Orgaan donatie.

[Mcmadtasty]

<knip...knip>
Het begraven of cremeren is een andere keuze van een geheel ander kaliber dan een lichaam her te gebruiken voor eigen doeleinden.
Helemaal wanneer je gaat zeggen, "wanneer je niets kenbaar maakt, sta je geregistreerd als "geen bezwaar tegen donatie"
Vergelijk het met een vrouw in een kort rokje, die moet aangeven niet betast te willen worden, anders gaan we ervan uit dat ze betast wil worden.

Je maakt altijd iets kenbaar. Of dat je wilt of je lichaam hergebruikt wordt of dat je dat niet wilt. De manier waarop je dat doet, het niet willen invullen van een verklaring of het juist wel invullen van een verklaring doet niet ter zake. Degene die achterblijven familie, vrienden, artsen, overheid, moeten het doen met wat jij hebt achtergelaten aan informatie. Hoe het je ook moge tegen staan, uiteindelijk is wat jij doet bepalend.

Je krijgt 4 mogelijkheden
wel doneren, niet doneren, partner/familie beslist/1 persoon aanwijzen die beslist.
Je moet een keuze maken, anders sta je geregistreerd als "geen bezwaar"

Het niet te weten betekent geen bezwaar hebben volgens dit systeem.
Het niet te weten betekent het niet te weten m.i..
Je kunt dan niets doen, of je kunt actie ondernemen.
Heb je het respect om ervan uitte gaan dat een vrouw met een kort rokje mogelijk niet betast wil worden, of moet ze dat maar duidelijk aangeven en tot dan is het vrij af te schieten wild.
Heb je het respect niet over een ander zijn lichaam te willen beschikken, of claim je gewoon dat lichaam, tja en als die ander dat niet wil moet hij dat maar aangeven.
Diegene die achterblijven wordt nu een extra keuze gegeven ten opzichte van eerder. Het gaat niet alleen maar om de vraag te begraven of te cremeren. Je moet ook nadenken over het doneren. Als je niets aangeeft is er geen bezwaar........
Als je niets aangeeft wordt het geregistreerd als geen bezwaar is bepalend. Ik bepaal niets, dat kutsysteem bepaald wat ik heb te doen.

[Mcmadtasty]

Wel als die aanname fout is, dan zie ik het probleem niet. Communiceer na je dood je wensen alsnog aan je nabestaanden of de overheid.

ook dat is een aanname

[axxyanus]

Wel als die aanname fout is, dan zie ik het probleem niet. Communiceer na je dood je wensen alsnog aan je nabestaanden of de overheid.

ook dat is een aanname

Neen, dat was een aanbeveling.

[Mcmadtasty]

Wel als die aanname fout is, dan zie ik het probleem niet. Communiceer na je dood je wensen alsnog aan je nabestaanden of de overheid.

ook dat is een aanname

Neen, dat was een aanbeveling.

vanuit de aanname dat dat binnen de mogelijkheden bestaat

[axxyanus]

ook dat is een aanname

Neen, dat was een aanbeveling.

vanuit de aanname dat dat binnen de mogelijkheden bestaat

In dat geval is je eerste opmerking naast de kwestie. Als er meer is dan een stoffelijk overschot maar dat meer kan niet communiceren, dan blijft er de nabestaanden geen andere keuze dan te handelen alsof er enkel een stoffelijk overschot is.

Enkel een stoffelijk overschot of een stoffelijk overschot plus ziel/geest die zijn wensen niet kan communiceren maakt voor de nabestaanden geen enkel praktisch verschil in het bepalen wat er uiteindelijk met dat stoffelijk overschot moet gebeuren.

[Mcmadtasty]

Enkel een stoffelijk overschot of een stoffelijk overschot plus ziel/geest die zijn wensen niet kan communiceren maakt voor de nabestaanden geen enkel praktisch verschil in het bepalen wat er uiteindelijk met dat stoffelijk overschot moet gebeuren.

Dat was begraven, cremeren.
Plunderen komt daar overheen....

[Peter van Velzen]

Dit is ook precies de dreiging die van de vraag uitgaat of je wilt doneren. Op het moment dat je geen keuze maakt, maakt die ander die voor je, waarbij die ander dus even voor jou gaat beslissen wat er met je lichaam gebeurd, alsof je je alles maar gewoon kunt toe-eigenen.

"De laatste twee "je"s slaan niet op een persoon, maar een zorginstelling, En voor jou wordt niet beslist wat er me je lichaam gebeurt, want jij bent er inet langer en dus is het niet jouw lichaam. Noch erven je nazaten wat er stoffelijk overschiet, Ze moeten het tijdig (laten) begraven of cremeren, Ze mogen het niet ten eigen bate behouden. Dus met name de bezittelijke voornaamwoorden gebruik je hier enigzins ten onrechte, Uiteraard is het mooi om met de wens van de overledene rekening te houden, maar alleen de levenden zijn er mee gebaat, Ik heb in Nedereland tientallen jaren geleden mezelf als donor laten registreren, maar waar ik waarschijnlijk in Thailand zalvoerliijden, zal dat waarschijnlijk weinig effect hebben, Wat er na mijn dood gebeurt kan ik niet beïnvloeden, en gaat me ook niet aan.

[dikkemick]

1. Mensen gaan dood en dat lijken we met z'n allen nog steeds niet te accepteren.
2. Mensen vinden het blijkbaar moeilijk bij leven na te denken over wat er met hun ogen, hart of nieren gebeurt en laten het veelal aan anderen over.
3. Ieder besluit is een goed besluit omdat het je eigen organen zijn (geweest) en niemand die beslissing voor jou kan nemen.
4. Het "geen bezwaar" bij niets invullen is denk ik omdat velen gewoon niet weten wat ze in moeten vullen. Je hebt misschien wel een bedenktijd nodig van vele jaren omdat je er emotioneel gezien nog helemaal niet aan toe bent.
5. Zie 1

[Mullog]

<knip...knip>
Het begraven of cremeren is een andere keuze van een geheel ander kaliber dan een lichaam her te gebruiken voor eigen doeleinden.
Helemaal wanneer je gaat zeggen, "wanneer je niets kenbaar maakt, sta je geregistreerd als "geen bezwaar tegen donatie"
Vergelijk het met een vrouw in een kort rokje, die moet aangeven niet betast te willen worden, anders gaan we ervan uit dat ze betast wil worden.

Je maakt altijd iets kenbaar. Of dat je wilt of je lichaam hergebruikt wordt of dat je dat niet wilt. De manier waarop je dat doet, het niet willen invullen van een verklaring of het juist wel invullen van een verklaring doet niet ter zake. Degene die achterblijven familie, vrienden, artsen, overheid, moeten het doen met wat jij hebt achtergelaten aan informatie. Hoe het je ook moge tegen staan, uiteindelijk is wat jij doet bepalend.

Je krijgt 4 mogelijkheden
wel doneren, niet doneren, partner/familie beslist/1 persoon aanwijzen die beslist.
Je moet een keuze maken, anders sta je geregistreerd als "geen bezwaar"

Het niet te weten betekent geen bezwaar hebben volgens dit systeem.
Het niet te weten betekent het niet te weten m.i..
Je kunt dan niets doen, of je kunt actie ondernemen.
Heb je het respect om ervan uitte gaan dat een vrouw met een kort rokje mogelijk niet betast wil worden, of moet ze dat maar duidelijk aangeven en tot dan is het vrij af te schieten wild.
Heb je het respect niet over een ander zijn lichaam te willen beschikken, of claim je gewoon dat lichaam, tja en als die ander dat niet wil moet hij dat maar aangeven.
Diegene die achterblijven wordt nu een extra keuze gegeven ten opzichte van eerder. Het gaat niet alleen maar om de vraag te begraven of te cremeren. Je moet ook nadenken over het doneren. Als je niets aangeeft is er geen bezwaar........
Als je niets aangeeft wordt het geregistreerd als geen bezwaar is bepalend. Ik bepaal niets, dat kutsysteem bepaald wat ik heb te doen.

Als ik het zo lees dan betekent het feitelijk dat als jij overlijdt we je lichaam maar moeten laten liggen waar het neergevallen is. En ook dat is dan weer een keuze. Potdomme, het hele leven bestaat uit keuzes en acties. Wat moet jouw leven een hel zijn dat je bestaan ertoe leidt dat je continue door dat simpele feit van bestaan wordt gedwongen niet niks te kunnen doen om het te krijgen zo je het hebben wil.

Als de vrouw met het korte rokje betast wordt kan ze daar een dreun voor uitdelen (wat mijn vrouw weleens gedaan heeft, en toen had ze niet eens een kort rokje aan).

[Mcmadtasty]

Als ik het zo lees dan betekent het feitelijk dat als jij overlijdt we je lichaam maar moeten laten liggen waar het neergevallen is. En ook dat is dan weer een keuze. Potdomme, het hele leven bestaat uit keuzes en acties. Wat moet jouw leven een hel zijn dat je bestaan ertoe leidt dat je continue door dat simpele feit van bestaan wordt gedwongen niet niks te kunnen doen om het te krijgen zo je het hebben wil.

Als de vrouw met het korte rokje betast wordt kan ze daar een dreun voor uitdelen (wat mijn vrouw weleens gedaan heeft, en toen had ze niet eens een kort rokje aan).

Dit is wat je er jammer genoeg uithaalt.
Doch cremeren en begraven heb ik het niet over.
Er wordt iets aan toegevoegd namelijk orgaandonatie.
Het gaat niet om het voor of tegen donatie te zijn, het gaat erom dat je met nog een keuze opgezadeld wordt, zowel als levende als nabestaande.
Dat je ongevraagd betrokken wordt in de fantastische plannen van een een of andere idioot.

1. Mensen gaan dood en dat lijken we met z'n allen nog steeds niet te accepteren.

Daarom wil men toch ook maar zoveel mogelijk het leven rekken?
Doch welke consequenties heeft dat?
De mens met al zijn fantastische mogelijkheden. Maar is dat werkelijk zo fantastisch?
We kunnen allemaal autorijden, maar kijk wat er gebeurd....

Niemand wil nog sterven en kijk wat er gebeurd....

We worden twee keer zo oud en kijk wat er gebeurd.....

Een van mijn overwegingen waarin ik geen antwoord heb....
Leidt mijn keuze om mij organen te doneren en iemands leven te verlengen tot een bijdragen aan een toekomstige overbevolking waarin ik mijn kinderen of kleinkinderen opzadel met de keuze om te doden?

een van mijn andere overwegingen waar ik geen antwoord op kan vinden die tot het juiste leidt is, Is het aan mij om te bepalen dat een ander maar moet sterven, ongeacht of dit in het nu is, of in een toekomst waarin geen plek meer is voor meer mensen.

De vraag of ik orgaandonatie zou willen ontvangen is voor mij vrij simpel. Nee Ik ben bereid te sterven en plaats te maken wanneer het moment daar is.
De vraag of ik wil doneren kan ik oprecht niet beantwoorden omdat de consequenties niet te overzien zijn.
Het enige wat ik overzie is dat het zowel over het leven van de een als de dood van de ander gaat.

Het is voor mij niet het afstaan van organen of het aantasten van het lichaam, maar de opgelegde keuze over leven en dood.
Het is niet langer meer dat ik voor mezelf uitmaak of ik een orgaan wel of niet zou willen.
Een iedere keuze, zelfs geen keuze is nu ineens mijn keuze over het leven en de dood van een ander in plaats van spelingen van de natuur.

[heeck]

Vergelijk het met een vrouw in een kort rokje, die moet aangeven niet betast te willen worden, anders gaan we ervan uit dat ze betast wil worden.

Die vergelijking gaat niet op. JIj bent er namelijk niet meer. Het enige wat overblijft is een stoffelijk overschot.

Dat is slechts een aanname............

Orgaandonatie is de enige aantoonbare methode om na je dood enigszins, dwz op een enkel onderdeel na dat niet dood gaat, door te leven.

Mochten er per aanname ook onaantoonbare manieren zijn dan zie ik dat als onverwachte extraatjes.

Roeland

[Mcmadtasty]

Die vergelijking gaat niet op. JIj bent er namelijk niet meer. Het enige wat overblijft is een stoffelijk overschot.

Dat is slechts een aanname............

Orgaandonatie is de enige aantoonbare methode om na je dood enigszins, dwz op een enkel onderdeel na dat niet dood gaat, door te leven.

Mochten er per aanname ook onaantoonbare manieren zijn dan zie ik dat als onverwachte extraatjes.

Roeland

dat is afhankelijk van je definitie van leven en wat je bent. Volgens de definities is dit dan waar, het is dus ook maar slechts een idee.

[heeck]

Dat is slechts een aanname............

Orgaandonatie is de enige aantoonbare methode om na je dood enigszins, dwz op een enkel onderdeel na dat niet dood gaat, door te leven.

Mochten er per aanname ook onaantoonbare manieren zijn dan zie ik dat als onverwachte extraatjes.

Roeland

dat is afhankelijk van je definitie van leven en wat je bent. Volgens de definities is dit dan waar, het is dus ook maar slechts een idee.

Dit laatste idee van je is uitbreidbaar tot alles, wat enig onderscheid onmogelijk maakt.
Het hondje van Obelix laat zich zo ook aanroepen:

https://nl.wikipedia.org/wiki/Idéfix

En in Wijdenes waar ik ooit woonde woonde ook iemand die zijn hondje "hufter" had genoemd, wat een heleboel mensen kwaad maakte als hij slechts zijn hondje riep.


Roeland

[Mullog]

Als ik het zo lees dan betekent het feitelijk dat als jij overlijdt we je lichaam maar moeten laten liggen waar het neergevallen is. En ook dat is dan weer een keuze. Potdomme, het hele leven bestaat uit keuzes en acties. Wat moet jouw leven een hel zijn dat je bestaan ertoe leidt dat je continue door dat simpele feit van bestaan wordt gedwongen niet niks te kunnen doen om het te krijgen zo je het hebben wil.

Als de vrouw met het korte rokje betast wordt kan ze daar een dreun voor uitdelen (wat mijn vrouw weleens gedaan heeft, en toen had ze niet eens een kort rokje aan).

Dit is wat je er jammer genoeg uithaalt.
Doch cremeren en begraven heb ik het niet over.
Er wordt iets aan toegevoegd namelijk orgaandonatie.

Dat is principieel hetzelfde als de keuze crematie of begraven. Persoonlijk zou ik het liefst opteren voor een luchtbegrafenis. Maar dat is een optie die hier niet mogelijk is. Daarvoor zou ik dan naar Tibet ofzo moeten gaan. Iets wat ik er dan ook weer niet voor over heb, al was het alleen al dat het lastig te timen is.

De absurditeit in je redenering (want zo beschouw ik het) is dat je blijkbaar wel accepteert dat je gedwongen wordt tot een keuze cremeren of begraven maar niet accepteert dat orgaandonatie daar dan bij komt en je hebt het niet over de keuzes die men weg laat.

...
Een iedere keuze, zelfs geen keuze is nu ineens mijn keuze over het leven en de dood van een ander in plaats van spelingen van de natuur.

Geen keuze is altijd al een keuze geweest. Geen keuze betekende tot voor kort geen orgaandonatie. Nu betekent geen keuze wel orgaan donatie. Dat is het enige verschil, de consequentie van de keuze is verandert. En als je problemen hebt met de consequentie dan kun je door een simpele registratie voor jezelf terug naar de oude situatie.

De wereld verandert met iedere ademtocht die we nemen. Daar is verder weinig aan te doen.

[Mcmadtasty]

Dat is principieel hetzelfde als de keuze crematie of begraven. Persoonlijk zou ik het liefst opteren voor een luchtbegrafenis. Maar dat is een optie die hier niet mogelijk is. Daarvoor zou ik dan naar Tibet ofzo moeten gaan. Iets wat ik er dan ook weer niet voor over heb, al was het alleen al dat het lastig te timen is.

De absurditeit in je redenering (want zo beschouw ik het) is dat je blijkbaar wel accepteert dat je gedwongen wordt tot een keuze cremeren of begraven maar niet accepteert dat orgaandonatie daar dan bij komt en je hebt het niet over de keuzes die men weg laat.

Hoe absurd is het om orgaandonatie als principieel gelijk te stellen naast naast begraven of cremeren...... Na de donatie blijft cremeren, begraven of wat dan ook alsnog bestaan.......

...
Een iedere keuze, zelfs geen keuze is nu ineens mijn keuze over het leven en de dood van een ander in plaats van spelingen van de natuur.

Geen keuze is altijd al een keuze geweest. Geen keuze betekende tot voor kort geen orgaandonatie. Nu betekent geen keuze wel orgaan donatie. Dat is het enige verschil, de consequentie van de keuze is verandert. En als je problemen hebt met de consequentie dan kun je door een simpele registratie voor jezelf terug naar de oude situatie.

De wereld verandert met iedere ademtocht die we nemen. Daar is verder weinig aan te doen.

Iemand anders zijn keuze is om de consequentie te veranderen. Iemand anders verandert ongevraagd mijn leven door te stellen dat de consequentie van mijn keuze ineens iets anders is dan het voorheen was.

Dat de wereld verandert is niet tegen te gaan, doch de veranderingen die wij mensen zelf aanbrengen kunnen we laten.
Het ego regeert dan, denk ik, door alles te willen veranderen, zonder de consequenties ervan te willen zien.