Nee, maar het betekent wel dat het gebruik van het niet-uitsluitbaarheidsargument door gelovigen nogal hypocriet is. Als het geen enkele rol speelt in de weg naar religieus geloof, waarom zou het voor een niet-gelovige dan onredelijk zijn om dit argument te negeren? De gelovige geeft immers zelf al aan dat het een zeer zwak argument betreft. Bij monotheïsten is de mate van hypocrisie ook nog eens hoger dan bij polytheïsten, aangezien polytheïsten tenminste nog de mogelijkheid voor meer dan één opperwezen openlaten. De open geest die gelovigen zichzelf nog wel eens willen toedichten, blijkt in de praktijk vaak vies tegen te vallen als dat de deur openzet voor alternatieve goden en/of metafysische verklaringen.Thomas72 schreef:Dat maakt het daarmee niet noodzakelijk tot een ondeugdelijk argument.
Wetenschap houdt zich bezig met het verklaren van natuurlijke verschijnselen. Deze moeten dan echter wel meetbaar, testbaar en falsificeerbaar zijn. Persoonlijke (spirituele) ervaringen vallen daar niet onder. Vanuit de neurobiologie weten we welke hersengebieden hierbij betrokken zijn; deze ervaringen kunnen kunstmatig opgewekt worden door stimulatie van de betreffende gebieden. V.w.b. de inhoud van de ervaring kunnen we alleen op het subjectieve relaas afgaan van degene die de ervaring heeft gehad. Vanwege het gebrek aan verifieerbare gegevens kunnen daar geen conclusies aan verbonden worden.Thomas72 schreef:Is dat niet waar het vaak in de wetenschap omgaat: het verklaren van een fenomeen wat zich al eerder heeft voorgedaan?
Het wel of niet overwegen van het bestaan van specifieke metafysische fenomenen is dus afhankelijk van iemands persoonlijke voorkeur? En jij vindt het vreemd dat niet-gelovigen het bestaan van de judeo-christelijke god niet in overweging nemen, terwijl ze daarvoor precies hetzelfde argument gebruiken als jij hier doet?Thomas72 schreef:Omdat deze wezens, of ze wel of niet bestaan, geen enkele voor mijn leven relevante claim doen.
