Wij zijn onze hersenen?

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Natuurlijk kun je dat nieuwe informatie systeem ook een lichaam noemen, maar dan wordt er vals gespeeld.

Ik weet niet of je dat valsspelen moet noemen. Uiteraard vereist het ook een terugkoppeling, voordat het identiek functioneert aan een lichaam. Als de hersenen via de betreffende spieraansturingszenuwen zeggen: ogen dáár richten, dan moet het informatiesysteem daar wel op reageren met andere visuele input. En graag een beetje logisch. Niet bepaald eenvoudig die opgave.

Er wordt wel vals gespeeld.
Die nieuwe visuele ogen hoeven niets met onze ogen van doen te hebben.
Je kunt een paar camera's op de Maan zetten en die verbinden met het brein en een tweede paar op Mars.
Het brein schakelt dan gewoon dat beeld in wat het belangrijk vindt.

Dat kan min of meer met alles, dan kun je dan echt niet meer vergelijken met een biologisch lichaam.

[dikkemick]

Ach, we blijven primaten die "gestuurd" worden door onze genen (voorouders) en dus onze hersenen.

Zou dat ook betekenen dat genmanipulatie de werking van de hersenen kan veranderen? Of is het andersom?

In de verre toekomst? Wellicht. Maar dan wel voor de geboorte! Of het wenselijk is, is een 2e.

[TTC]

In de verre toekomst? Wellicht. Maar dan wel voor de geboorte! Of het wenselijk is, is een 2e.

Wenselijk is iets anders inderdaad, sterk afhankelijk van de doelstelling. Wat dat betreft functioneren de hersenen blijkbaar nogal verschillend, van narcist tot altruïst is mogelijk.

[dikkemick]

Het geheel van de informatie voorziening kan natuurlijk ook anders geregeld worden.

Natuurlijk kun je dat nieuwe informatie systeem ook een lichaam noemen, maar dan wordt er vals gespeeld.

Wel is het moeilijk voor te stellen wat een brein, dat al van veel zaken is voorzien, doet als het blijft bestaan maar het plotsklaps geen informatie meer krijgt.

Als er totaal geen informatie meer in het brein binnenkomt, liggen er de herinneringen nog opgeslagen. Maar je kunt zonder ogen toch het visus centrum prikkelen, zodat het brein 'denkt' dat het iets ziet.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Het geheel van de informatie voorziening kan natuurlijk ook anders geregeld worden.

Natuurlijk kun je dat nieuwe informatie systeem ook een lichaam noemen, maar dan wordt er vals gespeeld.

Wel is het moeilijk voor te stellen wat een brein, dat al van veel zaken is voorzien, doet als het blijft bestaan maar het plotsklaps geen informatie meer krijgt.

Als er totaal geen informatie meer in het brein binnenkomt, liggen er de herinneringen nog opgeslagen. Maar je kunt zonder ogen toch het visus centrum prikkelen, zodat het brein 'denkt' dat het iets ziet.

Ik begrijp niet precies wat je bedoelt.

Wel kan het brein beelden maken zonder visuele input, dat bewijzen onze dromen.

[TTC]

Ik begrijp niet precies wat je bedoelt.

Het brein kan beelden maken zonder dat nieuwe informatie wordt toegevoegd, het maakt dan gebruik van herinneringen/informatie uit het verleden. Stel dat je morgen blind zou worden, zoiets.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Ik begrijp niet precies wat je bedoelt.

Het brein kan beelden maken zonder dat nieuwe informatie wordt toegevoegd, het maakt dan gebruik van herinneringen/informatie uit het verleden. Stel dat je morgen blind zou worden, zoiets.

Het brein kan dat.
Maar hoe zal het er mee omgaan?

[TTC]

Het brein kan dat. Maar hoe zal het er mee omgaan?

Misschien is dat afhankelijk van training? Het brein kan nogal wat inderdaad, ook informatie verdringen, vergeten, herinneren ... en diens meer.

Vergeten kan verschillende oorzaken hebben. Het kan een gevolg zijn van een gebrekkige opslag van informatie (ook wel codering of inprenting genoemd), het niet kunnen vasthouden of niet meer kunnen kunnen terugvinden van informatie. Informatie wordt beter opgeslagen of 'gecodeerd' als het een bepaalde betekenis voor ons heeft (bijvoorbeeld door een woord met iets anders te associëren). Het vasthouden van informatie kan op twee manieren worden belemmerd. Indrukken of kennis kunnen passief vervagen, of kunnen op een meer actieve manier door interferentie met andere informatie uit het geheugen verdwijnen. Iets wat recent is geleerd kan bijvoorbeeld iets anders dat wij vroeger hebben geleerd weg- of onderdrukken. Men spreekt dan van retroactieve inhibitie. Ook het omgekeerde, proactieve inhibitie geheten, kan plaatsvinden: iets wat vroeger is geleerd kan iets anders dat later is geleerd onderdrukken. Ten slotte is het mogelijk dat we iets vergeten omdat we het niet meer kunnen terugvinden: het zit nog wel in het geheugen, maar we kunnen er niet meer bij.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Vergeten" onclick="window.open(this.href);return false;

[dikkemick]

Ik begrijp niet precies wat je bedoelt.

Wel kan het brein beelden maken zonder visuele input, dat bewijzen onze dromen.[/quote]
Stel, jouw brein wordt ontdaan van ALLE binnenkomende signalen. Er komt geen enkel zintuiglijk impuls meer binnen. M.a.w. je bent stokdoof, stekeblind, voelt en ruikt niets...Je zou je nog een heerlijke bak koffie voor de geest kunnen halen omdat die informatie nog ligt opgeslagen in je brein. (ik zie dat TTC het al uitgelegd had, want dat bedoelde ik inderdaad). Het "ik" is je brein.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Ik begrijp niet precies wat je bedoelt.

Wel kan het brein beelden maken zonder visuele input, dat bewijzen onze dromen.

Stel, jouw brein wordt ontdaan van ALLE binnenkomende signalen. Er komt geen enkel zintuiglijk impuls meer binnen. M.a.w. je bent stokdoof, stekeblind, voelt en ruikt niets...Je zou je nog een heerlijke bak koffie voor de geest kunnen halen omdat die informatie nog ligt opgeslagen in je brein.

Dat lijkt me in principe mogelijk.

Maar of het brein het ook zou doen is iets anders..

PS.
Ik ben een theeleut.

[TTC]

Kreeg net het onderstaande binnen, kunnen moleculen denken? Het lijkt er sterk op.

Elke dag gebruiken we moleculaire machines in ons lichaam. De cellen in een spier werken samen wanneer je een kop koffie naar je mond wilt brengen. En er stromen continu stoffen in en uit je cellen. Het was echter nog nooit gelukt die minuscule systemen buiten ons lichaam na te bouwen. Totdat hoogleraar organische chemie Ben Feringa zich ermee ging bemoeien. Tien jaar lang werkte hij vol overgave aan een moleculaire motor. Zijn motivatie was fundamenteel: hij wilde net als de natuur systemen maken die reageren op signalen uit hun omgeving. Hij bouwde zelf moleculen en probeerde hun functies te controleren, zoals een ontwerper dat doet op grotere schaal. Het lukte hem. Hij maakte de eerste moleculaire machine.

https://shop.newscientist.nl/nobel/index.html" onclick="window.open(this.href);return false;

[dikkemick]

@TTC Is dit niet hetzelfde als metaalMOEHEID? Of het geheugen van mijn matras?

[TTC]

@TTC Is dit niet hetzelfde als metaalMOEHEID? Of het geheugen van mijn matras?

Geen idee eigenlijk maar dat van die matras lijkt me wel wat, vertel eens.

[Peter van Velzen]

Natuurlijk kun je dat nieuwe informatie systeem ook een lichaam noemen, maar dan wordt er vals gespeeld.

Ik weet niet of je dat valsspelen moet noemen. Uiteraard vereist het ook een terugkoppeling, voordat het identiek functioneert aan een lichaam. Als de hersenen via de betreffende spieraansturingszenuwen zeggen: ogen dáár richten, dan moet het informatiesysteem daar wel op reageren met andere visuele input. En graag een beetje logisch. Niet bepaald eenvoudig die opgave.

Er wordt wel vals gespeeld.
Die nieuwe visuele ogen hoeven niets met onze ogen van doen te hebben.
Je kunt een paar camera's op de Maan zetten en die verbinden met het brein en een tweede paar op Mars.
Het brein schakelt dan gewoon dat beeld in wat het belangrijk vindt.

Dat kan min of meer met alles, dan kun je dan echt niet meer vergelijken met een biologisch lichaam.

Dat zou wel eens helemaal verkeerd kunnen gaan. De hersenen zullen denken dat ze dromen, of dat ze gek zijn geworden. Dat mag je ze niet aandoen! Nee, wil het als lichaam functioneren dan moet je je beperken tot wat lichamen kunnen. We hebben geen zenuwen die beelden kunnen "schakelen" wel zenuwen die oogbewegingen sturen.

Ik denk dat we het eigenlijk eens zijn, maar vanuit een volslagen andere insteek redeneren.

[dikkemick]

Traagschuim, ook wel: visco-elastisch schuim, geheugenschuim of nasa-schuim, is een materiaal dat wanneer het wordt ingedrukt langzaam in zijn oorspronkelijke vorm terugkeert.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Traagschuim