Commissie gelijke behandeling en verislamisering maatschapij

[MOODY BLUE]

Afwijzen moslimsollicitant was onjuist
ROTTERDAM - De gemeente Rotterdam heeft ten onrechte een sollicitant met islamitische overtuiging afgewezen die weigerde vrouwen een hand te geven. Dat heeft de Commissie Gelijke Behandeling donderdag laten weten.

Volgens de commissie heeft de gemeente „nagelaten een zorgvuldige afweging te maken tussen enerzijds haar plicht zorg te dragen voor een discriminatievrije werkomgeving en anderzijds het recht van een (potentiële) werknemer om invulling te geven aan zijn godsdienstige beleving.”

[Baruch]

Volgens de commissie heeft de gemeente „nagelaten een zorgvuldige afweging te maken tussen enerzijds haar plicht zorg te dragen voor een discriminatievrije werkomgeving en anderzijds het recht van een (potentiële) werknemer om invulling te geven aan zijn godsdienstige beleving.”

Interessant. Dus de commissie stelt dat de afwijzing onjuist was omdat de gemeente een zorgvuldige afweging heeft nagelaten. Had de gemeente wel een zorgvuldige afweging gemaakt en was de sollicitant afgewezen, dan was er niets aan de hand geweest. Weet iemand of de commisie zich ook uitgesproken heeft over de stelling dat het weigeren vrouwen een hand te geven een discriminatievrije werkomgeving ondermijnt?

[Baruch]

Ah, inmiddels wat verduidelijking gevonden:

De gemeente is echter niet nagegaan of er andere respectvolle manieren van begroeten mogelijk zijn. Het betonen van respect mag een werkgever verlangen, maar daarmee staat nog niet vast welke vorm dat moet krijgen. Wel dienen mannen en vrouwen op eenzelfde manier te worden begroet.

Overigens werd ook de islamitische kleedstijl van de man als reden van afwijzing genoemd voor de functie van klantmanager bij de dienst Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Op zichzelf is het stellen van kledingeisen toegestaan. Maar dat mag niet als verboden-kleding-voorschrift worden ingevuld door religieuze kledij op voorhand te verbieden.

cgb.nl, vetmarkering zelf aangebracht.

Ik ben het met het tweede deel hier helemaal eens. Het eerste deel, de vorm van het tonen van respect, vind ik niet zo makkelijk. Daar is al veel over gezegd met de Verdonk affaire.

Overigens is hier het volledige oordeel te vinden.

[MOODY BLUE]

Wat mij betreft is deze commissie een verlengstuk van het '80 en '90 er jaren denken.

Straks wordt vanwege die geloofsfanaten hier nog het handenschudden uit het openbare leven verbannen

[sjun]

Wat mij betreft is deze commissie een verlengstuk van het '80 en '90 er jaren denken.

Straks wordt vanwege die geloofsfanaten hier nog het handenschudden uit het openbare leven verbannen

Sterker nog: Whats next? Het lijkt me goed dat het functioneren van de betreffende commissie eens tegen een zelfislamiserend licht gehouden wordt waarbij best de vraag mag meewegen in wat voor land we over zo'n vijftien jaar wensen te leven.

[Kitty]

Ooit stonden we er toch achter dat mensen die hier in onze maatschappij wilden wonen, zich zouden aanpassen aan onze maatschappij? Wat komt hier uiteindelijk van terecht indien het nu steeds uitdraait op aanpassen van onze maatschappij aan nieuw ingebrachte culturen? Inderdaad in wat voor maatschappij leven we dan over 15 jaar? Of 50 jaar? Wat is er dan nog over van onze huidige cultuur?

Ik wil niet na hoeven denken of ik de gewone beleefdheidvormen, zoals het begroeten van iemand door hem een hand te geven wel mag toepassen. Ik wil niet na hoeven denken of ik iemand wel aan mag kijken als ik het woord tot hem richt. Ik wil gewoon de beleefdheidsvormen die ik aangeleerd heb gekregen handhaven. Dit is toch mijn cultuur?

Met al deze zaken zal ik rekening houden als ik in een land ben waar een andere eigen cultuur heerst, dat is beleefdheid en respect voor het land waar je je bevindt. En zo'n land heeft naar mijn idee het grootste recht om zijn cultuur en zijn beleefdheidsvormen en cultureel gegroeide gewoontes te handhaven. En dat zou hier ook zo moeten zijn. Ik heb er geen enkele moeite mee om mijn armen te bedekken als ik een moskee in Turkijje bezoek.

De integratie lijkt langzamerhand achterstevoren te worden toegepast. Wij integreren naar een moslimcultuur. Dat is toch nooit de bedoeling geweest?

En het valt allemaal wel mee, zullen ook velen zeggen, maar wanneer valt het allemaal niet meer mee? En laten we dit toe? '

Wat blijft er over van s'lands wijs, s'lands eer? Kennelijk hebben we weinig te zeggen.

[jHenosch]

Wanneer geven we nou eindelijk eens toe dat deze imperialistische religie totaal niet wil mengen met andere culturen behalve een islamitische ?

Wanneer geven we nou eindelijk eens toe dat overal waar de Islam is aangeland, nauwelijks meer inheemse religies terug te vinden zijn.

Waarom worden we, 65 jaar na dato, nog net zo langszaam wakker voor fascisme als toen?

[MOODY BLUE]

Wanneer geven we nou eindelijk eens toe dat deze imperialistische religie totaal niet wil mengen met andere culturen behalve een islamitische ?

Wanneer geven we nou eindelijk eens toe dat overal waar de Islam is aangeland, nauwelijks meer indegineuze religies terug te vinden zijn.

Waarom worden we, 65 jaar na dato, nog net zo langszaam wakker voor fascisme als toen?

WIE ZIJN "WE"?

[jHenosch]

WIE ZIJN "WE"?

de antifascisten, de democratieminnende mensen onder ons, sal ik mar segge.

[MOODY BLUE]

WIE ZIJN "WE"?

de antifascisten, de democratieminnende mensen onder ons, sal ik mar segge.

Dat ben ik, en ik weet het al.

[Sararje]

WIE ZIJN "WE"?

de antifascisten, de democratieminnende mensen onder ons, sal ik mar segge.

jhenosh: doe me eens een plezier en ga ook eens in je eigen parachie kijken.

[sjun]

GEEN ZORGVULDIGE AFWEGING BIJ SOLLICITANT DIE GEEN HANDEN WIL SCHUDDEN
05-10-2006 De gemeente Rotterdam heeft verboden onderscheid op grond van godsdienst gemaakt door een sollicitant af te wijzen die vrouwen geen hand wil geven. De Commissie Gelijke Behandeling (CGB) oordeelt dat de gemeente heeft nagelaten een zorgvuldige afweging te maken tussen enerzijds haar plicht zorg te dragen voor een discriminatievrije werkomgeving en anderzijds het recht van een (potentiële) werknemer om invulling te geven aan zijn godsdienstige beleving.

Werkgevers –zeker als dat een overheid betreft - dienen zorg te dragen voor een discriminatievrije werkvloer. Het weigeren de hand te geven aan cliënten of collega’s van het andere geslacht is daarmee in beginsel in strijd. Ook als dat vanuit religieuze overtuiging gebeurt. De gemeente is echter niet nagegaan of er andere respectvolle manieren van begroeten mogelijk zijn. Het betonen van respect mag een werkgever verlangen, maar daarmee staat nog niet vast welke vorm dat moet krijgen. Wel dienen mannen en vrouwen op eenzelfde manier te worden begroet.

Overigens werd ook de islamitische kleedstijl van de man als reden van afwijzing genoemd voor de functie van klantmanager bij de dienst Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Op zichzelf is het stellen van kledingeisen toegestaan. Maar dat mag niet als verboden-kleding-voorschrift worden ingevuld door religieuze kledij op voorhand te verbieden. De door de gemeente aangevoerde vrees van problemen die deze kleedstijl bij contact met cliënten op zou leveren, werd niet nader onderbouwd. Daarmee is sprake van rechtstreeks verboden onderscheid.

"De Algemene wet gelijke behandeling biedt juist ruimte om recht te doen aan op het eerste gezicht botsende rechten, ook als het gaat om het al dan niet geven van handen," stelt Alex Geert Castermans, voorzitter van de CGB. "Per geval beoordelen wij in hoeverre een werkgever de afweging heeft gemaakt tussen de verplichting te zorgen voor een discriminatievrije werkvloer en ruimte te laten voor invulling van het geloof door werknemers. Die afweging heeft hier niet plaatsgevonden en konden wij dan ook niet beoordelen."

Op dit moment loopt er bij de CGB nog een zaak over het niet willen schudden van handen. Het betreft een docente van een ROC in Utrecht die inmiddels geschorst is door de schoolleiding. Deze zaak komt naar verwachting eind oktober tot een afronding.

De samenvatting en het volledige oordeel zijn [urlhttp://www.cgb.nl/cgb242.php]hier[/url] te lezen.

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met: Commissie Gelijke Behandeling (CGB), Marcel Scholten, perswoordvoerder, via 030 888 38 88 of 06 481 300 42.

Faizel Enait solliciteerde voor klantmanager bij de sociale dienst Rotterdam


Gezien een gewone burger geen kans heeft om via de mail contact op te nemen met de Commissie Gelijke Behandeling en er een prijzig telefoonnummer staat vermeld moet dit bericht maar op diverse fora geplaatst worden. Dan dringt het ook wel door tot degenen die deze commissie van financiën en maatschappelijke legitimiteit voorzien.

Ik kan bijzonder weinig begrip opbrengen voor het bovenstaande geneuzel dat op rekening van elke belastingbetaler gebeurt. Graag wens ik daarom de dossiers van deze commissie en haar leden te lichten. Wellicht valt dan niet aan hen maar toch zeker aan degenen die dit met gemeenaschapsgeld menen te moeten financieren te verhelderen dat wij in Nederland gangbare omgangsregels en een vigerende Leitkultur hebben die het ingezetenen mogelijk maakt om zonder kostspelige omwegen informatie te kunnen uitwisselen.

Wellicht was het de commissie volledig ontgaan dat het dragen van religieuze kledij in de omgang met van overheidsbijstand afhankelijke cliëntele absoluut niet bijdraagt aan de alhier gangbare scheiding van kerk aan staat. De ambtenaar in kwestie dringt immers moedwillig zijn religie op aan mensen die van zjin goodwill afhankelijk zijn voor financiering van hun huishouding.

Dat is nog niet alles. De commissie verheldert onvoldoende waarom het de beoogde klantmanager zou zijn toegestaan om vrouwelijke cliëntele op grond van hun sexe en zijn eigen religieuze voorkeur de hand te weigeren. Zo'n in de lokale Nederlandse cultuur gangbare afwijzing door middel van een geweigerde hand op basis van een discriminatoir beginsel als sexe toestaan geeft mijns inziens een vlkomen verkeerd signaal af.

Ik denk dat het tijd wordt om voorbij te komen aan al te gekke toegeeflijkheden als wij wensen dat verschillende ingezetenen in ons vrije land een geslaagde integratie kunnen beleven terwijl wij daarbij vigerende vrijheden in de omgangsvormen kunnen blijven garanderen. Er kan immers worden overvraagd aan solidariteit van ingezetenen en deze commissie zet met haar bovenstaande conclusies hiertoe behoorlijk de toon.

Ik stel voor dat de commissie haar ivoren toren verlaat en zich op diverse marktpleinen onder de bevolking begeeft om kennis te maken met de vigerende Nederlandse omgangsvormen en fatsoensregels. Wellicht komt de commissie er dan toe om zich ook eens in te leven in de positie van eventuele klanten van een dergelijke klantmanager die eerst en vooral de eigen religie opdringt door middel van zijn persoonlijke gedrag en kledingkeuze.