Freethinker.nl

Hallo,

Ik zal in het kort proberen te vertellen wie ik ben.
Tot mijn 17de levens jaar was ik 100% christen.

Ik ben altijd netjes zondags naar de gereformeerde kerk gegaan en zaterdag avond naar de soos.
Natuurlijk heb ik ook catagesatie (hoe schrijf je dat) gevolgd en heb ook andere kerken bezocht.
Dit deden we, omdat er geen rivaliteit tussen de verschillende kerken hoorde te zijn.
Ik was bij mensen die de handen in de lucht staken om Jesus te voelen en bij mensen die tongentaal konden spreken.
Ook ben ik ooit een dominee tegen gekomen die ons vertelde dat er geen God bestond en dat hij er trots op was dat hij zijn gemeente kon leiden en steunen, omdat hij daar boven stond.
Dat kwam hem duur te staan, want ik zat daar niet alleen en onze ouders hebben er voor gezorgd dat hij uiteindelijk op is gestapt.
En daar waren we allemaal trots op, want die man was verkeerd, hij stond aan de boze kant.
Ik was dagelijks bezig anderen over God en Jezus te vertellen en dat werd me zeker niet altijd in dank afgenomen.
Doordat ik heel goed kon zingen, stond ik altijd vooraan als we Psalmen of liederen gingen zingen en ik was er zeker van dat dit het juiste geloof was.

Ik ben ontzettend nieuwschierig en begon als 6 jarig kind al met verzamelen van bv fosielen.
Door het verzamelen van die stenen met afdrukken, begon ik te beseffen hoe oud de aarde eigenlijk echt is.
En dat is echt niet makkelijk te begrijpen er komt heel veel gevoel en fantasie bij kijken.
De werled is ongeveer 4.000.000.000 (4 miljard) jaar oud.
3.000.000.000 jaar geleden kwamen de eerste blauwalgen die zelf geen zuurstof verbruiken, maar wel van koolstofdioxide zuurstof kunnen maken.
Deze fosielen vindt men in Australie, in die gekke ronde bergen die midden in de woestijn staan.
Dat is nl de oer bodem die in al die tijd niet aan is getast, op de rest van de wereld tref je deze nauwlijks of niet meer aan.
Vreemd genoeg bracht ik dat destijds niet in verbinding met geloof.
De domine vertelde ons dat we die 7 scheppings dagen niet zo nauwkeurig moesten nemen.
Het zou bijvoorbeeld ook 7 X 500 miljoen jaar geweest kunnen zijn, er staat namelijk nergens hoelang de dagen in het begin geduurd hebben.

Ook was ik altijd bezig met elektro en maakte voor mijn 10de levensjaar al een apparaat waarmee ik uit een 9 volt batterij 5000 volt kon maken.
Ik was ook altijd al onder de indruk van explosies en raketten, en het duurde niet lang voordat ik uit vond waarom stoffen zich op een bepaalde manier

gedragen.
Dus kort daarna maakte ik de zwaarste explosiefen die ik tot ontploffing bracht waar niemand het kon zien of horen.
Dingen zoals, Dynamiet (C3H5NO33) en TNT (Tri Nitro Tolueen) of twee negatiefe elementen bv zuurstof en phosfor verbinden (dat is pas gevaarlijk !), of Aluminium met zwavel en Kalium per chloraat enz enz.
Ik wist ook wat ik deed (zeggen de meesten), ik heb nog steeds alle ledematen en m'n vingers, maar ik heb er nooit mee gepronkt en zal het nu zeker nooit meer proberen te maken.
Maar goed, hierdoor begon ik heel goed te begrijpen welke elementen er bestaan en hoe ze opgebouwd zijn.
Deze lijst is dan ook voor mij een hou vast geworden, zonder deze lijst was ik nooit op het verkeerde pad terrecht gekomen !
Met deze lijst is bijna alles te verklaren.!!!


01 Waterstof H kleurloos, brandbaar gas
02 Helium He edelgas
03 Lithium Li zilver-wit metaal
04 Beryllium Be hard, wit metaal
05 Boor B bruine, poederige stof
06 Koolstof C komt in drie vormen voor
07 Stikstof N onzichtbaar gas
08 Zuurstof O onzichtbaar gas
09 Fluor F gele vloeistof
10 Neon Ne edelgas
11 Natrium Na metaal (natrium zit in keukenzout
12 Magnesium Mg wit metaal
13 Aluminium Al wit metaal
14 Silicium Si oranje kristallijne stof
15 Fosfor P witte kristallijne stof (giftig!!)
16 Zwavel S gele kristallijne stof
17 Chloor Cl zwaar, groen-geel gas
18 Argon Ar edelgas
19 Kalium K zacht, zilver-wit metaal
20 Calcium Ca zacht, wit metaal
21 Scandium Sc zeldzaam-aarde-element
22 Titaan Ti ijzerachtig metaal
23 Vanadium V hard, wit metaal
24 Chroom Cr grijs metaal
25 Mangaan Mn grijs metaal
26 IJzer Fe zacht, zilver-wit metaal
27 Kobalt Co zilver-wit metaal
28 Nikkel Ni hard, wit metaal
29 Koper Cu roodachtig metaal
30 Zink Zn wit kristallijn metaal
31 Gallium Ga zilver-wit metaal
32 Germanium Ge broos, wit metaal
33 Arseen As grijze, zwarte of gele vaste stof
34 Seleen Se zilver-grijze kristallijne vaste stof
35 Broom Br donkerrode vloeistof
36 Krypton Kr edelgas
37 Rubidium Rb metaal
38 Strontium Sr metaal
39 Yttrium Y zeldzaam-aarde-element
40 Zirconium Zr zeldzaam metaal
41 Niobium Nb zeldzaam, grijs metaal
42 Molybdeen Mo hard, wit metaal
43 Technetium Tc zeer zeldzaam element
44 Ruthenium Ru hard, broos metaal
45 Rhodium Rh hard, zilver-wit metaal
46 Palladium Pd zilver-wit metaal
47 Zilver Ag wit metaal
48 Cadmium Cd wit metaal
49 Indium In zacht, zilver-wit metaal
50 Tin Sn wit metaal
51 Antimoon Sb donker grijs metaal
52 Telluur Te broze, zilver-witte vaste stof
53 Jood I grijze vaste stof
54 Xenon Xe edelgas
55 Cesium Cs metaal
56 Barium Ba snel reagerend wit metaal
57 Lanthaan La zeldzaam-aarde-element
58 Cerium Ce zeldzaam-aarde-element
59 Praseodynium Pr zeldzaam-aarde-element
60 Neodymium Nd zeldzaam-aarde-element
61 Promethium Pm zeldzaam-aarde-element
62 Samarium Sm zeldzaam-aarde-element
63 Europium Eu zeldzaam-aarde-element
64 Gadolinium Gd zeldzaam-aarde-element
65 Terbium Tb zeldzaam-aarde-element
66 Dysprosium Dy zeldzaam-aarde-element
67 Holmium Ho zeldzaam-aarde-element
68 Erbium Er zeldzaam-aarde-element
69 Thulium Tm zeldzaam-aarde-element
70 Ytterbium Yb zeldzaam-aarde-element
71 Lutecium Lu zeldzaam-aarde-element
72 Hafnium Hf zeldzaam metaal
73 Tantalum Ta grijs-wit metaal
74 Wolfraam W hard, grijs metaal
75 Rhenium Re hard, zwaar, grijs metaal
76 Osmium Os hard, wit, kristallijn metaal
77 Iridium Ir zeer hard, zeldzaam metaal
78 Platina Pt hard, zilver-wit metaal
79 Goud Au zacht, heldergeel metaal
80 Kwik Hg wit metaal; vloeibaar bij normale
81 Thallium Tl zacht, wit metaal
82 Lood Pb blauw-grijs metaal
83 Bismut Bi rose-wit metaal
84 Polonium Po Radio-actieve stof
85 Astaat At halogeen
86 Radon Rn edelgas
87 Francium Fr radioactief metaal
88 Radium Ra zeldzaam radio-actief metaal
89 Actinium Ac radio-actieve stof
90 Thorium Th donkergrijs radio-actief metaal
91 Protactinium Pa radio-actieve stof
92 Uranium U hard, wit, radio-actief metaal
93 Neptunium Np trans-uranisch element
94 Plutonium Pu trans-uranisch element
95 Americium Am trans-uranisch element
96 Curium Cm trans-uranisch element
97 Berkelium Bk trans-uranisch element
98 Californium Cf trans-uranisch element
99 Einsteinium Es trans-uranisch element
100 Fermium Fm trans-uranisch element
101 Mendelevium Md trans-uranisch element
102 Nobelium No trans-uranisch element
103 Lawrencium Lw trans-uranisch element


De lijst houd hier op, als je een beetje verstand hebt van de opbouw van een Atoom is het eenvoudig te begrijpen waarom de lijst op houd.
En het gaat nog veel dieper verder met de "DEELTJES" en daarna nog verder met de "STRINGS".
Nu was ik er altijd van overtuigd dat er twee dingen waren nl. Elementen en levende wezens.
De elementen komen gewoon voor en GOD heeft alle levenwezens gemaakt en die bestaan uit cellen.
Tot het moment dat ik op een middag toen ik 17 was in de scheikunde les van mijn leraar de volgende vraag kreeg:
"wat is het kleinste deel van het menselijk lichaam?"
Ik antwoorde met "de cel" , waarop hij moest laggen en zei "nee nog kleiner" .
Toen kwam ik er achter dat ook deze cellen opgebouwd zijn uit atomen.
Op dat moment sprong er iets in mijn hoofd en ik begreep dat het niet zo eenvoudig was als ik altijd had gedacht.
Voorbeeld: een menselijke vinger kun je verbranden, de vlam die je ziet is de waterstof die verbrand door een verbinding aan te gaan met de zuurstof in de
lucht.De zwarte as die overblijft is koolstof en als je die nog verder verwarmt, blijft er alleen witte as over en dat zijn zouten (calcium, kalium, Natrium verbindingen).
Dus die vinger bestaat echt uit elementen. !!!
Ik was zelf ook bang, omdat ik plotseling nergens meer op terug kon vallen.
Mijn laatste gebed was " Lieve God help mij geloven, want ik ben bang dat er zeer binnenkort een dag komt dat ik het niet meer kan" , helaas heeft hij mij daar niet bij kunnen helpen.
Vanaf dit moment heb ik elke dag meer ontdekt waarom er geen God kan bestaan, de tekst hierboven lijkt wel heel oppervlakkig, maar er komt natuurlijk nog veel meer bij kijken.

Ik wist dat ik dit niet aan mijn familie kon vertellen, maar ik wist ook dat er iets moest veranderen.
Door me vrijwillig aan te melden voor VN soldaat ben ik mijn boerendorp ontvlucht.
En tijdens mijn 8 maanden in Bosnie heb ik veel over mensen geleerd, al ben ik daar pas sinds kort echt achter gekomen.

Toen ik terug kwam was ik inmiddels 20 en kon zo weer op mijn oude kamer terug.
Meteen begon mijn moeder weer met haar opdringerige boekjes en cassette bandjes met domine preken.
Ik heb dit uiteraard eerst weer geaccepterd, want ik hou van haar.
Maar na een jaar kon ik er echt niet meer tegen en heb ik besloten haar te vertellen hoe ik dacht.
Dit is het moment geweest waarop alles veranders is in mijn leven.
Mijn moeder werd ontzettend kwaad, ik had haar nog nooit zo gezien.
Binnen een dag wist de hele familie het en keken me op een manier aan die ik nog nooit had gezien.
Iedereen noemde mij dom ze hebben me met groepen regelrecht vernederd.
Het maakte niet uit wat ik vertelde, ze lachten mij uit en herhaalden telkens hoe veel ik nog moest leren.
Dit werd steeds erger, voor hun spraken ze indirect met de duivel en ze bestuderen me tot de dag van vandaag.
Mijn beide zussen zijn nog steeds van slag en moeten soms huilen, omdat ze mij verloren hebben.
Ik heb ze zelfs hysterisch mee gemaakt, gewoon griezelig.
Ze zijn dagelijks met de eindtijd bezig en weten zeker dat ze de kenmerken hier van dagelijks in het nieuws zien.
Daarom waarschuwen ze me ook steeds dat ik nu nog terug kan, maar als Jesus binnen kort naar de aarde komt ben ik te laat.


Inmiddels zijn mijn ouders en mijn zussen naar een andere kerk vertrokken.
Ze vonden de regels van de gereformeerde kerk toch te vrij en niet volgens het nieuwe testament.
Ze zijn nu Baptisten en opnieuw gedoopt en wel helemaal onder water.
Het was hun wens dat ik daar bij was en ben toen nog een keer naar de kerk geweest.
Ik vond het verschrikkelijk en vernederend ik heb ze alleen in een witte jurk zien staan en de vloer ging open en daar zat een klein zwembad onder, verder heb ik niet gekeken.
Met mij is alles goed, ik heb een liefe vriendin die zonder geloof op is gevoed.
Haar moeder is al vroeg dood gegaan en ze heeft op haar manier geaccepteerd dat er niets na de dood komt.

Ik kan nog wel een uur verder typen over het universum en alles wat logisch is, maar voorlopig stop ik even.


Groeten,

Martin

Hallo Martin,

Ik heb je verhaal met heel veel interesse gelezen. Ik ben een christen (Zo een die kopje onder is gegaan, met zijn handen in de lucht staat en God voelt ) en kan ergens wel begrijpen dat je ouders en je familie het moeilijk vinden dat je niet meer gelooft.

Zelf ben ik christen geworden toen ik 27 was en mijn ouders en veel van mijn vrienden hebben dit ook nooit kunnen begrijpen.Zelf heb ik nooit toegestaan dat dit verschil tussen mij en mijn familie of vrienden kwam te staan. Ik heb hun verteld hoe ik erover dacht, zij hebben hun mening gegeven en in stilte bid ik nog regelmatig voor hen. Dat is iets tussen God en mij. Ik hoop dat de relatie met je ouders en familie terug goed komt en dat de pijn ooit verzacht.

Ik ben geen natuurkundige dus al die cellen en deeltjes zeggen mij niks. Ik moet het hebben van wetenschappelijke verklaringen die ik kan begrijpen. Sinds ik hier op freethinker ben heb ik al wel van alles over dit onderwerp gelezen. Het heeft mijn geloof niet af maar opgebouwd. Waarschijnlijk ook wel omdat de artikelen over Intelligent Design in verstaanbare taal geschreven zijn. En daar voor mij logica inzit. Ook is het zo dat mijn geloof niet alleen gebaseerd is op Genesis maar dat het elk facet van leven mijn beïnvloedt. Begrijp je ?

We zullen elkaar hier zeker nog tegenkomen.

Groetjes Daniella

Hallo Martin. Ik herken wel wat in jouw verhaal. Ik ben zelf ook gelovig geweest.
Wat is voor jou het moeilijkste geweest? Het verliezen van je geloof, of alles wat erom heen hangt (contact met familie, gelovige vrienden, etc...)?

Grtz...

mysterieus2000 schreef:Hallo Martin,
We zullen elkaar hier zeker nog tegenkomen.

Hallo,

Bedankt voor je vriendelijke antwoord.
Ik respecteer je denkwijze en je vraagt of ik het begrijp.
Dat doe ik helaas niet helemaal, wat bedoel je met :
"maar dat het elk facet van leven mijn beïnvloedt"
Ik denk dat je bedoeld:
"maar dat het elk facet van mijn leven beïnvloedt"
Kun je dat misschien iets beter uitleggen, dat begrijp ik niet goed.

Gr,

Martin

Martin ter Haar schreef:

mysterieus2000 schreef:Hallo Martin,
We zullen elkaar hier zeker nog tegenkomen.

Hallo,

Bedankt voor je vriendelijke antwoord.
Ik respecteer je denkwijze en je vraagt of ik het begrijp.
Dat doe ik helaas niet helemaal, wat bedoel je met :
"maar dat het elk facet van leven mijn beïnvloedt"
Ik denk dat je bedoeld:
"maar dat het elk facet van mijn leven beïnvloedt"
Kun je dat misschien iets beter uitleggen, dat begrijp ik niet goed.

Gr,

Martin

Sorry,
ik merk dat ik wel meer woorden vergeet of ze in een verkeerde zinsvolgorde zet.
Ik bedoelde dat mijn geloof niet aleen valt of staat met genesis, maar dat mijn hele leven met de hele inhoud van de bijbel verweven is. Dat ik waarschijjnlijk het geloof op een andere manier bekijk als jij deed en er ook op een andere manier mee omging. Ik weet het niet hoor ?

Groetjes Daniella

Martin ter Haar schreef:Ook was ik altijd bezig met elektro en maakte voor mijn 10de levensjaar al een apparaat waarmee ik uit een 9 volt batterij 5000 volt kon maken.

Jaja, een bobine. Leuke dingen zijn dat.

Dingen zoals, Dynamiet (C3H5NO33) en TNT (Tri Nitro Tolueen) of twee negatiefe elementen bv zuurstof en phosfor verbinden (dat is pas gevaarlijk !), of Aluminium met zwavel en Kalium per chloraat enz enz.

Laat me raden: enthousiast lezer van 'Spelen Met Vuur' van David Douwes?

Hallo Martin,
Wat een prachtverhaal! Ik hoop dat je er een boek van maakt! Wat ben ik blij voor je dat je een lieve vriendin hebt die zonder geloof is opgevoed. Daar zul je een hele hoop steun aan hebben.
Ook blij dat je die tijd met bommenmaken zonder kleerscheuren achter de rug hebt. In Finland, waar ik woon, is ongeveer twee jaar geleden een enorme bomontploffing geweest in een overdekt winkelcentrum waar doden bij vielen, oa. een klein kindje van vier van een Syrische familie die in hun eigen land vervolgd werden en asiel hadden gekregen in dit land van vrede en rust. Men dacht eerst dat het terroristen waren, maar het bleek juist om zo'n jongen van 18 te gaan, die als hobby had bommenmaken. Hij sjouwde met die bommen door de stad, en ging eerst nog wat inkopen doen. Ze schijnen toen per ongeluk afgegaan te zijn. De jongen kwam zelf ook om. Zijn ouders wisten van niks. Op het internet was hij bekend als bommenmaker.

Ik vind het bijzonder leuk dingen op te merken die ik op precies dezelfde manier ervaren heb. Jouw verhaal wekt allerlei vervlogen herinneringen bij me op.

In de gereformeerde kerk waar ik op 17-jarige leeftijd netjes heenging was ook een soos, maar omdat ik ook bij de youth for christ kwam kijken werd ik al gauw zo vroom dat ik ook dát niet door de beugel kon vinden. Met drie andere gelovige jongens uit de Hervormde kerk richtte ik een koffiebar op en brachten we vele jongeren tot geloof met oa mooie dreigfilms over 'de opname' die voor de deur stond (alweer ). Ik herinner me voor een hele mooie poster gezorgd te hebben om op de muur van de koffiebar indruk te maken. Er stond een ontploffende atoombom op met een tekst die verwees naar de zondige mens en Gods antwoord hierop.

Ik herinner me ook zo'n ludieke dominee. Hij stond op het punt om af te studeren in de theologie, en wanneer hij kwam preken in de kerk kwam hij met ongekamd haar en in witte gymschoenen de kansel op, waar na afloop menige opmerking van afkeuring over gesproken werd. Ik vond hem erg leuk, en had eens een gesprek met hem, en hij vertelde mij dat hij elke zaterdag naar de kroeg ging en daar met mensen over het leven praatte. Hij raadde me aan om Kierkegaard en Bonnhöfer te lezen. Ik sloeg al die dingen in de wind, omdat ik me verdiepte in Hal Lindsey, Rob Matzken en Willem Ouweneel, die mij de honderdduizend paden van de duivel haarfijn uitlegden...

Ik ben later in Engeland ook overgestapt naar de Baptistenkerk, en werd daar voor de tweede keer gedoopt, nadat ik in de bibliotheek van het theologische College waar ik studeerde een week lang van 's morgens vroeg tot 's avonds laat alle boeken over de juiste theologie van de doop -van kerkvaders tot aan moderne theologen- tot in de kleinste puntjes bestudeerd had en tot de conclusie kwam dat de kinderdoop niet juist was.

Ik schreef ellenlange artikelen over God en geloof in de schoolkrant en hoop van harte dat al die oude schoolkrantjes van de aardbodem zijn verdwenen en ik ze nooit toevallig weer eens onder ogen zal krijgen... Maar iedereen was wel zo beschaafd om er nooit een opmerking over te maken. Één keer zag ik tijdens een proefwerk aardrijkskunde dat de leraar mijn artikel in de nieuwste schoolkrant met alle wetenswaardigheden over de Heilige Geest en hoe een mens in elkaar zit, aandachtig doorlas en glimlachte...

Devious schreef:Hallo Martin. Ik herken wel wat in jouw verhaal. Ik ben zelf ook gelovig geweest.
Wat is voor jou het moeilijkste geweest? Het verliezen van je geloof, of alles wat erom heen hangt (contact met familie, gelovige vrienden, etc...)?

Grtz...

Hallo,

Ik ben nu 31 en het ergste is nog steeds mijn moeder.
Zij heeft me altijd aangemoedig, ze vond mij inteligent.
Voordat ik het haar op mijn 21ste vertelde was ik haar trots.
Ik heb een grote telescoop waardoor we samen keken.
Ze liet zich uitleggen hoe alles in elkaar zat en vond het knap dat ik dat allemaal wist.
Ze vond mijn fosielen prachtig en ze begreep echt dat zoiets ongelovelijk oud is.
Ook dat vond ze zeer goed van me.
Ik liet met chemie zien uit welke element bv een boomblad bestond.
Ook dat begreep ze en vond ze ongelovelijk interesant.
Enz enz enz .
Op het moment dat ik dat vertelde was het voorbij.
Ze keek me aan als een vreemdeling en beweerde dat ik verschrikkelijk dom was.
"jongen jij moet nog zo veel leren, wat ben je dom o o o "
En dit is tot nu toe haar instelling ze vindt me gewoon ontzettend dom, afstotend dom.
Daarbij komt nog dat je maar op 1 manier van het rechte pad af kan komen.
Dat gebeurd als je de satan in je hebt gelaten, daardoor begin je van het pad af te raken en raak je de weg kwijt.
Ik heb tegen over haar en mijn beide zussen gezeten en ze vroegen mij nogmaals mijn standpunt uit te leggen.
Daarbij gaven ze argumenten die voor mij lachwekend waren en normaal gesproken uit ik dat niet, maar ik moest toen kort grijnzen.
Op dat moment zei mijn moeder tegen mijn zussen, "zie je hoe die lacht , dat is niet Martin dat is iemand anders" en toen zagen mijn zussen dat ook .
De duivel zit in mij, dat was het ergste van alles, ik bestond gewoon niet meer.

En dit geld dus eigenlijk ook in minder of meerdere mate voor de rest van mijn familie en toenmalige vrienden.

De stap God (het geloof) te verlaten , duurde enkele weken.
In het begin mis je het bidden voor het slapen gaan, maar dat gaat over in de dag doordenken voor het slapen gaan.
En het eten zonder bidden is ook wel vreemd.
Er is ook een heel klein beetje angst geweest, maar dat heb ik op mijn manier overwonnen.
Ik wist inmiddels dat angst een oer gevoel (signaal die uitwerkt op bv je maag) uit je hersenen is, om je te beschermen.
Dus is het maar een gevoel en daar wilde ik de controle over hebben.
Dat was altijd al mijn instelling, als kind was ik doods bang voor spinnen.
Toen mij verteld werd dat spinnen niets doen, heb ik daar over na gedacht.
Een paar dagen later heb ik een hele grote spin met het uiterste puntje van mijn vinger aangeraakt,
dat was een aller verschrikkelijkst gevoel, maar er gebeurde niets.
Een paar weken later liet ik de grootste exemplaren die ik maar kon vinden over mijn armen lopen.

Ik heb rond mijn 18de 2 dagen alleen in een heel groot donker bos geslapen.
Nou denk je, die Martin is knetter gek, maar valt wel mee
Ik heb een hangmat tussen twee bomen gehangen en had genoeg te eten en lees materiaal.
Maar naar mate het donkerder wordt, begin je angstiger te worden, op een gegeven moment wil je alleen nog maar weg.
Als je daar tegen vechten kan/wil, zul je merken dat er niets aan de hand is.
Je begrijpt ECHT dat het nog steeds het zelfde bos is maar dan zonder licht.
Weer een paar uur later heb je geleerd dat dat verschrikkelijke geluid 2 meter naast je,
alleen maar een stekel varken, berg bokje of woelmuis is.
En somige van die beesten kunnen griezelig janken, dat geloof je niet.
Eigenlijk ben jij in het voordeel, want een eventuele vijand zal zich moeten bewegen en dat gaat niet geruisloos.
Helemaal niet midden in de nacht dan is het namelijk extreem stil en hoor je alles.
Dit is het punt geweest dat ik me kon bevrijden van het geloof.
Ik heb daar God en Satan uitgedaagd, geesten geroepen en om een teken te geven, ik was wel even bang maar realiteit nam al snel weer de overhand.
Er gebeurde namelijk helemaal niets.
Een christen zegt nu meteen "Als je God uitlokt, gebeurd er juist helemaal niets", maar ik vroeg ook de Satan en boze geesten om de directe dood.
En is het niet zo dat de Satan kan doen waar hij zin in heeft.
Als ik je zou vertellen hoe ik hem genoemd heb, zou je ook denken ja dan is het wel vreemd dat deze Boze engel met zijn eigen wil en hemel (genoemd hel), mij geen lesje heeft geleerd.
Maar goed, voor dergelijke eenvoudige angsten ben ik niet meer bang .

Dit is ook al weer een tijdje geleden, ik ben inmiddels niet meer zo verward en ga zeker niet meer in een bos liggen.

Gr,

Martin

Rereformed schreef:Hallo Martin,
Wat een prachtverhaal! Ik hoop dat je er een boek van maakt! Wat ben ik blij voor je dat je een lieve vriendin hebt die zonder geloof is opgevoed. Daar zul je een hele hoop steun aan hebben.

Vandaag is de eerste keer voor mij dat ik met mensen zoals jou en de anderen kan praten.
Het lucht wel op en ik voel me behoorlijk goed.
Bedankt voor je antwoord, het klink raar maar hoe zal ik het zeggen.
Ik schrijf naar iemand die zoals het er naar uit ziet bijna de zelfde en waarschijnlijk meer meningen en ervaringen heeft dan ik, dat is mij nog nooit eerder gebeurd.
Ik heb er nog nooit serieus over na gedacht, maar misschien is het inderdaad wel een leuk idee mijn belangrijkste overtuigings punten en punten uit mijn geloof tijd op een rij te zetten.
Ik zit namelijk helemaal vol met rare verhalen en theorien.
Ik zal ze hier vanaf vandaag een voor een voorleggen en dan hoor ik jou/jullie mening wel.
1 maand geleden zat ik buiten weer eens te piekeren en soms is mijn vriendin dat gezeur ook zat.
Toen besloot ik op internet te gaan zoeken en dat was blijkbaar een goed idee.


Nogmaals bedankt voor je compliment !

Gr,

Martin

mysterieus2000 schreef:

Martin ter Haar schreef:

mysterieus2000 schreef:Hallo Martin,
We zullen elkaar hier zeker nog tegenkomen.

Hallo,

Bedankt voor je vriendelijke antwoord.
Ik respecteer je denkwijze en je vraagt of ik het begrijp.
Dat doe ik helaas niet helemaal, wat bedoel je met :
"maar dat het elk facet van leven mijn beïnvloedt"
Ik denk dat je bedoeld:
"maar dat het elk facet van mijn leven beïnvloedt"
Kun je dat misschien iets beter uitleggen, dat begrijp ik niet goed.

Gr,

Martin

Sorry,
ik merk dat ik wel meer woorden vergeet of ze in een verkeerde zinsvolgorde zet.
Ik bedoelde dat mijn geloof niet aleen valt of staat met genesis, maar dat mijn hele leven met de hele inhoud van de bijbel verweven is. Dat ik waarschijjnlijk het geloof op een andere manier bekijk als jij deed en er ook op een andere manier mee omging. Ik weet het niet hoor ?

Groetjes Daniella

Hallo,

Wat ben je vriendelijk.
Ik ben ook altijd vriendelijk.
Ik ken liefde, ik zit er mee vol en geef er soms wel eens te veel van weg.
Je verteld me dat je met de bijbel verweven bent en dat dit pas na je 27 gebeurd is.
Wat was er toen dan aan de hand?
Was je alleen, was je bang, heb je iets ergs mee gemaakt, heb je liefde gegeven en nooit terug ontvangen ?
Want het is toch niet vanzelfsprekend om op je 27ste een dergelijke wending te maken ?
Hoe komt iemand als jij op dit forum ?
Dit moet toch een griezelige donkere omgeving voor je zijn.
Eigenlijk moet je hier uit de buurt blijven, want straks sleept het je nog mee.
Het is voor een christen niet zonder risico zich tussen deze mensen te bevinden.
Wat drijft je dan? voel jij je een zendeling en wil je toch een vonkje licht door dit verschrikkelijke forum laten schijnen of wil je echt graag weten wat anderen denken en wat er in hun hoofd afspeeld , of ?

Ik hoop niet dat ik je beledigd hebt, dat is zeker niet mijn bedoeling.

Gr,

Martin

cymric schreef:

Martin ter Haar schreef:Ook was ik altijd bezig met elektro en maakte voor mijn 10de levensjaar al een apparaat waarmee ik

uit een 9 volt batterij 5000 volt kon maken.

Jaja, een bobine. Leuke dingen zijn dat.

Dingen zoals, Dynamiet (C3H5NO33) en TNT (Tri Nitro Tolueen) of twee negatiefe elementen bv zuurstof en phosfor verbinden (dat is

pas gevaarlijk !), of Aluminium met zwavel en Kalium per chloraat enz enz.

Laat me raden: enthousiast lezer van 'Spelen Met Vuur' van David

Douwes?

Hallo,

Ik moet je teleur stellen, ik heb in mijn leven weinig echte boeken gelezen.
Afgezien van schoolboeken , technische boeken, tijdschriften en stripboeken.
- De bijbel en kinderbijbels
- Mein Kampf (verschrikkelijk boek) is al weer 15 jaar geleden.
- Stephen William Hawking's het universum in een noten dop.
- Een boek over een duitse vrouwlijke soldaat in rusland na de val van Duitsland.
En verder kom ik nu niet

Ik probeer gewoon zo lang tot iets werkt, of ik kijk met anderen mee en leer het mezelf.

Dat 9 volt / 500o volt apparaatje was geen bobine.
Ik was aan het rommelen met een relais en een 9 volt blokje.
Door de relais op het 9 volt blokje te drukken, schakelde deze aan.
Ik merkte dat ik een schokje (inductie) kreeg als ik de relais er weer af haalde en dus uit ging.
Dus als je hem heel snel aan en uit kunt zetten, krijg je heel veel schokjes.
Een volwassene gaf mij een Elco en vertlde dat dit zou werken.
En dat werkte, de relais begon te klapperen, maar de schokjes waren bijna niet te voelen.
Toen vroeg ik die zelfde man, of je wanneer je een trafo van 220volt naar 9 volt neemt.
En je sluit op de 9 volt kant 9 volt aan, of er dan ook 220 volt uit komt?
En hij zei tot mijn verbazing ja, dus sloot ik de 9 volt van de trafo op de relais aan.
Het was puur geluk dat dit werkte, want ik wist niet dat het om wisselstroom moest gaan en dat was het door de elco wel geworden.
Hierdoor onstond tussen de beide draadjes die ik aan de 220v kant had aangesloten een mooie blauwe vonkboog van 3mm lengte.
Als je het aanraakte kreeg je een beste lel, ik mocht het niet meer mee naar school nemen.

De explosieven tik die ik vroeger had heeft er toe geleid dat ik me voor chemie intereseerde.
Het meeste komt uit bibliotheek boeken en weer zelf heel veel proberen.
Ik ging naar de drogist en daar kon ik alles via de groothandel bestellen.
De drogist was homo sexueel en hij vond me aardig, vond ik geen probleem.
Op een dag had ik een roer stokje en daar zat gekristaliseerd KaliumperChloraat op.
Ik had nog niet veel geleerd en stak dit stokje in een potje met natte rode fosfor.
Daarna had ik dit stokje weer weggelegd en dat stokje was de dag daarop helemaal opgedroogd.
Ik nam dat roerstokje en besloot het buiten tegen de muur schoon te maken, op het moment dat ik met dat stokje onze buiten muur aanraakte klonk er een verschrikkelijke exposie en het roerstokje was weg.
Vanaf dat moment werd ik meteen (voor een minderjarige) wat rustiger en serieuser met dat spul.

Ik merkte bij het schoonmaken van zinken voorwerpen in zoutzuur belletjes onstonden.
Ik had al een keer gehoord dat dit kon knallen ,dus hield ik er vuur bij en het plopte.
Daarop nam ik een glazen vles met zoutzuur gooide er heel veel kleine stukjes zink in en zette er een grote ballon op.
Op deze eerste ballon was ik bijzonder trots, want hij bleek te vliegen , sterker nog dat was watersof en die ballon trok regelrecht aan je hand zo zeer wou dat ding op stijgen.
Maar ik wou het aansteken, dus plakte hem vast aan een steen en hield er vuur bij.
Daarna ben ik weer een beetje serieuser geworden !
Alles werd kort doorzichtig oranje zonder veel warmte en ik hoor mijn moeder nog roepen "Martin leef je nog wel"

Nu zeg ik, het is 99,99 % zeker dat er niets gebeurd bij het maken van een BOM.
Ik zou nooit van mijn leven meer proberen deze 0.01% uit te lokken !!!!!!


Maar goed,
Bedankt in ieder geval voor je boeken tip, wie weet lees ik ze wel een keer.

Gr,

Martin

Rereformed schreef:. In Finland, waar ik woon, is ongeveer twee jaar geleden een enorme bomontploffing geweest in een overdekt winkelcentrum waar doden bij vielen, oa. een klein kindje van vier van een Syrische familie die in hun eigen land vervolgd werden en asiel hadden gekregen in dit land van vrede en rust. Men dacht eerst dat het terroristen waren, maar het bleek juist om zo'n jongen van 18 te gaan, die als hobby had bommenmaken. Hij sjouwde met die bommen door de stad, en ging eerst nog wat inkopen doen. Ze schijnen toen per ongeluk afgegaan te zijn.

Hallo,

Ja zo dom was ik ook, mijn ouders lieten me toch gewoon gaan.
Komt wel goed, Martin is een goede jongen en geloofd in God.
Maar met bommen kun je inderdaad wel respect verschaffen bij jonge mensen.
Ik had weinig vrienden op de middelbare school, de meesten waren immers niet zo vroom en gelovig als ik en vonden me dom.
Dus moet ik bekennen dat ik ook wel eens een keer met de verschrikkelijkste dingen door openbare gebouwen ben gelopen.Misschien 1 keer, maar dat was 1 keer teveel.
Ik pronkte er ook maar beperkt mee, ik was veel te bang voor de politie.

Ik ben er niet trots op en ik gruwel er zelf nog wel eens van, maar is lang geleden.
Mijn ouders en vooral mijn moeder hadden de instelling, alles gaat vanzelf en komt goed zolang we maar aan God en Jesus christus houden.
Nou dat werkt niet, op mijn 14de begreep ik pas wat sex was.
En dat is heeeeeeel laat voor een gemiddelde jongen.
Ik liep ver achter en kon me daardoor in het begin van de pubertijd ook niet goed uiten.
En dan kunnen er zulke rare dingen gebeurden.

Ik betreur de dood van deze mensen ook, ik geloof zelfs dat ik het wel een keer op TV heb gezien.
Ik vindt het ook erg wanneer er onnodig doden vallen.
Bij het instorten van het World trade center ging ik bijna over mijn nek en heb ik een kwartier gehuild.

Gr,

Martin

Martin ter Haar schreef:Bij het instorten van het World trade center ging ik bijna over mijn nek en heb ik een kwartier gehuild.

Gr,

Martin

Het instorten van het World Trade Center was voor mij het instorten van mijn geloof. Het opende definitief mijn ogen dat de openbaringsgodsdiensten (het jodendom, christendom en de islam) precies het tegendeel zijn van wat ik altijd had gedacht. Geen opbouwende kracht, maar de grootste kracht in de wereld om er een hel van te maken.

Een maand later schreef ik mijn eerste tekst met mijn bedenkingen.
http://www.kolumbus.fi/volwassengeloof/17.HTM
Ik merkte bij het ontvangen van een brief van mijn oude vader op dat ik gevoelens van woede bij me op voelde komen over de godsdienst. De hel die de ene godsdienst ontketent wordt als wapen gebruikt om het gelijk van de eigen godsdienst ermee te bewijzen. Het was alsof ik gedwongen werd tot schrijven. Het voelde alsof mijn pen woorden schreef van iemand anders (aan mijn vader schreef ik in mijn eigen handschrift). En daarna pakte ik die bijbel op, begon te lezen op bladzijde 1 en schreef alle gevoelens en gedachten op die uit mijn eerlijke hart kwamen. Ze waren allemaal stuk voor stuk oneerbiedig, zoals een christen de bijbel niet behoort te lezen.
http://www.kolumbus.fi/volwassengeloof/2a.htm

Al gauw veranderde dit gevoel van verbazing en verwarring in een gevoel van euforie. Ik begreep voor het eerst in mijn leven volkomen eerlijk te worden in mijn denken. Ik doopte dit gevoel 'de wedergeboorte tot de mensheid', het was de mooiste euforie die ik me kon voorstellen, de doop met mijn eigen geest, de heiligste geest die een mens maar kan hebben. Ik moest 45 worden voordat ik eindelijk volwassen werd.

Veel van mijn schrijven van ongeveer vier jaar geleden laat mij zien als iemand die half christen is, of diep in zijn hart toch nog christen, of een christen die tegen de stroom inzwemt. Zo voelde het toen ook steeds.
http://www.kolumbus.fi/volwassengeloof/16.htm#volwassen
Het opgeven van mijn christelijke geloof was ondenkbaar, onmogelijk, een absolute onmogelijkheid omdat het als een axioma bij mijn leven behoorde.

Maar dag en nacht hield deze problematiek van geloof en eerlijk zijn me bezig. Ik werd heen en weer geslingerd door opstand, berusting, furieuze wil om alles in duigen te slaan en de stem van redelijkheid die altijd zoekt naar opbouwen en liefde.

Ik was in een stroom terecht gekomen, en kwam erachter dat juist de stroom mijn diepste zelf is: altijd nieuwe vergezichten willen zien, altijd een nieuw land verkennen, nooit ergens blijven staan in je denken, maar altijd op weg zijn naar iets anders. Ik ging het leven door van een vroeggestorven oom van mij, in wie ik altijd mezelf heb gezien, en wist dat ik het anders moest doen in het leven dan hij. Dat de hoogste waarde misschien wel eens geen liefde is, maar moed. Moed om in het pikdonker te lopen en in het pikdonkere god- en mensverlaten Finse bos te slapen.
http://www.kolumbus.fi/volwassengeloof/19.HTM

Tijdens een eindeloos lange autorit in dat donkere, eenzame, koude winterse Finland, werd ik overstelpt van gedachten over mijn geloof en mijn leven. Ik voelde alles instorten, absolute bleakness, maar wist dat moed zelfs de dood overwint. Door naar een vreemd, guur, eenzaam en donker land te gaan en mijn hele leven op vreemde bodem te verslijten had ik ooit eerder eens bewezen dat het onmogelijke mogelijk is, en nu moest het voor de tweede keer gebeuren. Ik sprak hardop opnieuw en opnieuw tegen God de tekst die hier te lezen is
http://www.kolumbus.fi/volwassengeloof/14.htm

"Ik wil trouw zijn aan mijzelf, zelfs als ik voor God sta wil ik slechts mijn eerlijke eigen gedachten eerbiedigen. Ik weet het nu geheel zeker. Ik kan en wil niet leven met deze primitieve God van oorlog, straf, ‘losgebarsten toorn’ en hel en nog primitievere gedachten van een satan en demonen om me heen. Ik leg de tiran van m’n leven, die dikke bijbel, nu volledig naast me neer, doe hem dicht. Ik weet na een half leven eindelijk waarom hij bijna altijd een zwarte kaft heeft.

In ieder geval heb ik deze definitieve keuze gemaakt in mijn leven. Zoals Christus zei heer over de sabbat te zijn zeg ik dat ik baas wil zijn in eigen hoofd, ja, baas over de bijbel.

Zo dit godslastering is, zo ik een ketter van de grootste orde ben, zo ik dwaal, mijn eigen glorie zoek, mensen op een dwaalweg zend, mijn gedachten verderfelijk zijn, zo moge de God van de bijbel mij met oud- of nieuwtestamentisch bliksemvuur of Fins noorderlicht uit de hemel verteren, zo moge Hij de wereld ervoor behoeden ooit deze woorden te lezen.

Maar zo de bijbelse god het maaksel van mensen is en zo ik de God van liefde predik, en de God van hemel en aarde eer aan doe, zo moge Hij deze gedachten onder duizenden fundamentalistische gelovigen vermenigvuldigen, zo moge Hij het boek dat ik schrijf de wereld doen rondgaan. Laat mensen later mijn kinderen vragen hoe het met mij en mijn boek afliep en laat dat een teken zijn. "


En voelde diezelfde angst waar jij het over had, Martin. Voor het eerst in mijn leven voelde ik angst voor God. Ik had de bijbelgod met een plechtige eed afgezworen. Maar juist omdat ik grote angst voelde wist ik dat het een nepgod was, want zo'n god verdient geen eer, geen ontzag, geen eerbiedigheid van mij. En een paar weken later wist ik dat mijn moed het had gewonnen van mijn ingebeelde bijbelgod, en wist ik dat ik van nu af aan ex-christen was. Maar ik merkte ook op hoezeer ik diep binnenin mij nog vol van bijgeloof was en mezelf nu lange tijd grondig onder handen moest nemen.

Tezelfdertijd werden mijn twee zonen en dochter bekeerd tot het christelijk geloof en sloten ze zich aan bij de Pinksterkerk! Dit is de achtergrond van bovenstaand hoofdstuk 14, "Bij Paulus op bezoek", en bezegelde mijn lot: ik zal doorgaan met schrijven totdat ik mijn kinderen weer terug krijg. De afschuwelijke pijn die er ontstaat wanneer familieleden van elkaar gescheurd worden vanwege het geloof is wellicht de grootste pijn die ik heb ondervonden in mijn leven; ik denk dat ik grondig begrijp waar jij het over hebt, Martin.
Ik zal me tegen de afgod in wiens klauwen mijn kinderen zijn gevallen tot bloedens toe verzetten. Ik zal de god van verdeeldheid, de grote opdeler in goed en kwaad, de opperbeterweter, de verteller van de enigeuniekeware gruwelsprookjes aanklagen tot al de woorden in het woordenboek gebruikt zijn.

Deze reis heeft nu al bijna vijf jaar geduurd en is zeer enerverend en intensief geweest. Vijf jaar geleden kon ik nauwelijks Nederlands meer! Ik had het sinds 1978 maar heel af en toe weer gesproken of gelezen. De wereldreis die ik nu maak verandert steeds de gezichten die ik voor me zie. In welk denkland ik verblijf is voor mezelf niet meer te zeggen, als er maar hoge bergen zijn en prachtige meren, uitgestrekte zeeën en Finse bossen. Ik ben alleen allergisch voor de woestijn, dwz woestijngodsdiensten). Lange tijd was het bloedserieus, maar op een gegeven moment brak de zon door: Ik noem mezelf nu de ware freethinker, omdat ik een religieuze atheïst ben, of een atheïstische religieuze mens. Ik geniet van atheïstische beschouwingen, Feuerbach ( http://www.kolumbus.fi/volwassengeloof/feuerbach.htm ) gaf mij het inzicht godsdienst te bezien voor wat het in werkelijkheid is: mensdienst; en christelijk geloof wat het in werkelijkheid is: de dienst aan het menselijk gevoel. Religieuze beschouwingen kan ik niet meer door mijn strot krijgen, maar borrelen slechts op uit de onuitputtelijke voorraad die ik altijd in mezelf vind en waarop ik niet wil spugen. Ik vind het heerlijk atheïsten en mezelf te prikken met God, in de zin van Aardedienst, dienst aan het Leven, het dienen van het grote geheel. En wanneer iemand me beetpakt en een stempel op me wil drukken, verander ik in iets anders, want ik ben de verdeeldheid op aarde zat.


Psalm 23 van de 21ste eeuw
[Het lied van een thuisgekomene]

Mijn geweten is mijn herderin,
het ontbreekt mij aan niets.

Zij laat mij rusten in groene weiden
en voert mij naar vredig water,
zij geeft mij altijd kracht
en leidt mij langs veilige paden
tot eer van haar.

Ik ben gegaan door een donker dal,
en vreesde vele door de godsdienst opgedrongen angsten,
maar jij was altijd met mij,
zonder stok en staf
inspireerde jij mij tot moed
slechts naar jou te luisteren.

Nu zit ik elke dag aan een feesttafel,
vijanden ken ik niet meer.
Jij zalft mijn hoofd met kostbare olie,
mijn drinkbeker vloeit over.

Innerlijk geluk en genade volgen mij
alle dagen van mijn leven.

Nooit zal ik meer terugkeren
tot het huis van slavernij
waar men eens Gods naam op geschreven had,
en jouw heerlijkheid besmeurde.

Het instorten van het World Trade Center was voor mij het instorten van mijn geloof.
Het opende definitief mijn ogen dat ....

Voor miij was deze 11/9 gebeurtenis reveneens beslissend ... Het opende mijn ogen voor het gevaar dat ik godsdiensten noem en vooral voor de grootste ondeugd ; het absolute(bij) geloof dat men steeds weer als ongevaarlijk ja zelfs goedaardig en respectvol moest behandelden en waarvoor(sommige ) ouders bereid zijn uit angst en onbenul hun kinderen te laten mishandelen en/of op te offeren ....

Meteen waren ook alle oude demonen, de boeman en bedreigende verzinsels ( die ik allemaal meende te hebben overwonnen ) uit mijn jeugd , terug ....

Het heeft me tevens laten inzien dat alternatieven voor het "religieuze " gevoel zoals kunstvormen , creatief bezig zijn en eigenzinnige scheppende arbeid ;___ net zoals de traditionalismen van onze zogenaamde " erfenis "waar deze kunsten verondersteld tegen (re)ageren of hervormen ____ wel zeker iets bijdragen aan het persoonlijke welzijn en het beleven ; maar dat het "engagement" van de kunsten ( wat ik altijd intuitief verdacht heb gevonden , als een minderwaardig motief en oneigelijk gebruik ) nuttige en erg makkelijk recupereerdare en inzetbare idiotie is als het niet wordt gecounterd door de kanttekeningen van de feiteijke en controleerbare kennis ....

Het heeft me voorgoed gewekt uit de slaap van de tolerantie tegnover deze vormen van collectieve vergiftiging die ik steeds als goedaardig meende te kunnen beschouwen en waarvan ik was vergeten ( of nooit kon geloven ) dat ze zulke dodelijke ravages kunnen aanrichten ....

Het geloof is in de grond de verachting van het leven zelf door schuldig en kinderachtig de ogen te sluiten en alles op nul te zetten ....


Uiteraard is dit een getuigenis , die probeert te beschrijven wat ik persoonlijk heb beleefd door die gebeurtenissen en daaruit verder heb gepuurd ....
Het heeft me allemaal gewoon wakker geschud uit mijn goedsapige tevredenheid en slaap .....

Tsjok45 schreef: Het geloof is in de grond de verachting van het leven zelf

Dit is de kern van Nietzsches gedachten over het christendom. Hij was de eerste en enige die het zag.
Het is wellicht de grootste waarheid die ik ontdekte in mijn leven en reden waarom ik in deze fase van mijn leven veel Nietzsche lees om van hem iets te leren waar ik een half leven blind voor was.