God als misvatting

[mustafa]

god = sprookje

mis!
de gelaarsde kat is een sprookje
en ook roodkapje en de boze wolf
die boze wolf heeft zich vermomd als wijze grootmoeder, als religie, en wat gebeurt er?
roodkapje wordt opgegeten

[doctorwho]

god = sprookje

mis!
de gelaarsde kat is een sprookje
en ook roodkapje en de boze wolf
die boze wolf heeft zich vermomd als wijze grootmoeder, als religie, en wat gebeurt er?
roodkapje wordt opgegeten

Nee dit is een metafoor in een wijs boek en roodkapje doet ook aan wederopstanding.

[heeck]

Ziet hier voor nog meer interpretaties:
http://www.beleven.org/verhaal/roodkapje_in_rijmvorm

Eerst het vers uiteraard lezen en dan pas de betekenissen, waarvan niemand kan aantonen welke volgorde van waarschijnlijkheid voor welke lezer(es) het beste kan worden aangehouden om diens ziel omhoog te helpen, danwel te laten rijpen. . .,
Per saldo kan Roodkapje het best worden gezien als een breed gedragen misvatting die teruggrijpt op de tijden voor god.

Roeland

[mustafa]

god = sprookje

mis!
de gelaarsde kat is een sprookje
en ook roodkapje en de boze wolf
die boze wolf heeft zich vermomd als wijze grootmoeder, als religie, en wat gebeurt er?
roodkapje wordt opgegeten

Nee dit is een metafoor in een wijs boek en roodkapje doet ook aan wederopstanding.

in het einde der tijden verschijnt de jager die roodkapje bevrijdt uit het monster van het materialisme

[Achnaton]

in het einde der tijden verschijnt de jager die roodkapje bevrijdt uit het monster van het materialisme

Nadat aan de balie keurig afgerekend is.

[collegavanerik]

http://skepdic.com/pareidol.html

There is an universal tendency among mankind to conceive all beings like themselves, and to transfer to every object, those qualities, with which they are familiarly acquainted, and of which they are intimately conscious. We find human faces in the moon, armies in the clouds; and by a natural propensity, if not corrected by experience and reflection, ascribe malice or good- will to every thing, that hurts or pleases us. --David Hume*

Pareidolia is a type of illusion or misperception involving a vague or obscure stimulus being perceived as something clear and distinct. For example, in the discolorations of a burnt tortilla one sees the face of Jesus Christ. Or one sees the image of Mother Teresa or Ronald Reagan in a cinnamon bun or a man in the moon.



Most people recognize illusions for what they are, but some become fixated on the reality of their perception and turn an illusion into a delusion. A little bit of critical thinking, however, should convince most reasonable people that a potato that looks like the Hindu god Ganesh, a cinnamon bun that looks like mother Teresa, or a burnt area on a tortilla that looks like Jesus are accidents and without significance.

[Gerard]

Meer video's over en met Richard Dawkins op YouTube

http://www.youtube.com/watch?v=gWL1ZMH3-54

[collegavanerik]

nog een lange quote als munitie voor mijn debat op wetenschapsforum

Op één punt hadden alle theïstische critici van Einstein gelijk: hij was niet een van hen. Herhaaldelijk heeft Einstein zich verontwaardigd uitgelaten over de veronderstelling dat hij een theïst zou zijn. Moeten wij hem dan zien als een deïst zoals Voltaire en Diderot? Of als een pantheïst zoals Spinoza, wiens filosofie hij bewonderde? Einstein zei ooit: 'Ik geloof in Spinoza's God die zich openbaart in de ordelijke harmonie van alles wat bestaat, niet in een God die zich bemoeit met het lot en handelen van stervelingen.'
Laten we nog even terugkomen op de terminologie. Een theïst gelooft in een bovennatuurlijk wezen dat na zich te hebben gekweten van zijn voornaamste taak -de schepping van het universum -nog altijd present is om toe te zien op het lot van zijn schepping en er invloed op uit te oefenen. In veel theïstische geloofstelsels is de god nauw betrokken bij de wederwaardigheden van de mens. Hij verhoort gebeden, vergeeft of bestraft zonden, doet zich in de wereld gelden door wonderen te verrichten, zit te kniezen over goede en slechte daden, en weet wanneer wij die begaan ( of ook maar overwegen ze te begaan).
Ook een deïst gelooft in een bovennatuurlijk wezen, maar een waarvan de activiteiten zich beperkten tot het vastleggen van wet ten die het universum beheersen. De deïstische God heeft zich daarna niet meer vertoond en beslist geen blijk gegeven van belangstelling voor menselijke aangelegenheden. Pantheïsten geloven in het geheel niet in een bovennatuurlijke god, maar gebruiken het woord 'God' als een niet-bovennatuurlijk synoniem voor de natuur of voor het universum, of voor de wetmatigheden die de werking daarvan beheersen. Deïsten verschillen van theïsten voor zover de God van de eersten geen gebeden verhoort, geen belangstelling heeft voor zonden of de belijdenis daarvan, onze gedachten niet leest, en niet optreedt door middel van grillige wonderen. Deïstenverschillen van pantheïsten in die zin dat de deïstische God eerder een soort kosmisch wezen is, terwijl pantheïsten het begrip 'God' overdrachtelijk gebruiken als een dichterlijk synoniem voor de wet ten van het universum. Pantheïsme zou je een wat sexyer, 'gepimpt' atheïsme kunnen noemen. Deïsme is verwaterd theïsme.
We hebben alle reden om aan te nemen dat beroemde Einstein-uitspraken, zoals 'God is subtiel, maar;.hij is niet boosaardig' of 'God dobbelt niet' of 'Had God een keus toen hij het heelal schiep?' pantheïstisch zijn; niet deïstisch en zeker niet theïstisch. 'God dobbelt niet' moeten we vertalen als: 'Toeval is niet de kern van alle dingen.' En 'Had God een keus toen hij het heelal schiep?' betekent: 'Had het heelal ook anders kunnen beginnen?' Einstein gebruikt 'God' in een zuiver metaforische, figuurlijke betekenis. Dat geldt ook voor Stephen Hawking en voor de meeste fysici die zich af en toe bedienen van religieuze beeldspraak. The Mind of God van Paul Davies lijkt ergens te zweven tussen Einsteins pantheïsme en een obscuur soort deïsme -waarvoor hij werd onderscheiden met de Templeton Prize (een groot geldbedrag dat de Templeton Foundation jaarlijks toekent, meestal aan een wetenschapper die bereid is iets aardigs over religie te vertellen) .
Laat me de religie van Einstein samenvatten met nog een andere uitspraak van Einstein zelf: ' Aanvoelen dat achter al het ervaarbare iets schuilgaat dat ons verstand niet kan bevatten, iets waarvan de schoonheid en verhevenheid alleen indirect en als een flauwe weerschijn tot ons komen, is religiositeit. In dat opzicht ben ik gelovig.' Wel, in dat opzicht is ook deze schrijver gelovig, met het voorbehoud dat 'het niet kunnen bevatten' niet per se betekent dat het voor eeuwig onbevattelijk is. Maar ik noem mezelf liever niet godsdienstig, omdat dat misleidend is. Het is zelfs vernietigend misleidend omdat de term 'religie' voor de overgrote meerderheid van de mensen iets bovennatuurlijks impliceert. Carl Sagan formuleerde dat goed: 'Als men met de term "God" doelt op het pakket van natuurwetten die het universum beheersen, dan is het wel duidelijk dat er zo'n "God" is. Die godheid biedt gevoelsmatig echter geen voldoening [ ...] ; het heeft niet veel zin om te bidden tot de wet van de zwaartekracht.'
Eigenlijk wel grappig dat dat laatste punt van Sagan al wordt aangekondigd door dominee dr. Fulton J. Sheen, hoogleraar aan de Catholic University of America, als onderdeel van een felle aanval op Einsteins afwijzing van een persoonlijke god in 1940. Sheen stelde sarcastisch de vraag of iemand bereid zou zijn om zijn leven te geven voor de Melkweg. Hij leek te denken dat hij daarmee een argument tegen Einstein aanvoerde, in plaats van voor hem, omdat hij eraan toevoegde: 'Zijn kosmische religie bevat maar een fout: er staat een "s" te veel in.' Er is helemaal niets komisch aan Einsteins overtuigingen. Toch zou ik willen dat natuurwetenschappers zich inhielden bij het gebruiken van het woord 'God' in de speciale figuurlijke betekenis die ze eraan hechten. De metaforische of pantheïstische God van de fysici is lichtjaren verwijderd van de interveniërende, wonderen verrichtende, gedachten lezende, zonden bestraffende, gebeden verhorende God van de bijbel, van geestelijken, van mullahs en rabbijnen en van het gangbare taalgebruik. Beide betekenissen met opzet door elkaar halen is in mijn ogen intellectueel hoogverraad.

cursief in origineel, Vette tekst door mij.
Nienhuys heeft in zijn recesie Dawkins niet begrepen.

[Socratoteles]

Meer video's over en met Richard Dawkins op YouTube

http://www.youtube.com/watch?v=gWL1ZMH3-54

Dawkins heeft ook mijn grote bewondering
Zie http://www.unpronounceable.com/dawkins/ voor zowat alle videos van en met Dawkins op google video en youtube

[collegavanerik]

nog een lange quote als munitie voor mijn debat op wetenschapsforum

Bladzijde 26-28

Op één punt hadden alle theïstische critici van Einstein gelijk: hij was niet een van hen. Herhaaldelijk heeft Einstein zich verontwaardigd uitgelaten over de veronderstelling dat hij een theïst zou zijn. Moeten wij hem dan zien als een deïst zoals Voltaire en Diderot? Of als een pantheïst zoals Spinoza, wiens filosofie hij bewonderde? Einstein zei ooit: 'Ik geloof in Spinoza's God die zich openbaart in de ordelijke harmonie van alles wat bestaat, niet in een God die zich bemoeit met het lot en handelen van stervelingen.'
Laten we nog even terugkomen op de terminologie. Een theïst gelooft in een bovennatuurlijk wezen dat na zich te hebben gekweten van zijn voornaamste taak -de schepping van het universum -nog altijd present is om toe te zien op het lot van zijn schepping en er invloed op uit te oefenen. In veel theïstische geloofstelsels is de god nauw betrokken bij de wederwaardigheden van de mens. Hij verhoort gebeden, vergeeft of bestraft zonden, doet zich in de wereld gelden door wonderen te verrichten, zit te kniezen over goede en slechte daden, en weet wanneer wij die begaan ( of ook maar overwegen ze te begaan).
Ook een deïst gelooft in een bovennatuurlijk wezen, maar een waarvan de activiteiten zich beperkten tot het vastleggen van wet ten die het universum beheersen. De deïstische God heeft zich daarna niet meer vertoond en beslist geen blijk gegeven van belangstelling voor menselijke aangelegenheden. Pantheïsten geloven in het geheel niet in een bovennatuurlijke god, maar gebruiken het woord 'God' als een niet-bovennatuurlijk synoniem voor de natuur of voor het universum, of voor de wetmatigheden die de werking daarvan beheersen. Deïsten verschillen van theïsten voor zover de God van de eersten geen gebeden verhoort, geen belangstelling heeft voor zonden of de belijdenis daarvan, onze gedachten niet leest, en niet optreedt door middel van grillige wonderen. Deïstenverschillen van pantheïsten in die zin dat de deïstische God eerder een soort kosmisch wezen is, terwijl pantheïsten het begrip 'God' overdrachtelijk gebruiken als een dichterlijk synoniem voor de wet ten van het universum. Pantheïsme zou je een wat sexyer, 'gepimpt' atheïsme kunnen noemen. Deïsme is verwaterd theïsme.
We hebben alle reden om aan te nemen dat beroemde Einstein-uitspraken, zoals 'God is subtiel, maar;.hij is niet boosaardig' of 'God dobbelt niet' of 'Had God een keus toen hij het heelal schiep?' pantheïstisch zijn; niet deïstisch en zeker niet theïstisch. 'God dobbelt niet' moeten we vertalen als: 'Toeval is niet de kern van alle dingen.' En 'Had God een keus toen hij het heelal schiep?' betekent: 'Had het heelal ook anders kunnen beginnen?' Einstein gebruikt 'God' in een zuiver metaforische, figuurlijke betekenis. Dat geldt ook voor Stephen Hawking en voor de meeste fysici die zich af en toe bedienen van religieuze beeldspraak. The Mind of God van Paul Davies lijkt ergens te zweven tussen Einsteins pantheïsme en een obscuur soort deïsme -waarvoor hij werd onderscheiden met de Templeton Prize (een groot geldbedrag dat de Templeton Foundation jaarlijks toekent, meestal aan een wetenschapper die bereid is iets aardigs over religie te vertellen) .
Laat me de religie van Einstein samenvatten met nog een andere uitspraak van Einstein zelf: ' Aanvoelen dat achter al het ervaarbare iets schuilgaat dat ons verstand niet kan bevatten, iets waarvan de schoonheid en verhevenheid alleen indirect en als een flauwe weerschijn tot ons komen, is religiositeit. In dat opzicht ben ik gelovig.' Wel, in dat opzicht is ook deze schrijver gelovig, met het voorbehoud dat 'het niet kunnen bevatten' niet per se betekent dat het voor eeuwig onbevattelijk is. Maar ik noem mezelf liever niet godsdienstig, omdat dat misleidend is. Het is zelfs vernietigend misleidend omdat de term 'religie' voor de overgrote meerderheid van de mensen iets bovennatuurlijks impliceert. Carl Sagan formuleerde dat goed: 'Als men met de term "God" doelt op het pakket van natuurwetten die het universum beheersen, dan is het wel duidelijk dat er zo'n "God" is. Die godheid biedt gevoelsmatig echter geen voldoening [ ...] ; het heeft niet veel zin om te bidden tot de wet van de zwaartekracht.'
Eigenlijk wel grappig dat dat laatste punt van Sagan al wordt aangekondigd door dominee dr. Fulton J. Sheen, hoogleraar aan de Catholic University of America, als onderdeel van een felle aanval op Einsteins afwijzing van een persoonlijke god in 1940. Sheen stelde sarcastisch de vraag of iemand bereid zou zijn om zijn leven te geven voor de Melkweg. Hij leek te denken dat hij daarmee een argument tegen Einstein aanvoerde, in plaats van voor hem, omdat hij eraan toevoegde: 'Zijn kosmische religie bevat maar een fout: er staat een "s" te veel in.' Er is helemaal niets komisch aan Einsteins overtuigingen. Toch zou ik willen dat natuurwetenschappers zich inhielden bij het gebruiken van het woord 'God' in de speciale figuurlijke betekenis die ze eraan hechten. De metaforische of pantheïstische God van de fysici is lichtjaren verwijderd van de interveniërende, wonderen verrichtende, gedachten lezende, zonden bestraffende, gebeden verhorende God van de bijbel, van geestelijken, van mullahs en rabbijnen en van het gangbare taalgebruik. Beide betekenissen met opzet door elkaar halen is in mijn ogen intellectueel hoogverraad.

cursief in origineel, Vette tekst door mij.
Nienhuys heeft in zijn recesie Dawkins niet begrepen.

Noot aan de uitgever: Bovenstaande uitgebreide quote is als citaat te beschouwen aangezien freethinker.nl geen winstbejag heeft verdienen wij er niets aan maar het is wel gratis reclame voor het boek.

Mensen koop het boek het is echt goed.

[Atheist_1984]

Ik heb het pas uit gelezen. Ik vind het een harstikke goed boek. Goed onderbouwd. Dawkins laat zien dat we God niet nodig hebben voor moraal en hoe ongeloofelijk klein de kans wel moet zijn dat er zo iets als God bestaat.

[Socratoteles]

Dawkins laat zien dat we God niet nodig hebben voor moraal en hoe ongeloofelijk klein de kans wel moet zijn dat er zo iets als God bestaat.

Ik begrijp niet op welke manier je kansberekening op een god kunt loslaten eerlijk gezegt..
Er is geen bewijs dat voor het bestaan van goden pleit, er is geen bewijs dat zij niet bestaan, weinig basis voor kansberekening lijkt me.
Gelukkig hebben we Ockhams scheermes

[collegavanerik]

Dawkins laat zien dat we God niet nodig hebben voor moraal en hoe ongeloofelijk klein de kans wel moet zijn dat er zo iets als God bestaat.

Ik begrijp niet op welke manier je kansberekening op een god kunt loslaten eerlijk gezegt..
Er is geen bewijs dat voor het bestaan van goden pleit, er is geen bewijs dat zij niet bestaan, weinig basis voor kansberekening lijkt me.
Gelukkig hebben we Ockhams scheermes

Heb je het boek gelezen?

[marc aka controle]

Dawkins laat zien dat we God niet nodig hebben voor moraal en hoe ongeloofelijk klein de kans wel moet zijn dat er zo iets als God bestaat.

Ik begrijp niet op welke manier je kansberekening op een god kunt loslaten eerlijk gezegt..
Er is geen bewijs dat voor het bestaan van goden pleit, er is geen bewijs dat zij niet bestaan, weinig basis voor kansberekening lijkt me.
Gelukkig hebben we Ockhams scheermes

Behalve dat occams razor geen uitspraken kan doen over verklaringen die uitsluitend onlogisch zijn.

onlogische aanname: first order logic

onlogische aanname: God

[Theoloog]

]Het is allemaal metaphysisch obscuritanisme en gekuip over het vermeende "dogmatisme"van Dawkins .
(noot : Ze hebben trouwens dit soort taktieken allemaal afgekeken van Alister McGrath --> zie bijvoorbeeld hier de bespreking van Mc Grath )
http://richarddawkins.net/article,296,T ... -E-McGrath

Ik heb die recensie eens bekeken en hoewel de meeste aanhangers van Dawkins in reactie op die recensie daar het stellig ontkennen, beweert Dawkins wel degelijk dat religie het voornaamste obstakel op weg naar wereldvrede is.

In het hoofdstuk over de morele Zeitgeist, onder het kopje "Heb uw naaste lief" legt Dawkins uit dat, hoewel er natuurlijk meer redenen zijn tot etiketteren van de naaste, het geloof het de belangrijkste oorzaak is voor etiketteren van de ander als 'ander'.

Over het conflict tussen Engelse en Ierse Noord-Ieren: "..without religion there would be no labels by which to decide whom to oppress and whom to avenge."

en even verderop:

"..without religion and religiously segregated education, the divide simply would not be there. From Kosovo to Palestine, from Iraq to Sudan, from Ulster tot the Indian subcontinent, look carefully at any region of the world where you find intractable enmity and violence between rival groups. I cannot guarantee that you''ll find religions as the dominant labels for in-groups and out-gourps. But it's a very good bet."

Dawkins citeert Salman Rushdie met instemming: ".. India's problem turns out to be the world's problem. What happened in India has happened in God's name. The problem's name is God."

Dawkins ontkent niet dat de stammenmentaliteit van mensen ook zou bestaan zonder de godsdienst (kijk maar naar voetbalrellen), maar godsdienst versterkt en verergert het probleem volgens hem op drie manieren:

1. De indoctrinatie van kinderen.
2. Gesegregeerd onderwijs.
3. Taboes tegen gemengde relaties.

Hij eindigt hoofdstuk 7, over de morele Zeitgeist, met een citaat van Sam Harris, die stelt dat het specifieke gevaar van godsdienst is dat het het buitensporige tot het heilige verklaart, en kinderen opvoedt tot onkritische acceptatie van het buitensporige. "We are, even now, killing ourselves over ancient literature.". Waarop Dawkins droogjes opmerkt: wie zou, daartegenover, ten oorlog trekken vanwege de afwezigheid van een geloof?

Alister McGrath zet dus bepaald geen stropop op wanneer hij stelt dat volgens Dawkins religie de belangrijkste factor is die scheiding tussen mensen maakt.

McGrath heeft tevens gelijk wanneer hij stelt dat dat veel te simpel is: in veel gevallen is er sprake van een etnisch verschil en ongelijkheid: Britten die Noord-Ierland bezetten, Joden die Arabieren verdrijven en onderdrukken, en soms is er geen sprake van een godsdienstig verschil: zwarten die onderdrukt worden door blanken in de VS, hutu's en tutsi's, de bezetting van Tibet, Robert Mugabe die blanken uitdrijft, de onderdrukking en revolte (onder Evo Morales) van de Indianen in Bolivia. De nazi's waren blank en overwegend rooms-katholiek: toch zagen ze de blanke en rooms-katholieke Polen als een inferieur type mensen.

Dawkins wijst erop dat huwelijken tussen leden van verschillende geloofsrichtingen problematisch zijn. Maar hij laat buiten beschouwing hoe er door de betreffende gemeenschappen gedacht wordt over een latino en een blanke, een blanke en een zwarte, een Turkse en een Marokkaan, of ook dat huwen buiten je stand vroeger ondenkbaar was, en mensen nog altijd geacht worden binnen dezelfde klasse te trouwen. Denk je eens in hoe er in de Wassenaarse straat gesproken zou worden als Sophie thuiskomt met een aannemer.

Dawkins laat tevens buiten beschouwing hoe deze dingen voortdurend door elkaar lopen, en religie vaak gebruikt wordt als het springende punt waar het eigenlijk om andere dingen gaat.

Het is dus een wat al te gemakkelijk verwijt dat de critici schermen met de aanduiding 'simplistisch' en 'Dawkins weet net goed waar hij over spreekt.'.

Dawkins zit bijvoorbeeld niet in z'n onderwerp wanneer hij de verzoeningsleer zoals die zich in twintig eeuwen heeft ontwikkeld in zijn geheel toeschrijft aan Paulus, en dan ook nog eens een karikatuur maakt door dit leerstuk te vermengen met het leerstuk dat Jezus God is. Je mag best laten zien dat hier een schijnbare contradictie ligt, maar Dawkins beschrijft het alsof het een enkel leerstuk is. Ook doet Dawkins geen enkele moeite zijn licht op te steken bij theologen om te zien of ze wellicht een aannemelijk antwoord op zijn intellectuele grieven hebben gevonden. Maar dat is misschien wel voor de hand liggend, gezien zijn neerkijken op theologen.

In het hoofdstuk over de vraag wat er verkeerd is aan godsdienstis behandelt
Dawkins de schaduwzijden van de godsdienst: fundamentalisme, absolutisme, extremisme. De rol die geloof speelt in het alledaagse leven van miljarden gelovigen laat hij buiten beschouwing of wordt teruggebracht tot een opstapje voor die verwordingen.

Maar dat is zoiets als zeggen dat het rechtssysteem in zijn totaal niet deugt omdat er zoveel juristen zijn die het systeem misbruiken om boeven vrij te pleiten en armen te vertrappen onder het belang van grote corporaties. Het is zoiets als zeggen dat geld niet deugt vanwege de beurscrashes en de misdaad.

Tenslotte nog dit: Ted Haggart wordt veelal verkeerd begrepen. Toen hij zei: ... en als je nu maar die boeken had gelezen die ik heb gelezen, en de mensen kende die ik ken, dan zou je groot zijn als ik... parodieerde hij daarmee Dawkins zoals die op hem overkwam.

Dat is Dawkins' voornaamste probleem: hij denkt het allemaal te weten. En ja, hij is dogmatisch, rigide in zijn denken. Hij heeft helemaal uitgestippeld hoe de antwoorden er uit zouden moeten zien, wil hij ze accepteren. Alles wat daarbuiten valt is nonsens.