Geachte redactie:
in het kader van een onderzoek (voor zowel een boek waar ik aan werk, als voor de website freethinker.nl) benader ik de media, om te zien wie bereid is om aandacht te besteden aan de dweepzucht jegens ongelovigen in het algemeen, en het fenomeen atheist-in-de-kast in het bijzonder. Hoewel dit een wezenlijke schending van mensenrechten betreft (met alle psychologische en zelfs soms materiele schade van dien) is dit een onderwerp dat, denk ik, bekant niet gauw de prominente nieuwsmedia zal halen. Waarom?
1. Het is een probleem van alle dag en wordt zodoende geen plotsklapse actualiteit.
2. Het merendeel van de mensen is gelovig, en daarmee is de kans dat desbetreffend medium voornamelijk door religieuzen wordt bestuurd aanzienlijk. Mensen die, niet onwaarschijnlijk, he-le-maal niet geconfronteerd willen worden met de dweepzucht die helaas inherent is aan (met name) monotheistische doctrines, of dat zelfs ontkennenderwijs als aanstootgevende onzin weg zullen wuifen.
3. De plausibele kans dat men religieuze lezers/kijkers niet voor het hoofd wil stoten om commerciele redenen.
Hoewel ik, dat moet ik eerlijk toegeven, toch met grote vrezen vrees dat ik eerder op het spreekwoordelijke verdomhoekje mag rekenen, moge het duidelijk zijn dat ik er ook open voor sta om aangenaam verrast te worden in dit opzicht.
Met vriendelijke groet,
Marcel Antoin Rombouts
Den Helder
marcelrombouts@yahoo.com
--------Hiermee heb ik de boel in grote lijnen uiteen gezet, voor verdere details kunt u eventueel verder lezen---------------------
Om dit tweede deel van deze mail te beginnen met een open deur...
Het concept zonde, in de religieuze zin, is simpel gezegd ‘ongehoorzaamheid aan God’, waarbij de god waar naar gerefereerd wordt afhankelijk is van het desbetreffende geloof dat wordt gevolgd. Christelijke “zonde” is ongehoorzaamheid aan de bijbelse god, Moslimzonde ongehoorzaamheid aan de god van de Koran, enz. En bij het raadplegen van diverse religieuze doctrines blijkt al snel, dat het überhaupt niet geloven dat deze of die god bestaat de ultieme vorm van “zonde” is. (zoals de Bijbel bijvoorbeeld uitvoerig stelt in Psalm 14 en in NT passages als Matheus 12:31 nader wordt onderstreept)
Zo wordt moraliteit niet alleen gedefinieerd als het gehoorzamen van de leefregels uit een zgn. heilig geschrift, maar zelfs gelijkgesteld aan het geloven in desbetreffende godheid in het algemeen. Waar (ook) de volgers van andere religies, doctrinaal gezien, als moreel corrupt dienen te worden geclassificeerd, is er tenminste doorgaans nog de verzachtende omstandigheid dat er in ieder geval een theistisch geloof op na wordt gehouden. Een mazzeltje waar de atheist niet op hoeft te rekenen.
Gelukkig zijn er vele gelovigen, die ondanks de dweepzuchtige kern van hun geloof, een ‘leef-en-laat-leven’ houding hebben ten opzichte van atheisten, maar helaas ook velen die de dweepzucht jegens andersgelovenden in het algemeen, en atheisten in het bijzonder, met de paplepel ingegoten hebben gekregen. De doctrine bestaat en daardoor onvermijdelijk ook menige trouwe volger ervan.
Zelf ben ik fortuinlijk genoeg woonachtig in een behoorlijk seculiere omgeving, maar uit contact met andere atheisten (via discussieborden als Internet Infidels, Infidelguy Forums, en Freethinker.nl) heb ik geleerd dat menige atheist te lijden heeft onder de dweepzucht van gelovigen in hun omgeving. Vooral jeugdigen die in de tienerjaren, ondanks alle indoctrinatiepogingen, expliciet van hun geloof vallen hebben het zwaar, en zien zich door het fanatieke geloof van famillieleden genoodzaakt om in de kast te leven, net zoals we dat van homosexuelen in homophobe omgeving kennen. Ook voor volwassenen zijn er legio redenen om in de kast te blijven; onbegrip en intolerantie van famillieleden en discriminatie op de werkplek, als die werkplek tenminste niet aan je neus voorbij gaat omdat de baas geen smerige “God-hater” op de werkvloer wil.
Maar zelfs in die kast is de atheist niet veilig. De atheist hoeft zich helemaal niet extrovert als atheist te manifesteren. Een verzoekje om mee te bidden... een uitnodiging om mee naar de kerk te gaan... theistische terminologie en religieuze rituelen... de atheist wordt vanzelf herkenbaar door zijn/haar gebrek aan participatie. En dan volgt de dweepzucht. Hoe evangelischer de omgeving, hoe erger het probleem.
Met name in de V.S. is dit probleem schrijnend. (Een recente gallop enquette gaf de uitkomst dat de gemiddelde amerikaan nog eerder op een afro-amerikaanse, een vrouwelijke, of een homosexuele presidentskandidaat zouden stemmen dan op een atheist. En president Bush beschouwt seculieren openlijk als derderangs burgers. Dweepzucht jegens atheisten is daar blijkbaar nog prevalenter dan homohaat sexisme en racisme!!) Nederland kent echter ook z’n “Bible-belt”-achtige gebieden, en een nederlandse bisschop (zo las ik in de krant) maakte recentelijk nog de impliciete suggestie dat secularisatie en atheisme per definitie tot goelags en concentratiekampen leidt. Hatelijke dweepzucht!
Op online-discussieborden, zoals die eerder opnoemde, is een immer groeiende gemeenschap van atheisten (en niet-theisten die zich, door de negatieve stigma’s die aan de term atheist kleven, niet als dusdanig willen identificeren). Er zijn ook vergelijkbare online-verzamelplaatsen waar Moslim-apostaten elkaar treffen, maar daar heb ik eerlijk gezegd nog niet rondgeneusd. Op Infidelguy forums en Internet Infidels komen atheisten (voornamelijk amerikaanse ex-christenen) samen om advies en morele steun bij elkaar te zoeken, en hun hart te luchten teneinde het leven wat dragelijker te maken.
Dit zijn mensen met een onderzoekende doch behoedzame geest, die diep nadenken en net zo diep discussieren over zaken als ethiek, fillosophie, politiek en wetenschap. Soms grof-gebekte maar verder keurige sympathieke lui. (Het percentage amerikaanse gelovigen dat in de bak zit tekent heel schril af tegen het opvallend lage percentage van de amerikaanse atheisten in detentie). Het is met name ook dit contrast tussen de nadenkendheid en eerzaamheid van deze mensen aan de ene kant, en de oneerlijke en bevooroordeelde behandeling die hun ten deel valt aan de andere kant, die mijn hart breekt.
Wie geeft iets om deze mensen? Wie is bereid om het verhaal van de gezichten achter die “usernames” en “avatars” op (met name amerikaanse) vrijdenkers-discussieborden wereldkundig te maken, en hopelijk de hatelijke dweepzucht waar ze vaak onder gebukt gaan aan de kaak te stellen?
Met, voor de goede orde, nog een vriendelijke groet,
Marcel Antoin Rombouts
Den Helder