Peter van Velzen schreef:Beste A.T. Jist
Er kan slechs een doel zijn als iets of iemand een toekomst kan voorspellen die samenhangt met een bepaalde handeling, een voorkeur heeft
Nee, volgens mij is een doel niet afhankelijk van een vooringenomen uitkomst per definitie. Een uitkomst
is een resultaat, dit kan het gevolg van een doel zijn, maar het staat los van of iets een doel heeft of niet.
Waarom eet je? Om in leven te blijven. Zit daar een uitkomst in? Nee eigenlijk niet. Je blijft in leven, dat is geen uitkomst. Het doel van eten is in leven blijven, er is geen uitkomst maar wel een doel. Een uitkomst zou zijn overlijden. Waarom ga je voor de trein springen? Omdat ik dood wil, het doel is hier een duidelijke uitkomst, de dood.
voor de ene toekomst boven de andere, en daarom de daarmee samenhangende handeling uitvoert en niet het altenatief. Dehalve bestaan doelen pas sinds er zich zenuwstelsels hebben ontwikkeld die daartoe in staat zijn. In de eerste miljard jaar van de evolutie is daar geen sprake van geweest.
Nee, dat is als stellen er bestaat pas leven wanneer het een hart heeft. Het hart hoort bij complexe lichamen die een dusdanig formaat hebben dat er noodzaak is om bloed rond te pompen. Een dusdanig klein organisme heeft dit niet nodig en kan lprima leven zonder het kart. Dat komt omdat er nauwelijks afstand af te leggen is.
Zo ook bij een zenuwstelsel, om de mogelijkheid te hebben om commando's/impulsen/wil over te brengen is niet per definitie een zenuwstelsel nodig. Dit is enkel van toepassing wanneer een impuls niet direct het gene waar de impuls naar toe moet kan bereiken. Het heeft in feite een transportatiesysteem nodig om de impuls over te brengen.
Precies hetzelfde als het hart, de bloedbanen en het bloed, enkel nu de hersenen het zenuwstelsel en de impuls.
Wanneer het lichaam dusdanig klein en simpel is dan is er amper afstand te overbruggen, de impuls is in praktische zin op het moment dat het gegeven word al daar waar het heen moet.
De neiging tot reproductie veroorzaakt geen leven, ze IS – mijns inziens - leven.
dat zijn twee losse stellingen. Laat ik het even simpel stellen. (kom maar)
Dat ik de neiging heb interessant te doen, maakt mij dat ook interessant?
Het zijn twee afzonderlijke dingen denk ik, de neiging is niet de bevestiging.
Het is wellicht de enige combinatie die werkt, maar die neiging heeft wel een positieve uitkomst nodig om de neiging te kunnen voortzetten.
Daarnaast, de neiging is ook slechts een gevolg van een oorzaak, die oorzaak van die neiging ligt in een impuls volgens mij. Een wil met een doel(dus niet per se een vrije wil of een doel met per definitie een uitkomst). Er is in dit geval wel sprake van een doel met een uitkomst. Het doel van de wil is een uitkomst in dit geval, namelijk reproduceren.
Er is geen waarom, in die zin dat er geen reden is. Wellicht is er een oorzaak, maar we kennen haar niet. Oorzaken veroorzaken ALTIJD dingen die er nog niet zijn.
Hmm, Oorzaken veroorzaken ALTIJD dingen die er nog niet zijn. daar heb ik mn twijfels, ik denk niet dat dat een absolute waarheid is. Een doodsoorzaak doet juist het tegenovergestelde volgens mij. Daarnaast, de oorzaak van een perfecte kopie van iets veroorzaakt niet iets dat er nog niet was, het veroorzaakt iets waarvan er nu 1 meer is.
Het is iets anders als het gaat om leven, en daar zit ook de herkenbaarheid van leven misschien. Wanneer iets dat leeft iets reproduceert, dan is het nooit een perfecte kopie. Ook een eeneiige tweeling is geen perfecte kopie. Perfectie bestaat niet in de natuur volgens mij in die zin. Ook de eeneiige tweeling lijkt een kopie, maar het verschil tussen leven en niet leven is dat het altijd iets voortbrengt met een eigen identiteit misschien, ook al zijn het minimale verschillen. En dat maakt bij leven evolutie wellicht onontkoombaar.
In mijn visie zou ik dan stellen(dat deed ik ergens al volgens mij) Dat de eerste ontstane levende cel eigenlijk de eerste identiteit was.
Het leven kende in eerste instantie helemaal geen commando’s en helemaal geen neurologische impulsen.
En dat betwijfel ik dus, ik denk dat dat juist wel zo was, alleen was het extreem simpel en extreem klein.
Alles wat we nu kennen aan levensvormen zijn slecht een enorme uitvergroting van het extreem eenvoudige begin.
