Volgens de relativiteitstheorie is elke waarneming van ons universum gelijkwaardig, ongeacht het referentieframe.

[dikkemick]

Vind bovenstaande (onderstaande op de vorige pagina dus...) weer een heel hoog Deepak-gehalte hebben. Altijd maar weer bewustzijn of 'bewustzijn' (wat dat dan ook moge betekenen) erbij willen halen. Zonder waarnemer dus geen ruimtetijd?

[heeck]

Ik geloof dat wanneer alle bewustzijnden weg zijn (dus ook dieren), alle gebeurtenissen uit verleden, heden en toekomst tegelijk bestaan in 'de ruimtetijd'. (of het blok universum).

Ik heb het al eens gezegd: Wie begint met geloven . . . . die heeft geen argument om er ook maar ergens mee te stoppen, zodat doorgaan de enige optie blijft.
viewtopic.php?p=578603#p578603

Een andere versie daarvan luidt:

WYBIWYS

What You Believe Is What You See

en is terug te vinden in Theo Meder zijn verhandeling "In graancirkelkringen"
http://www.gestolengrootmoeder.nl/wordp ... taai-zijn/

Het WYBIWYS-effect, noemt mijn collega-verhalenonderzoeker Theo Meder dat:
what you believe is what you see. Het klassieke voorbeeld zijn de krasjes en putjes die inwoners van Seattle in de jaren vijftig in hun autoruiten ontdekten, toen ze ervan overtuigd waren dat fallout van kernproeven zulke beschadigingen veroorzaakte.

Elk oprakelen ervan krijgt een eigen momentum, zodat het verhaal van de appel van Newton ook in stand wordt gehouden door bezoekers speciaal naar die boom te dirigeren hoewel het verhaal zelf zeer het betwijfelen waard is omdat het een getuigenis is:
https://www.astroblogs.nl/2010/01/23/ho ... die-appel/

Roeland

[MaartenV]

Vind bovenstaande (onderstaande op de vorige pagina dus...) weer een heel hoog Deepak-gehalte hebben. Altijd maar weer bewustzijn of 'bewustzijn' (wat dat dan ook moge betekenen) erbij willen halen. Zonder waarnemer dus geen ruimtetijd?

Zonder waarnemer, geen ruimte en tijd, maar wel enkel ruimtetijd. Het blokuniversum waarin alles tegelijk bestaat.

[heeck]

Geloven is ontembaar, want nu zitten we in het synontisch heelal van Bodifee.
Of toch weer niet.

. Kwartiertje.

Roeland

[outremer]

Ja dat klopt, ik denk inderdaad dat er 'iets gaande is met de tijd daarginds' omdat er iets gaande is met de ruimte daarginds. Ruimte en tijd hangen aan elkaar vast in wat men de ruimtetijd noemt. Vervormt iets in het ene in onze waarneming (ruimte-uitdijing), dan moet er met het andere ook iets gaande zijn. (tijdsvervorming).

Een ander verschilpunt is dat ik 'de waarnemer' of 'bewustzijn' hier zie als prima causa van deze relativistische metingen. Want ook het meetinstrument wordt waargenomen en heeft een relatieve positie t.o.v. de positie van een bewustzijn. T.o.v. een bewustzijn of een waarnemer ondergaat dat meetinstrument al dan niet lengtecontractie of tijddilatatie. Afhankelijk daarvan meet het wat het meet. Een waarnemend bewustzijn (van mens of dier) is zo volgens mij de eerste oorzaak van de relativistische metingen van ruimte en tijd. Wanneer een meetinstrument stilstaat t.o.v. zo'n bewustzijn meet het 'normale waarden'. Dus wij zijn de referentienorm voor relativistische waarnemingen door meetinstrumenten van ruimte en tijd.

Ik geloof dat wanneer alle bewustzijnden weg zijn (dus ook dieren), alle gebeurtenissen uit verleden, heden en toekomst tegelijk bestaan in 'de ruimtetijd'. (of het blok universum).

Same BS, as always .
Veel plezier verder nog maar 'k ga dit forum even laten links liggen (of rechts )
Ik vind er te weinig terug wat ik interessant vind.
Dat is volledig persoonlijk en verder moet je er niets achter zoeken.

[dikkemick]

Vind bovenstaande (onderstaande op de vorige pagina dus...) weer een heel hoog Deepak-gehalte hebben. Altijd maar weer bewustzijn of 'bewustzijn' (wat dat dan ook moge betekenen) erbij willen halen. Zonder waarnemer dus geen ruimtetijd?

Zonder waarnemer, geen ruimte en tijd, maar wel enkel ruimtetijd. Het blokuniversum waarin alles tegelijk bestaat.

Zelfs dat is discutabel. Ruimtetijd is ook maar een menselijke constructie. En als deze constructie bestaat zonder waarnemer, bestaan ruimte en tijd los van elkaar ook zonder waarnemer.
Protonen? Wel als er waarnemers zijn, niet als deze er niet zijn?

[Peter van Velzen]

Ja dat klopt, ik denk inderdaad dat er 'iets gaande is met de tijd daarginds' omdat er iets gaande is met de ruimte daarginds. Ruimte en tijd hangen aan elkaar vast in wat men de ruimtetijd noemt. Vervormt iets in het ene in onze waarneming (ruimte-uitdijing), dan moet er met het andere ook iets gaande zijn. (tijdsvervorming).

Hoe kom je op het idee dat er dáár iets gaande zou zijn en niet hier?
Volgens de titel van dit topic is er immers geen verschil!

[MaartenV]

Ja dat klopt, ik denk inderdaad dat er 'iets gaande is met de tijd daarginds' omdat er iets gaande is met de ruimte daarginds. Ruimte en tijd hangen aan elkaar vast in wat men de ruimtetijd noemt. Vervormt iets in het ene in onze waarneming (ruimte-uitdijing), dan moet er met het andere ook iets gaande zijn. (tijdsvervorming).

Hoe kom je op het idee dat er dáár iets gaande zou zijn en niet hier?
Volgens de titel van dit topic is er immers geen verschil!

In ons eigen referentieframe, hanteren wij onze klok als norm, als referentie, voor waarnemingen elders. (ookal heeft zwaartekracht een invloed op onze klok). Voor ons tikt de klok normaal. Wij zien alles doorheen de lens van onze eigen tijd, wanneer we de ruimte in kijken.

De mate van tijdcontractie of tijddilatatie elders meet een waarnemer af aan zijn eigen lokale klok. Zo ook met ruimte. Wat wij hier voor ongekromde en onuitgedijde ruimte houden in ons eigen referentieframe (ookal kromt de zwaartekracht de banen ook hier), bepaalt wat wij voor gekromd, bewegend en uitdijende ruimte elders waarnemen.

De waarnemer met zijn klok en ruler is de maat der dingen.

Vergelijk het met de speciale relativiteitstheorie: een ruimteschip dat dicht tegen de lichsnelheid gaat, ondergaat tijddilatatie volgens de waarnemers op Aarde. Met de Aardse klok als referentie.
Maar volgens de waarnemers in het ruimteschip loopt de tijd normaal. En heeft de mate van tijddilatatie van de Aardse klok te maken met in hoeverre die afwijkt van de klok van de ruimteschipwaarnemers als norm.

Iedereen gebruikt zijn eigen klok als norm om vervormde waarnemingen elders te zien.

[heeck]

Vind bovenstaande (onderstaande op de vorige pagina dus...) weer een heel hoog Deepak-gehalte hebben. Altijd maar weer bewustzijn of 'bewustzijn' (wat dat dan ook moge betekenen) erbij willen halen. Zonder waarnemer dus geen ruimtetijd?

Zonder waarnemer, geen ruimte en tijd, maar wel enkel ruimtetijd. Het blokuniversum waarin alles tegelijk bestaat.

Ik verwees je al naar het blok-synontisch universum van Bodifee, maar je reageert niet.

Vandaar nóg maar een verwijzing waar je jouw gedachten tegenaan mag houden:

https://www.kuleuven.be/doctoraatsverde ... 140626.htm

Het doel van dit proefschrift is dan ook om Einsteins blok-universum grondig te bestuderen en de implicaties ervan voor de aard van de tijd en de menselijke vrijheid te ontrafelen. Vier vragen, in het bijzonder, staan centraal in dit proefschrift, en stellen de vier dimensies van deze filosofische studie voor:
(1) Volgt het blok-universum onvermijdelijk uit de speciale relativiteitstheorie?
(2) Is er ruimte voor de lopende tijd in het blok-universum?
(3) Kunnen we in het blok-universum een onderscheid maken tussen verleden en toekomst?
(4) Is er ruimte voor menselijke vrijheid in het blok-universum?

Hoewel het antwoord van de meeste filosofen ja, tripel nee zou luiden, zal mijn eigen antwoord tegendraads nee, tripel ja zijn.

De volledige tekst is te bereiken via de link bovenin:
Thesis Pieter THYSSEN.pdf [freely available]


Gezien de onverenigbaarheid van de verschillende antwoorden en het ontbreken van ophelderende proefnemingen ligt WYBIWYS het meest voor de hand.

Roeland

[Peter van Velzen]

In ons eigen referentieframe, hanteren wij onze klok als norm, als referentie, voor waarnemingen elders. (ookal heeft zwaartekracht een invloed op onze klok). Voor ons tikt de klok normaal. Wij zien alles doorheen de lens van onze eigen tijd, wanneer we de ruimte in kijken.

De universele roodverschuiving kan zonder klok worden vastgesteld.Je antwoordt in feite niet op mijn vraag,
"Waarom denk je dat er dáár iets met ruimte en tijd gebeurd en niet hier?" Dat heeft helemaal niets met klokken te maken. alleen met de verschuiving van de fraunhofer lijnen in het spectrum van veraf gelegen sterrenstelsels. Cosmologen gaan er van uit dat dit het gevolg is van een uitdijend heelal die overal plaats vind. Dus ook hier.

[MaartenV]

ja, dat is een interpretatie van kosmologen van het zich verwijderen van sterrenstelsels volgens de wet van Hubble.
Wat we slechts zien is dat sterrenstelsels die verder van ons vandaan staan, zich sneller van ons verwijderen. Hoe verder weg, hoe sneller bewegen ze van ons af.
Kosmologen interpreteren dat alsdat 'het heelal uitdijt'.

Ik zelf zie het echter als een waarnemingseffect, dat relativistisch is. Ik zou je daarvan geen wiskunde kunnen geven, maar ik denk dat de ruimte die we zien groter worden tussen die van ons verwijderende sterrenstelsels, hoe verder weg, hoe meer, een relativistische ruimte-expansie is. Vergelijkbaar met lengtecontractie in de speciale relativiteitstheorie.
Het is niet zo dat het heelal an sich uitdijt, denk ik. Het is dat onze waarneming van ruimte anders wordt, hoe verder weg we kijken. En dat heeft dan weer met de tijd te maken. Maar hoe onze observatie van die expanderende ruimte samenhangt met de tijd, zou ik niet weten. Dat beiden samenhangen is zeker, daar ruimtetijd één is. Verandert er iets in onze waarneming van het éne, moet er iets met het andere gaande zijn.

[dikkemick]

Een interpretatie die telkenmale bevestigd wordt door experimenten. Het wordt niet slechts waargenomen, het wordt gemeten en voorspellingen komen uit. Enige troost is misschien dat 95% een grote onbekende is (donkere materie/energie). We weten meer niet dan wel.
Maar als uitdijing geen feit is, is zwaartekracht ook slechts een waarnemingseffect.

[Peter van Velzen]

Ik zelf zie het echter als een waarnemingseffect, dat relativistisch is.

Je drukt je elders nogal moeizaam uit, maar hier kom je dicht bij de waarheid. Het is een effect dat optreedt in electromagnetische straling. (onze snelste vorm van waarneming) Het blijkt onafhankelijk te zijn van de richting maar niet van de afstand (of van de tijd: Een lichtjaar afleggen duurt voor die straling immers een jaar). Het is geheel relatief Er gebeurd hier niks bijzonders en daar ook niet, maar beiden zien constante cycli op grotere afstand(=langer geleden) trager verlopen. Er zijn op dat soort afstanden uiteraard geen klokken waarneembaar, maar licht van een bepaalde golflengte is zelf óók een soort klok. DIe tikt eenmaal per de tijd die voor het afleggen van één golflengte nodig is) En die tikt ook langzamer als hij van (heel) ver weg komt. Dat is in feite wat de roodverschuiving is!
Dat is inderdaad ongeacht of de comclusie dat het heelal uitdijt juist is. Ook als er een andere oorzaak zou zijn ging dit nog altijd op.