Woont u naar uw zin?

[Peter van Velzen]

Dit is een vraag die de ene beheerder aan de anderen stelde, maar ik wil eigenlijk wel van alle lezers weten hoe tevreden ze met hun woning zijn.

Ik zelf woon in de tropen net buiten de bebouwde kom van de provincie-hoofsstad Trang. Langs het pad naar ons huis laat een boer regelmatig een koe grazen en tegenover ons perceel (900 vierkante meter), hebben we Papaya-boompjes geplant.

Er staat nog één ander huis aan het einde van het pad en achter de Papaya-boompjes bevindt zich een kleine boerderij. Achter ons huis stonden eerst rubberbomen, maar die zijn gekapt, en momenteel lijkt dat perceel (zo'n 20.000 vierkante meter) niet nuttig te zijn bebouwd.

We wonen met 12 personen in een huis met twee slaapkamers binnen en nog twee in een apart staand paviljoen. Dus slapen er nog mensen in de keuken (daar wordt niet gekookt, dat gebeurt in het muurloos gedeelte van het paviljoen), en in de huiskamer.

Ik vind het allemaal best vooral omdat er altijd genoeg dochters en kleindochters in de buurt zijn om zich om mij te bekommeren. Omdat we net buiten de stad wonen, kan ik zonder mondkapje te dragen mijn dagelijkse Nordic Walk verrichten en ik heb volop contact met de buitenwereld via mijn desktop.

[Rereformed]

Een bijzondere wereld waar jij vertoeft. En zo anders dan mijn woonomgeving!
Ik woon sinds vijf jaar in een apartstaand droomhuis op 6 km afstand van het stadscentrum, naast een bos. Hier zijn beelden van mijn woonomgeving. De video begint met een paar foto's van de opkomende zon die ik soms zie wanneer ik naar mijn werk buiten de stad ga (vanaf nu: ging), en vervolgt met beelden van mijn woonomgeving die ik dagelijks zie wanneer ik terugkom van mijn werk en mijn twee honden uitlaat. Een Nordic walk in hartje winter, eindigend in mijn achtertuin met tuinhuisje en tot slot de Finse kachel.

[Mullog]

Aan de rand van een dorp met een tuin op het oosten die eindigt met een lage schutting die uitzicht geeft op een agrarisch gebied met tot de einder een dorpje en een paar boerderijen. Vroeger was het eiland achter ons met afwisselend koeien en paarden wat veel leuker was dan de bieten die er nu al een paar jaar staan. Afgelopen zomer werden deze beregend, en onze tuin en-passant ook, en er komt me toch een lading water uit zo'n apparaat . Het huis zelf is door het vertrek van de kinderen eigenlijk veel te groot voor ons maar nu met corona wel weer handig omdat het geen probleem voor mij is om in totale afzondering op de eerste verdieping (we hebben er 2) thuis te werken. We wonen hier prima in een buurt waar praktisch alle mensen zo ongeveer gelijktijdig zijn komen te wonen, wat ook een band schept. Je merkt dat aan die enkele nieuwkomer die toch minder een band lijkt te hebben.

Wij blijven hier nog wel een tijd zitten.

[doctorwho]

Tegen het Finse natuurschoon kan mijn woonomgeving niet op maar ben zeer gelukkig met de woonstee die mijn vriendin en ik 25 jaar geleden kochten. Een charmant vrijstaand huis aan de bosrand op de Utrechtse heuvelrug met maar aan 1 kant buren. Het huis kende destijds veel achterstallig onderhoud dus er is flink geklust. Na enkele jaren het hele huis laten strippen en van nieuw dak, elektra en leidingwerk laten voorzien. Het perceel was een soort pizzapunt tot een gelukkig toeval, waarbij de provincie een stuk van onze grond nodig had. Hierbij is een uitruil gedaan, waardoor we een rechthoekig perceel kregen met veel meer grond aan de boszijde. We hebben toen haaks op het huis een garage-schuur/tuinhuis laten bouwen waaraan ik een groot vlonderterras heb gelegd. Het overgrote deel van het jaar zitten we daar lezen buiten zijn en genieten van de steeds veranderende natuur. Van de lockdown heb ik dan ook weinig last gehad. Elke dag als ik naar huis rijdt en weer op de heuvelrug ben prijs ik mij gelukkig. Geen nordic walking hier maar brisk walks in het bos achter ons huis waar vrijwel niemand komt. Zoals het het nu uitziet zullen we hier nog lang blijven wonen.

[Rereformed]

Tegen het Finse natuurschoon kan mijn woonomgeving niet op maar ben zeer gelukkig met de woonstee die mijn vriendin en ik 25 jaar geleden kochten. Een charmant vrijstaand huis aan de bosrand op de Utrechtse heuvelrug met maar aan 1 kant buren.

Mijn ouders woonden lange tijd in Odijk. Wanneer ik ze opzocht maakte ik vaak fietstochten in de omgeving naar Zeist, Driebergen, Doorn, Maarn, Austerlitz. Dat is de omgeving waar ik zou willen wonen indien ik ooit terug naar Nederland zou komen. Een vrijstaand huis is echter wel tweemaal zo duur in Nederland als in Finland. Ik zou in Nederland in een flatje of rijtjeshuis belanden, en de buren zouden klagen over teveel pianogepingel.

[dikkemick]

Even roet in het idyllische eten gooien. Woon nl. in de randstad in een tijdelijk huurhuis. Niet ver van de mooie oude stad Dordrecht vandaan, waar ik naar alle waarschijnlijkheid volgend jaar ook kom te wonen. Maar wat betreft uitzicht en natuur kan ik niet tegen jullie op! Ik moet het hebben van de vakanties (in de toekomst!)
Mijn uitzicht nu is dan ook een rijtjeshuis (doorzon) uit begin van de vorige eeuw, dus wel sfeervol! Geen tuin, wel dakterras. Gelukkig een straatje waar geen auto's mogen rijden en dat is op zich al wel uniek te noemen in deze regio.
Omdat ik in deze buurt ben opgegroeid weet ik niet beter en hoewel ik het altijd graag heb willen inruilen voor een boerderijtjes ergens in het oosten (of zuiden) van het land, komt dat er doorgaans niet van. Je hebt kinderen, krijgt kleinkinderen en blijft dan zitten waar je zit.
Trang of Finland klinkt dan geweldig, maar ik weet niet of ik er gelukkig zou worden. Mooi voor vakanties!

[FransP]

Hier in feite twee woonplekken.
De winter en hoofdwoning in een rijtjes huis, dat vanaf de (papieren) koop in de 80 er jaren vorige eeuw, steeds van inrichting is verandert.
Heeft kunststof beglazing gekregen en pas geleden nieuwe vloer en meubels/stoelen.
Met tuin op noorden, voor mij wel lekker, want zit dan zomers aan de koele kant van het huis.
Voor ons gevoel hoeft er niet meer aangepast te worden.

Ons zomer verblijf is de camping, waar we vorig jaar maart een nieuwe ( Ben Eilers) voortent hebben laten plaatsen voor onze stacaravan.
Voor en achter een stukje grond. Voorkant op het westen, achterkant op het oosten.
Hopelijk laten de omstandigheden het toe er dit jaar weer veelvuldig gebruik van te maken.
We noemen het nu onze bungalow.

Oh, de eerste in de randstad nl: Purmerend.
De tweede ook in de Randstad nl: Almere. zo vanaf de camping het bos in.

[Ronaldus67]

Even roet in het idyllische eten gooien. Woon nl. in de randstad in een tijdelijk huurhuis. Niet ver van de mooie oude stad Dordrecht vandaan, waar ik naar alle waarschijnlijkheid volgend jaar ook kom te wonen. Maar wat betreft uitzicht en natuur kan ik niet tegen jullie op! Ik moet het hebben van de vakanties (in de toekomst!)
Mijn uitzicht nu is dan ook een rijtjeshuis (doorzon) uit begin van de vorige eeuw, dus wel sfeervol! Geen tuin, wel dakterras. Gelukkig een straatje waar geen auto's mogen rijden en dat is op zich al wel uniek te noemen in deze regio.
Omdat ik in deze buurt ben opgegroeid weet ik niet beter en hoewel ik het altijd graag heb willen inruilen voor een boerderijtjes ergens in het oosten (of zuiden) van het land, komt dat er doorgaans niet van. Je hebt kinderen, krijgt kleinkinderen en blijft dan zitten waar je zit.
Trang of Finland klinkt dan geweldig, maar ik weet niet of ik er gelukkig zou worden. Mooi voor vakanties!

Als geboren Dordtenaar heeft het gootste gedeelte van mijn leven zich in de Drechtsteden afgespeeld (Zwijndrecht/H.I.A). In deze regio wonen bijna net zoveel mensen als in de hele provincie Zeeland waar wij nu wonen. Omdat twee van onze kinderen er nog wonen (net als overige familie en vrienden) komen wij er nog zeer regelmatig. Ook voor mijn favoriete voetbalclub reis ik nog altijd af. Het voelt ergens als 'thuiskomen'. Al zie ik mijzelf er niet snel meer terugkeren. Zeeland heeft mijn hart veroverd.

[Ronaldus67]

Hoog genoeg om droge voeten te kunnen behouden, leven wij elke dag met de getijden aan de monding van de Westerschelde. Ons appartement biedt een prachtig uitzicht over de Noordzee waar dagelijks afwisselende taferelen zijn waar te nemen. Storm, hoge golven, zeevlam, voorbijgaande zeeschepen die langzaam opdoemen en verdwijnen in de mist, warme stranddagen, en de ondergaande zon in een spiegelgladde zee zijn hier slechts enkele voorbeelden van.

Bij het ontwaken kunnen wij letterlijk horen of het eb of vloed is. Ook de misthoorn is hier een vertrouwd geluid. Ondanks dat wij voldoende rust ervaren, is het al met al een levendige plek om te wonen. Gelukkig hebben wij rustige buren. Veelal pensionado die in elk geval geen coronafeestjes houden en hooguit, vanwege slechthorendheid, het geluid van de televisie wel eens te hard hebben aanstaan, waarbij het dan te hopen is dat ze er niet bij in slaap zijn gevallen.

Vooral op mooie zomerdagen kan het hier met recreanten best druk zijn. Daar moet je wel tegen kunnen. Het is hier wat dat betreft 'leven en laten leven'. Het weerhoudt mij in elk geval niet mijzelf zo nu en dan ook als recreant te gedragen en als het even kan een frisse duik in die grote vijver van onze voortuin te nemen.

[lanier]

Wij wonen in een 2-onder-1 kap in een nieuwe wijk in de provincie Groningen. Veel nieuw leven en dat is ideaal voor onze kinderen van 8 en 10. Er zijn altijd kinderen buiten aan het spelen. Het is een rustige 30km zone met weinig verkeer. En als ik een rondje met de hond loop kom ik altijd wel iemand tegen met wie ik een praatje maak. Veel beter kan niet wat ons betreft.

[Bonjour]

Ik heb ook een 2-onder-1-kap maar dan in de Betuwe. Leuk in een vinex wijk. Toen ik uit Groningen wou vertrekken, kon ik niet echt wennen aan de prijzen die in de omgeving van de randstad heersen. Gelukkig is de Betuwe nog redelijk op sommige plaatsen.
We wonen gelukkig nog redelijk aan de rand van de wijk, maar of dat zo blijft is nog de vraag. Er moet zoveel gebouwd worden.

[lanier]

Ook hier knallen de prijzen omhoog. 2 jaar geleden werd het huis naast ons verkocht voor 290.000 en is onlangs verkocht voor bijna 350.000. De wijk is sinds kort vol gebouwd dus zelf bouwen kan niet meer. Aangezien dit een zeer gewilde buurt is stijgt de prijs enorm. Mensen stonden in de rij voor het huis.

[Bonjour]

Dat scheelt maar iets met onze buurt. Ik zie hier ook wel 2 onder 1 kappers voor 350.000. Maar daar begint het bij.

[PietV.]

Ik woonde naar mijn zin, groot huis in de stad, jaren dertig woning. Grote kelder, grote zolder en 6 slaapkamers. Diepe tuin op het zuiden. Gemeten naar de belangstelling op Funda een gewild huis met een duur prijskaartjes. Maar zin is relatief als je fysieke beperkingen hebt en de jongste nu ook op een studentenkamer woont. Dan is het een groot leeg huis en loop je drie trappen op om iets op te halen.
Dus we gaan naar een compacte woning, de helft van wat we nu hebben en er ontstaat nieuwe zin. Een uitdaging om dit waar te maken. Andere omgeving, andere mensen. Je ziet ook dat de achterblijvers het er moeilijker mee hebben dan wij. Het meubilair gaat weg uit een wijk. De organisatoren van diverse projecten en altijd aanspreekbaar om straat gerelateerde problemen op te lossen.
Maar goed we ruilen stad om voor bos en park. Misschien is het straks te stil om ons heen en moeten we de auto pakken om het gewenste lawaai- en stankniveau weer op peil te brengen. En als we heimwee hebben dan vragen we advies aan de hond.

[BdO]

Tegen het Finse natuurschoon kan mijn woonomgeving niet op maar ben zeer gelukkig met de woonstee die mijn vriendin en ik 25 jaar geleden kochten. Een charmant vrijstaand huis aan de bosrand op de Utrechtse heuvelrug met maar aan 1 kant buren.

Mijn ouders woonden lange tijd in Odijk. Wanneer ik ze opzocht maakte ik vaak fietstochten in de omgeving naar Zeist, Driebergen, Doorn, Maarn, Austerlitz. Dat is de omgeving waar ik zou willen wonen indien ik ooit terug naar Nederland zou komen. Een vrijstaand huis is echter wel tweemaal zo duur in Nederland als in Finland. Ik zou in Nederland in een flatje of rijtjeshuis belanden, en de buren zouden klagen over teveel pianogepingel.

Ik zit op dezelfde stuwwal, maar dan wat Oostelijker. In een rijtjeshuis, en dat is prima. Als geluidsisolatie zijn buren geen slimme oplossing, de thermische isolatie daarentegen is puik.
De speeltuin is op 10 meter afstand, en de kinderen kunnen zonder weg oversteken naar school en een hele stapel vriendjes en vriendinnetjes. Voor de hoeveelheid tijd die ik heb zijn dat uitermate belangrijke specs.
De zolder is slechts opbergruimte en washok, en o ja, ook thermische isolatie voor de rest. Het is ook een uitwijkplaats als er een gezinslid te hard snurkt. Na Covid19 kan er weer gelogeerd worden.
Bos, rivieren, de Veluwe, als ik er over nadenk is het eigenlijk een schande dat ik er niet wat vaker op uit trek. Dat is het goede van die lockdowns: je gaat de directe omgeving wat meer waarderen. De mooiste plekken hebben het risico een beetje druk te worden, maar er is nog plek zat elders, waar het ook geen straf is te vertoeven.