Bericht
door Bondtvloeken » 03 jun 2014 13:37
Dank voor deze mooie reacties! Wij publiceerden onlangs in het Friesch Dagblad; wellicht dat dit artikel antwoord geeft op de vragen die gesteld zijn.
>>Inbreng van minderheden verrijkt debat<<
De discussie over smalende godslastering, het wetsartikel dat vorig jaar sneuvelde in de Eerste Kamer, heeft laten zien hoe we opvattingen van minderheden kunnen gebruiken. Deze dienen niet zomaar ter zijde worden geschoven. Religieuze standpunten geven kleur aan het debat. De vraag naar krenking hoort in het maatschappelijk debat thuis, niet bij de strafrechter, vinden wij.
Smalende godslastering was ooit in de wet bij wet verboden, tot eind vorig jaar. In Rusland is vloeken sinds begin mei dit jaar weer strafbaar. De discussie over het afschaffen van het verbod op smalende godslastering was geen theoretische exercitie. God is gelukkig niet afgeschaft (hoewel minder mensen vertrouwen hebben in de kerk, zo bleek). Het afschaffen van het verbod op smalende godslastering heeft geen recht verschaft op het uiten van smalende godslastering. Dat signaal zou nog van schrappen uit kunnen gaan. Alsof vloeken opeens wél mag. Ook godslastering is er niet mee naar het museum verwezen.
Dat de Eerste Kamer bij de beraadslaging uitkwam bij een discussie over de bescherming van ‘religieuze gevoelens’, zien wij als erkenning van het belang van de opvatting van minderheden. Sommige mensen vinden vloeken niet ‘tof’. Wij bijvoorbeeld. Vloeken raakt ons. Wij houden van God, omdat Hij van ons houdt. De kwetsbaarheid die wij hierin ervaren is dezelfde die God op zich laadde toen Jezus in deze wereld kwam. Jezus liet zich uitschelden. Kwetsbaar, maar dat is niet zielig. Er zijn mensen die stellen dat vloeken zin heeft. Het zou helpen pijn te verdragen. Maar vloeken doet pijn, het raakt mij. Wees daarvan bewust. Een verzoek om verdoemenis is niet niks. Maar kwetsbaar is niet het equivalent van zielig. Tolerantie is niet hetzelfde als relativisme. Niet alles kan. Er zijn grenzen. Ook in taalgebruik. Sommige woorden zeg je echt niet. Vloekwoorden dus.
Opvattingen van minderheden zijn waarde(n)vol. De mens is een religieus en spiritueel wezen: we dromen, spreken verlangens uit, streven idealen na. De som der delen komt samen in de plurale samenleving. Kenmerkend voor een volwassen democratie is dat er een procedure is om met inhoudelijke verschillen om te gaan. Een gezonde democratie gaat goed om met minderheden. Het kan niet zo zijn dat je wordt gedwongen om je bij dominante ideeën neer te leggen. Het besef dat de ander nog wel eens gelijk zou kunnen hebben, kan het debat positief beïnvloeden. Wederkerigheid is van belang. Dat betekent dan: een handeling is goed als deze intrinsiek goed is. Spreek pas als het beter is dan zwijgen. Laat je mond vol goede taal zijn. Mooie taal maakt Nederland mooier.
Dit geldt wat ons betreft breder: op gebied van geaardheid, ras, levensovertuiging. Opvattingen van minderheden kunnen het debat verrijken om de meerderheid te behoeden voor relativisme en kleurloosheid. Wij zullen geen aangifte doen van krenking van religieuze gevoelens. De discussie over krenking is niet iets voor de strafrechter(hooguit als ultimum remedium), maar voor het maatschappelijk debat. We gaan niet naar de rechter, maar zoeken elkaar op in het debat. Wat doet jou pijn? En wat mij? Dan kunnen we daar rekening mee houden. Het debat hierover vinden wij belangrijk. En zoals vaker bij een debat, weet je niet waar je uitkomt. Het kunstproject ‘Orakel op de Dam’ is hier een voorbeeld van. Soms valt het mee. Soms niet. Het debat houdt de democratie levend. Wat dan van belang is, is luisteren. Binnen de ring zijn we het soms hardgrondig met elkaar oneens, buiten de ring houden we ons aan het adagium ‘agree to disagree’ (we spreken af waar we het niet over eens zijn). Respect is de grootste gemene deler in onze samenleving. Het debat is goed, laten we het gesprek hierover aangaan.
of is dat andersom .... ?)