Bernardo Kastrup in Tegenlichtopname-VPRO

[axxyanus]

het is mijn bescheiden mening dat het bestaan onmogelijk doorgrond kan worden op basis van het filosofische materialisme ("wetenschap" in de moderne zin van het woord) zoals verdedigd door bekende namen als Richard Dawkins en Lawrence Krauss. De noodzakelijke paradigmaverschuiving (revolutie in de wetenschap) is van het materialisme naar het idealisme.

Kan jij een (hypothetisch) voorbeeld van een onderzoek geven waar we verschillende resultaten mogen verwachten afhankelijk of materialisme dan wel idealisme juist zijn? Zonder op zijn minst de theoretische mogelijkheid op een dergelijk onderzoek, lijkt idealisme me gewoon een onweerlegbare visie die ons geen enkel hulp kan bieden in het doorgronden van het bestaan.

[Ivar]

Kan jij een (hypothetisch) voorbeeld van een onderzoek geven waar we verschillende resultaten mogen verwachten afhankelijk of materialisme dan wel idealisme juist zijn?

In ieder geval geen empirisch onderzoek. De wetenschappelijke methode leent zich niet voor het doorgronden van het bestaan, enkel voor het onderzoeken van bepaalde verschijnselen binnen het bestaan (het "hoe" maar niet het "waarom" ervan). Idealisme vergt een rationele, wiskundige benadering, niet een empirische, zintuiglijke benadering. De wetenschappelijke methode is beslist waardevol, maar heeft een beperkt toepassingsgebied.

Aan de andere kant acht ik het niet onmogelijk dat er praktische toepassingen of zelfs experimenten mogelijk zijn. De ontdekkingen van Maxwell en Higgs begonnen immers ook met een wiskundige formule, niet met een zintuiglijke waarneming. Maar ik kan je geen hypothetisch voorbeeld van een toekomstig onderzoek geven, en beschouw dat ook niet als noodzakelijk.

[Ivar]

Of om de vraag op een andere manier te beantwoorden:

Er zijn ook geen experimenten die de juistheid van het materialisme bewijzen.

Materialisme is simpelweg de filosofische lens waarmee de uitkomst van experimenten geïnterpreteerd wordt. Dat ging lange tijd goed tot het tweespletenexperiment roet in het eten gooide.

Alle reeds uitgevoerde experimenten kunnen door de filosofische lens van het idealisme worden geïnterpreteerd.

De vraag is daarom welke interpretatie zinniger is (vanuit het oogpunt van Ockham's scheermes en vergelijkbare maatstaven). Er hoeven geen nieuwe experimenten te worden bedacht.

[Peter van Velzen]

De vraag is daarom welke interpretatie zinniger is (vanuit het oogpunt van Ockham's scheermes en vergelijkbare maatstaven). Er hoeven geen nieuwe experimenten te worden bedacht.

ALs je het woord materie wil afschaffen en het geest noemen of energie verdoe je mijns inziens je tijd, De keuze is door wetenschappers al lang geleden gemaakt, Alles wat te meten viel, was al tijd al met materie verbonden, Voordien was iedereen dualist, maar het scheermes prefereerde monisme.

[Ivar]

ALs je het woord materie wil afschaffen

Nee, dat is nergens voor nodig.

en het geest noemen

Dat zou verwarrend zijn. Dat geest aan materie ten grondslag ligt, betekent niet dat we dan alles maar geest moeten noemen, net zo min als dat we alles wiskunde moeten noemen. In de biologie en scheikunde gebruiken we ook verschillende termen (cel, peptide, molecule etc.) ook al zijn deze allemaal opgebouwd uit subatomische "deeltjes".

De zichtbare en meetbare wereld om ons heen blijft materie. Het enige wat verandert is ons begrip van waar deze materie uit voort is gekomen en wat de diepste grond ervan is. Alle terminologie uit de schei- en natuurkunde blijft nuttig. Microscopen, telescopen etc. blijven nuttig.

Voordien was iedereen dualist, maar het scheermes prefereerde monisme.

Totdat het tweespletenxperiment voor problemen zorgde en men wanhopig met allerlei onnodig complexe hypothesen aan kwam zetten, zoals het multiversum (oneindige universa = oneindige entiteiten) en men een eeuw later nog steeds met de handen in het haar zit. Bovendien is ook het niet-christelijke idealisme een vorm van monisme (Descartes kwam met een dualisme aanzetten omdat hij zo nodig de christelijke God in zijn wereldbeeld wilde behouden). Materie is een aspect van geest. De twee zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden via wiskundige principes. Alles is één: wiskunde. Materie is daar simpelweg een uitdrukking van, net zoals geest dat is. Samen vormen ze één dynamisch systeem dat we het bestaan noemen.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Totdat het tweespletenxperiment voor problemen zorgde

Welke problemen dan wel?

[axxyanus]

Kan jij een (hypothetisch) voorbeeld van een onderzoek geven waar we verschillende resultaten mogen verwachten afhankelijk of materialisme dan wel idealisme juist zijn?

In ieder geval geen empirisch onderzoek. De wetenschappelijke methode leent zich niet voor het doorgronden van het bestaan, enkel voor het onderzoeken van bepaalde verschijnselen binnen het bestaan (het "hoe" maar niet het "waarom" ervan). Idealisme vergt een rationele, wiskundige benadering, niet een empirische, zintuiglijke benadering. De wetenschappelijke methode is beslist waardevol, maar heeft een beperkt toepassingsgebied.

Wiskundige benaderingen zullen ook niet behulpzaam zijn in het doorgronden van het bestaan. Die geven ook geen antwoord op het waarom van iets.

[axxyanus]

De zichtbare en meetbare wereld om ons heen blijft materie. Het enige wat verandert is ons begrip van waar deze materie uit voort is gekomen en wat de diepste grond ervan is. Alle terminologie uit de schei- en natuurkunde blijft nuttig. Microscopen, telescopen etc. blijven nuttig.

Die diepste grond lijkt tot nu toe zuivere fantasie te zijn.

[Ivar]

Wiskundige benaderingen zullen ook niet behulpzaam zijn in het doorgronden van het bestaan. Die geven ook geen antwoord op het waarom van iets.

Ik sprak daarom van "rationele, wiskundige benaderingen". Daarmee doel ik op iets breders dan enkel het gebruik van een rekenmachine. Ook logica, gedachtenexperimenten en filosofische uitspraken kunnen verheldering schaffen, en we hoeven onze kop niet in het zand te steken voor empirische bevindingen.

Het zijn niet de idealisten die dogmatisch zijn. Zij hebben immers allemaal een empirische achtergrond (basisschool, middelbare school, de algemene cultuur). Ze zijn bekend met beide paradigmas. De fanatieke empiristen daarentegen zijn uitsluitend bekend met het materialistische paradigma. Ze hebben hooguit een christelijke achtergrond, wat oppervlakkig gezien "idealistisch" is, maar 0% wiskundig en 0% rationeel. (Idem voor het meerendeel van de new age.)

[axxyanus]

Wiskundige benaderingen zullen ook niet behulpzaam zijn in het doorgronden van het bestaan. Die geven ook geen antwoord op het waarom van iets.

Ik sprak daarom van "rationele, wiskundige benaderingen". Daarmee doel ik op iets breders dan enkel het gebruik van een rekenmachine. Ook logica, gedachtenexperimenten en filosofische uitspraken kunnen verheldering schaffen, en we hoeven onze kop niet in het zand te steken voor empirische bevindingen.

Dat verandert niets aan mijn bewering hierboven. Ook uw "rationele, wiskundige benaderingen" zullen niet behulpzaam zijn in het doorgronden van het bestaan. Ook die zullen geen antwoord geven op het waarom van iets.

Het zijn niet de idealisten die dogmatisch zijn. Zij hebben immers allemaal een empirische achtergrond (basisschool, middelbare school, de algemene cultuur). Ze zijn bekend met beide paradigmas. De fanatieke empiristen daarentegen zijn uitsluitend bekend met het materialistische paradigma. Ze hebben hooguit een christelijke achtergrond, wat oppervlakkig gezien "idealistisch" is, maar 0% wiskundig en 0% rationeel. (Idem voor het meerendeel van de new age.)

Het is niet dogmatisch om vast te stellen dat de idealistische visie nog steeds geen resultaten heeft opgebracht. Ik hoor idealisten en dualisten vaak afgeven op de materialistische visie maar als puntje bij paaltje komt en we kijken naar resultaten dan zien we bitter weinig betrouwbare resultaten van die groepen komen.

[Ivar]

Ook uw "rationele, wiskundige benaderingen" zullen niet behulpzaam zijn in het doorgronden van het bestaan. Ook die zullen geen antwoord geven op het waarom van iets.

Dat zouden we kunnen uittesten. Kun je een aantal waaroms noemen?

[axxyanus]

Ook uw "rationele, wiskundige benaderingen" zullen niet behulpzaam zijn in het doorgronden van het bestaan. Ook die zullen geen antwoord geven op het waarom van iets.

Dat zouden we kunnen uittesten. Kun je een aantal waaroms noemen?

Waarom moet ik met die waaroms komen?

[Ivar]

Waarom moet ik met die waaroms komen?

Omdat als ik zelf die waaroms voorleg, het nauwelijks een test genoemd kan worden. Dan kun je me namelijk direct verwijten dat ik enkel waaroms heb uitgekozen die in mijn voordeel werken. Om je claim objectief te testen, zal dus iemand anders dan ik een relevante waarom moeten voorleggen.

Ik claim overigens niet dat ik persoonlijk elke waarom zal kunnen beantwoorden (ik ben niet Kastrup en ik ben niet Hockney), maar ik wil best meewerken aan een dergelijke test.

[axxyanus]

Waarom moet ik met die waaroms komen?

Omdat als ik zelf die waaroms voorleg, het nauwelijks een test genoemd kan worden. Dan kun je me namelijk direct verwijten dat ik enkel waaroms heb uitgekozen die in mijn voordeel werken. Om je claim objectief te testen, zal dus iemand anders dan ik een relevante waarom moeten voorleggen.

Het bovenstaande is een non sequitur. Ik betwijfel dat uw "rationele, wiskundige benaderingen" ook maar in één geval een antwoord zal geven op een waarom. Dan is er helemaal geen probleem dat jij een waarom uitkiest die in je voordeel werkt.

Ik verwacht natuurlijk wel een eerlijke waarom vraag die past in het doorgronden van het bestaan, niet in een redelijk triviaal geval zoals waarom ik elke dinsdag een brood ga kopen. En het moet dus wel een waarom-vraag zijn en geen vermomde waardoor-vraag.

Ik claim overigens niet dat ik persoonlijk elke waarom zal kunnen beantwoorden (ik ben niet Kastrup en ik ben niet Hockney), maar ik wil best meewerken aan een dergelijke test.

Reden te meer dat jij een waarom uitkiest, dan kan je er tenminste een uitkiezen waarvan je denkt die te kunnen oplossen.

[Ivar]

De reden waarom juist ontologische wiskunde antwoorden op waarom-vragen heeft, is dat de wet van de toereikende grond (the Principle of Sufficient Reason (PSR)) een centrale rol speelt in deze theorie en manier van denken. De PSR staat stil bij waarom iets X is en niet Z.

Stel dat je bereid was geweest om aan de test mee te werken, dan zou ik je vraag als volgt hebben benaderd:

1) Hoe kan deze vraag uitgedrukt worden in termen van de PSR?

2) Op welk(e) aspect(en) van het bestaan heeft deze vraag betrekking (bijvoorbeeld tijd, ruimte, bewustzijn etc.) en welke getallen horen daarbij?

3) Wat zijn de eigenschappen van die getallen en hun onderlinge noodzakelijke relaties?

4) Indien nodig, nogmaals analyseren vanuit het oogpunt van de PSR.

5) Ockham's scheermes toepassen.

6) "Daarom."