De Bijbel en redenen om te geloven

[dikkemick]

Er is één vers uit de bijbel dat ik de gelovige graag zie behouden: Mattheus 22 vers 39. (hebt u naaste lief gelijk uzelf).

En ik altijd maar denken dat die 'naaste' gelijkgestemden waren. Of bedoelden ze met naasten hier ook alle andere volkeren met hun geloofsovertuigingen? Dan zou het een mooi vers geweest zijn.

[Bonjour]

De vers is mooi. De uitleg verderop in de bijbel is minder mooi. Die kan in de prullenbak.

Maar waar staat de Bijbel eigenlijk voor. Kennen we de tekst echt?
Genesis 1:1 In den beginne schiep God de hemel en de aarde.
Maar dat is niet goed vertaald: In den beginne schiep God de hemelen en de aarde.

Dat was de eerste vers. Dan de laatste vers
Openbaring 22 , een paar vertalingen.
21 De genade van onzen Heere Jezus Christus [zij] met u allen. Amen.
21 De genade van onzen Heere Jezus Christus zij met allen! Amen.
21 De genade van den Heer Jezus zij met allen.
21 The grace of our Lord Jesus Christ [be] with you all. Amen.

Wat staat er echt (http://biblehub.com/text/revelation/22-21.htm" onclick="window.open(this.href);return false;)

Code: Selecteer alles

3588 [e]	HĒ	       Ἡ        The             Art-NFS
5485 [e]	charis	  χάρις    grace	           N-NFS
3588 [e]	tou	       τοῦ	      of the	     Art-GMS
2962 [e]	Kyriou	  Κυρίου	 Lord	           N-GMS
2424 [e]	Iēsou	       Ἰησοῦ     Jesus           N-GMS
5547 [e]	Christou	  (Χριστοῦ) Christ	       N-GMS
3326 [e]	meta   	  μετὰ	 [be] with	       Prep
3956 [e]	pantōn	  πάντων	  all	               Adj-GMP
40 [e]	hagiōn	  ⧼ἁγίων.	  the holy [ones].	Adj-GMP
281 [e]	Amēn	        Ἀμήν⧽.	  Amen.

(opmaak gaat beroerd, in de link staat het goed.)

De wens is dus gericht aan alle gelovigen. Niet aan allen of aan alle toehoerders, zoals je het volgens de vertaling zou kunnen opvatten.

de eerste en laatste vers zijn niet lekker vertaald. Hoe staat het met de rest?

[ChaimNimsky]

Bonjour,

De vers is mooi. De uitleg verderop in de bijbel is minder mooi. Die kan in de prullenbak.

Ik zou zelf zeggen dat het precies andersom is: het oorspronkelijke vers is lelijker dan Jezus' universele uitleg. Als je naar het vers in Leviticus 19:18 kijkt, dan zie je dat re'acha (= naaste) gewoon verwijst naar heel specifiek de Joodse mensen die nabij zijn, aangezien alle andere woorden binnen de context daarnaar verwijzen: בני עמך betekent heel expliciet 'nageslacht van jouw volk' -- geen ander volk. En אחיך betekent heel specifiek 'jouw broer' -- niet iemand anders' broer. Jezus' universele uitleg slaat contextueel nergens op, maar is - vermoed ik - zodanig vanwege het feit dat het vroegste Christendom onder de Joden al vrij snel een mislukte godsdienst bleek, terwijl het daarentegen populair werd onder andere volken & daardoor dus eveneens de andere volkeren moest gaan omvatten. Mede daarom vermoed ik dat het verhaaltje van de barmhartige Samaritaan een latere toevoeging was, die nodig was om de niet-Joden erbij te betrekken. Een andere reden is, dat de Joden in het verhaaltje de bad guys zijn, terwijl de niet-Jood (de Samaritaan) de good guy wordt.

Maar waar staat de Bijbel eigenlijk voor. Kennen we de tekst echt? Genesis 1:1 In den beginne schiep God de hemel en de aarde. Maar dat is niet goed vertaald: In den beginne schiep God de hemelen en de aarde.

Dit is niet helemaal correct. De betekenis is kan zowel 'hemel' als 'hemelen' zijn, aangezien in het Hebreeuws het enkelvoud van woorden relatief vaak met meervoudige verbuigingen geduid. Er bestaan legio van deze woorden. Het Hebreeuwse woord voor 'God' in dezelfde frase is bijvoorbeeld 'Elohiem', maar is tevens de meervoudsvorm van Eloah. Dat woorden met meervoudsverbuigingen enkelvoudig zijn, kan heel eenvoudig worden aangetoond door de enkelvoudige verbuigingen van de werkwoorden & bijvoegelijke naamwoorden eromheen. De woorden eromheen bepalen in dat geval of het enkelvoud of meervoud betreft.

[ChaimNimsky]

Er is één vers uit de bijbel dat ik de gelovige graag zie behouden: Mattheus 22 vers 39. (hebt u naaste lief gelijk uzelf).

En ik altijd maar denken dat die 'naaste' gelijkgestemden waren. Of bedoelden ze met naasten hier ook alle andere volkeren met hun geloofsovertuigingen? Dan zou het een mooi vers geweest zijn.

Nee, in het Hebreeuws verwijst 'naaste' expliciet naar de Joodse metgezel (zie voorgaande posting). Hoe diametraal tegengesteld de Christelijke versie is aan de contextuele Hebreeuwse betekenis van de woorden uit Leviticus 19:18, blijkt eveneens uit het feit dat precies dit vers in het Israelische leger wordt gebruikt als legitimatie de ger-tosjav (= de niet-Joden) te mogen doden om je Joodse metgezel te beschermen.

[Rereformed]

Kun je, Chaim, uitleggen hoe het zit met dit vers:

Weest heilig, want, Ik, Jahweh uw God, ben heilig. (Lev. 19:2)

Matteüs maakt daarvan:
Weest volmaakt, gelijk uw Vader, die in de hemelen is, volmaakt is. (Mt. 5:48)

En Lucas geeft deze versie:
Weest barmhartig, gelijk uw Vader barmhartig is. (Lucas 6:36)

Het "Weest heilig" lijkt mij te betekenen dat je je aan alle voorschriften houdt die door God gegeven zijn. Dat wordt expliciet gezegd op het eind van het vorige hoofdstuk, en het vers wordt gevolgd door een groot aantal voorschriften, die eindigen met "Ik ben Jahweh", als reden waarom men iets wel of niet moet doen. Dt. geeft de tekst: Weest onberispelijk tegenover Jahweh, uw God (Dt. 18:13), hetgeen, naar me toeschijnt, ongeveer dezelfde betekenis heeft.

Maar op basis waarvan komt Matteüs met zijn oproep tot volmaaktheid?

Lucas laat Jezus een heel andere uitspraak doen, een uitspraak die in het Aramees al lang bestond vóór zijn tijd, zo las ik eens. Maar die schijnt niet terug te gaan op een uitspraak in de Torah.

Deze wirwar van verschillende uitspraken heeft me soms ook de gedachte van Bonjour gegeven: waar staat de bijbel nu eigenlijk voor. Je kan natuurlijk voor de zekerheid zowel heilig, als onberispelijk wat betreft het onderhouden van alle voorschriften, en volmaakt en barmhartig zijn, en als voorbeeldige christen jezelf ook nog 'ik ellendig mens, want ik ben zondaar' noemen, en zeggen dat je niet op basis van goede werken wordt gered, maar alles bij elkaar opgeteld levert wartaal op.

[Peter van Velzen]

Er is één vers uit de bijbel dat ik de gelovige graag zie behouden: Mattheus 22 vers 39. (hebt u naaste lief gelijk uzelf).

En ik altijd maar denken dat die 'naaste' gelijkgestemden waren. Of bedoelden ze met naasten hier ook alle andere volkeren met hun geloofsovertuigingen? Dan zou het een mooi vers geweest zijn.

Nee, in het Hebreeuws verwijst 'naaste' expliciet naar de Joodse metgezel (zie voorgaande posting). Hoe diametraal tegengesteld de Christelijke versie is aan de contextuele Hebreeuwse betekenis van de woorden uit Leviticus 19:18, blijkt eveneens uit het feit dat precies dit vers in het Israelische leger wordt gebruikt als legitimatie de ger-tosjav (= de niet-Joden) te mogen doden om je Joodse metgezel te beschermen.

De Joodse uitleg is in overeenstemming met de stammenmoraal van het oude testament. De uitleg in Lucas is in overeenstemming met een globale moraal. Het draait er om wie er beschouwd wordt als een mens ten opzichte waarvan je moreel moet handelen. Ik meen me te herinneren dat het woord naaste eigenlijk "reisgezel" betekent. In de Bedouinewereld is dat doorgaans een stamgenoot, maar in de parabel, tonen noch de priester noch de leviet enige bereidheid om met slachtoffer samen te reizen. De Samaritaan doet dat wél.

Ik denk niet dat dit een poging is om de niet-joden er met de haren bij te slepen, maar een poging om tot een betere moraal te geraken. En die poging is in zekere mate gelukt. Er zijn tegenwoordig zeer veel mensen die het ingroup/outgroup denken afwijzen, en in zich principe om elke mens bekommeren, die dat ook voor jou zou doen, als de rollen omgedraaid waren.

Op grond van wat ChaimNimsky hier zegt, is het dus de parabel van de barmhartige Samaritaan die ik zou willen behouden. Leviticus kan wat mij betreft direct de prullebak in. Dat vond ik altijd al. Ik heb nu nog meer reden voor die conclusie.

[Bonjour]

Bonjour,

De vers is mooi. De uitleg verderop in de bijbel is minder mooi. Die kan in de prullenbak.

Ik zou zelf zeggen dat het precies andersom is: het oorspronkelijke vers is lelijker dan Jezus' universele uitleg. Als je naar het vers in Leviticus 19:18 kijkt, dan zie je dat re'acha (= naaste) gewoon verwijst naar heel specifiek de Joodse mensen die nabij zijn, aangezien alle andere woorden binnen de context daarnaar verwijzen: בני עמך betekent heel expliciet 'nageslacht van jouw volk' -- geen ander volk. En אחיך betekent heel specifiek 'jouw broer' -- niet iemand anders' broer. Jezus' universele uitleg slaat contextueel nergens op, maar is - vermoed ik - zodanig vanwege het feit dat het vroegste Christendom onder de Joden al vrij snel een mislukte godsdienst bleek, terwijl het daarentegen populair werd onder andere volken & daardoor dus eveneens de andere volkeren moest gaan omvatten. Mede daarom vermoed ik dat het verhaaltje van de barmhartige Samaritaan een latere toevoeging was, die nodig was om de niet-Joden erbij te betrekken. Een andere reden is, dat de Joden in het verhaaltje de bad guys zijn, terwijl de niet-Jood (de Samaritaan) de good guy wordt.

Ik bedoelde ook dat het vers mooi klinkt. Maar doordat Jezus het bij de Samaritaan zo definieert dat het lelijk wordt. "Degene die ook jou kan helpen is uw naaste".
Natuurlijk kunnen we ervan uitgaan dat dit een latere toevoeging is. Zelfs de analisten die uitgaan van een historische Jezus denken dat maar 17% van de teksten van Jezus zelf is en zijn er nog niet over eens welke 17%.

Maar waar staat de Bijbel eigenlijk voor. Kennen we de tekst echt? Genesis 1:1 In den beginne schiep God de hemel en de aarde. Maar dat is niet goed vertaald: In den beginne schiep God de hemelen en de aarde.

Dit is niet helemaal correct. De betekenis is kan zowel 'hemel' als 'hemelen' zijn, aangezien in het Hebreeuws het enkelvoud van woorden relatief vaak met meervoudige verbuigingen geduid. Er bestaan legio van deze woorden. Het Hebreeuwse woord voor 'God' in dezelfde frase is bijvoorbeeld 'Elohiem', maar is tevens de meervoudsvorm van Eloah. Dat woorden met meervoudsverbuigingen enkelvoudig zijn, kan heel eenvoudig worden aangetoond door de enkelvoudige verbuigingen van de werkwoorden & bijvoegelijke naamwoorden eromheen. De woorden eromheen bepalen in dat geval of het enkelvoud of meervoud betreft.

De woorden eromheen bepalen of het enkelvoud of meervoud is of indien die niet voldoende aanwijzing geven de documenten die de heersende gedachtegang bepaalden van die tijd.
Uit Carrier in On the Historicity of Jesus Christ [40], waar hij een deel van de Ascention of Isaiah aanhaalt:

[11.24] And great sorrow was occasioned there, while they said, 'How did our Lord descend in our midst, and we perceived not the glory which was upon him?' (And this Lord con . . .tinues ascending thus through the first five heavens, and then the sixth]

[Carrier 63]

I shall mean by outer space everything above the atmosphere as presently known. In ancient understanding this included (a) everything in or under the 'firmament' (also known as the aer or 'sublunar sphere') extending above the highest visible clouds all the way to the orbit of the moon, and (b) all the heavens beyond (also then known as the ‘ether' or 'ethereal realm'). The notion that any of this region may have been a vacuum did exist at the time. but only as a controversial theory rejected by most religious cosmologists, and only embraced typically by atomists and others generally hostile to the supernatural. Most people of the time thought the air extended all the way to the moon (while everything beyond that was filled with a breathable 'ether'), when in fact (as we now know) the real atmosphere extends only a minuscule fraction of that distance.
So when they spoke of beings and events 'in the air', they were often speaking of what we mean by outer space. This is even more obvious when they spoke of beings and events in the spheres of heaven above the moon.

Element 34:
Popular cosmology at the dawn of the Common Era in the Middle East held that the universe was geocentric and spherical and divided into many layers (see Chapter 3, §1), with the first layer of 'heaven' often called the 'firmament' (being the foundation holding up all the others) and consisting of all the air between the earth and the moon (or sometimes the same term only meant the topmost part of this: the sphere traveled by the moon). This expanse was known even then to extend hundreds of thousands of miles (see discussion in Chapter 4, §3).52 Above that were several more levels of heaven, the number varying depending on the scheme adopted, but the most commonplace view was that there were seven in all, one for each major celestial body: the region from the moon to Mercury being the first, then on to Venus, the Sun, Mars, Jupiter, Saturn (not always in that order), and finally the sphere of the stars (astronomers tended to regard the stars as distant suns; theologians tended to favor the theory that the stars comprised a single layer of lights at the top of heaven).
This view was particularly popular with Jewish theologians, and readily accepted by the earliest Christians. 53 This model had already been read out of scripture even before the explosion of scientific discoveries that began in the classical period (the sixth and fifth centuries BCE) and took off in the Hellenistic (the fourth through second centuries BCE). As Genesis said, 'In the beginning God created the heavens and the earth', and 'the earth was without form and void, and darkness was upon the face of the deep, and the Spirit of God was moving over the face of the waters'; then God creates and separates light and darkness, producing the first evening and day, and then 'God said, "Let there be a firmament in the midst of the waters, and let it separate the waters above from the waters below"', and so it was done, 'and God called the firmament Heaven', and that was the second day. Then 'God said, "Let the waters under the heavens be gathered together into one place, and let the dry land appear." And it was so. God called the dry land Earth, and the waters that were gathered together he called Seas' (Gen. 1.1-10).

[Peter van Velzen]

Nee, niet degene die ook jou kán helpen (dat konden de priester en de leviet ook), maar degene die ook jou wíl helpen. Daar is niets lelijks aan, integendeel. Wie een ander laat barsten hoeven wij ook niet te helpen. Wederkerigheid is vele malen effectiever dan domme goedheid. De kracht van de moraal is dat zij de bereidheid samenwerking versterkt. Dat moet je niet onderschatten! Pure onbaatzuchtigheid moge fraai overkomen, als algemene gedragsregel is zij niet aan te bevelen. Dan kom je bedrogen uit.

[Petra]

Persoonlijk krijg ik steeds meer moeite met uiterlijk vertoon van religieuze overtuigingen, zoals b.v. de hoofddoek. Vooral laten zien dat je moslima bent en weet dat alle anderen fout zijn en zullen branden in de hel. Houd je geloof en overtuigingen nou eens gewoon voor jezelf. Waarom zou ik met "Allah bestaat niet" op mijn t-shirt over straat gaan? Of een t-shirt met "Thank God I'm an atheist and I think for myself"? En ja, ze zijn er, die t-shirts. Maar kom op! Grow up!
Moeten we elkaar ook onze politieke overtuiging middels kledij door de strot gaan duwen? Moet iedereen op straat zien dat ik een fervent aanhanger ben van Marianne Thieme (Of Wilders)? Of dat ik voor (of tegen) de doodstraf ben? Van die persoonlijk emotionele onderwerpen waar eigenlijk niemand anders iets mee te maken heeft, omdat ze zelf wel een mening hebben!

Sja, als je het mij vraagt is het 'kop kaalscheren' in het boeddhisme ook een vorm van uiterlijk vertoon. Terwijl het nu juist 'humble' zou moeten uitdrukken, zie ik het eerder als uitsloverij.

Hoe dan ook, blijkbaar hebben we allemaal een mening en willen we die graag ventileren.
De ene met een shirtje. De ander kleedt zich ghotic en weer een ander zit op een forum te schrijven wat ie er allemaal van vindt.
En al denk je van niet; je dagelijkse kloffie zegt al een hele hoop.

[Peter van Velzen]

Sja, als je het mij vraagt is het 'kop kaalscheren' in het boeddhisme ook een vorm van uiterlijk vertoon. Terwijl het nu juist 'humble' zou moeten uitdrukken, zie ik het eerder als uitsloverij.

Ja ze zijn maar wat trots op hun nederigheid

[Petra]

Eerst vraag je naar stukjes van het bijbelse geloof dat je zou kunnen behouden.

Ik vermoed dat wij de term 'stukjes' anders benaderen dan oorspronkelijk werd bedoeld. Wij hebben het over citaten uit de Bijbel die behouden & becommentarieerd kunnen worden, terwijl de intentie wellicht was te refereren aan een stukje religie dat behouden zou mogen worden.

Dit is althans zoals ik het las na de opmerking, 'Ja, dat is dan ook de kunst niet. Er is geen letter in de bijbel waar ik geen commentaar op heb' uit een eerdere posting. Persoonlijk vond ik de uitdaging een citaat te vinden interessanter dan over stukje religie te discussiëren & citeerde daarom 1 Korinthiers 13. Vandaar dat er wellicht werd gedacht dat het kwartje niet was gevallen. Dit zou eveneens verklaren waarom er naar een periode uit het eigen verleden werd verwezen waarin eerst tegen religie getrapt werd & vervolgens dit eigen gedrag werd bekritiseerd: zelfherkenning in de wijze waarop hier op het forum theïsten soms benaderd kunnen worden, met als centrale vraag waarom men theïsten niet dat stukje religie gunt, waarom men hen dit niet kan laten behouden -- niet zozeer een aantijging. Voor zo'n interpretatie staan er m.i. ook teveel aardige smileys in de posting. Maar goed, ik kan ernaast zitten.

Helemaal goed.
Fijn zo, dankjewel!

[dikkemick]

Sja, als je het mij vraagt is het 'kop kaalscheren' in het boeddhisme ook een vorm van uiterlijk vertoon. Terwijl het nu juist 'humble' zou moeten uitdrukken, zie ik het eerder als uitsloverij.

De boeddhist is 'humble' als hij z'n kop kaal scheert, Jan-Kees is een gabber. Wat je zegt: uiterlijk vertoon. Maar de hoofddoek is meer dan dat. Achter die hoofddoek zit een verdorven religieuze gedachte. Je wilt laten zien dat je achter de koran (hadith en misschien soms soenna?) staat en dat wil zeggen dat ongelovigen (en vele vele anderen) afvalligen zijn, slechte mensen zijn en zullen branden in de hel.
En zelf heb ik hele lieve collega's die ik nooit zonder hoofddoek zal zien en als persoon doen ze het uitstekend. Maar je blijft die boodschap uitdragen met die doek. En ik blijf erbij dat ik niet dezelfde vrijheden heb als het anti-moslim t-shirts betreft. Ik zou daar niet mee in een grote stad durven te gaan lopen. Stel nou dat ik een kruis om mijn nek ga hangen, even opvallend als de hoofddoek? Het mag in dit land, maar zet je jezelf niet behoorlijk buitenspel als het integratie of respect voor anderen aangaat? Je draagt meer uit dan alleen maar affectie voor je favoriete popgroep.
http://3.bp.blogspot.com/-OHQ5zEgPAPs/U ... cklace.jpg" onclick="window.open(this.href);return false; (plaatje is te groot om te plaatsen)

Hoe dan ook, blijkbaar hebben we allemaal een mening en willen we die graag ventileren.
De ene met een shirtje. De ander kleedt zich ghotic en weer een ander zit op een forum te schrijven wat ie er allemaal van vindt.
En al denk je van niet; je dagelijkse kloffie zegt al een hele hoop.

Gedeeltelijk. Je zult aan mijn kleding kunnen zien dat ik (en de vrouw in Nl.) in ieder geval vrij ben om te dragen wat ik (zij) wil. Misschien dat je kunt extrapoleren dat ik uit het westen kom, maar welke overtuiging ik aanhang zal je een raadsel blijven. En dat ik jou naar de hel wens en mijzelf superieur vind t.o.v. alle andersdenkenden kun je er ook niet uit filteren.

[Petra]

Ik denk dat je gelijk hebt. Het ging om een stukje religie dat men zou kunnen behouden, niet om een mooie passage.
Waarom? heeft het dan correct opgevat, maar de reaktie van Petra was eigenlijk een reaktie op Waarom?.

Hij kwam aan met een theoloog die euthanasie op het bijbelse geloof heeft gepleegd, maar geloof opgevat als "overgave aan dit leven" over wil houden. Daar is weinig kritiek op te leveren, behalve dat het onzin is om dat 'religie' te noemen. Het is namelijk geen overblijfsel van het religieuze geloof, maar integendeel het centrale denkbeeld waar Nietzsche 140 jaar geleden al mee kwam als alternatief op de religie. Het is wel grappig om te zien hoe religie in staat is zichzelf altijd weer een nieuwe vorm te geven door het oude op te geven alsof het er allemaal niet toe doet, en het nieuwe dan neer te zetten alsof dat altijd al de kern van de religie is geweest.

Ik ga er maar vanuit dat je vorige (boze) post hiermee wat geklaard is.
Overigens zeg ik niet dat ik niet schop. Ik schop me een slag in de rondte. Ik zeg dat ik niet meer wíl schoppen.
Waarom het oppervlakkig zou zijn dat ik Adam en Zoe mooi vind, snap ik niet. Is het nou echt zo vreselijk om een tekst mooi te vinden?

Wat is 'het religieuze geloof'? Ik zou het niet durven zeggen.
Dat is toch ook maar het beeld wat je er zelf van gevormd hebt?
Ik probeer een religieus gevoel op te bouwen. Wat maakt het uit of je het alternatief noemt of religieus of welke naam je er dan ook aan wilt geven.
Het is de naam die besmet is. Maar het is maar een naam, die niet persé dat hoeft uit te drukken wat jij er allemaal onder verstaat.
Dat probeerde ik met mijn voorbeelden aan te geven.

[Petra]

Sja, als je het mij vraagt is het 'kop kaalscheren' in het boeddhisme ook een vorm van uiterlijk vertoon. Terwijl het nu juist 'humble' zou moeten uitdrukken, zie ik het eerder als uitsloverij.

De boeddhist is 'humble' als hij z'n kop kaal scheert, Jan-Kees is een gabber. Wat je zegt: uiterlijk vertoon. Maar de hoofddoek is meer dan dat. Achter die hoofddoek zit een verdorven religieuze gedachte. Je wilt laten zien dat je achter de koran (hadith en misschien soms soenna?) staat en dat wil zeggen dat ongelovigen (en vele vele anderen) afvalligen zijn, slechte mensen zijn en zullen branden in de hel.
En zelf heb ik hele lieve collega's die ik nooit zonder hoofddoek zal zien en als persoon doen ze het uitstekend. Maar je blijft die boodschap uitdragen met die doek. En ik blijf erbij dat ik niet dezelfde vrijheden heb als het anti-moslim t-shirts betreft. Ik zou daar niet mee in een grote stad durven te gaan lopen. Stel nou dat ik een kruis om mijn nek ga hangen, even opvallend als de hoofddoek? Het mag in dit land, maar zet je jezelf niet behoorlijk buitenspel als het integratie of respect voor anderen aan dat ik jou naar de hel wens en mijzelf superieur vind t.o.v. alle andersdenkenden kun je er ook niet uit filteren.

Dit is toch ook maar wat je er zelf in ziet of uit opmaakt. Je kunt die mensen hun gedachten toch niet invullen.
Dan zou je ook kunnen zeggen dat iedereen die een bijbel in huis heeft anderen naar de hel wenst.

En wat is het grote verschil met de rokdragende kerkgangsters? Of het hoofddeksel.
Allemaal dezelfde vormen van het uiterlijk conformeren aan een geloof.

Verder stel ik me zo voor dat het moeilijk is om opeens je hoofddoek af te doen. Zelfs al denk je gematigder.
Als jij morgen in een land terechtkomt waar het gewoon is om in je nakie over straat te gaan zul je dat ook niet zo ff navolgen. Dus ik bedenk me dat die vrouwen zich naakt voelen zonder hun hoofdbedekking. We bedekken allemaal alleen zij wat meer.

[Henry II]

Tsja, het zijn ook wel 'geuzenkleren' denk ik. Ik bedoel, kleding voorschriften werden vaak niet vanuit de groep opgelegd, maar juist van buitenaf. Zoals het in Middeleeuwse tijden normaal was dat een getrouwde vrouw haar hoofddoek droeg om te laten zien dat zij getrouwd was, en dus impliciet ook een uiting van haar geloof was, zo dragen moslimas nu nog steeds een hoofddoek, misschien wel alsof zij de bruid van Mohammed zouden zijn. Maar of je nu met een provocerend t-shirt op straat moet gaan lopen lijkt mij niet de goede manier. Een t-shirt met 'Allah is dood' werkt averechts, of ik het er nu mee eens ben of niet. Er zijn betere teksten te verzinnen, die wel iets positiefs uitdragen. Wat ik een prima tekst vind voor op een t-shirt is bijv. 'zero tolerance for intolerance' waarbij je zelfs een Nederlandse vlag mag plaatsen. Ik kan wel eens zo'n t-shirt laten maken. Hiermee laat je duidelijk zien dat je vóór iets bent, terwijl een tekst als 'God is dood, Allah ook' juist enorm negatief is. Het heeft niet veel zin om iets uit te dragen wat mensen alleen maar tegen mensen op zet en de zgn. verschillen accentueert. Positieve energie is gericht op het benadrukken van de overeenkomsten en gelijkwaardigheid van mensen.