De dehumanisatie van en door moslims.

[Sebastiaan]

bron: http://www.mijneigenweblog.nl/weblog/?w=NederKrant

Er gebeuren in deze wereld gruwelijke dingen. Onlangs nog schoot een gestoorde geesteszieke man in Amerika 5 Amish meisjes dood omdat hij naar verluid 20 jaar geleden een traumatische ervaring opdeed. Een ervaring die, voor zover mij bekend, zelfs niets met de Amish te maken had. Deze zaken gebeuren natuurlijk ook dichter bij huis. Het staat dagelijks in onze nieuwsvoorzieningen. Zulke dingen doen je rillen van afschuw. Helaas blijken veel mensen last te hebben van allerhande vormen van ernstige emotionele afwijkingen. Evenwel, zonder ook maar iets af te willen doen aan de gruwelijkheid van deze zaken, kun je tenminste nog stellen dat er geen bepaalde ideologie of religieus motief voorhanden is waarmee of waardoor je een summiere verklaring in handen zou kunnen hebben voor dit soort onmenselijke gruwelijkheden en misdaden.

Hoe anders is dit als we vernemen van moslims die medemensen ombrengen. Uiteraard sluit ik niet uit dat er geesteszieke moslims rondlopen die moorden omdat ze geestesziek zijn. Een geestesziekte waarbij begane misdaden en gruwelijkheden derhalve geen relatie met de islam hoeft te hebben. Dit is ook steevast het excuus van veel moslims in het westen, als ze gewezen worden op de enorme hoeveelheid gruwelijkheden die begaan worden in Allah’s naam. Op deze manier schuift men de relatie tussen de islam en de onstuitbare vloedgolf aan terroristische daden van zich af. Het zou immers niets met de islam te maken hebben. Natuurlijk zouden we een zeker percentage van de gruwelijke misdaden van moslims kunnen verklaren als begaan uit geestesziekte. Maar zeker niet alles. Als we westerse percentages zouden loslaten op de misdaden door moslims begaan, waarbij een bepaalde geestesziekte of persoonlijkheidsstoornis een rol speelde, dan komen we niet verder dan een marginaal aantal.

Natuurlijk is het lastig om hier een bepaald percentage op los te laten. Het zou echter niemand met een gezond verstand verbazen als we het hebben over circa 98% van de gevallen waarbij de islam een overduidelijke rol speelt of speelde in de begane gruwelijkheden. Als we de koran, hadith en andere islamitische geschriften bestuderen, dan kunnen we niet ontkennen dat de islam een uitermate totalitaire, imperialistische misdadige religieuze politieke en sociale doctrine is. Niet alleen dat. De islam is ook een uitermate sektarische “manier van leven” waarbij waanzinnig strikte (leef)regels, voor werkelijk iedere handeling die men doet, haar volgers volledig emotioneel, sociaal en maatschappelijk absorberen. Islam is, buiten een religieus maatschappelijk cultureel sociaal politiek systeem, bovenal een obsessie. Een obsessieve levenswijze die zoveel van haar volgers vraagt dat het bijna onvermijdelijk is dat een groot deel van haar volgers knappen en volkomen doorslaan in hun handelen.

In de meeste gevallen (99,5%) zijn moslims ook van jongs af aan met deze volledig restrictieve obsessieve levenswijze en wereldbeeld opgevoed. De frustratie en verbetenheid waarmee men geïndoctrineerd is, waarvan men op zeker moment niet eens meer zelf weet dat men daarmee behept is en het als “normaal” is gaan zien, in combinatie met de absolute suprematiewaan waarmee men geïnfecteerd wordt en het contrast met de aan de islam verbonden intrinsieke achtergestelde achterlijke positie waarin men verkeerd, maakt van mensen lopende tijdbommen. In het geval van een niet onaanzienlijk aantal moslims mogen wij dit zelfs letterlijk opvatten. In het kort gezegd dehumaniseerd de islam haar volgelingen. En niet alleen dehumaniseerd de islam haar volgelingen, maar ze dehumaniseerd ook haar zogenaamde tegenstanders of vijanden. Niet-moslims, en bepaalde bevolkingsgroepen in het bijzonder, ziet men niet meer als mensen maar als obstakel die uit de weg geruimd moet worden.

Deze zouden namelijk een obstakel zijn op het pad naar de paradijselijke eeuwigheid zijn. Dit wordt ook openlijk gepropagandeerd in de koran, hadith en andere islamitische geschriften, en het maakt vast onderdeel uit van de preken die men te verstaan krijgt in de moskee. Al zou een moslim afstand nemen van zijn directe leefomgeving dan nog kunnen we zien dat deze zogenaamde ex-moslim vaak symptomen vertonen van iets dat veel weg heeft van het Stockholm-Syndroom. Men zal de islam verdedigen tot op het draad. Zoveel impact heeft dit sektarisme nu eenmaal op de mens. Iedere grote slachting en genocide wordt altijd voorafgegaan door een periode van dehumaniseren en demoniseren van de vermeende vijanden. Helaas is dit, naast vele andere overeenkomsten, nog een overeenkomst die de islam heeft met ondermeer het communisme en het nationaal socialisme. Mijn inziens zou er dan ook sprake moeten zijn van een deprogrammering plan om het lont uit het kruitvat te trekken.

Hiertoe zouden we bijvoorbeeld de media kunnen inzetten. Maar ook de politiek, maatschappelijke organisaties en alles dat we voorhanden hebben. Want er is op dit moment geen groter en urgenter probleem dan een mogelijke burger of wereldoorlog tussen civilisaties. Helaas zien we echter dat juist de media, de politiek en maatschappelijke organisaties, omwille van hun eigen politieke agenda, exact het omgekeerde doen. Men bevestigd overal waar men maar kan alle mogelijke grieven die moslims opdissen. Men verzint er zelfs talloze bij voor moslims, waarvan deze dan ook dankbaar gebruik maken. Zolang dit niet rigoureus veranderd is een clash domweg onvermijdelijk. Hoe meer we toegeven aan de talloze ontelbare grieven van moslims, hoe dichterbij deze clash komt. Ik zie het helaas niet veranderen, ergens in de nabije toekomst. Dus helaas maak ik me op om te overleven en te strijden voor mijn gezinnetje. Ik adviseer u om dit ook te doen. En misschien… heel misschien, als maar voldoende mensen dit doen, gaat die knop dan om.

[sjun]

Het zou echter niemand met een gezond verstand verbazen als we het hebben over circa 98% van de gevallen waarbij de islam een overduidelijke rol speelt of speelde in de begane gruwelijkheden.

Toch wel. Mij komt het voor dat het vooral om een wat achterbegleven interpretatie gecombineerd met een geëtaleerd gebrek aan zelfkritisch vermiogen van indivuduen gaat als het op misdaden tegen de menselijkheid aankomt.

[Sebastiaan]

Tja, wat jij en ik vinden over misdaden tegen de menselijkheid, daar hebben zij toch een heel andere kijk op. In hun ogen is het hun recht, nee zelfs hun plicht om zich zo beest achtig te gedragen. Dus als een vader zijn dochter vermoord is dat niet omdat de vader daar zoveel behoefte aan heeft, maar omdat hij dor de moslim gemeenshap indirect toe gedwongen wordt (om hun eer in stand te houden). Zolang de incritische zwijgzame meerdereheid deze practijken nooit ter discusue steld, zullen deze miststanden niet verdwijnen

[sjun]

Ik vermoed dat dergelijke misstanden evenmin verdwijnen door gebruik te maken van een behoorlijk stemmingmakende wij-zij terminologie. begrijp me niet verkeerd. Ik vind dat misstanden waar ook ter wereld gewoon aangekaard en belicht horen te worden. Ik zou daarbij echter graag een resultaat bewerken dat die misstanden stukje bij beetje tegengaat doordat betrokkenen ervan overtuigd raken dat cultivering van die misstanden geenszins bijdraagt aan een leefklimaat waarin kansen voor individuele ontplooiing, handel en welvaart opbloeien.

Ik verwacht met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat verandering geenszins bewerkt kan worden door degene van wie je verandering wenst tot achterlijke of barbaar te bestempelen. Dat biedt diegene namelijk een excuus om te vluchten in onaanspreekbaarheid terwijl deze de brenger van de voor hem of haar vervelende boodschap tracht te ridiculiseren. Indien je nu door gebruik van wij-zij terminologie voldoende voer tot ridiculisatie biedt wordt dat ritueel uitgevoerd en gaat men weer over tot de gangbare orde van de dag zonder dat je iets opbouwends bereikt hebt.

[Don Diego]

Dat laatste zou je ook kunnen doorvoeren op de algemene zich als nette moslim voor doende massa die door die sekte te blijven aanhangen in stemt met de gruweldaden die daaruit voorkomen. Een krachtig protest ontbreekt nog steeds.
En dan is een vergelijking van de NSB aanhangers aan de nazis toch wel een vergelijkbaar iets.

[sjun]

Gebruik van argumentum ad hitlerum duidt doorgaans op een gebrek aan argumenten.

[Uncle Rat]

Ik vermoed dat dergelijke misstanden evenmin verdwijnen door gebruik te maken van een behoorlijk stemmingmakende wij-zij terminologie. begrijp me niet verkeerd. Ik vind dat misstanden waar ook ter wereld gewoon aangekaard en belicht horen te worden. Ik zou daarbij echter graag een resultaat bewerken dat die misstanden stukje bij beetje tegengaat doordat betrokkenen ervan overtuigd raken dat cultivering van die misstanden geenszins bijdraagt aan een leefklimaat waarin kansen voor individuele ontplooiing, handel en welvaart opbloeien.

Ik verwacht met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat verandering geenszins bewerkt kan worden door degene van wie je verandering wenst tot achterlijke of barbaar te bestempelen. Dat biedt diegene namelijk een excuus om te vluchten in onaanspreekbaarheid terwijl deze de brenger van de voor hem of haar vervelende boodschap tracht te ridiculiseren. Indien je nu door gebruik van wij-zij terminologie voldoende voer tot ridiculisatie biedt wordt dat ritueel uitgevoerd en gaat men weer over tot de gangbare orde van de dag zonder dat je iets opbouwends bereikt hebt.

"Stop asking what you have done wrong.
Stop it!
They're slaughtering you like sheep and you still look within.
You criticize your history, your institutions, your churches.
Why can't you realize that it has nothing to do with what you have done but with what they want."
Tawfik Hamid

[sjun]

Ik kwam slechts met constateringen en een verzoek om heldere verlichting. Je engelstalige voorgekookte antwoord dat wederom gedrenkt is in wij-zij terminologie gaat dan ook aan mij voorbij. Maar niet het onrecht dat ik bespeur en blijf aankaarten als bijvoorbeeld de dubbele maat, gecultiveerde lange tenen, slachtofferismen en fascistoïde gedrag alsmede opvallende pogingen tot oplegging van zelfislamisering middels een shariasocialistische stadsbestuurderskoers zoals deze momenteel te Amsterdam wiordt vormgegeven.

Dit alles vindt door opheffing van de scheiding tussen overheden en geloofsgemeenschappen middels subsidiëring van Islamzending en krijgt bovendien vorm in een opvallend stadsvreemde bestuurlijke dadendrang op basis van geruchten ter sluiting diverse zelfstandige bedrijfjes op de Wallen. Dat dit nieuwe verenpakje van het shariasocialisme ten koste van de stadseconomie gaat blijkt toch pas over een paar jaar als bestuurlijke verantwoordelijken zich elders al een burgemeestersstoel verworven hebben en niet langer aanspreekbaar zijn op hun keuzen....

[sjun]

Er is naar mijn idee een beter voorbeeld van ontmenselijking denkbaar. Niet alle moslims maken zich daar schuldig aan. Wellicht brengt de onderstaande overdenking van Ayaan Hirsi Ali nog wat extra verlichting.

Toespraak van Ayaan Hirsi Ali bij de herdenking van de moord op Theo van Gogh

Hirsi Ali: wat ik had willen zeggen

Vandaag wordt de moord op Theo van Gogh herdacht. Ayaan Hirsi Ali kon niet bij de begrafenis zijn. Nu is ze wel bij de plechtigheid, maar spreekt niet. Bijgaand wat ze toen en nu had willen zeggen.

‘Lieve Theo,
Je werd op een kille novemberochtend vermoord.
Een week later werd je gecremeerd en ik was er niet. Ik had er zo graag bij willen zijn. Ik had je willen toespreken.

Ik had je willen zeggen dat je stout was. Dat je met opzet mensen kwetste en schoffeerde. Dat je plezier had in het uitdagen van je dierbaren en het grieven van je tegenstanders. Ik had je willen zeggen dat je precies wist wat je zei en wat de impact van je woorden was. Je kende de gevolgen:

– je raakte vrienden kwijt;
– je werk werd vaak geweigerd door redacties;
– mensen scholden terug;
– een enkeling daagde je voor de rechter.

Maar één ding was zeker: vóór de komst van de politieke islam naar Nederland was het ondenkbaar dat iemand in dit land jou om jouw woorden zou hebben vermoord.

Ik had op die 9e november tegen de aanwezigen willen zeggen dat je de dreiging van de islam heel goed aanvoelde. Niet zozeer voor jouzelf, maar voor Nederland. Je had je heftig verzet tegen de ijzeren ring van politieke correctheid, die rond de islam in Nederland was gelegd. Je was namelijk bang dat die angstige benadering juist geweld in de hand zou werken. Je kreeg op een heel wrede manier gelijk.

Ik had die dag willen vertellen dat je Submission niet hebt gemaakt uit een drang om te provoceren, hoe sterk die drang bij jou ook vaak was. In dit geval waren jouw motieven anders. Deze film heb je gemaakt om het leed van moslimvrouwen zichtbaar te maken. Je hebt je talent als regisseur ten dienste gesteld van deze vrouwen. Een nobele daad die door velen niet als zodanig is begrepen.

Jouw dierbaren hebben je de mogelijke risico’s voorgehouden. Maar je stelde je op een principieel standpunt. Het was jouw overtuiging dat de vrijheid van meningsuiting het grootste goed is. Jij zei: liever dood dan monddood. Wie had kunnen denken dat het werkelijk je dood zou worden.

Vanmiddag, een jaar na de moord, ben ik wél aanwezig, maar ik zal niet spreken. Ik zal naar je vader luisteren. Ik zou je opnieuw willen toespreken maar dat doe ik niet. Ik wil de burgemeester van Amsterdam niet in verlegenheid brengen. Hij hecht zeer aan de interetnische verhoudingen in de stad. Mijn aanwezigheid bij jouw herdenking is al verstorend genoeg voor de relatie tussen moslims en niet-moslims. Wie weet wat mijn woorden zouden kunnen aanrichten.’

Het afgelopen jaar, lieve Theo, is er veel gesproken over jou en de moord op jou. Het is wereldnieuws geworden. De reacties in de media verschilden niet veel van die op de aanslagen van 11 september in New York en Washington. Velen keurden de moord op zichzelf af, net zoals de aanslagen van toen, maar plakten achter elke afkeuring het woordje ‘maar’ en toonden daarmee begrip voor de motieven van de moordenaar.

1. Eerst de psychologie van de koude grond.
Er werd gezegd dat zijn moeder overleden was en dat hij daardoor overstuur was geraakt. Alsof het aanvaardbaar zou zijn om het verlies van je moeder op deze manier te verwerken.
2. Dan het armoedecomplex.
Volgens degenen die daaraan lijden, is jouw moordenaar een arme, achtergestelde en gediscrimineerde jongen zonder perspectieven. Logisch dat hij dan in de armen van de jihadisten valt.
3. Vervolgens de als-dan-these. Als Van Gogh op zijn woorden had gelet, dan.... Als hij het g-woord niet had gebruikt, dan.... had hij nu nog geleefd.
4. Opmerkelijk was hoe sterk de mening in Nederland postvatte dat jouw moordenaar een gestoorde eenling was en niets met de islam van doen had. Hij behoort tot een ‘Hofstad-groep’ van tussen de vijftig en honderd jonge mannen die permanent in de gaten worden gehouden door de AIVD. Allemaal eenlingen.

Er is maar een piepkleine minderheid in de publieke opinie die nog iets durft te zeggen over de spanning tussen jouw overtuiging – namelijk het vrije woord – en het geloof van jouw moordenaar, te weten de koran en de handelwijze van de profeet. Er is, maar dat wist je al, een overvloed aan bewijs dat de islam in de kern onverenigbaar is met de westerse waarde van vrijheid en zeker met de vrijheid van meningsuiting.

In de publieke opinie, vooral onder politici en beleidsmakers, is een impasse ontstaan. Er zijn er die zeggen dat de daad van Mohammed B. intrinsiek verbonden is met de islam en dat de verhoudingen tussen moslims en niet-moslims alleen zullen verbeteren wanneer de islam wordt hervormd.
En er zijn er die volhouden dat de islam een vredelievende godsdienst is die gegijzeld is door enkele extremisten met verkeerde motieven.
Op de laatste dag van zijn berechting heeft jouw moordenaar de doorslag gegeven in deze discussie. Zoals gebruikelijk in onze rechtsgang krijgt de verdachte het laatste woord.

Hij richt zich tot jouw lieve moeder en zegt:

‘Ik wil god bedanken en vraag de hulp van god bij wat ik verder ga zeggen. Er is geen god dan Allah en Mohammed is zijn profeet.’
En:
‘De reden waarom ik nu wat wil zeggen, is niet omdat ik me verplicht voel aan het hof. De enige persoon, denk ik, aan wie ik het ben verplicht, dat is mevrouw Van Gogh.
‘Ik zal u eerlijk bekennen, dat ik niet met u meevoel. Ik voel uw pijn niet, dat kan ik ook niet. Ik weet niet wat het is om een kind te verliezen dat met zoveel pijn en tranen op de wereld is gebracht. Deels omdat ik geen vrouw ben. Maar ook deels omdat ik niet mee kan voelen. Omdat ik geloof dat u een ongelovige bent. En u kunt me dat aanrekenen en u mag me dat ook aanrekenen.’
En:
‘En wat betreft uw deskundige, meneer Peters (hoogleraar islamitisch recht aan de universiteit van Amsterdam die door de rechtbank als deskundige is gehoord, AHA), die heeft aangegeven dat er inderdaad teksten zijn gevonden die geweld prediken maar dat er ook teksten zijn die vrede prediken. Maar u heeft de vraag niet gesteld aan meneer Peters wanneer er vrede wordt gepredikt en wanneer geweld wordt gepredikt. Dat heeft u nagelaten.’
En:
‘Wat ik wel wil dat u weet, is dat ik uit overtuiging heb gehandeld en niet omdat ik uw zoon haat omdat hij een Nederlander is of omdat hij mij heeft beledigd als Marokkaan. Ik heb mij nooit beledigd gevoeld.’
En:
‘En ik zeg u, ik ken uw zoon niet. Ik kan hem niet verdenken van enige hypocrisie, want hij was niet hypocriet. Dat was hij niet en ik weet dat hij uit overtuiging dingen zei. Dus het hele verhaal van dat ik mij beledigd zou voelen als Marokkaan of omdat hij mij geitenneuker zou hebben genoemd, dat is allemaal niet waar. Ik heb gehandeld uit geloof. En ik heb zelfs aangegeven dat als het mijn vader was geweest of broertje, ik precies hetzelfde had gedaan. Dus u kunt mij echt niet verdenken van enige sentimentaliteit.’
En:
‘En ik kan u verzekeren, mocht ik vrijkomen dan zou ik precies hetzelfde doen... precies hetzelfde.

‘Verder wat betreft uw kritiek. Wellicht dat u met Marokkanen bedoelt de moslims. Ik neem u dat niet kwalijk, want dezelfde wet die mij opdraagt om iedereen die Allah en zijn profeet uitscheldt de kop eraf te hakken, diezelfde wet verplicht mij om mij niet in dit land te vestigen. Of in ieder geval niet in een land waar het vrije woord, zoals de officier van justitie heeft beschreven, wordt verkondigd.’

Met deze verschrikkelijke woorden, lieve Theo, zette jouw moordenaar iedereen in zijn hemd die dacht dat de moord niets te maken had met zijn islamitische geloof. Hij maakte glashelder waar de moord om ging. Om de tegenstelling tussen jouw overtuiging dat het vrije woord het hoogste goed is en zijn overtuiging dat de heilige opdracht van Allah en zijn profeet op de eerste plaats komt.

Beschaving tegenover barbarij.
Moderniteit tegenover premoderniteit.
Burgers tegenover stamverband.
Verlichting tegenover bijgeloof.
Kritisch denken tegenover absolutisme.
Vooruitgang tegenover stagnatie.
Gelijkwaardigheid tegenover dominantie.
Een vrij individu tegenover de tirannie van een collectief.

Met jouw familie en vrienden ben ik intens verdrietig omdat jij er niet meer bent. Triest om een jaar later te moeten constateren dat de heilige opdracht van Allah en zijn profeet er steeds meer soldaten bij krijgt. Vorige week nog ging de president van Iran de straat op. Hij zei door te willen gaan met zijn nucleaire programma en Israël van de kaart te willen vegen.

Uit Denemarken komen goede berichten. Tekenaars die op verzoek van een krant de profeet hadden afgebeeld, kwamen in de grootst mogelijke problemen. Er kwamen felle protesten van moslims en sommige tekenaars werd geadviseerd onder te duiken. Ambassadeurs van verschillende islamitische landen, waaronder Turkije dat zo graag wil delen in de zegeningen van de EU, protesteerden bij de Deense regering. Maar premier Rasmussen stond pal voor de vrijheid van meningsuiting.

Je ziet het, de krachtmeting tussen jouw overtuiging en die van jouw moordenaar gaat door. De strijd tussen beschaving en barbarij. Jouw moordenaar vertegenwoordigt de barbarij.
En jouw lieve ouders zijn een toonbeeld van de beschaving die door die barbarij bedreigd wordt.

[Devious]

Tja, wat jij en ik vinden over misdaden tegen de menselijkheid, daar hebben zij toch een heel andere kijk op. In hun ogen is het hun recht, nee zelfs hun plicht om zich zo beest achtig te gedragen. Dus als een vader zijn dochter vermoord is dat niet omdat de vader daar zoveel behoefte aan heeft, maar omdat hij dor de moslim gemeenshap indirect toe gedwongen wordt (om hun eer in stand te houden).

Het is wel belangrijk om de zaken eerlijk neer te zetten. Niet in iedere moslimgemeenschap doet men aan eerwraak, en eerwraak kent ook heel veel verschillende vormen, en het is zeker niet zo dat de vrouw altijd mishandeld wordt of vermoord (waarbij ik wel bij wil zeggen dat iedere vorm van eerwraak verwerpelijk is, maar er zijn wel gradaties)

Zolang de incritische zwijgzame meerdereheid deze practijken nooit ter discusue steld, zullen deze miststanden niet verdwijnen

Dat is waar.

Ik vermoed dat dergelijke misstanden evenmin verdwijnen door gebruik te maken van een behoorlijk stemmingmakende wij-zij terminologie.

Ook mee eens. Ik hou er niet van als er steeds gesproken wordt van 'de' moslims. Beter is 'veel' moslims', of 'sommige' moslims (afhankelijk van de context). Nog beter is denk ik om óók dit zoveel mogelijk te beperken, en de kritiek vooral te richten op de Koran en islamitische leerstellingen.

Grtz...

[Don Diego]

Is de kwestie van eerwraak ook niet een cultureel verschijnsel dat weliswaar in moslimlanden populair is, maar misschien toch meer cultuurgebonden.
Misschien slaat juist bij die volken daarom de islam zo aan. Je moet toch wel een beetje dom zijn om de boodschap van een struikrover, moordenaar en pedofiel als woord van Allah te zien.

[sjun]

Ik vermoed dat niet een geringe mate aan verstand maar eerder een behoorlijke sociale controle, en destijds een kromzwaard in de nek, als argumenten met geldigheidswaarde klonken.

Tegenwoordig kunnen dan weer een ingesleten traditie, soortgelijke sociale controle en de kostprijs van familiebanden bijdragen aan een overschreeuwing van eventuele twijfel. Voor sommigen wil de versimpel;ing van levensvragen eveneens opgeld doen op soortgelijke wijze als een aanhanger van de lijst Jan Marijnissen de woorden slikt dat we in de zorg terugmoeten naar het oude systeem. (Terwijl er natuurlijk redenen te over waren om dat op de schop te doen). De man die deze woorden namens de SP uitsprak is intussen in de kamer gekozen. Dus als het over gecultiveerde goedgelovigheid en kritiekloos volgen gaat dan vindt dat natuurlijk niet slechts rondom de Middellandse Zee plaats.

[sjun]

Een ander voorbeeld van gecultiveerde goedgelovigheid

NB

“Norwegian women must realize that we live in a Multicultural society and adapt themselves to it.”

bron: The Brussels Journal, 13 december 2006