Freethinker.nl

Het boek Heilige identiteiten van Machteld Zee is pas verschenen (nog niet gelezen) en snijdt een mijns inziens interessant onderwerp aan : tot waar is de verdediging van godsdienstvrijheid nog betamelijk?

Er is ook een radiofragment aan gewijd : Zijn wij op weg naar een shariastaat? (duurt ongeveer 5 minuten).

Het onderwerp roept niet heel veel reacties op...

Het lijkt mij lastig om een religie te accepteren, maar bepaalde elementen ervan niet.
Het voorbeeld van de sharia rechtbanken past bij de gedachte 'vrijheid van religie' (waarbij je het als een inperking kunt zien dat je moslims de sharia alleen op zichzelf laat toepassen maar niet op de rest van de samenleving). De wetten van Allah zijn onderdeel van de islam. Hoe kun je de islam accepteren maar dit onderdeel niet, als het binnen de kaders van de wet gebeurt en alleen wordt toegepast op moslims zelf?

Ik zou voor een duidelijke keuze zijn: als je de vrijheid van religies verdedigt, dan ook in zijn geheel. Dus sharia rechtbanken moeten in dat geval kunnen, evenals bijv. halal slachten.

Enige voorwaarde zou zijn dat het niet strijdig is met de grondwet. Maar die beperking levert al een conflict op met de vrijheid van religie, de wet van Allah gaat per definitie vóór door mensen gemaakte wetten.

Ik wou gaan luisteren, maar de presentator is Tijs vd Brink, dus bij voorbaat al gekleurd, laat maar zitten.

gerard_m schreef: Het lijkt mij lastig om een religie te accepteren, maar bepaalde elementen ervan niet..

Dat probleem is voor de gelovige. Elke religie is toegestaan, en voor elke religie geldt dat hun gedrag moet stroken met álle geldende rechtsregels in ons land. Als ze daar mee botsen is dat per definitie een zaak voor die gelovige; het is niet voor anderen om die botsende elementen dan toch maar te accepteren.

vegan-revolution schreef:Het boek Heilige identiteiten van Machteld Zee is pas verschenen (nog niet gelezen) en snijdt een mijns inziens interessant onderwerp aan : tot waar is de verdediging van godsdienstvrijheid nog betamelijk?

Wel het is in ieder geval verdedigbaar als bescherming tegen willekeur en als bescherming tegen de overheid die de regels van een bepaalde godsdienst aan de hele bevolking wil opleggen.

Maar als de verdediging van godsdienstvrijheid een recht op uitzonderingen wordt, dan wordt het al lastiger.

gerard_m schreef: Enige voorwaarde zou zijn dat het niet strijdig is met de grondwet. Maar die beperking levert al een conflict op met de vrijheid van religie, de wet van Allah gaat per definitie vóór door mensen gemaakte wetten.

Nee, dat is niet de enige voorwaarde. Ook aan andere wetten dient te worden voldaan. Zelfs aan de verkeersregels dient een gelovige zich te houden. Het enige waartegen hij gevrijwaard is, zijn wetten die specifiek zijn bedoeld om zijn of haar godsdient onmogelijk te maken. Als onverdoofd slachten verboden wordt omdat het onnodig dierenleed veroorzaakt, is dat niet gericht tegen de godsdienst, doch slechts tegen het dierenleed. Als mensen het onderling erover eens zijn, dat zij een conflict schikken volgens hun religieuze overtuiging dan mag dat, maar ze blijven onderworpen aan de seculiere wetten, en als een van beide partijen zich daarop beroept, zal deze altijd prevaleren boven de religieuze wet.Bovendien mag justitie niet aan zo'n schikking meedoen. Zij dient altijd de wet te volgen.

Peter van Velzen schreef:

gerard_m schreef: Enige voorwaarde zou zijn dat het niet strijdig is met de grondwet. Maar die beperking levert al een conflict op met de vrijheid van religie, de wet van Allah gaat per definitie vóór door mensen gemaakte wetten.

Nee, dat is niet de enige voorwaarde. Ook aan andere wetten dient te worden voldaan. Zelfs aan de verkeersregels dient een gelovige zich te houden. Het enige waartegen hij gevrijwaard is, zijn wetten die specifiek zijn bedoeld om zijn of haar godsdient onmogelijk te maken.

Ik denk dat dat te simplistisch is. Ik denk dat er ook een element in zit van bescherming tegen wetten die een onevenredige last op de gelovigen leggen, ook al is de wet niet specifiek bedoeld om zijn of haar geloof onmogelijk te maken.

Stel dat de gemeente om administratieve redenen mensen die hun rijbewijs moeten vernieuwen, enkel afspraken op woensdag geeft om dat af te handelen. Dan zou een gelovige wiens heilige dag op een woensdag valt dat waarschijnlijk op basis van de vrijheid van religie kunnen aanvechten.

axxyanus schreef:Stel dat de gemeente om administratieve redenen mensen die hun rijbewijs moeten vernieuwen, enkel afspraken op woensdag geeft om dat af te handelen. Dan zou een gelovige wiens heilige dag op een woensdag valt dat waarschijnlijk op basis van de vrijheid van religie kunnen aanvechten.

Toegegeven, daar heb ik niet aan gedacht, maar ik ga er dan ook van uit, dat men redelijke regels opstelt. zo'n "alleen op woensdag" regel is niet echt redelijk. Maar ook als een regel op zich zinvol is, maar desondanks aanhangers van een bepaald geloof ernstig benadeeld, mag zo iemand verwachten dat wij redelijkerwijs rekening met hem of haar houden. Ook al is het godsdienstig gebruik in kwestie op zich niet redelijk. Als we er aan tegemoet kunnen komen, zonder anderen te benadelen , moeten we dat gewoon doen. Goed opgemerkt.

gerard_m schreef:Het onderwerp roept niet heel veel reacties op...

Ik heb gewacht met mijn reactie tot ik het boek uit had dus misschien komt er nog wat binnen

Het lijkt mij lastig om een religie te accepteren, maar bepaalde elementen ervan niet.
Het voorbeeld van de sharia rechtbanken past bij de gedachte 'vrijheid van religie' (waarbij je het als een inperking kunt zien dat je moslims de sharia alleen op zichzelf laat toepassen maar niet op de rest van de samenleving). De wetten van Allah zijn onderdeel van de islam. Hoe kun je de islam accepteren maar dit onderdeel niet, als het binnen de kaders van de wet gebeurt en alleen wordt toegepast op moslims zelf?

Je moet in dit geval een afweging maken. Is Islam een religie of is het meer? En ben je bereid dat "Meer " te accepteren?
Als je verstandig bent zeg je nu al nee. islam heeft een agenda die de uiteindelijke vestiging van een theocratie behelst. De islam erkent onze rechtstaat niet want zo luidt het argument "de westerse wetten zijn door mensen gemaakt, en de sharia is aan Mohammed geopenbaard, en dus superieur aan onze huidige wetgeving
Je moet geen godsdienst tolereren die in zijn aard zelf intolerant is.

Je zou kunnen zeggen, dit is ons land en dit zijn onze wetten. U kunt hier wonen graag zelfs. U kunt uw eigen gebedshuizen inrichten, wat al veel meer is dan aan het westen wordt toegestaan in door islam geregeerde landen.
Maar als u sharia wilt, dan moet u gaan naar landen waar ze dat al hebben. Wij gaan ons democratische systeem niet inruilen voor wetten waarbij de de getuigenis van één vrouw niet voldoende is. zodat zij voor altijd gevangen gehouden kan worden in een huwelijk, omdat zij geen scheiding kan krijgen daar haar man niet meewerkt.
En ik was al tegen koosjer slachten omdat het 3000 jaar geleden dan wel de meest humane manier was maar nu niet meer! Er is geen enkele steekhoudende reden aan te voeren waarom wij dieren wreed ombrengen als het ook verdoofd kan.

Nu even over het boek. Dat is een te groot woord. Het is een boekje van wat zal het zijn? 135 pagina's tops
Ik had gehoopt dat het de volledige dissertatie zou zijn maar het is een korte samenvatting, dus dat viel aardig tegen.
In academische kringen is het niet goed ontvangen, maar dat komt mogelijk ook omdat veel, vooral linkse intellectuelen bekritiseerd worden vanwege hun vaak opvallende vergoelijking van de islam. Zij rekent af op de wat doorgeslagen houding van politieke correctheid, en dat wordt uiteraard niet gewaardeerd. Zij krijgt beschuldigingen van onwetenschappelijke benadering waarbij tevens haar promotor Paul Cliteur ook de nodige sneren oploopt.
Nou ja het is niet de eerste academische rel en zal ook niet de laatste zijn. Toch ben ik benieuwd naar het volledige werk. Want dit boekje is meer een reclame object dan een serieus boek. Zij doet verslag van vier sharia zittingen die
zij bij Allah's gratie mocht bijwonen. Want alles speelt zich af achter gesloten deuren.
Dat zou ook bij ons argwaan moeten wekken want in ons rechtssysteem zijn open deuren gebruikelijk.
Nu zijn vier verslagen natuurlijk niet representatief genoeg om daaruit vergaande conclusies te trekken, maar dat doet zij ook niet. Haar argumenten zijn helder en duidelijk zij spaart geen kolen en geiten en is eerlijk.
Ondanks dat ik het boekje veel te dun vond heb ik toch geen spijt dat ik het heb aangeschaft.
Als u echt in de problematiek geïnteresseerd bent kan ik het aanbevelen. Maar verwacht niet teveel.

OK. Dank voor je toelichting!