Freethinker.nl

Kitty schreef:Deze site lezende, vooral de eerste 14 punten, maakt duidelijk dat een 'gematigde' Islam een farce is en 'gematigde' moslims óf niet weten wat hun eigen religie inhoudt, óf zich bezig houden met misleiding.

Sebastiaan schreef:

Kitty schreef:Deze site lezende, vooral de eerste 14 punten, maakt duidelijk dat een 'gematigde' Islam een farce is en 'gematigde' moslims óf niet weten wat hun eigen religie inhoudt, óf zich bezig houden met misleiding.

No shit, de gematigde Islam is vergelijkbaar met onze zwarte kousen christenen op de hei, niet bepaalt gematigd.

Kitty schreef:

Sebastiaan schreef:

Kitty schreef:Deze site lezende, vooral de eerste 14 punten, maakt duidelijk dat een 'gematigde' Islam een farce is en 'gematigde' moslims óf niet weten wat hun eigen religie inhoudt, óf zich bezig houden met misleiding.

No shit, de gematigde Islam is vergelijkbaar met onze zwarte kousen christenen op de hei, niet bepaalt gematigd.

Wat ik bedoel is dat de Islam in wezen maar op een manier kan worden uitgelegd, en indien men zich daar niet aan houdt, kan men zich geen 'goede' moslim noemen. Ik zou zeggen lees de punten 1 t/m 14 maar eens, dat maakt een hoop duidelijk.

Huis van Islam schreef:Wie kennen de islam beter: de moslims of de christenen?

Het antwoord zal velen merkwaardig in de oren klinken, namelijk dat moslims niet alleen het christendom, maar ook hun eigen religie nauwelijks kennen! Dit wordt zo gesteld in de protestbrief die de heer Frans Zegers in 1991 aan de BBC schreef naar aanleiding van een documentair programma over de islam en waarin het Westen beschuldigd werd geheel onkundig te zijn van de islam: "Het Westen weet veel meer over de islam dan de landen van de islam van het Westen weten. Vanaf het eerste begin heeft het Westen de islam grondig bestudeerd, zodat ze er meer van afweten dan de mensen van de islam zelf, en dat gaat door tot op de huidige dag. . . Het wegen van feiten, de vrijheid van denken wordt in de islamitische landen belemmerd, ja, zelfs als godslastering beschouwd."

Wanneer een moslim het waagt om de tekst van de Koran kritisch te bezien, geldt hij daarmee als een afvallige van het islamitische geloof, waarop volgens de sjaria de doodstraf staat. Dat overkwam Abu Zaid in 1995, toen nog professor aan de universiteit van Cairo. Zijn kritische instelling kostte hem niet alleen zijn baan, maar ook moest hij scheiden van zijn vrouw, die immers als moslima was gehuwd met een niet-moslim, wat volgens de islam verboden is. Om aan dit vonnis te ontkomen, moest het echtpaar zo snel mogelijk Egypte verlaten. De Nederlandse regering zorgde voor het Nederlandse staatsburgerschap en de universiteit van Leiden bood beiden wetenschappelijk onderdak.

In het algemeen wordt het beoefenen van de sociale wetenschappen door de islam tegengewerkt, omdat hierbij het zelfstandig en kritisch denken van de mens wordt gezien als een bedreiging en zelfs als een vijand van de onderwerping aan Allah. Het gevolg hiervan is dat het individuele denken wordt geblokkeerd en het wetenschappelijke denken nooit kan afsteken naar de diepte. Sommige moslimgeleerden en –auteurs geven eerlijk toe dat zonder een ‘Verlichting’ zoals het Westen die heeft gekend, het beoefenen van de sociale wetenschappen in moslimlanden zich niet kan ontwikkelen: daarvoor zal eerst de sluier moeten worden afgeworpen!

Het in 2003 voor de tweede keer verschenen Arab Human Development Report van de Verenigde Naties constateert dat de Arabische landen niet vooruitgaan maar achteruit gaan. De drie voornaamste belemmeringen zijn het gebrek aan vrijheid en kennis (kritisch zelfstandig denken) en de positie van de vrouw.

Er is niet veel wetenschappelijk onderzoek nodig om tegenstrijdigheden in de koran te verklaren vanuit de verzameling informatie die Mohammed selecteerde bij zijn vroege contacten met joden en christenen. Wanneer een moslim hierop stuit, schrikt hij terug voor de logische conclusie dat het hier dus gaat om mensenwerk en niet om een ‘goddelijk boek’ dat uit de hemel is neergedaald. Wanneer hij hieraan zou toegeven, komt hij in de nabijheid van de onvergeeflijke zonde van sjirk: het beledigen van Allah en Mohammed waarover de fatwa wordt uitgesproken. Sommige moslim intellectuelen zijn hierbij inderdaad zover gegaan en hebben deze ‘vrije geest’ moeten bekopen met levenslang isolement of de dood.De geschiedenis als model

De cultuur in veel islamlanden heel statisch of zelfs ‘omgekeerd-dynamisch’, waar als gevolg van het fundamentalisme de klok van de ontwikkeling eeuwenlang wordt teruggedraaid. Het besef van economische achterstand kan leiden tot grote frustraties tussen ‘conservatieven’ en ‘gematigd-progressieven’ binnen een moslimland of tussen moslimlanden onderling. Maar de grootste frustratie is gericht op de Westerse landen aan wie wordt verweten dat het ‘achterblijven’ van de moslimeconomieën vergeleken met die van het Westen, het gevolg zou zijn van eeuwenlange kolonisatie en uitbuiting! ) Dit is voor velen – met name de radicale jongeren - de drijfveer om zich in te zetten voor de djihad, om daarmee spoedig de hele wereld te maken tot het ‘Huis van Islam.’

Theoloog schreef:Als Bijbel en Onderwijs nu 'vaut' is op elk denkbaar onderwerp: zou ze dan ineens correct zijn op het gebied van de islam? Nee! Ze pakt gewoon nog een paar pseudowetenschappelijke theoriën die in haar straatje passen.

Sararje schreef:Kity: kijk ajb even op de beginsite van hen:
http://www.bijbelenonderwijs.nl/
Of het nu waar is of niet wat op hun site staat, het is iig geen onbevooroordeelde site.

Sararje schreef:Of het nu waar is of niet wat op hun site staat, het is iig geen onbevooroordeelde site.

Als gevolg van deze twee geheel verschillende gezichtspunten voldoet geen van beide dialogen (tussen christenen en moslims en tussen het Westen en de islam) aan de primaire eisen van de dialoog. Daarom zouden Westerse mensen die het goed menen met de moslims in hun landen, kennis moeten nemen van de geschiedenis van de moslimlanden zelf. Ook daar zijn de eeuwen door mannen geweest die de dialoog op gang wilden brengen, zoals wetenschappers en filosofen die met hun gedachtegoed zochten de islam te verrijken en de vooruitgang te dienen. Al deze grote geesten zijn zonder pardon terechtgesteld vanwege hun als sjirk beschouwde misdaad die heet: onafhankelijk, kritisch denken.

De hier beschreven dialoog is een fenomeen dat systematisch gericht is op het uitschakelen van zowel historische feiten als de menselijke logica. Kritiek wordt niet geduld en iedereen die onafhankelijk denkt en logisch redeneert, wordt beschouwd als ‘vijand van de islam’. Verwijzingen naar Westerse decadentie zijn ongetwijfeld terecht, maar goedwillende Westerse mensen zouden zich zeer vergissen wanneer zij de islam welkom zouden heten als bondgenoot in de strijd tegen pornografie, abortus of het occulte.

Dit is het mission statement van onze vereniging:
Bijbel & Onderwijs wil de christelijke levensbeschouwing in opvoeding en onderwijs integreren. Die levensbeschouwing:

*
baseert zich op de Bijbel (bijbelcentrisch),
*
is gericht op de persoon van Jezus Christus (christocentrisch).

Als vereniging biedt zij ouders, scholen en opleidingen steun bij de concrete invulling van de christelijke identiteit.

Opmars der Ottomanen door de Balkan

Rond 1300 taande de invloed van het Byzantijnse rijk om plaats te maken voor het Ottomaanse rijk dat in korte tijd het hele Midden-Oosten besloeg. Halverwege de veertiende eeuw begonnen de Ottomanen zich op Europa te richten, waartoe zij een geheel ‘nieuw leger’ (in ’t Turks: Jeni Tjeri) ronselden, de Janitsaren. Dat waren jongens uit de christelijke minderheid die met beloftes werden gepaaid om in dienst van de Sultan te treden. Velen van hen kwamen uit arme christelijke gezinnen, die als vorm van djizja (dhimmibelasting) herendienst voor de sultan moesten verrichten. Daar werden zij gedwongen zich tot de islam te bekeren om vervolgens te worden geïndoctrineerd en militair getraind tot loyale uitvoerders van de wensen van de Sultan.

Met deze legers begonnen de Ottomanen (Turken) de Balkan binnen te dringen en maakten daarbij handig gebruik van de onderlinge verdeeldheid van de aldaar wonende volken zoals de Bulgaren, de Grieken, de Serviërs en de ‘Bosnakken’. Die deels nationale, deels religieuze haat jegens de medechristenen overtrof soms hun afkeer van de Muzelmannen, die soms uit onverdachte hoek konden rekenen op steun tijdens hun strooptochten in de Balkan. Hiermee werd een groot deel van de Byzantijnse cultuur al vernietigd lang voordat de schitterende hoofdstad Constantinopel tenslotte in 1453 in hun handen viel. De tactiek jegens de overwonnen volken was verschillend, waarmee ook het begrip ‘balkaniseren’ werd ingevoerd:

- massaslachtingen, zoals de beruchte ‘slag op het Merelveld’ in 1389, waarbij de schedels van de overwonnen vijanden werden opgehoopt tot piramiden als uitdrukking van verachting van de ‘ongelovigen’ en als teken van verering van Allah;
- gedwongen volksverhuizingen, waarmee de grondslag werd gelegd voor de vele ‘etnische zuiveringen’ sindsdien, die op hun beurt weer zouden leiden tot gemengde bevolkingen die slechts in verachting en haat konden samenleven;
- wegvoering in slavernij, zoals een groot deel van de bevolking van Constantinopel, met als gevolg een grote recessie op de slavenmarkt, zoals dat 1400 jaar eerder ook was gebeurd met de Joden die de Romeinse holocaust hadden overleefd;
- bevordering tot de staat van dhimmies waarmee zij zorgden voor een stuk economische welvaart en stabiliteit die bijdroeg tot de oogverblindende pracht en praal van de Ottomaanse paleizen, iets waartoe de Ottomanen zelf niet in staat waren.

Maar niet alleen de dhimmies lieten via hun speciale ‘beschermbelasting’ (djizja) het geld in de landen van de Sultans stromen. Een andere belangrijke bron van inkomsten waren schattingen die werden opgelegd aan steden zoals Venetië, als prijs voor hun vrijheid en de voortzetting van hun Levantijnse handel. (d.w.z. met de kuststreken van het Midden Oosten)

De opmars van de Ottomanen ging – dikwijls op en neer – verder tot aan Wenen, waar de legers der Janitsaren na een kort beleg in 1529 door de Habsburgers en toegesnelde Poolse troepen werden verslagen. Bij hun opmars hadden zij in Hongarije een complete genocide (volkenmoord) aangericht waarbij de helft van de Magyaren werden gedood. Op hun terugtocht koelden de verslagen legers hun woede over hun nederlaag in onbeschrijflijke gruweldaden op de bevolkingen die zij aantroffen. Anderhalve eeuw later trachtten zij nogmaals hun gramschap over de vernedering jegens de Habsburgers te verhalen bij het tweede beleg van Wenen in 1683, waar zij opnieuw het onderspit moesten delven.

Wat is nu de zin van deze lessen in geschiedenis? Om te beginnen had het kennen ervan stellig geleid tot meer begrip voor de herinneringen en angsten van de Balkanvolken in de negentiger jaren van de twintigste eeuw. Maar voor ons die de 21e eeuw zijn ingegaan, is het stellig even nuttig om zich de volgende zaken in te prenten:

De Turken van nu zijn niet verantwoordelijk voor de misdaden van hun voorvaders;Maar de Europeanen van nu zijn wèl verantwoordelijk en zelfs aansprakelijk voor hun onvermogen om de betekenis van de djihad voor de existentie van de islam naar waarde te schatten.

Het in 2003 voor de tweede keer verschenen Arab Human Development Report van de Verenigde Naties constateert dat de Arabische landen niet vooruitgaan maar achteruit gaan. De drie voornaamste belemmeringen zijn het gebrek aan vrijheid en kennis (kritisch zelfstandig denken) en de positie van de vrouw.

Wanneer de moslims de Koran lezen als een ‘heilig boek’, doen zij dit als een rituele daad waarbij niet nagedacht hoeft te worden. Door de afwezigheid of onderdrukking van de behoefte tot vergelijkende studies, gaan ze ook voorbij aan de vele ongerijmdheden in het weergeven van bijbelse verhalen in de Koran, zoals;

- het door elkaar halen van Farao, Haman en de torenbouw van Babel;
- het door elkaar halen van Hanna, de moeder van Samuël, en Anna, de weduwe in de tempel;
- de zondeval van Adam, die letterlijk wordt voorgesteld als zou Adam vanwege het luisteren naar Iblis (de duivel) uit de hemel op aarde zijn gevallen.

Er is niet veel wetenschappelijk onderzoek nodig om deze tegenstrijdigheden te verklaren vanuit de verzameling informatie die Mohammed selecteerde bij zijn vroege contacten met joden en christenen. Wanneer een moslim hierop stuit, schrikt hij terug voor de logische conclusie dat het hier dus gaat om mensenwerk en niet om een ‘goddelijk boek’ dat uit de hemel is neergedaald.

Bijbel en Onderwijs schreef:In het tweede standaardwerk van dr. Raddatz ‘Von Allah zum Terror’ wordt deze strategie en tactiek uitvoerig beschreven, waarbij hij met name ingaat op de balans van macht en van eer.

Dit gevoel van trots en eer slaat ook terug op het denken en het karakter van de individuele moslim en, nog belangrijker, van de groep waartoe hij behoort. Het verschil tussen de persoon en de groep wordt duidelijk met de uitspraak: "Een misstap die geheim blijft, schaadt alleen de persoon die deze heeft begaan; wordt deze echter bekend en niet weerlegd, dan schaadt deze de gemeenschap."

Als gevolg hiervan leeft elke moslim in een balans, waarbij alle daden van trots en eer worden afgewogen tegen de daden van schaamte en schande: zowel van hemzelf, van zijn familie en van de groep waartoe hij behoort en boven alles uitstijgend: de Oemma Islam.

Bij gebreke van een stelsel van ethiek, zoals de Tien geboden, worden de beweegredenen voor zijn denken en doen bepaald door al deze groepen:

1. het gebod van Allah in de Koran tot verbreiding van de islam en het weerstaan van zijn vijanden, met behulp van taqija (list en bedrog) en djihad (geweld);
2. de eerbalans van de familie en de ‘stam’ waartoe hij behoort.Alle ethische regels die in andere landen gelden - waaronder het verbod om te liegen, te stelen en te doden - moeten wijken voor de belangen van de islam en de eerbalans van hemzelf of zijn clan.

Uiteraard kan dit in de Dar al-Harb leiden tot grote problemen, omdat de rechtspraak van het gastland haaks kan staan op de ‘rechte leiding van Allah’. Enkele voorbeelden:

Een moslimmeisje neemt op school deel aan niet-islamitische activiteiten die volgens Westerse maatstaven beslist niet zedenbedervend zijn. Dit werpt echter een smet op de eerbalans van haar familie. Na één waarschuwing snijden haar broers hun zusje de volgende nacht aan stukken om daarmee de eerbalans te herstellen.
De kritiek van een ‘ongelovige’ op deze gang van zaken die volgens Westers recht ontoelaatbaar is, brengt nu de eerbalans van de islam in gevaar. De broers gaan als martelaars de gevangenis in, waarmee de eerbalans van de familie is hersteld. Maar op de balans van de islam blijft een smet liggen wat weer bijdraagt tot grotere daden van djihad.
Uiteraard kunnen deze voorbeelden met veel andere worden aangevuld: een meisje dat weigert zich te laten uithuwelijken; kritiek op de vrouwenbesnijdenis; een moslim aanspreken op lomp gedrag; en een moslim die overgaat tot het christelijk geloof (want er is wèl dwang in de godsdienst – in de andere richting!)

Frappant is dat deze eerbalans bij moslims heel anders werkt dan bij niet-moslims. Zo zijn de moslimsamenlevingen vaak onevenwichtig ontwikkeld: naast grote prestaties van bijv. bouwkunst, blijven zij op tal van gebieden (zoals landbouw en sociale wetgeving) sterk bij het Westen achter. Wanneer het Westen hen hierbij met advies en daden terzijde wil staan, wordt dit echter beschouwd als ‘belediging’ en ‘aanval’, soms zelfs betiteld als ‘kruistocht’! Vanuit hun eergevoel zoeken zij dan de schuld niet bij zichzelf of hun religie, maar geven altijd anderen de schuld, bijvoorbeeld de koloniale machten, Israël of Amerika.
Bron

Shakespeare, in Titus Andronicus, Act V, Scene 3 schreef:Titus: My lord the emperor, resolve me this:
Was it well done of rash Virginius
To slay his daughter with his own right hand,
Because she was enforced, stain'd, and deflower'd?

Saturninus: It was, Andronicus.

Tit. Your reason, mighty lord?

Sat. Because the girl should not survive her shame,
And by her presence still renew his sorrows.

Tit. A reason mighty, strong, and effectual;
A pattern, precedent, and lively warrant,
For me most wretched, to perform the like.
Die, die Lavinia, and thy shame with thee;
And with thy shame thy father's sorrow die! [Kills Lavinia]

Sat. What hast thou done, unnatural and unkind?

Tit. Kill'd her, for whim my tears have made me blind.
I am as woeful as Virginius was,
And have a thousand times more cause than he
to do this outrage: and now it is done.

Sat. What! was she ravished? tell who did the deed.

(..)

Tamora: Why hast thou slain thine only daughter thus?

Tit. Not I; 't was Chiron and Demetrius:
They ravish'd her, and cut away her tongue:
And they, 't was they that did her all this wrong

Kitty schreef:En ondanks dat vind ik hun analyse van de Islam uitermate scherp en zeker niet onwaar. Nogmaals ik wijs het niet zomaar af omdat hun eigen gedachtegoed wat christelijkheid betreft me niet aanstaat. Misschien moet je het eerst eens lezen en dan een oordeel vellen en niet bevooroordeeld zijn vanwege hun fundamentalistisch gedachtegoed aangaande het christendom.