Fundi schreef:
Een gelovige gelooft dat hij/zij verlost is door Christus, en dit geloof is verzegeld door de Heilige Geest. Dat is geen vaag begrip of leerstelling, iedere gelovige zal dit weten en daarvan kunnen getuigen aangezien het bijzonder indringend is.
Het start met het horen van de waarheid, het Woord van God: God verlost door Christus.
Dan een innerlijk geloof dat dit waar is. God vertrouwen op zijn woord. Geloof uit het hart, het overstijgt gevoel en verstand.
En een bevestiging dat dit zo is, het is zekerheid. Dit is vanuit Gods autoriteit, het is vast en zeker.
Ik denk dat je opzich goed beschrijft wat christenen geloven. Maar ik zie geen reden om het echt serieus te nemen.
Ik denk dat iemand net zo'n verhaal voor een andere religie kan ophouden (en dat ook echt meent). Jij zegt dat (echte) christenen een soort innerlijk weten hebben wat hen differentieert van gelovigen van elke andere religie. Maar daar heb je volgens mij geen goede aanwijzing voor. Dat geloof je. Net zoals je claim dat overtuigingen vanuit andere religies enkel voortkomen uit de ziel (waar je duidelijk een andere definitie van hebt dan bij mij in de omgeving), maar die van de (echte) christen niet. Wat mij betreft zijn de ervaringen en overtuigingen verklaarbaar zonder het supernatuurlijke.
Verder vind ik 'verzegeld door de HG' wel erg vaag. Het is totaal niet duidelijk wat dat inhoudt. Ook heeft niemand dat ooit gemeten. En inderdaad, waarvan moet je verlost worden? En is je antwoord op die vraag logisch/aanemelijk/rationeel? Ik zie niet in waarvan ik verlost moet worden, dus daardoor neem ik het niet serieus.
Het feit dat iedere gelovige dat weet maakt het voor een buitenstaander niet minder vaag.
Hoezo weet je dat het het verstand en gevoel overstijgt? Hoe meet je dat? Niet met je gevoel/verstand want dat wordt blijkbaar overstegen. Ik snap best dat voor gelovigen het een zekerheid is. Maar vanuit Gods autoriteit zou ik het niet noemen.
Vind God het niet erg dat er zo verschillend over hem wordt gedacht? Vergelijk evangelisch met gereformeerde gemeente bijvoorbeeld.
Fundi schreef:
Omdat ik een gelovige christen ben geworden.
En misschien omdat ik vanuit radicaal atheïstische achtergrond kom, het verschil van sommige dingen voor mij makkelijker te duiden zijn. Toen ik in God ging geloven, was het voor mij duidelijk dat het niet 'mijn ziel' was die het voortbracht. Het was eerder ondanks mijn ziel, ik zou daarom zeggen dat mijn innerlijke mens werd aangesproken en mijn ziel had te gehoorzamen. Zo ook toen ik daarna christen werd.
Voor mensen die christelijk opgevoed worden is het voor sommigen misschien minder helder te duiden. Maar toch zal dan ook ergens dat punt bereikt worden waarbij het geloof de innerlijke mens betreft en een andere oorzaak heeft dan de psyche (ziel). Een gelovige heeft ahw. iets wat niet ondergeschikt is aan de ziel. En volgens mij kun je dat horen in hun verhaal.
Is zou het geen kennis noemen, maar interpretatie van iets wat je hebt ervaren/meegemaakt.
Waarom maak je steeds het verschil tussen innerlijk weten/mens en psyche. Heb je enig aanwijzing voor je claim dat het niet bij je psyche behoort. Geloof je ook dat dat stuk innerlijke mens de dood overleeft?
The assumption that any statistical deviation from chance is evidence for anything supernatural is highly controversial. A deviation from chance is only evidence that either it was a rare, statistically unlikely occurrence that happened by chance, or something was causing a deviation from chance.
