God een pietlut?

[MoreTime]

Jammer, jammer. Je kunt ze enkel wijzen op hun plicht jegens zichzelf; dat ze in iets geloven waarvan ze niet weten waarom. Dus dat je iets gelooft op basis van hearsay, van wat de dominee zegt of van wat je hebt meegekregen uit je opvoeding. Je bent dus een slaaf van iemands anders opvattingen, zonder een eigen mening.

Durf jij met je hand op je hart te beweren dat alles wat je voor waar aanneemt zelf diepgaand hebt onderzocht en niets van hearsay hebt aangenomen?

Zie het antwoord van Rereformed.
Plus: Nee, ik heb niet alles diepgaand onderzocht, maar wel veel en al langdurig. Jezelf de vraag stellen waarom je iets gelooft of voor waar aanneemt wordt steeds meer een standaard reactie op iets wat je voorgeschoteld krijgt. Het gaat om de instelling die je hebt (uiteraard is niemand foutloos en heeft iedereen zijn/haar stokpaardjes).

[dikkemick]

En Ik voor mij durf met de hand op mijn hart te zeggen dat ik, als ex-gelovige, de bijbel kritischer gelezen heb dan menig strenggelovige.
Die lezen op een dreun hoofdstuk na hoofdstuk zonder tot zich door te laten dringen wat ze lezen, de uitleg moet bij hen van de Heilige Geest komen, lekker makkelijk.
Maar ik moet toegeven, ik heb bv. geen oude talen gestudeerd, ik moet afgaan op wat anderen voor mij vertaald hebben en erop vertrouwen dat zij dat goed gedaan hebben.
Hetzelfde geldt voor de resultaten van wetenschappelijk onderzoek.

Vraag aan een gelovige de 10 geboden. Geen idee hoe ver ze komen, maar ik zet in op de helft.

[writer]

Vraag aan een gelovige de 10 geboden. Geen idee hoe ver ze komen, maar ik zet in op de helft.

Moeten kinderen tegenwoordig niets meer uit hun hoofd leren?
Ik moest elke zondag vanaf het moment dat ik lezen kon een psalmversje uit mn hoofd leren en bij mn vader opzeggen. Toen ik die allemaal gehad had de Heidelbergse cathechismus (daar staan ook de 10 geboden in)
en daarna de Dordtse leeregels.
Van het laatste begreep ik weinig maar daar werd gelukkig niet naar gevraagd.
Uit het hoofd leren en dan opdreunen vond ik wel leuk.
Vaak een wedstrijd met mn zusje om een zo lang mogelijk stuk op te kunnen zeggen.
Hoef ik nu niet meer aan te beginnen maar heb nog wel heel veel onthouden.
Ik kan nu wel nuttiger dingen bedenken voor mn geheugen maar helaas, kan het niet vervangen.

[Rereformed]

Ik moest op de lagere school ook altijd een psalmversje leren. Het werd maandagmorgen op school opgedreund. Je moest dan één voor één naar voren in de klas komen en het versje opzeggen. Mijn achternaam begon met V en ik was altijd de één na laatste. Na het een stuk of dertig keer gehoord te hebben lukte het goed. Meestal leerde ik het uit mijn hoofd tijdens de lange preek in de kerk op zondag.
Ik herinner me er geen enkele tekst meer van. Behalve dat één begon met "'t Hijgend hert der jacht ontkomen". Ik herinner me ook nog een gezang dat ik ooit als kind moest instuderen op de piano. Het begon met "Behoed uw kerk o God, zet uit haar palen".