Afstaan DNA

[3 uur]

Ik weet niet of het onderwerp op de goede plek staat, maar dat kan verzet worden.

De Utrechtse serieverkrachter is opgepakt na 20 jaar. Volgens de berichtgeving is de 51 jarige man opgepakt na een diefstal waarna hij DNA moest afstaan. Hij was al eerder in beeld geweest, maar hij heeft toen geweigerd DNA materiaal af te staan. het gevolg hiervan is dat in de afgelopen jaren nog veel vrouwen zijn lastig gevallen en met angst hebben geleefd. Hoe is het mogelijk dat iemand een onderzoek op deze manier kan blokkeren. Er moet geen willekeur ontstaan in het verzamelen van DNA, maar als er duidelijke aanwijzingen in een bepaalde richting gaan, zou het toch mogelijk moeten zijn volgens mij, al is het maar om (on) schuld aan te tonen en angst weg te nemen.

[siger]

Dit is een interessant onderwerp. De technologie vordert snel, en de overheid heeft steeds meer mogelijkheden om alles over elke burger te weten. Denk maar aan de trajectcontroles, die het spoedig zullen mogelijk maken elk voertuig uur per uur te volgen, aan gebruik van bankkaarten, aan gps in telefoons etc...

Ik denk dat het onbegonnen werk is het verzamelen van data tegen te houden. Het is wel mogelijk het gebruik ervan onmogelijk te maken, tot een gerechtelijk bevel opdracht geeft een welbepaalde (di. in tijd en breedte beperkte) zoekactie op deze data uit te voeren.

Dat geldt dus ook voor DNA: we kunnen protesteren tegen opslag van DNA-gegevens, maar als die strijd verloren wordt lijken we plots niet meer geïnteresseerd in wat er mee gebeurt. Het is nochtans daar dat de burger democratische invloed heeft.

De bescherming van onze privacy kan niet door allerlei registraties te verbieden, als we onze moderne levenswijze willen behouden. Ze kan echter zeer goed op het virtuele niveau van de verzamelde data, mits er een grondig juridisch en democratisch verifieerbaar kader wordt opgebouwd.

[Peter van Velzen]

Ik zie het afstaan van DNA niet als een aantasting van mijn privacy, net zo min als ik het tonen van mijn paspoort zie als aantasting van mijn privacy. Noch enige daad die ik ooit verricht hebm noch enige gedachte die ik ooit gehad heb, ligt vast in mijn DNA. Waarschijnlijk kan men in de toekomst al DNA ontrekken aan een vingerafdruk, dus waar blijven we dan?

Niet zo kinderachtig over doen dus.
Maar ik hen makkelijk praten uiteraard,
tenslotte heb ik niet te vrezen van zo'n test.
Als je serieverkrachter bent piep je uiteraard wel anders.

[DiMensie]

Als je serieverkrachter bent piep je uiteraard wel anders.

Als na 20 jaar blijkt dat jouw DNA zich bevond op de plaats delict van een serieverkrachting,
dan piep jij ook anders, al weet jezelf dat jij niet de dader was!

• • • • 

[Peter van Velzen]

Als je serieverkrachter bent piep je uiteraard wel anders.

Als na 20 jaar blijkt dat jouw DNA zich bevond op de plaats delict van een serieverkrachting,
dan piep jij ook anders, al weet jezelf dat jij niet de dader was!

Ik wil uiteraard niet uitsluitend dat de serieverkrachter daar is geweest waar ik ook was. Maar het is toch echt veel waarschijnlijker dat het DNA van de serieverkrachter daar is ontdekt. Verkeere interpretatie en contaminatie van bewijsmateriaal is altijd mogelijk, maar wie onschuldig is hoeft daar aanzienlijk minder bang voor te zijn dan de dader. In elk geval heeft het weinig met privacy te maken, en alleszins met het tegenwerken van het onderzoek.

[doctorwho]

In dit geval gaat om een serieverkrachter dus als je daarmee verward gaat worden heb je wat uit te leggen.
Ik denk dat het een goede zaak is dat DNA onderzoek bij dergelijke misdrijven wordt ingezet.

[DiMensie]

In dit geval gaat om een serieverkrachter dus als je daarmee verward gaat worden heb je wat uit te leggen.

Dus in geval van een DNA match geldt: schuldig tot het tegendeel bewezen is?
.

[3 uur]

In dit geval gaat het om 20 jaar, meerdere verkrachtingen en aanrandingen, dus waarschijnlijk ook meer plekken waar DNA is verzameld. Als je verdachte bent en er is een overeenkomst op diverse plaats delicten met je DNA, lijkt mij dat wat anders als toevallig 1 match. Bovendien heeft de nu opgepakte verdachte/dader het afstaan van DNA geweigerd.

Ik ben niet voor het zomaar afgeven van gegevens, DNA of wat dan ook, maar in geval van verdachtmaking, moet dat wat mij betreft mogelijk zijn. Als iemand volledig buiten de zaak zou staan, moeten ook alle verzamelde gegevens vernietigd worden zodat je van alle blaam gezuiverd bent.

[Dat beloof ik]

In dit geval gaat om een serieverkrachter dus als je daarmee verward gaat worden heb je wat uit te leggen.

Dus in geval van een DNA match geldt: schuldig tot het tegendeel bewezen is?
.

Geenszins.
Een DNA spoor is een van de vele mogelijk technische sporen.
Ik snap niet dat er zo word gehyperd over een DNA match, dat gebeurt immers ook niet met vingerafdrukken, daar doet niemand moeilijk over.
Er gaan een hoop indianenverhalen over DNA sporen, zoals bijvoorbeeld een opmerking als hierboven.
Een DNA match zegt ongeveer net zo veel als een vingerafdruk, op zich niets, maar in combinatie met de exacte plaats waar het spoor is aangetroffen kan het wél heel veel zeggen.
Zo leidt een vingerafdruk in een woning waar een inbraak is geweest in de praktijk tot een veroordeling.
Het is dus een misverstand dat een DNA match automatisch betekent dat iemand schuldig is.
Wel kán het iemand maken tot verdachte, zoals hier het geval is.
In een later stadium, als het onderzoek klaar is en de zaak komt voor de rechtbank, gaat een rechter over 'schuldig of niet'.

Het kan gebeuren dat je tegen iemand op botst, die even later slachtoffer is van een misdrijf.
In theorie is het dan mogelijk dat er een haar van je wordt aangetroffen op de jas van het slachtoffer.
Dat bewijst dan dat je contact hebt gehad met het slachtoffer, maar het is nog geen bewijs voor het misdrijf.

In het geval van de Utrechtse serieverkrachter is zijn DNA echter bij 3 slachtoffers aangetroffen.
Dan heb je toch wat uit te leggen, maar hij maakt gebruik van zijn zwijgrecht. Dat zegt wel wat over zijn betrokkenheid denk ik.

De reden dat hij in een eerder stadium geen DNA afstond, was dat het toen ging om een vrijwillige deelname een DNA onderzoek.
Daar mocht hij dus 'nee' tegen zeggen.
Sinds enige jaren is het zo dat iedereen die in voorlopige hechtenis gaat, verplicht DNA moet afstaan.
Dat leidt tot oplossingen van heel wat zaken, maar in de praktijk hoor je daar niet veel van als een onderzoek nog loopt.

[doctorwho]

In dit geval gaat om een serieverkrachter dus als je daarmee verward gaat worden heb je wat uit te leggen.

Dus in geval van een DNA match geldt: schuldig tot het tegendeel bewezen is?
.

Als je DNA iedere keer op de plaats delict werd aangetroffen immers hier ging het om een serieverkrachter
In andere gevallen is het anders maar een inbreker die zich bezeerde bij een kraakje en daarmee gematcht wordt heeft ook wat uit te leggen. Schuldig tot het tegendeel bewezen is niet, omdat er vast wel meer aan bewijslast verzameld mag worden. Plaats, tijd en gelegenheid enz: