Ik woon in het gooi, en die zoengewoonte komt tegenwoordig in heel midden nederland voorOnder welke kringen begeef jij je? Mij is het nooit voorgekomen dat een vreemde mij wou omhelzen. Onder Nederlanders is dit zeer ongepast, maar dit kan bij 'warmere' culturen anders zijn.
Maar even terug naar het handenschudden. Dat is in Nederland en ook daarbuiten gebruikelijk geworden, en ooit is men daar eens mee begonnen.Chimpansees geven elkaar ook even vluchtig een hand bij een begroeting. Het is een gebaar van geruststelling (zie, ik heb niets kwaads in de zin) Misschien is dat tevens de grondslag van ons handenschudden.
Maar zoals onze taal constant aangevuld wordt met "vreemde woorden", zo zijn onze culturele gebruiken ook aan verschuivingen onderhevig. Als je samen in één land wilt leven, zullen wij wel vaker verschuivingen krijgen. Ik zal niet snel bij een Turkse familie waar ik wel eens op bezoek kom, met uitgestoken hand op de vrouw des huizes aflopen. Een vriendelijke groet volstaat, en ik ben daar zeer tevreden mee.
Ik ga ook eigenlijk nooit naar recepties, want daar heeft de schud-cultuur lachwekkende vormen aangenomen. Mensen die je nog nooit ontmoet hebt, en die je daarna ook nooit meer zult zien, staan aan je armen te schudden, alsof je een dorpspomp bent.
Sommigen gebruiken daar zelfs twee handen tegelijk voor, alsof ze je nooit meer willen laten gaan.
Dus ik ben van nature niet zo'n enthousiaste schudder, en als ik het kan ontlopen doe ik dat. Als ik er echt niet onderuit kan, schud ik, met de grootst mogelijke tegenzin.
Hebr 6: 