Waar staat dat God een persoon is?

[doctorwho]

Rereformed schreef

Er is natuurlijk ook een mogelijkheid dat men eenvoudig niet begaafd is als mens, zoals een mens Bach of Chopin kan aanhoren en er zijn schouders over kan optrekken.

Oh, maar ik luister graag naar Bach en Chopin hoor ,en heb een aardige collectie klassieke muziek. Ook zonder ontzag voor het bestaan is dit op waarde te beoordelen en te waarderen. Ik zelf zie meer in respect dan ontzag Maar laten we bij het oorspronkelijke onderwerp blijven.

[Rereformed]

@Bad Religion

Van dag tot dag laat jij je bespelen door aversie en wrok tegen Rereformed. Het beheerst jouw gedachtenwereld nu. Je laat je bespelen door het negatieve, omdat je hem verkeerd begreep en je op je tenen getrapt voelt. Probeer in te zien dat jouw gevoelens je geen dienst bewijzen, want de enige inhoud van je gedachten is dan slechts dat je je gelijk moet halen, je wraak moet nemen. Zie in dat je hiervan afstand moet doen en erboven moet gaan staan.

Het gaat er inderdaad om op een hogere mensheid te komen dan die we nu kennen. De hogere mens in jezelf en de hogere wereld in de wereld die we kennen.

[Rereformed]

Rereformed schreef

Er is natuurlijk ook een mogelijkheid dat men eenvoudig niet begaafd is als mens, zoals een mens Bach of Chopin kan aanhoren en er zijn schouders over kan optrekken.

Oh, maar ik luister graag naar Bach en Chopin hoor ,en heb een aardige collectie klassieke muziek. Ook zonder ontzag voor het bestaan is dit op waarde te beoordelen en te waarderen. Ik zelf zie meer in respect dan ontzag Maar laten we bij het oorspronkelijke onderwerp blijven.

Nee, indien je op het woord 'ontzag' viel, en het door 'respect' wil vervangen, dan begrijp ik je, en dan blijf je juist op topic.
Er zijn een hoop woorden in ons taalgebruik die op een persoonlijke manier connotaties meedragen. Voor mij is het woord 'respect' moeilijker uit te spreken dan 'ontzag'. Wie weet heb je juist daarom gelijk, want dat waarvoor de mens het meest terugschrikt is vaak de hoogste waarheid die hij in zijn leven kan opdoen.

Wat ik met Bach en Chopin bedoelde was niet muziek, maar het spelen met de geest om er een harmonie van te maken. Religie is een spel dat je moet leren. Het is een spel dat je ernstig speelt, maar waarvan je tevens weet dat het een spel is. Je speelt het spel om gezond in het leven te staan.

[doctorwho]

Rereformed

Religie is een spel dat je moet leren. Het is een spel dat je ernstig speelt, maar waarvan je tevens weet dat het een spel is. Je speelt het spel om gezond in het leven te staan.

Op die manier heeft het ongetwijfeld een functie, helaas is niet ieder in staat om spel en werkelijkheid te onderscheiden en wordt het bittere realiteit. Ik ben van mening dat ook zonder "religiespel" het goed mogelijk is om gezond in het leven te staan.

[Erik]

Religie is een spel dat je moet leren. Het is een spel dat je ernstig speelt, maar waarvan je tevens weet dat het een spel is. Je speelt het spel om gezond in het leven te staan.

Religie is een gevaarlijk spel!
Het speelt met de rationaliteit van de het menselijk denken.
Het is een spel waar slachtoffers bij vallen in zowel fysieke als mentale zin.

Religie is een spel wat vooral NIET gespeeld moet worden, want het is namelijk geen spelletje!
Sommigen denken in het spel het hoogste level bereikt te hebben als ze een god hebben leren verstaan die in hun beleving los bestaat van welk dogma dan ook.
Wat ze zich niet realiseren is dat ondanks dat dat level minder schadelijk lijkt te zijn voor de mensen om hen heen die het spel niet wensen te spelen, zij die mensen dwingen tot het zijn van een pion in hun spel van 'oneindige 'wijsheid'!

Er is geen spel, er zijn geen niveaus van mystiek inzicht, er is slechts de rationaliteit van het bestaan van een organisme naast vele andere organismen.

Keep it simple!!

[Devious]

Hallo Rereformed.

Nog waarschijnlijker acht ik het dat je mijn denken nog steeds niet begrepen hebt. Je schijnt te denken dat het nog steeds om verzinsels gaat.

Ik haak even in. Jouw denken klinkt mij soms als wartaal in de oren. Misschien begrijp ik je niet. volgens mij zeg je ergens in deze draad dat je atheïst bent, maar dan religieus. Wat bedoel je daar precies mee? Ben je atheïst, of ben je theïst? Anders gezegd: 'Geloof je in God, of geloof je niet in God? Zo ja, wat houdt die God voor jou in? Zo niet, wat houdt die spiritualiteit dan in?

Vriendelijke groet...

[Deadline]

Allereerst zal ik een vraag aan het begin van het topic beantwoorden: voor mij bestaat god niet. De god van de joden, christenen, moslims en hindoeïsten is net zo´n god als alle mythische goden. Het is geschapen om de lacunes in de verklaring van de wereld om ons heen op te vangen. Daarnaast is god de troost voor het feit dat het leven eindig is, de angst voor de dood is bij ieder mens aanwezig en wat is er niet fijner dan dat je je kan verheugen op een eeuwig leven na de dood? Vandaar heeft de mens het verhaal van god en de hemel geschapen (en ook de hel en duivel voor afvalligen, de "lastige mensen").

Wat mensen altijd lijken te vergeten is dat het leven op zichzelf goddelijk is (niet dat het leven als god gezien moet worden hoor, ik bedoel hier goddelijk als zijnde dat het leven zo mooi is)! Het leven zelf is al zo mooi, waarom moet er dan meer zijn? Het feit dat wij allemaal leven en dus bestaan is op zichzelf een wonder en daarom is het nonsens om je meer bezig te houden met het zoeken van iets wat meer is dan dit leven (wat je nooit zult vinden, want het is er niet).

Wat ik wel geloof is een verkapte vorm van reïncarnatie. Alleen geloof ik niet dat "de ziel" tijdelijk naar een andere plaats gaat en weer terug keert. Ik denk namelijk niet dat er een plaats als hemel, hel bestaat en daarnaast zit er ook geen plan achter het hele gebeuren van reïncarnatie. Ik zie het slechts als een natuurlijke cyclus. Ik geloof dat de essentie in het stof achterblijft en vanuit het niets weer iets wordt. Gelijk aan het ontstaan van sterren uit het stof van vergane sterren. Dit is trouwens niet een visie die ik wil gaan verdedigen ten koste van alles, want wanneer de wetenschap het tegendeel bewijst zet ik dit geloof net zo makkelijk overboord. Het is meer een ijdele hoop ooit nog een keer te mogen leven, want ik vind het leven zoals het is (zonder alle poespas van hemel, hel, goden, etc) geweldig mooi.

[bad_religion]

@Bad Religion

Van dag tot dag laat jij je bespelen door aversie en wrok tegen Rereformed. Het beheerst jouw gedachtenwereld nu. Je laat je bespelen door het negatieve, omdat je hem verkeerd begreep en je op je tenen getrapt voelt.

Van dag tot dag hoor ik rereformed gewoonweg wartaal uit braken en van dag tot dag wordt rereformed boos als z'n mening niet wordt gedeelt, ik denk dat ik zo iets dichter bij de realiteit zit.

Verwacht niet dat je op een discussie forum verschoont blijft van kritiek zou ik zeggen.

Semi geleerde praatjes zetten geen zoden bij mij aan de dijk, zeker als het gepaard gaat met een fundamentalisme die ook te bespeuren is bij streng gelovigen. Als jij er een probleem mee hebt dat andere mensen een andere kijk op zaken hebben is dat jouw probleem.

De kern van de variant van atheïsme waar ik het over had, atheïsme als ziekte, is exact de geest van jouw reactie op mijn woorden. Bedankt voor de illustratie die niet beter had kunnen zijn.

Ziekelijk onbeschoft is hier wel op z'n plaats.....

Ik wijk niet voor goedkope aanvallen op mijn persoon, alleen dat al bevestigd voor mij hoe zwak iemand feitelijk in z'n schoenen staat. Je mag van mij een andere mening hebben maar ik bespeur bij jouw de arrogantie dat andere meningen ondergeschikt zijn aan die van jouw.

Nadat ik spreuken uit m'n hoofd moest leren, een, leeraar moest nemen, een domme hard rocker was om vervolgens voor leugenaar uit te worden gemaakt is het nu enkel de negatieve gevoelens jegens dHr rereformed waarop mijn mening gebaseerd is. Jij zal mij echt niet het zwijgen gaan opleggen!

[Rereformed]

Rereformed

Religie is een spel dat je moet leren. Het is een spel dat je ernstig speelt, maar waarvan je tevens weet dat het een spel is. Je speelt het spel om gezond in het leven te staan.

Op die manier heeft het ongetwijfeld een functie, helaas is niet ieder in staat om spel en werkelijkheid te onderscheiden en wordt het bittere realiteit. Ik ben van mening dat ook zonder "religiespel" het goed mogelijk is om gezond in het leven te staan.

Het heeft niet slechts een functie, maar het het heeft in het menselijk bestaan absoluut een essentiele functie.
Het gaat er inderdaad om te leren hoe het spel gespeeld moet worden. Het spel moet gespeeld worden door de rede, vandaar dat de wereld naar Logische Spiritualiteit op weg is. Wat dat betreft heeft het atheïsme de gezonde functie van korte metten te maken met alle valse trucjes, alle valse religie. Vandaar dat men het atheïsme lief moet hebben. Maar tezelfdertijd moet de mens inzien dat men de religie lief moet hebben, omdat het geheim van gezondheid hierin verborgen ligt, niet in het atheïsme.

Op dezelfde manier als de mens van onze tijd een onoverkomelijk bezwaar kan hebben tegen het woord 'God', omdat het voor hem automatisch een ongezonde vorm van religie voor ogen brengt, kan hij ook een onoverkomelijk bezwaar tegen het woord 'religie' hebben, omdat dit dezelfde bijgedachten naar voren brengt.

In dat geval kan hetzelfde wat ik gezegd heb ook uitgedrukt worden in alternatieve bewoordingen die de geladen woorden 'atheïsme', 'religie', 'God' geheel weglaten. Voor God komt dan het woord Leven in de plaats, voor religie zoiets als 'mijn visie op het leven om gezond in het leven te kunnen staan'. Je moet inzien dat het niet uitmaakt hoe je het zegt, maar dat het erom gaat dat je het voor jezelf begrijpt.

Jij denkt nog steeds dat je mij op een of andere manier moet tegenspreken. In werkelijkheid hebben wij mensen slechts één en dezelfde ervaring van het bestaan, en komen we op dezelfde antwoorden uit. Het is een kwestie van steeds verder gaan in je denken, steeds meer achterlaten, steeds meer het universele in te zien, steeds meer in te zien dat de veelheid bestaat in de eenheid, uitkomt op de eenheid.

Vroeger noemde men de veelheid schepping en de eenheid God. Tegenwoordig weten we dat beiden niet bestaan, maar dat wat wij 'de realiteit' noemen één groot organisme is, waar alles met alles met elkaar in verband staat.

[Rereformed]

Jij zal mij echt niet het zwijgen gaan opleggen!

Nee, daarom adviseerde ik ook jezelf eens aan te pakken. Het gaat trouwens niet om het zwijgen op te leggen, maar om iets beters van jezelf te maken.
Je schijnt niet door te hebben dat dit de boodschap is die ik dagelijks tegen mezelf uitspreek.

Maar blijf vooral doorschrijven om het schrijven van mij tot op het bot duidelijk te maken.

[bad_religion]

Je schijnt niet door te hebben dat dit de boodschap is die ik dagelijks tegen mezelf uitspreek.

Wat jij doet in jouw leven zal me een rotzorg zijn, dat geeft je niet een vrijkaart om mensen ad honimen aan te vallen als ze een andere mening er op na houden, voorlopig zie ik jouw dit continu doen.

[Erik]

Het gaat trouwens niet om het zwijgen op te leggen, maar om iets beters van jezelf te maken.

Daarmee impliceer je dat het beter kan/moet?!
Welk een autoriteit ben jij dan om dat te kunnen bepalen?
Deze stelling en andere door jou gehanteerde stellingen groeien in arrogantie!

Misschien kun je nog antwoord geven op de vragen van Devious, ik ben er ook wel benieuwd naar.

[Samante]

We komen er volgens mij een keer achter dat ons wezen niet ophoudt bij slechts ons lichaam, maar dat ons wezen alles in alle tijd omvat. Met andere woorden denk ik dat we allemaal ons als God gaan ervaren. De God dus in jou en mij.

Waarom zullen we daar ooit een keer achter gaan komen?

Volgens mij omdat wanneer het lichaam sterft daarmee niet jouw wezen an sich is verdwenen. Ik denk dat je na het sterven als eerste zult ontdekken dat je nog steeds bestaat, in alles dat er is.

En kun je niet beter uitgaan van dingen die we nu weten?

Welke dingen van nu? Nu gelooft het merendeel van de mensheid in een persoonlijke en afstandelijke god die via ondoorgrondelijke wegen het leven bestuurt en ons nauwlettend in de ogen houdt voor het laatste oordeel. Als dat geloof het beste zou zijn dat je naar voren kunt schuiven, zou ik zeggen: nee, niet echt.

Als je als pantheist naar het leven kijkt is het mogelijk dat je veel meer van het leven kunt accepteren, omdat een pantheist het leven als het eigen wezen beschouwt. Zelf merk ik dat ik veel rustiger ben en leef zonder veel overbodige stress, juist doordat ik het leven als pantheist ben gaan bekijken. Dat wat ik waarneem zie ik als een manifestatie van mijn wezen, dat veel verder strekt dan mijn eigen stoffelijke lichaam.

Het zou mij ook wel wat lijken als ik er vanuit kon gaan dat we dingen gaan ontdekken die mij wel goed uit gaan komen.

Ik probeer zoveel mogelijk met logisch denken mijn eigen wezen te doorgronden. De kenmerken die ik aan het goddelijke toebedeel zijn niet met elkaar in conflict en zodra er wel een conflict blijkt te bestaan tussen die kenmerken of mijn verdere beschrijving van het goddelijke, dan zal ik die opnieuw moeten bekijken en mijn standpunten herzien.

[Deadline]

Rereformed schreef:

Het heeft niet slechts een functie, maar het het heeft in het menselijk bestaan absoluut een essentiele functie.

Vroeger was er ook bestaan zonder rede. Ik geloof niet dat er een essentiele functie weggelegd is voor rede. Er kan wel gesteld worden dat rede in de vorm van wetenschap tot een aangenamer bestaan leid (dat wil zeggen: de mens hoeft niet meer als dier te leven onder de dieren).

Maar rede in de vorm van religie/atheïsme is volgens volstrekt overbodig om een goed leven te kunnen leiden. Het is niet essentieel om voort te leven. Enkel voeding is essentieel voor het leven.

Rereformed schreef:

Vandaar dat men het atheïsme lief moet hebben. Maar tezelfdertijd moet de mens inzien dat men de religie lief moet hebben, omdat het geheim van gezondheid hierin verborgen ligt, niet in het atheïsme.

Volgens mij is religie niet verantwoordelijk voor gezondheid en ook niet voor geestelijke gezondheid. Atheïsme is dat trouwens evenmin. Toch kan gesteld worden dat atheïsme juist wel ietsje gezonder (maar dan voornamelijk op het psyhologische, maatschappelijke niveau) is voor de mens dan een religieus denkbeeld. Door het ontbreken van een religieus denkbeeld is het juist zo dat men minder geneigd is om zich schuldig ten aanzien van een onzichtbare identiteit te voelen. Ook is men minder geneigd andere mensen te haten die niet hetzelfde denkbeeld hebben. Maar ik denk bovenal dat een mens gezond wordt van goede levensomstandigheden, voeding en doordat hij of zij gelukkig is.

Groet,
Deadline

[Samante]

Samante,
Roberg vroeg al waarom, en ik vraag; Hoe moeten wij daar ooit achter komen?

Ik heb die inzichten verkregen uit ervaringen die samengingen met psychoses. In hoeverre het brein me heeft misleid weet ik niet, maar ik heb nog geen aannemelijke verklaring gehad dat ik zou zijn misleid.

Bij het sterven zal blijken of het inderdaad zo is zoals ik vertel. Als je op dat moment het besef hebt dat Samante het eerder zo beschreven heeft als dat jij het dan ervaart, is dat leuk en aardig. Voor het zelfde geld heb je misschien geen flauwe notie en is jouw bewustzijn met het lichaam vergaan. En dan heb je ook nog de mogelijkheid dat je toch oog in oog staat met Jahweh of misschien wel die Allah.

Het is niet belangrijk of je het net zo ziet als ik. Je kunt er geen strepen of airmiles mee verdienen. Er is geen doemscenario voor iemand met een ander geloof of voor iemand met een atheistische visie. In mijn visie is er geen goddelijk oordeel en er is volstrekt niets dat je hoeft te doen voor dat goddelijke. Jij bent zélf dat goddelijke.