Pagina 1 van 1

Het dorp en de stad

Geplaatst: 15 mar 2019 14:28
door Maria
Ik kwam dit tegen op speurtocht binnen provinciaal nieuws.
Nieuws voor mensen in grote en kleine van oudsher bepaalde groepen.
Wat omgang met elkaar betreft en spreektaal.
Een soort geschiedenis en cultuurbehoud, maar dan streekgebonden.
Met nog dialecten en nog kerkelijk leven.

Hier wordt onder woorden gebracht, wat mensen individueel nog vaak beleven.
Maar met een fikse hoeveelheid vooroordelen over de andere groepen.
Hoe is dat in jullie beleving?
Schuilt hier nog een soort algemene waarheid en tendens in of is dat grotendeel weg geglobaliseerd?
Of zijn er ondertussen in de moderne tijd misschien nieuwe ideeën, typerend of ook weer met vooroordelen, ontstaan?

https://www.klaasvanderkamp.nl/regional ... at-publiek
Tot de kenmerken van een dorpscultuur rekent hij:
*)
je wordt gekend, sociale controle, wij-gevoel, saamhorigheid, moeilijk om boven het maaiveld uit te steken, trots op de gemeenschap, indirecte communicatie, veel verenigingen, dorpsfeesten, groetplicht, zelfredzaam, zorg voor de natuur, hechten aan de traditie, duurzaamheid en rust.

Bij kenmerken van de stadscultuur kan je denken aan:
ik-gericht, je kiest voor degene die je kent, gericht op carrière, leven en laten leven, gebruik maken van de stad, ontwikkelen van eigen waarden en normen, waarde hechten aan cultuurontwikkeling, directe communicatie, vluchtig, jachtig.
Is het nuttig om hier rekening mee te houden?
Empirisch en ondervonden door hulpverleners op bezoek bij mensen thuis, in dit geval het spreken in de eigen moerstaal, het dialect.
Het gebruik van streektaal in de zorg heeft een meerwaarde. Bartelds citeerde een afstudeerproject van communicatiewetenschapper Josine Loeven aan de Universiteit van Twente. Loeven deed haar onderzoek in 2005 in twee ziekenhuizen. Voor haar onderzoek ‘Als je plat kunt praten, moet je het niet laten’ bestond er slechts een algemeen gevoel dat het gebruik van streektaal een meerwaarde zou kunnen hebben, maar het was nooit wetenschappelijk onderbouwd.

*) De conclusies van het onderzoek waren nu: Het gebruik van streektaal heeft een positief effect op drie aspecten in de communicatie tussen patiënten en zorgverleners:
- het helpt om je beter te kunnen uiten,
- het geeft een vertrouwensband en
- er is sprake van verbondenheid.
*) Door mij in punten verdeeld.

Ik denk dat je hier voor "dorp" ook andere soorten omgevingen kunt benoemen, zoals bepaalde stadswijken.
Of geldt dat alleen voor van oudsher bekende stadsbuurten met een sterke gezamenlijke geschiedenis?

Re: Het dorp en de stad

Geplaatst: 15 mar 2019 18:43
door axxyanus
Ik vrees dat het in de praktijk een kleine minderheid zal zijn die het geluk heeft dat er iemand in hun buurt hun plat taalgebruik verstaat.

Re: Het dorp en de stad

Geplaatst: 15 mar 2019 22:18
door pallieter
Ik ben in september verhuisd van de stad naar een klein dorp.

mijn 11 jarige plus dochter spreekt nu reeds perfect het lokale dialect en gedraagt zich alsof ze hier niet alleen geboren is maar zelf alsof haar voorouders dit dorp hebben gesticht. Ze leest mee terwijl ik dit schrijf en beaamt dit volledig. :lol:

Mijn dochter is op een paar maanden volledig open gebloeid. Ze kent letterlijk iedereen hier in het dorp. Ze is constant buiten, gaat de buurt af om te beslissen waar ze blijft eten en maakt de bossen onveilig met de tractor van de boswachter.

Het dorpje waar wij wonen ligt vlak naast een ander gehucht van ook een paar honderd gezinnen en die zijn de vijand. :mrgreen: Wij wonen letterlijk op 200 meter van dat andere gehucht maar met die kinderen gaan we dus echt niet spelen! Die gaan ook naar een andere school en hebben een andere (slechte) voetbalploeg. Ook zijn dat dikke nekken!

Ik weet enkel dat mijn dochter hier het gelukkigste kind ter wereld is en dat zij letterlijk begint te huilen wanneer we terug naar onze vroegere stad gaan.

Re: Het dorp en de stad

Geplaatst: 18 mar 2019 09:15
door axxyanus
pallieter schreef: 15 mar 2019 22:18 Ik ben in september verhuisd van de stad naar een klein dorp.

mijn 11 jarige plus dochter spreekt nu reeds perfect het lokale dialect en gedraagt zich alsof ze hier niet alleen geboren is maar zelf alsof haar voorouders dit dorp hebben gesticht. Ze leest mee terwijl ik dit schrijf en beaamt dit volledig. :lol:
En hoe goed praat/versta jij het plaatselijk dialect?

Want als het gaat om ouderen die best verzorgd worden in hun eigen dialect dan lijkt me dat belangrijker.

Stel je even voor dat jij op een of andere manier daar ingeschakeld word in de zorg en dat enkele van de plaatselijke bejaarden een beroep op je moeten doen. Zal dat in het plaatselijke plat dialect kunnen?