Freethinker.nl

Post by Petra » 23 Aug 2017 00:26
..............)
Ik vind het maar een jammerlijk gebeuren hoor, dat afvallige worden. Het zou een heel proces moeten zijn, en dat mis ik dan wel weer helaas.
Maar jah, om een echte afvallige te worden zal ik toch eerst een echte goeie hartgrondige aanvallige moeten zijn, denk ik zo.
Ik doe verdorie enorm mijn best om dat aanvallen onder de knie te krijgen, het wordt alleen niet altijd op prijs gesteld.
Verwarrende toestand weer.

Uit 3 vragen en 3 antwoorden

Dit is niet speciaal voor Petra, maar haal haar enkel even aan omdat het mij toch wel intrigeert.

Is het gewoon niet voldoende om te zeggen :" Ik geloof niet (meer) in een god !" Zonder daar tekst en uitleg over te moeten geven ?
Ik vind niet dat ik mij daarvoor moet verantwoorden of uitleg over moet geven. dus geen ingewikkelde discussies over wat wel en niet.
Of steek ik dan mijn kop in het zand ?

FransP schreef: ↑23 aug 2017 06:45 Is het gewoon niet voldoende om te zeggen :" Ik geloof niet (meer) in een god !" Zonder daar tekst en uitleg over te moeten geven ?
Ik vind niet dat ik mij daarvoor moet verantwoorden of uitleg over moet geven. dus geen ingewikkelde discussies over wat wel en niet.
Of steek ik dan mijn kop in het zand ?

Dat hangt er vanaf wat je motivatie was om wél te geloven en waarom je die bent kwijt geraakt. Voor mij was de gedachte van een vader in de hemel die uiteindelijk het goede zou helpen overwinnen, en het kwade zou verslaan nogal aantrekkelijk. Tot ik besefte dat die vader slechts een wensbeeld was, en helemaal niet hoefde te bestaan (ook niet overeen kwam met de god uit het oude testament). Als we willen dat het goede zegeviert, moeten wij daar zélf aan werken, en mogen geen hulp verwachten. Dit gebeurde - waarschijnlijk niet toevallig - in hetzelfde jaar dat mijn vader overleed, en ik ook in het dagelijks leven meer zelf verantwoordelijk werd. (voor mijn moeder oa).

Voor mij was de kous meteen af. En halve minuut heeft mijn geloofscrises geduurd. Maar voor wie meer had met zijn geloof dan ik ligt het waarschijnlijk anders.

Ik vind dat enige tegenover wie je jezelf zou moeten verantwoorden... jij zelf bent.
Ik vind ook dat je met je eigen kop zelf mag doen waar je trek in hebt, dus als je hem in het zand wilt steken.. waarom niet?

Als het daar al spaak loopt..sja, dan wordt het lastig.

Wat is het wat je precies niet (meer) gelooft?
Die hele god of een stukje god of de god zoals hij in de bijbel beschreven wordt?

Weet je dat zeker?
Moet je dat zeker weten? en zo ja.. van wie dan?

Mag je ook geen-flauw-idee- zitten te hebben. Of is dat niet prettig leefbaar?

Zoals ik al zei..ik ben nooit aan aanvallige geweest, dus ik weet er ook niet veel van, wat dat is en hoe dat voelt en hoe dat moet om afvallige te zijn of te worden.

Ben je afvallige? Dan heb je geen vragen meer volgens mij.
Ik wil graag afvallige zijn. Is waar je je bevindt als je nog bezig bent met het loskomen van het hele gebeuren.

Ik ben geen afvallige of een beetje afvallige, maar wel klaar met al dat wel of niet vallen; is een optie om een streep onder de vraag te zetten.
Zou dat kunnen?

Ik heb nog tal van vragen, maar goden en geesten (anders dan de werking ons hersenen) spelen daar geen rol meer in. Wel wat andere mensen daar over denken. Maar dat komt door mijn interesse in mensen, niet in de god of geest waarin zij wél geloven.

Petra schreef: ↑24 aug 2017 05:23 Ben je afvallige? Dan heb je geen vragen meer volgens mij.
Ik wil graag afvallige zijn. Is waar je je bevindt als je nog bezig bent met het loskomen van het hele gebeuren.

Ik ben geen afvallige of een beetje afvallige, maar wel klaar met al dat wel of niet vallen; is een optie om een streep onder de vraag te zetten.
Zou dat kunnen?

Niet geloven is heel gemakkelijk. Je bepaalt zelf hoe lang de weg ernaar toe is. Kies dan wel een rechte weg en niet allerlei kronkelweggetjes.

Natuurlijk hoeft niemand uit te leggen waarom hij niet postzegels verzamelt, geen fan is van Feijneoord, geen pasta eet of niet in Thor gelooft.
Soms hebben de mensen die deze zaken wel doen, fantastische verhalen, mooi om een warme zomeravond op de camping mee te vullen.
Degenen die dat niet doen, kunnen en hoeven helemaal niet uit te leggen waarom ze deze zaken niet doen.

Alhoewel...... geen pasta eten.... dat is wel erg raar. Ik denk dat pasta eten genetisch bepaald is. Uiteraard heeft iedereen zijn eigen voorkeur, maar helemaal geen pasta eten, dan mankeer je iets hoor. Dan heb je toch uit te leggen wat er mis is met je pasta-gen.

Frans schreef:Is het gewoon niet voldoende om te zeggen :" Ik geloof niet (meer) in een god !" Zonder daar tekst en uitleg over te moeten geven ?
Ik vind niet dat ik mij daarvoor moet verantwoorden of uitleg over moet geven. dus geen ingewikkelde discussies over wat wel en niet.
Of steek ik dan mijn kop in het zand ?

Wie heeft geloofd in spoken onder zijn bed, of wat ook, moet waarschijnlijk regelmatig onder zijn bed zuigen omdat anders in momenten van zwakte een PTSS optreedt.
Godsgeloof wil nog wel eens met velerlei andere gewoontes verknoopt te zijn. Vandaar dat onderhoud.


Roeland

Frans schreef:Is het gewoon niet voldoende om te zeggen :" Ik geloof niet (meer) in een god !" Zonder daar tekst en uitleg over te moeten geven ?
Ik vind niet dat ik mij daarvoor moet verantwoorden of uitleg over moet geven. dus geen ingewikkelde discussies over wat wel en niet.

Natuurlijk is dat voldoende, als jij het persoonlijk ook zo ervaart en zo ziet.

Of steek ik dan mijn kop in het zand ?

Waarschijnlijk wel voor hetgeen mensen ervaren en meemaken, die dat niet zo simpel kunnen zien en daar heel veel moeite mee hebben.
Lange tijd steeds weet opnieuw vervallen in twijfel en zelfs opnieuw op een bepaalde (andere) manier gelovig zijn.
Ook weer tijdelijk of doordat ze een nieuwe vorm van spiritualiteit en/of godsgeloof hebben gevonden.

heeck schreef: ↑24 aug 2017 10:59 Wie heeft geloofd in spoken onder zijn bed, of wat ook, moet waarschijnlijk regelmatig onder zijn bed zuigen omdat anders in momenten van zwakte een PTSS optreedt.
Godsgeloof wil nog wel eens met velerlei andere gewoontes verknoopt te zijn. Vandaar dat onderhoud.

Schitterend verwoord.
Maar al te veel mensen zijn hiermee een leven lang behept.
Wat er in de kinderjaren ingebrand is vlak je nooit meer helemaal uit.
Ook al gaan mensen daar op heel verschillende manieren mee om.

PietV. schreef: ↑24 aug 2017 07:52

Petra schreef: ↑24 aug 2017 05:23 Ben je afvallige? Dan heb je geen vragen meer volgens mij.
Ik wil graag afvallige zijn. Is waar je je bevindt als je nog bezig bent met het loskomen van het hele gebeuren.

Ik ben geen afvallige of een beetje afvallige, maar wel klaar met al dat wel of niet vallen; is een optie om een streep onder de vraag te zetten.
Zou dat kunnen?

Niet geloven is heel gemakkelijk. Je bepaalt zelf hoe lang de weg ernaar toe is. Kies dan wel een rechte weg en niet allerlei kronkelweggetjes.

Jij bakt 'm bruin.
Je mag het zelf bepalen maar de kronkelweggetjes mogen dan weer niet.
Van wie niet?

Het recht om te kronkelen!

Ik vermoed dat het veel uitmaakt hoe de premisse/idee van een God in je leven en gedachten is terecht gekomen. Als je van kind af aan niet anders gehoord hebt en op dit idee van het bestaan van God een enorm construct hebt gebouwd en geïntegreerd hebt in je leven, dan slaat het een groot gat in je leven als je stopt te geloven dat deze God bestaat. Het maakt natuurlijk wel uit of het slechts een idee is dat je hebt van deze God, of dat je dit gevoelsmatig in je hart hebt ingeprent. De 'kennisse des harten' zou je dat misschien kunnen noemen. Om een echt overtuigd godsgelovige te blijven moet je jezelf uitsluiten van de 'wereld' en de meeste religies in Nederland doen dat niet. Wat ik dan wel bijzonder vind is dat mensen die van jongs af aan een godsgeloof meekrijgen, maar daar later vanaf stappen, bijv. omdat het ze compleet onlogisch overkomt, dat deze mensen dan vaak later toch weer op een ander geloof overstappen. Juist omdat dat andere geloof juist niet door theologisch geneuzel in elkaar gebouwd is, maar puur op het gevoel inspeelt. Of compleet de andere kant op. Kijk maar eens op Youtube, waar filmpjes genoeg zijn van mensen die bijv. Mormoons waren opgevoed, en die ineens zagen dat dat boek van Mormon pure nonsens was. En vervolgens stappen ze over naar de Pentacostals en beginnen dan dáár een hele campagne tegen de Mormoonse kerk. Of joodse mensen die overstappen naar de Jehova's Getuigen, omdat zie net als zij in Nazi Duitsland werden vervolgd. Of ook hele families in Nederland die van de Vrijgemaakt Geref. kerk ineens overstappen naar de Evangelische of Pinkstergemeentes. Het moet toch altijd ergens een snaar laten resoneren, waardoor iemand overstapt of helemaal afstapt van het geloof. Dus misschien uiteindelijk toch gewoon een genetische aanleg? Een soort genetische predestinatie en zat Calvijn toch op het goede spoor?

Henry II schreef: ↑25 aug 2017 09:50 Het moet toch altijd ergens een snaar laten resoneren, waardoor iemand overstapt of helemaal afstapt van het geloof. Dus misschien uiteindelijk toch gewoon een genetische aanleg? Een soort genetische predestinatie en zat Calvijn toch op het goede spoor?

Dat is waar ik nou zo nieuwsgierig naar ben... wat is die snaar? Hoe voelt die snaar?
Waar vind ik die snaar?

Petra schreef: ↑26 aug 2017 02:52

Henry II schreef: ↑25 aug 2017 09:50 Het moet toch altijd ergens een snaar laten resoneren, waardoor iemand overstapt of helemaal afstapt van het geloof. Dus misschien uiteindelijk toch gewoon een genetische aanleg? Een soort genetische predestinatie en zat Calvijn toch op het goede spoor?

Dat is waar ik nou zo nieuwsgierig naar ben... wat is die snaar? Hoe voelt die snaar?
Waar vind ik die snaar?

Ik denk dat die snaar uit gelovige ouders bestaat. Die vind je niet, de heb je, of heb je gehad.

De Encyclopedist schreef: ↑26 aug 2017 08:16

Petra schreef: ↑26 aug 2017 02:52

Henry II schreef: ↑25 aug 2017 09:50 Het moet toch altijd ergens een snaar laten resoneren, waardoor iemand overstapt of helemaal afstapt van het geloof. Dus misschien uiteindelijk toch gewoon een genetische aanleg? Een soort genetische predestinatie en zat Calvijn toch op het goede spoor?

Dat is waar ik nou zo nieuwsgierig naar ben... wat is die snaar? Hoe voelt die snaar?
Waar vind ik die snaar?

Ik denk dat die snaar uit gelovige ouders bestaat. Die vind je niet, de heb je, of heb je gehad.

Er zijn toch wel meer mensen uit ongelovige broednesten die 'het' gevonden hebben?

Allen; Dat ik niet reageer wil niet zeggen dat ik het niet volg. Ik kom allemaal dingen tegen die ik overdenk. Doet niet af aan mijn eigen situatie.
Zoals bekend, was heb ik al vroeg afstand genomen van 'geloof' in religieuze zin. Dat ik elk weekend naar de kerk ging, dat moest van mijn ouders. Maar eenmaal volwassen leeftijd nooit meer gegaan. Ik bezoek zelfs geen kerken en andere religieuze gebouwen in mijn vakantie.