Bonjour schreef:HJW schreef:Henry II schreef:In feite is alleen de filosofie in staat om flexibel om te gaan met de levensvragen.
Dat lijkt mij niet geheel correct.
Religie is wel in staat om flexibel met levensvragen, om te gaan. Het is een deel van de gelovigen dat dat niet kan. Zoals ongetwijfeld ook een deel van de filosofen star zal zijn.
Neem bijv homosexualiteit. Voor een poos geleden een gruwel voor elke gelovige.
Tegenwoordig zijn er kerken waarin homosexualiteit er mag zijn in volle omvang.
Binnen het CDA was er de dame Verburg (fractievoorzitter geweest en openlijk lesbisch).
Flexibel zijn heeft iets in zich van gemakkelijk mee bewegen. Geven de religies gemakkelijk mee of vormen zij voornamelijk een weerstand tegen verandering? Wellicht kunnen we zelfs een voorbeeld vinden waarin ze verandering veroorzaken.
Ik denk dat religies voornamelijk weerstand vormen tegen verandering. Slechts onder hoge druk veranderen zij.
Neem het door jou aangehaalde voorbeeld van vrouwen emancipatie. Dat kwam op in de 19de eeuw.
Toen in 1900 de leerplicht in stemming kwam,stemden de christelijke partijen tegen omdat ze bijzonder onderwijs wouden. Dat wouden ze weer doen toen het vrouwenkiesrecht in de kamer kwam. Ze zijn overgehaald voor te stemmen door ze alsnog het bijzonder onderwijs te gunnen.
Wie stemden tegen bij abortus, euthanasie, homohuwelijk, koopzondagen en nog veel meer? Steeds de behoudende christelijke partijen. Daar zit dus geen flexibiliteit. En het is niet zo dat de kerkelijke instanties hun daarop berispt hebben. Die instanties zijn nog veel erger.
Ze werken dus in al deze voorbeelden de verandering tegen. Waarin lopen ze voorop? Ik heb nog geen voorbeelden bedacht. Wellicht weet jij ze?
Bonjour,
Ik waardeer je bijdrage. Ik ga een poging doen om mijn punt toe te lichten, want ergens gaat er in de uitleg blijkbaar iets niet goed.
Stelling die geponeerd werd is dat filosofie als enige in staat is om flexibel met levensvragen met om te gaan. Religie dus niet.
Ik vat " niet in staat zijn" op als een inherente onmogelijkheid. Ook al zou de religie flexibel willen zijn, het is gewoonweg onmogelijk.
Daarnaast is er de optie dat je wel flexibel KUNT zijn, maar de keuze maakt om het niet te zijn. Je kunt wel veranderen , maar je hebt een reden om het niet te doen. Zelf vindt je die reden waarschijnlijk terecht, iemand anders kan het als zeer star ervaren.
Wat ik stel is dat religie wel in staat is om te veranderen (daarmee reagerend op de oorspronkelijke stelling). De kerk in staat om een andere keuze te maken. Ze maken echter zeer vaak de keuze om het niet te WILLEN.
Ik ben het volledig met je eens dat in veel emancipatievraagstukken het juist de christelijke partijen zijn die tegen zijn. Een bewuste KEUZE.
Dus mijn antwoord: religie is wel inherent IN STAAT om te veranderen. Dat ze in de praktijk vaak achteraan lopen is omdat ze niet WILLEN.
Een blinde is niet in staat om te zien. Als ik met mijn ogen dicht over straat wil lopen is dat een keuze. Dat is het verschil dat ik duidelijk wil maken.