Moslim logica: Abu Hanifa en de atheïsten

[Sebastiaan]

Vond het volgende absurde verhaal op: http://www.islaammail.com/iforum/forum_ ... =2654&PN=1

Abu Hanifa en de atheïsten

Er is overgeleverd van Imam Abu hanifa waarvan hij zei dat hij net een zwaard was tegen de atheïsten van zijn periode. Velen van hen waren machtig en sterk, en zochten altijd naar een kans om hem te vermoorden. Op een dag, terwijl Abu Hanifa alleen zat in de moskee, greep een groep atheïsten hem met messen en zwaarden. Net toen ze hem probeerden te vermoorden zei hij tegen hen: “Rustig aan, geef mij alleen antwoord op 1 vraag, dan mogen jullie doen wat jullie willen.” Ze gingen akkoord. Hij vroeg: “Wat vinden jullie van een man die zei dat hij een schip zag, een schip volgeladen met vracht en goederen, in het midden van een oceaan dat aangevallen wordt door een hevige storm en harde golven, zonder een navigator of iemand die voor het schip kan zorgen. Ondanks dat, gaat het schip verder met haar koers. Is zoiets mogelijk in te beelden voor iemand met gezond verstand?" De atheïsten antwoordden: “Nee, dit is iets wat het verstand te boven gaat en is een beeld dat onmogelijk is.” Abu Hanifa zei: “Subhanallah, als het onmogelijk is voor een schip om onder deze omstandigheden haar koers te behouden, zonder een navigator of bemanning, hoe is het dan mogelijk voor deze wereld, om voort te gaan zonder een Schepper of Opzichter, ondanks haar schommelende omstandigheden en constante verandering van zaken en bezigheden.” Ze begonnen te huilen en zeiden: “Je hebt gelijk.” Ze legden hun zwaarden neer en hadden berouw voor hun zondes en fouten.

[cymric]

Tjonge. Wat een naïef gedoe, zeg. Tegenwoordig weten we dus écht wel beter. Goed, dat weerhoudt hele volksstammen niet om in een aardbeving of andere ramp 'de hand van opperkluns' te zien, als straf voor homofilie / westerse decadentie / Bos / Bush / etcetera. Het doet me denken aan de volgende grap:

Een atheïst gaat mee op een luxe cruise en geniet van zon, zee en vele prachtige tropische oorden tot het noodlot toeslaat en het schip in een tropische storm terechtkomt en door onbekende oorzaak slagzij maakt en zinkt. Als de storm is geluwd blijkt de atheïst de enige overlevende te zijn van deze ramp: hij dobbert hulpeloos op en neer op een paar stukken rommel, het enige wat er nog rest van het grote schip. Op een gegeven moment neemt hij een besluit en begint te zwemmen naar de bijzonder vage omtrekken van een eilandje dat af en toe boven de horizon uitsteekt.

Hij zwemt de hele dag door als de nacht valt. Hij staat doodsangsten uit dat hij de verkeerde richting op gaat, zijn dood tegemoet. Maar bij het krieken van de dag blijkt hij nog steeds op koers te liggen. Hij is fysiek en mentaal volkomen uitgeput, maar heeft nog maar een paar honderd meter te gaan.

Dan slaat het noodlot toe: opeens duikt voor hem het angstwekkende silhouet van een haaievin op uit het water, die de afstand naar onze uitgeputte held met rasse schreden verkleint. De laatste hoop van de atheïst wordt bruut de bodem ingeslagen als de haai om hem heen begint te cirkelen. Hij slaat zijn handen op het water en brult uit de grond van zijn hart tegen de hemel:

'Wat ben je toch een KLOOTZAK, God. Wat voor opperwezen stelt iemand zo op de proef om hem dan vervolgens, met redding in zicht, op deze manier aan zijn eind te laten komen?'

Opeens staat alles stil. De zee beweegt niet meer, alle geluid valt weg, de haai staat stil, alleen de atheïst kan zich nog bewegen. De lucht begint te schimmeren en verdicht zich tot een stralende gestalte die boven het water zweeft. De ogen van de atheïst verwijden zich als hij zich realiseert wie hij voor zich heeft.

'Zo, atheïst. Je vindt Mij dus een klootzak.', zegt de gestalte met een harmonieuze en diep-doordringende stem waar complete universums aan zouden gehoorzamen.

'Ja. Inderdaad. Moet je dit nou zien, man. Ik verzuip bijna. Ik sta doodsangsten uit om mijn vege lijf te redden. Ik wist niet meer hoe ik het had toen het donker werd. En nu, met de redding in mijn blikveld, komt er een haai op me af (hij wijst) die hele andere plannen met mij heeft. Een goede, christelijke en dus barmhartige god laat zoiets niet gebeuren

'Oh', zegt God spottend. 'En was jij het niet die continu op Mijn Persoon afgaf, en claimde dat het allemaal maar 'de natuur zelf' was? Dat eenieder dat maar diende te accepteren? Die haai moet ook overleven en Ik moet toch ergens een keuze maken, nietwaar? Je hebt Mij weinig aanleiding gegeven om jouw onbeduidende atheïstenleventje te sparen!'

'Ha! Als jij je nou gewoon eens netjes had vertoond zoals ik al die jaren had gevraagd, was ik een devoot gelovige geweest, en geen atheïst. En die haai weet ook niet beter: dat is immers een onchristelijk dier zonder ziel, zoals jij heel goed weet.'

'Hm. Dus als Ik het goed begrijp zou een christelijke haai met ziel jouw probleem oplossen?'

'Dat denk ik wel, ja. Nog beter zou zijn als de haai gewoon verdween, of als ik naar het eiland werd getransporteerd, maar ik denk dat dat er niet inzit, zelfs als zou ik me ter plekke bekeren, is het wel?'

'Misschien wel, misschien niet', zegt God bedachtzaam. 'Een christelijke haai... Vooruit. Het ga je goed, atheïst. Denk aan ons gesprek.'

En met die woorden verdwijnt God in een flits en gaat de tijd weer verder. De atheïst knippert met zijn ogen, zich afvragend of hij hallucineerde. De haai zwemt nog steeds rondjes en uit niets blijkt dat God het dier christelijk heeft gemaakt. Dan opeens gaat de haai als een dolfijn op zijn staart staan, slaat op vrome wijze een kruis, en zegt dan met een afschuwelijke grijns op zijn gezicht:

'Heer, laat Uw zegen komen over mij en deze maaltijd...'

[Sebastiaan]

Goeie mop!!!

[sjun]

Vond het volgende absurde verhaal op: http://www.islaammail.com/iforum/forum_ ... =2654&PN=1

Abu Hanifa en de atheïsten

Er is overgeleverd van Imam Abu hanifa waarvan hij zei dat hij net een zwaard was tegen de atheïsten van zijn periode. Velen van hen waren machtig en sterk, en zochten altijd naar een kans om hem te vermoorden. Op een dag, terwijl Abu Hanifa alleen zat in de moskee, greep een groep atheïsten hem met messen en zwaarden. Net toen ze hem probeerden te vermoorden zei hij tegen hen: “Rustig aan, geef mij alleen antwoord op 1 vraag, dan mogen jullie doen wat jullie willen.” Ze gingen akkoord. Hij vroeg: “Wat vinden jullie van een man die zei dat hij een schip zag, een schip volgeladen met vracht en goederen, in het midden van een oceaan dat aangevallen wordt door een hevige storm en harde golven, zonder een navigator of iemand die voor het schip kan zorgen. Ondanks dat, gaat het schip verder met haar koers. Is zoiets mogelijk in te beelden voor iemand met gezond verstand?" De atheïsten antwoordden: “Nee, dit is iets wat het verstand te boven gaat en is een beeld dat onmogelijk is.” Abu Hanifa zei: “Subhanallah, als het onmogelijk is voor een schip om onder deze omstandigheden haar koers te behouden, zonder een navigator of bemanning, hoe is het dan mogelijk voor deze wereld, om voort te gaan zonder een Schepper of Opzichter, ondanks haar schommelende omstandigheden en constante verandering van zaken en bezigheden.” Ze begonnen te huilen en zeiden: “Je hebt gelijk.” Ze legden hun zwaarden neer en hadden berouw voor hun zondes en fouten.

Je leert ervan dat er hele aanspreekbare atheïsten bestaan ondanks dat zij tot de tandem bewapend schijnen rond te lopen. En nu?