Tja
Geplaatst: 18 aug 2023 08:38
Tja...
Sommige van jullie zullen zich mij nog wel kunnen herinneren. Ik ben een tijdlang op dit forum actief geweest en heb daar mijn best gedaan om het christendom te verdedigen. Dat viel lang niet altijd mee, omdat ik de reacties op wat ik schrijf van behoorlijk persoonlijke aard vond. Zoals ik het heb ervaren waren er veel "ad hominems", en pogingen om mijn overtuigingen psychologisch te verklaren. Dat vond – en vind – ik geen goede manier van discussiëren. Maar zo zat dit forum nu eenmaal in elkaar.
Hoewel dit "maar" een internetforum is, voel ik mij toch voldoende tegenover jullie allen verplicht, om uit te spreken wat waar is en verdient om gemeld te worden.
De laatste vijf jaren heb ik intensief nagedacht over de waarde van het Nieuwe Testament, de historische claims die het maakt, en de status van een geloof dat vanaf de Reformatie op die oude teksten gebaseerd wil zijn. Ik kon dat doen omdat ik eindelijk de tijd daarvoor had. Maar ook omdat ik de behoefte had om mijn geloof zo kritisch mogelijk te beschouwen, en daardoor – dat dacht ik tenminste – de fundamenten ervan nog steviger te maken. Maar er is iets anders gebeurd.
Uit respect voor jullie als gesprekspartners van toen, wil ik daarom hier melden, dat ik onlangs in het openbaar afstand heb genomen van het christelijk geloof. Ik heb de kerk verlaten hoewel ik met mensen die mij dierbaar zijn nog steeds contact houd. Het is een enorme en in sommige opzichten schokkende overgang naar een andere overtuiging. En zoals dat gaat, zit je eerst even met een tuin waar je het onkruid uit hebt willen wieden, totdat je ontdekt dat alle planten nu verdwenen zijn. Dat je ontdekt dat er eigenlijk niets is – of in ieder geval heel weinig – wat je nog de moeite waard vindt. Sommige ethische overwegingen misschien, of respect voor mensen die kracht en troost aan hun geloof ontlenen.
Mijn naaste omgeving is diep geschokt door mijn "geloofsafval", het zijn nu pijnlijke gesprekken tussen mensen die mij kennen als predikant en als apologeet, en nu van mij te horen krijgen dat ik fundamenteel van gedachten ben veranderd.
Tja. Dit heb ik niet zien aankomen. En ik zeg maar even voor alle duidelijkheid, wat ik hier zeg betekent niet zoiets als "jullie hebben toch gelijk gehad." Daar gaat het niet over. Maar ik vind het wel zo netjes om jullie te vertellen dat ik niet langer een christen ben – hoewel ik er ook niet toe komen kan om nu ineens het begrip "God" als een nutteloos restant van een kwaadaardige ideologie te gaan beschouwen. Dat is niet de pointe van mijn verhaal. Ik vind de meeste vormen van atheïsme nog steeds oppervlakkig en leeg. Maar dat is misschien een discussie voor een andere keer.
Een hartelijke groet aan jullie allen, vooral degenen die jaren geleden met mij in discussie zijn geweest.
Sommige van jullie zullen zich mij nog wel kunnen herinneren. Ik ben een tijdlang op dit forum actief geweest en heb daar mijn best gedaan om het christendom te verdedigen. Dat viel lang niet altijd mee, omdat ik de reacties op wat ik schrijf van behoorlijk persoonlijke aard vond. Zoals ik het heb ervaren waren er veel "ad hominems", en pogingen om mijn overtuigingen psychologisch te verklaren. Dat vond – en vind – ik geen goede manier van discussiëren. Maar zo zat dit forum nu eenmaal in elkaar.
Hoewel dit "maar" een internetforum is, voel ik mij toch voldoende tegenover jullie allen verplicht, om uit te spreken wat waar is en verdient om gemeld te worden.
De laatste vijf jaren heb ik intensief nagedacht over de waarde van het Nieuwe Testament, de historische claims die het maakt, en de status van een geloof dat vanaf de Reformatie op die oude teksten gebaseerd wil zijn. Ik kon dat doen omdat ik eindelijk de tijd daarvoor had. Maar ook omdat ik de behoefte had om mijn geloof zo kritisch mogelijk te beschouwen, en daardoor – dat dacht ik tenminste – de fundamenten ervan nog steviger te maken. Maar er is iets anders gebeurd.
Uit respect voor jullie als gesprekspartners van toen, wil ik daarom hier melden, dat ik onlangs in het openbaar afstand heb genomen van het christelijk geloof. Ik heb de kerk verlaten hoewel ik met mensen die mij dierbaar zijn nog steeds contact houd. Het is een enorme en in sommige opzichten schokkende overgang naar een andere overtuiging. En zoals dat gaat, zit je eerst even met een tuin waar je het onkruid uit hebt willen wieden, totdat je ontdekt dat alle planten nu verdwenen zijn. Dat je ontdekt dat er eigenlijk niets is – of in ieder geval heel weinig – wat je nog de moeite waard vindt. Sommige ethische overwegingen misschien, of respect voor mensen die kracht en troost aan hun geloof ontlenen.
Mijn naaste omgeving is diep geschokt door mijn "geloofsafval", het zijn nu pijnlijke gesprekken tussen mensen die mij kennen als predikant en als apologeet, en nu van mij te horen krijgen dat ik fundamenteel van gedachten ben veranderd.
Tja. Dit heb ik niet zien aankomen. En ik zeg maar even voor alle duidelijkheid, wat ik hier zeg betekent niet zoiets als "jullie hebben toch gelijk gehad." Daar gaat het niet over. Maar ik vind het wel zo netjes om jullie te vertellen dat ik niet langer een christen ben – hoewel ik er ook niet toe komen kan om nu ineens het begrip "God" als een nutteloos restant van een kwaadaardige ideologie te gaan beschouwen. Dat is niet de pointe van mijn verhaal. Ik vind de meeste vormen van atheïsme nog steeds oppervlakkig en leeg. Maar dat is misschien een discussie voor een andere keer.
Een hartelijke groet aan jullie allen, vooral degenen die jaren geleden met mij in discussie zijn geweest.
Je zou dan kunnen zeggen dat er hele andere muziek in 'dezelfde ruimte' speelt. Er is nog genoeg andere muziek te horen, zelfs zelf te maken. Er is ook een hoop lawaai mogelijk; soms heerlijk obsceen en oppervlakkig. Lawaai vs. muziek lijkt wel net zoiets als onkruid vs. "wenselijk kruid";