Immigratie

[Vilaine]

Vanmorgen het gloednieuwe Museum and Heritage Centre in Bunbury bezocht. Er was alleen nog maar een foto tentoonstelling over de immigratie golf vlak na WO II.
De mensen kwamen op uitnodiging van Australië. Aanvankelijk gericht op Engeland, Nederland en Scandinavië, later ook op zuid Europa en nog later kwam er ook een overeenkomst met Turkije voor 15.000 "economische vluchtelingen".

Ik zag veel overeenkomsten met de stroom immigranten van nu in Europa. Wel natuurlijk het grote verschil, dat de mensen in Australië op uitnodiging kwamen.

De immigranten werden opgevangen in hostels, vergelijkbaar met de AZC alhier. Na enkele dagen, maanden en soms jaren verhuisden ze naar andere hostels en laten ook naar onderkomens, die wat meer ruimte en privacy gaven. (zie foto). Tot ze een baan en huis hadden gevonden. Betekende soms wel, dat kostwinner en gezin soms lange tijd gescheiden waren.

Ook toen mopperden mensen, dat de opvang minder was, dan hun voorgespiegeld was. Ook toen vertrokken mensen maar weer naar huis nadat ze de verschillende hostels wel gezien hadden. Ook was er een campagne van de overheid om de nieuwkomers als welkome gasten te presenteren aan de bestaande bevolking. Kennelijk waren er uit die hoek ook al protesten.

Wel een groot verschil: Banen waren er niet voor het grijpen, maar wel werden de mensen ondersteund bij het vinden van een baan. Geen moeizame procedures zoals met de immigranten in Europa.

Nog iets wat me opviel: Een onderschrift bij een foto van mensen in een hostel: "We zaten allemaal in hetzelfde schuitje, daardoor vielen religieuze en sociale verschillen weg". Hier lijken ze soms uitgevochten te worden.
Ook kreeg ik niet het idee, dat de mensen erg opstandig en veeleisend waren, wellicht wel teleurgesteld de eerste tijd. Iemand schreef, dat hij de eerste tijd serieus overwoog terug te keren, maar na enige tijd zijn draai gevonden had en zich had kunnen aanpassen aan de nieuwe omstandigheden.

Tja, wat moeten we er mee. Aanleiding is heel anders. Opvang lijkt erg hetzelfde. Gedragingen van de immigranten deels hetzelfde, deels heel anders. Toch maar een snelle procedure en werk voor ze zoeken? Er op blijven hameren, dat ze, in ieder geval in het sociale verkeer, zich moeten aanpassen aan onze normen en waarden?

[Maria]

Je kunt en mag dit idd. absoluut niet vergelijken.
Wel met de vraag om gastarbeiders van Nederland in de jaren 60 en begin 70.

Toen werden de immigranten niet in kampen gezet.
Toen waren ze niet afhankelijk van overheidsbijstand.
Toen kwamen ze met de zekerheid van werk en inkomen.
Konden ze verblijfplaatsen huren in de sektor, die ze konden betalen vanuit hun salaris.
Vaak waren dat kamers hier of daar en de vrije sektor en duurdere woningen, die niet te betalen waren voor mensen met een gezin en 1 inkomen.
Vaak huurden ze dus met meerderen, dus met ook meerdere inkomens een dure woning.
Gezinshereniging was er pas bij een vaste baan en het zicht op een eigen vrije woning.

Ga dit AUB niet vergelijken met de toestand van nu ivm. vluchtelingen (en ook niet met de economische vluchtelingen).
Die komen bijna zonder uitzondering zonder cent en zonder ook maar een kans op een baan Europa binnen.

Tja, wat moeten we er mee. Aanleiding is heel anders. Opvang lijkt erg hetzelfde. Gedragingen van de immigranten deels hetzelfde, deels heel anders. Toch maar een snelle procedure en werk voor ze zoeken? Er op blijven hameren, dat ze, in ieder geval in het sociale verkeer, zich moeten aanpassen aan onze normen en waarden?

Duidelijk totaal anders dus.

[Peter van Velzen]

En omdat ze zonder centen zitten, zijn ze minder welkom.
We doen niet graag open voor arme mensen, wel voor rijken!