Christelijke zelfhaat

[Maria]

Een "kwetsbaar'' mens kan troost ervaren in het geloof, je angst kan minder worden, je voelt je misschien gelukkiger. En dat alles komt door de Heer denk je. Niet beseffend dat je zelf genoeg kracht had, dat jezelf er bovenop kwam. Maar zoeken kwetsbare mensen niet vaker hun heil in zaken die buiten hun eigen kracht liggen; geloof, drank, drugs?

Wat een 'scherpe' analyse.
Vooral ook door je begrip voor "de zwakkere".
Maar ook voor het (onbewust misschien?) verwoorden waarom anderen religie "opium" vinden.

[Storm]

@Maria,

Dat is een 'scherpe' analyse.

[Socratoteles]

Krijg een hekel aan jezelf en erken dat je bestaan beheerst wordt door de dood. Tenminste, volgens dit formulier dan...

Precies. En kijk, er is ook een wat vriendelijker versie beschikbaar. Die noemt niet expliciet 'een hekel aan jezelf' krijgen, maar stelt:

[Het avondmaal] vervult ons met schaamte om onze zonden

In de kern drukt dit natuurlijk precies hetzelfde uit. Schaamte maakt geen onderscheid tussen 'slecht gedrag' en 'slecht persoon'. Het maakt dat je het gevoel hebt dat er iets fundamenteel mis met je is. Hoe sterker deze emotie wordt aangewakkerd, hoe minder er overblijft van een assertief zelfbewustzijn en gevoel van eigenwaarde. Dit is ontzettend destructief voor je relaties met met anderen en jezelf, maar daar kom ik later nog wel uitgebreider op terug.

Het begrip 'zonde' is trouwens alles behalve een neutrale term. Wanneer je in gesprek bent met een gelovige, ga er dan nooit in mee om deze term te bezigen. Het woord 'zonde' is volkomen ongeschikt om een beter inzicht te krijgen in bepaalde concrete problemen waar je mee worstelt, maar is specifiek bedoeld om je tot 'zondaar' te bestempelen. Daarom scheert het alles over één kam: van moord en verkrachting, tot iemand voor gek verslijten, tot goede daden die niet 'uit geloof' worden gedaan. Kortom, 'zonde' is gedefinieerd met het doel om zelfverachting te kweken in zelfs de meest nobele en toegewijde karakters.

We gaan door met Jezus, die binnen het christendom minimaal geldt als een na te volgen ideaal van perfect mens-zijn en gewoonlijk doorgaat als unieke incarnatie van God zelf. Uit de 'Bijbel in Gewone Taal' dit keer, want mijn eigen taalgebruik is al wollig genoeg.

21 Jullie weten wat er gezegd is tegen jullie voorouders. Het staat in de wet: 'Je mag geen moord plegen. Wie een moord pleegt, moet gestraft worden.'
22 Dit zeg ik daarover: Ook wie kwaad wordt op een ander, moet gestraft worden. Ook wie een ander een dwaas noemt, moet voor de rechter komen. En wie een ander een gek noemt, komt in het eeuwige vuur.

Wie hoopt dat deze fixatie op zijn strafwaardigheid leidt tot een empathische houding ten opzichte van zijn eigen imperfecties, komt bedrogen uit. Het logische gevolg van zo'n houding is een diepe afkeer van alles wat je ondeugdelijk aan jezelf vindt. Die aspecten van jezelf mogen er niet zijn, en kunnen daarom niet op een gezonde manier worden geïntegreerd in je psyche. In plaats daarvan wordt de gelovige altijd aangemoedigd om die delen van zichzelf weg te gooien.

29 Stel dat je rechteroog iets slechts ziet. Iets dat jou weghaalt bij God. Ruk je oog dan uit en gooi het weg. Je verliest dan een deel van je lichaam. Maar anders kom je met je hele lichaam in de hel terecht.

Omdat élk aspect van de mens zondig is, komt dit alles er simpelweg op neer dat de gelovige zichzélf volkomen moet weggooien. Het christendom preekt dan ook geen therapeutische interventies om beter te leren functioneren in de wereld, het preekt de 'kruisiging' en het 'afsterven' van je eigen persoonlijkheid.

[Socratoteles]

Wordt hier kwetsbaarheid verheven tot iets wat mooi is, kostbaar? In wezen is het voor veel mensen niet prettig om je heel kwetsbaar te voelen en beslist geen deugd. Inderdaad daar vluchten we graag voor weg. Maar ik lees ook; het kwetsbare wat kracht bezit.

De kwetsbaarheid die ik in gedachten had is een kwestie van jezelf toestaan om emotionele risico's te nemen. Bijvoorbeeld wanneer je solliciteert op een functie waar je erg naar uitkijkt, maar een kleine kans op maakt. Of wanneer je een presentatie geeft voor een groot publiek. Of wanneer je openhartig met je partner praat over je onzekerheden. Er zijn talloze manieren om dat soort momenten uit de weg te gaan: je kunt jezelf verstoppen, je met andere dingen afleiden, jezelf saboteren om er niet van harte voor te gaan, enzovoorts. Zo kun je weliswaar de pijn van teleurstelling vermijden, maar dat is de prijs die je er voor betaalt niet waard. Ik weet niet wat de betekenis van het leven is, maar hoevéél betekenis je in je leven ervaart hangt in mijn ervaring nauw samen met hoeveel moed je kunt opbrengen om zulke teleurstellingen te riskeren.

[Waarom?]

Krijg een hekel aan jezelf en erken dat je bestaan beheerst wordt door de dood. Tenminste, volgens dit formulier dan...

Precies. En kijk, er is ook een wat vriendelijker versie beschikbaar. Die noemt niet expliciet 'een hekel aan jezelf' krijgen, maar stelt:

[Het avondmaal] vervult ons met schaamte om onze zonden

In de kern drukt dit natuurlijk precies hetzelfde uit. Schaamte maakt geen onderscheid tussen 'slecht gedrag' en 'slecht persoon'. Het maakt dat je het gevoel hebt dat er iets fundamenteel mis met je is. Hoe sterker deze emotie wordt aangewakkerd, hoe minder er overblijft van een assertief zelfbewustzijn en gevoel van eigenwaarde. Dit is ontzettend destructief voor je relaties met met anderen en jezelf, maar daar kom ik later nog wel uitgebreider op terug.

Dag Ingenieus, Socratoteles,

Zijn allemaal hertalingen en interpretaties van het "klassieke" Nederlandse Avondsmaal formulier. Hertalingen om het leesbaarder te maken en tegemoet te komen aan de moderne gelovige/theologie en ingekort....omdat het oude zo lang is...zeker als een gemeente frequent het avondmaal viert. En dat formulier heeft weer lijntjes naar de Reformatoren. Kerkgeschiedenis blijft lang doorleven....

Ik zie dat in de link van Ingenieus de "hertaalde" formulieren staan van de Grefos ( GKV )...De Gererformeerde Bond heeft de formulieren "hertaald" in de zelfde tijd als de Herziene Statenvertaling :
http://www.hervormd-ermelo.nl/files/dow ... lieren.pdf" onclick="window.open(this.href);return false;


In het klassieke formulier staat het volgende, dit is de "oertekst" in de Nederlandse Protestantse context:

Ten eerste overdenke een ieder bij zichzelf zijn zonden en vervloeking, opdat hij zichzelf mishaagt en zich voor God verootmoedigt, omdat de toom van God tegen de zonde zo groot is dat Hij -eerder dan dat Hij die ongestraft kon laten- de straf ervoor door de bittere en smadelijke kruisdood aan Zijn geliefde Zoon Jezus Christus heeft voltrokken.

http://www.online-bijbel.nl/liturgie/formulier/3/" onclick="window.open(this.href);return false;

[Peter van Velzen]

Ten eerste overdenke een ieder bij zichzelf zijn zonden en vervloeking, opdat hij zichzelf mishaagt en zich voor God verootmoedigt, omdat de toom van God tegen de zonde zo groot is dat Hij -eerder dan dat Hij die ongestraft kon laten- de straf ervoor door de bittere en smadelijke kruisdood aan Zijn geliefde Zoon Jezus Christus heeft voltrokken.

Lees dit nog een begrijpend door! Er moet dus iemand gestraft worden, en - omdat er teveel schuldigen zijn, straft hij dus maar een onschuldige! Immoreler kan ik het mij niet voorstellen, krankzinniger ook niet.

[lost and not found yet!]

Atheo schreef:

Wellicht worden ze dan wel bescheiden en zeggen ze voortaan heel nederig dat wat ze verkondigen misschien niet de enige ultieme waarheid is?

Hier kun je ze in voor zijn. Ik gebruik dan altijd deze uitspraak, geen idee van wie hij is:

Veel gelovigen menen dat het iets verdienstelijks is een geringe dunk van zichzelf te hebben. Het is de armzaligste vorm van hoogmoed.

[Waarom?]

Lees dit nog een begrijpend door! Er moet dus iemand gestraft worden, en - omdat er teveel schuldigen zijn, straft hij dus maar een onschuldige! Immoreler kan ik het mij niet voorstellen, krankzinniger ook niet.

Eigenlijk moet je denken volgens de principes van het Romeinse Recht: Als iemand zich aanbiedt om de straf in de naam van een ander te ondergaan....dan kan dat en mag dat.....Jezus biedt zich als vrijwilliger aan...Was God ook weer tevreden..
De meeste christenen begrijpen niet eens meer dat ze op dit "juridische" gebied iets aanhangen wat in deze tijd niet meer kan of mag(En het is absurd om te denken in kader van schuld..) .... In de Westerse rechtsspraak is "gijzeling" om iemand een bedrag ( dat hij niet heeft ) te laten "betalen" met x-dagen "brommen" in principe niet meer mogelijk.....alhoewel......als je Justitie bent soms wel....

http://gijzelingsadvocaat.nl/gijzeling- ... niet-meer/" onclick="window.open(this.href);return false;
En laten we het helemaal maar niet hebben over de U.S.....Daar zijn soms de tijden van Dickens weer terug....

[Socratoteles]

In het klassieke formulier staat het volgende, dit is de "oertekst" in de Nederlandse Protestantse context:

Ten eerste overdenke een ieder bij zichzelf zijn zonden en vervloeking, opdat hij zichzelf mishaagt en zich voor God verootmoedigt, omdat de toom van God tegen de zonde zo groot is dat Hij -eerder dan dat Hij die ongestraft kon laten- de straf ervoor door de bittere en smadelijke kruisdood aan Zijn geliefde Zoon Jezus Christus heeft voltrokken.

http://www.online-bijbel.nl/liturgie/formulier/3/" onclick="window.open(this.href);return false;

Bedankt voor de toevoeging!

De toorn van God is tegenwoordig niet meer zo'n populair onderwerp onder de meeste christenen. Zij praten liever over de liefde van God voor de wereld dan over zijn extreme perfectionisme. Maar perfectionisme ligt aan de wortel van het christendom, en valt dus nooit te vermijden:

16 Want Gods liefde voor de mensen was zo groot, dat hij zijn enige Zoon gegeven heeft. Iedereen die in hem gelooft, zal niet sterven, maar voor altijd leven.

Hoewel deze tekst niets zegt over de precieze aard van Gods gift, geloven christenen meestal dat het betrekking heeft op de kruisdood van Jezus. Wat daar nou precies het nut van was, daarover bestaat onenigheid. Iedere stroming, van mainstream tot esoterisch christendom, is het echter eens over het volgende: via Christus moet de mens worden getransformeerd tot iets dat hij voorheen niet was. Dát is hoe de mens met God verzoend moet worden: door iets anders te worden dan wat hij is. Het is voor christenen eenvoudig onvoorstelbaar dat God tevreden zou kunnen zijn met wie ze uit zichzelf zijn.

(Voor wie perfectie als vanzelfsprekend ideaal geïnternaliseerd heeft, je kunt het tegenovergestelde esthetische ideaal aantreffen in Japan: Wabi-sabi op wikipedia, helaas niet in Nederlandse vertaling beschikbaar).

[Waarom?]

Atheo schreef:

Wellicht worden ze dan wel bescheiden en zeggen ze voortaan heel nederig dat wat ze verkondigen misschien niet de enige ultieme waarheid is?

Hier kun je ze in voor zijn. Ik gebruik dan altijd deze uitspraak, geen idee van wie hij is:

Veel gelovigen menen dat het iets verdienstelijks is een geringe dunk van zichzelf te hebben. Het is de armzaligste vorm van hoogmoed.

Godfried Bomans , als dit tenminste klopt :
https://citaten.net/zoeken/citaten-hoogmoed.html" onclick="window.open(this.href);return false;

C.S. Lewis gebruikte het ook vaak in zijn verhandelingen...om (terecht !) mooi praterij van christenen te veroordelen. Met als consequentie dat je inderdaad weer......op de zelfhaat van christenen terecht kwam.

[Waarom?]

Bedankt voor de toevoeging!

De toorn van God is tegenwoordig niet meer zo'n populair onderwerp onder de meeste christenen. Zij praten liever over de liefde van God voor de wereld dan over zijn extreme perfectionisme. Maar perfectionisme ligt aan de wortel van het christendom, en valt dus nooit te vermijden:

16 Want Gods liefde voor de mensen was zo groot, dat hij zijn enige Zoon gegeven heeft. Iedereen die in hem gelooft, zal niet sterven, maar voor altijd leven.

Hoewel deze tekst niets zegt over de precieze aard van Gods gift, geloven christenen meestal dat het betrekking heeft op de kruisdood van Jezus. Wat daar nou precies het nut van was, daarover bestaat onenigheid. Iedere stroming, van mainstream tot esoterisch christendom, is het echter eens over het volgende: via Christus moet de mens worden getransformeerd tot iets dat hij voorheen niet was. Dát is hoe de mens met God verzoend moet worden: door iets anders te worden dan wat hij is. Het is voor christenen eenvoudig onvoorstelbaar dat God tevreden zou kunnen zijn met wie ze uit zichzelf zijn.

Context(daar slaan je gelovigen altijd dood mee) ...... van deze tekst....Johannes maakt onderdeel uit van de Canon van "Orthodoxie" , niet de Canon van de Gnostiek en andere stromingen van het vroege christendom...Daar is teveel van verloren gegaan. En huidige "orthodoxe" christenen zullen zeggen dat die Canon is ontstaan als reactie op de "Orthodoxie".....en wordt daarmee afgeserveerd.
Mij blijft het me verbazen dat je als hedendaags vrijzinnig christen, "esotorisch" christen beroept op de Canon van de Orthodoxie....waren ze vroeger eerlijker....

In Johannes 3 , in de directe context....

13 En niemand is opgevaren naar de hemel dan Hij Die uit de hemel neergedaald is, namelijk de Zoon des mensen, Die in de hemel is.
14 En zoals Mozes de slang in de woestijn verhoogd heeft, zo moet de Zoon des mensen verhoogd worden,
15 opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.
16 Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.
17 Want God heeft Zijn Zoon niet in de wereld gezonden opdat Hij de wereld zou veroordelen, maar opdat de wereld door Hem behouden zou worden.
18 Wie in Hem gelooft, wordt niet veroordeeld, maar wie niet gelooft, is al veroordeeld, omdat hij niet geloofd heeft in de Naam van de eniggeboren Zoon van God.
19 En dit is het oordeel, dat het licht in de wereld gekomen is, en de mensen hebben de duisternis liefgehad, meer dan het licht, want hun werken waren slecht.
20 Want ieder die kwaad doet, haat het licht en komt niet tot het licht, opdat zijn werken niet ontmaskerd worden.
21 Maar wie de waarheid doet, komt tot het licht, opdat van zijn werken openbaar wordt dat ze in God gedaan zijn.

[Socratoteles]

Ik gebruik dan altijd deze uitspraak, geen idee van wie hij is:

Veel gelovigen menen dat het iets verdienstelijks is een geringe dunk van zichzelf te hebben. Het is de armzaligste vorm van hoogmoed.

Het wordt toegeschreven aan Godfried Bomans. Maar dit lijkt betrekking te hebben op mensen die zichzelf vergelijken met anderen. Dat wil zeggen, je kunt jezelf heel speciaal maken door jezelf te vernederen ten opzichte van anderen. "Kijk mij eens een geringe dunk van mezelf hebben, ik ben niet zoals die arrogante mensen daarginds".

Maar dat is niet wat ik het christendom hier verwijt. Mijn stelling is dat het christendom iedereen (in gelijke mate) door het slijk trekt, dat het íeder mens fundamenteel devalueert.

[Peter van Velzen]

-

Eigenlijk moet je denken volgens de principes van het Romeinse Recht: Als iemand zich aanbiedt om de straf in de naam van een ander te ondergaan....dan kan dat en mag dat.....Jezus biedt zich als vrijwilliger aan...Was God ook weer tevreden..

Ik kreeg niet de indruk dat het helemaal vrijwillig was (maar niet mijn wil, maar u wil geschiedde)

[Octo]

Nog niet helemaal goed begrepen, Octo.

In het eerste geval ben je ook nog steeds een slecht en verdorven mens, dat ben je nl. altijd.
Want je kunt deze dingen alleen maar goed doen, als en omdat je gelooft dat "God door jou heen werkt".
En dus ook gelooft, dat niet meer wordt gestraft, omdat Jezus voor alle zonden van alle gelovigen heeft geboet.
Je krijgt dus genade, als je spijt hebt van je zondigheid en dit ten volle gelooft.

Dus zonder flink minderwaardigheidscomplex ben je geen goed christen.
Terwijl sommigen toch lijken te lijden aan grootheidswaanzin.

Maar inderdaad, we moeten vergeven worden door JC. Het geloof hierin maakt je niet meteen een goed mens. Wellicht dat er daardoor ook best wel veel christelijke boeven zijn. Verdorven ben je toch al. Even weer vergeving vragen en je kan weer door.

Blijft toch een wonderlijk principe hoor...

[Waarom?]

Ik kreeg niet de indruk dat het helemaal vrijwillig was (maar niet mijn wil, maar u wil geschiedde)

Dat is het afschuwelijke om een God-Mens te zijn...God kwam vrijwillig naar de Aarde als "Zoon"..om die taak vrijwillig op zich te nemen. ...de mens Jezus werd niets van te voren gevraagd.....in de praktijk vraagt het wel "iets" van je als mens.....Maar de mens Jezus was bij voorbaat kansloos, wat verwacht je anders als je door God bent bezeten?

In Hebreeën komt dit onderwerp ook nog een keer terug:

5 Zo heeft ook Christus Zichzelf niet de eer gegeven om Hogepriester te worden, maar Hij Die tot Hem heeft gesproken: U bent Mijn Zoon, heden heb Ik U verwekt.
6 Zoals Hij ook op een andere plaats zegt: U bent Priester in eeuwigheid, naar de ordening van Melchizedek.
7 In de dagen dat Hij op aarde was, heeft Hij met luid geroep en onder tranen gebeden en smeekbeden geofferd aan Hem Die Hem uit de dood kon verlossen. En Hij is uit de angst verhoord.
8 Hoewel Hij de Zoon was, heeft Hij toch gehoorzaamheid geleerd uit wat Hij heeft geleden.
9 En toen Hij volmaakt was geworden, is Hij voor allen die Hem gehoorzamen, een oorzaak van eeuwige zaligheid geworden.