, uitsluitend in de (van het partijpolitieke denken verloste) partijloze-of consensus-democratie kan de behartiging van het algemeen belang volledig uit de verf komen, waardoor deze het predikaat ‘democratie in optima forma’ ten volle toekomt. Dit houdt in, dat zolang het begrip democratie gekoppeld blijft aan het bedrijven van partijpolitiek - dus aan het partijstelsel - de verfoeilijke strijd om de partijpolitieke macht nooit zal eindigen, waardoor het bestrijden van de problemen nooit verder zal komen dan ‘dweilen met de kraan open’. De kraan die na elke verkiezing steeds harder gaat stromen. Periodiek neemt daardoor de onvrede toe, waar dictatoriaal gezinde populistische creaturen dankbaar gebruik van maken. Een cordon sanitaire haalt daar niets tegen uit. Integendeel!

[DigiHeld]

Beste Wouter volgens de Leidsche Onderwijs Instelling kan het altijd Stouter.
Als je het nog eens in sesamstraattaal kan verwoorden kom ik je sneetjes brengen.
Mocht dit niet lukken dan voorzie ik een scheiding van bijbel(niet van bed).

De groenten van Merel

[Theoloog]

Cryptische liefdesverklaringen graag per PB uitwisselen. Dat Digiheld graag een excuus wil om Wouter ontbijt op bed te brengen is namelijk iets te veel informatie.

[DigiHeld]

Ik vindt het pas eng worden wanneer een ander mijn erotisch gedachtengoed weet te ontcijferen en verbaal weet te vertalen !
Als dit een wanhoopsaanzoek is hoor ik dat graag per PB theo, zoniet dan verzoek ik je om mijn geheimen niet verder te openbaren.

[fbs33]

In de afsluitende dialoog van het kabinet met de samenleving in de Utrechtse Jaarbeurs op 21 mei, was ons partijstelsel geen punt van discussie. Ten onrechte, omdat juist daarin de kern ligt van de grote problemen van onze tijd. Deze zijn namelijk niet van partijpolitieke aard en kunnen daardoor nooit via het partijstelsel opgelost worden. Het is nu eenmaal godsonmogelijk om met hetzelfde stelsel dat de problemen veroorzaakt deze ook aan te pakken. Daardoor escaleren ze slechts. Alleszins begrijpelijk overigens, omdat het partijstelsel geen helend, maar een verdelend stelsel is. Voor het adequaat aanpakken van de problemen, dus in het belang van het algemeen(!), zal dit stelsel daarom de wereld uitgeholpen moeten worden. Een ingrijpende operatie die enkel zal kunnen slagen indien Den Haag zou inzien dat de problemen veroorzaakt worden door partijpolitiek denken, waaraan regering en parlement juist hun riante salariëring en aanzien te danken hebben.
Dit inzicht zal ons beleid dan ook (figuurlijk) de kop kosten, maar maakt gelijktijdig de weg vrij (zonder inzicht immers geen uitzicht!) voor de vervanging van de parlementaire-democratie door de partijloze- of consensus-democratie. Hoewel deze helende vorm van democratie nog nimmer is beproefd, kan nu al worden gesteld dat alleen daarmee de gemeenschappelijke problemen effectief aangepakt kunnen worden. Het behoeft immers geen betoog dat gemeenschappelijke problemen vragen om een gezamenlijke aanpak, in plaats van een - tot tweespalt oproepende - partijpolitieke!
Met andere woorden, uitsluitend in de (van het partijpolitieke denken verloste) partijloze-of consensus-democratie kan de behartiging van het algemeen belang volledig uit de verf komen, waardoor deze het predikaat ‘democratie in optima forma’ ten volle toekomt. Dit houdt in, dat zolang het begrip democratie gekoppeld blijft aan het bedrijven van partijpolitiek - dus aan het partijstelsel - de verfoeilijke strijd om de partijpolitieke macht nooit zal eindigen, waardoor het bestrijden van de problemen nooit verder zal komen dan ‘dweilen met de kraan open’. De kraan die na elke verkiezing steeds harder gaat stromen. Periodiek neemt daardoor de onvrede toe, waar dictatoriaal gezinde populistische creaturen dankbaar gebruik van maken. Een cordon sanitaire haalt daar niets tegen uit. Integendeel!

Het hele verhaal breekt zijn nek op de vraag, Hoe krijg je consensus tussen twee groepen, waarvan de ene groep vecht voor het behoud v.d. centen, die de andere groep al vechtend probeert te krijgen"? (en zo weet ik nog wel een paar diametraal tegenoverstaande standpunten/belangen te noemen haha)