De kop in de krant is misleidend.
Omdat Maori's dit zo zien is het niet zo, dat de Nieuw Zeelandse wet dit ook zo ziet.
,,De rivier heeft voortaan een eigen juridische identiteit, compleet met rechten en plichten'', zegt minister Chris Finlayson (Justitie)"
Een eigen rechtspersoon dus, zoals wij dat ook kennen van bijv. bedrijven en stichtingen.
Met een bestuur, voogden als handelingsbevoegde en aanspreekpunt.
Zeker is dat dit verhaal zijn bron heeft in de spirituele beleving van de Maori's.
Het is me echter niet duidelijk, waarom het nu hier in het nieuws is, daar dit in 2014 speelde.
Een gedachte van mij.
Of hier een spirituele reden als hoofdargument is dit nu pas vast te leggen, valt te betwijfelen.
Heeft Nieuw Zeeland niet zoiets als een
Natuurmonumenten?
Als je deze vereniging ziet als de vertegenwoordiger van alles wat daarbij is aangesloten, zou je een link kunnen leggen naar een juridische vorm van natuurbehoud voor de rivier.
Maar voor Nieuw Zeeland misschien belangrijk:
De kosten voor dit beschermen in zijn geheel zullen zo ook komen op de hoofden van de voogden van deze rivier en hun achterban.
Het geld, wat ze ontvangen zie ik dan ook als een eerste tegemoetkoming daarin.
Dat dit nu als één van de redenen opgegeven wordt om voortaan de rivier als beschermd gebied aan te merken en zodoende onder natuurbescherming gaat vallen zou heel goed kunnen.
Daarmee tegemoet komend aan de cultuur van de Maori's.
Daarmee wordt dan gelijk voldaan aan de behoefte ook culturele tradities en waarden te beschermen, bedoeld in de term cultureel erfgoed.
Hoe Maori's het zelf zien doet dan minder ter zake, als hiermee de uiteindelijke doelstellingen worden vastgelegd en juridisch geregeld.
Zie ook
https://nl.wikipedia.org/wiki/Whanganui" onclick="window.open(this.href);return false;
Op 5 augustus 2014 werd een overeenkomst getekend tussen de overheid en de Whanganui iwi, de Māori-stam die het stroomgebied van de Whanganui oorspronkelijk bewoonde. In deze overeenkomst worden de rechten van de rivier vastgelegd.[1]
https://decorrespondent.nl/4447/wat-als ... 0-f266da3c" onclick="window.open(this.href);return false;
"Quand Dieu se tait, on peut lui faire dire ce que l'on veut." - Sartre.
"Als God zwijgt kun je hem laten zeggen wat je wil."