ik zou zeggen dat ze door de sluier wel sneller tot een consensus zouden komen dan zonder sluier, want het kan enkele vooroordelen en partijdigheden wegwerken. Nu goed, het is geen plicht om de sluier te doen, zolang je maar een coherente ethiek hebt.axxyanus schreef:Ik denk niet dat dat enige meerwaarde heeft. Ik betwijfel dat als je twee mensen met zeer verschillende waarden voor die sluier zet, zoals een libertariër vs een communist, dat je al geen consensus krijgt over louter mensen zaken.Earthheart schreef: daarom vind ik dat iedereen (die ertoe in staat is) dat moet proberen, en we dan met die inschattingen tot een democratische consensus komen.
ja, dat is niet altijd vanzelfsprekend. Hoewel ik dus wel vrij snel tot die conclsie zou komen in de huidige situatie met de kattenpopulatieInderdaad en ik blijf bij mijn oorspronkelijk punt dat het niet vanzelfsprekend is dat men dan voor de mogelijke castratie kiest.Earthheart schreef: als je enkel die kater kunt zijn, zou je dat eerste kiezen. Maar achter de sluier weet je dat niet, en loop je dus ook wel het risico om iemand anders te zijn, bv. een ander dier dat extra lijdt door kattenoverpopulatie.
Dat is nu nog eens een goed voorbeeld avn verkeerde projectie van eigen behoeften of ideeen, wat je achter de sluier dus niet mag doen. Die muis gaat niet vinden dat opgejaagd worden bij een muizenleven hoort en dat het daarom niet zo erg zou zijn. Die muis wil gewoon niet aangevallen worden, en ik kan me best voorstellen dat aangevallen worden erger is voor de muis dan dat gecastreerd worden erg is voor de kat.Als het mogelijk is dat ik een muis of een kat zal zijn, is het niet vanzelfsprekend dat ik voor een wereld zal kiezen waarin katten gecastreerd kunnen worden. Misschien ben ik wel van oordeel dat opgejaagd worden door een kat nu eenmaal bij een muizenleven hoort ook als er een kattenoverpopulatie zou zijn maar dat gecastreerd worden door een mens niet iets is dat tot een kattenleven hoort. Jij hoeft het met deze beoordeling niet eens te zijn maar het is best een beargumenteerbare keuze.
de sluier zegt inderdaad niet alles; het genereert 2 van de vijf vingers van mijn morele hand (de duim en wijsvinger). Maar het zijn wel twee erg belangrijke, want je kunt er zoveel mee beslissen: of homo's mogen trouwen,...Dus als het resultaat je niet zou aanstaan, dan laat je de sluier vallen en ga je voor een ander argument. Dan lijkt die sluier niet zo betrouwbaar.Earthheart schreef: dat van dat paard is waar: dat gaat over gebruik als louter middel en volgt nog niet uit de sluier der onwetendheid.
misscvhien moet ik daar eens een concreet voorbeeld van zien danDat jij niet de enige bent die op een bepaald moment beweert dat de gulden regel niet goed werd toegepast.Earthheart schreef: dat begrijp ik niet; wat bedoel je met verschillende sprekers met verschillende verwachtingen?
maar je grootvader had niet graag gehad dat je grootmoeder hem een cadeau zou geven op basis van de voorkeuren van je grootmoeder, bv. een nieuwe naaiset (sorry voor het stereotype), dus mag je grootvader ook niet zijn eigen voorkeuren gebruiken om te bepalen wat het cadeau voor je grootmoeder zou zijn. Dat is wat ik bedoel met de gulden regel volledig consistent door te trekken.Jawel, de gulden regel zegt anderen te behandelen zoals je zelf graag behandeld wilt worden. Mijn grootvader had graag zo behandeld geweest dat hij een das kreeg met zijn verjaardag. Zo heeft hij dus mijn grootmoeder behandeld door haar een das te geven met haar verjaardag.Earthheart schreef:Bij dat van de grootmoeder is de gulden regel toch niet echt voldaan?
Een ander voorbeeld:
Stel dat iemand zegt: “Ik zou het niet erg vinden als ik een dier zou zijn dat met liefde en respect goed verzorgd werd, en dat ik dan met liefde en respect pijnloos gedood en opgegeten zou worden. Daarom denk ik dat vlees eten nog wel mag, zolang we alles maar liefdevol en respectvol doen, zonder leed.”
Stel dus dat ik het niet erg zou vinden om op een bepaalde manier gedood en opgegeten te worden. Dan wil dat nog niet zeggen dat ik jou op die manier mag doden en opeten. De gulden regel wordt toch wel geschonden. Ik heb namelijk bepaalde behoeften, wensen en voorkeuren. Maar jij hebt misschien wel andere behoeften en voorkeuren. Wat ik zou verdragen, het gedood en opgegeten worden, is niet noodzakelijk wat jij zou verdragen. Uit de gulden regel volgt dat ik niet jou mag behandelen op een manier die ik wel en jij niet zou verdragen, want ik wil niet dat jij mij behandelt op een manier die jij wel en ik niet zou verdragen. Ik mag jou niet iets aandoen wat overeenstemt met mijn maar niet met jouw behoeften, want jij mag mij niet iets aandoen wat overeenstemt met jouw maar niet met mijn behoeften.
ah, ok, er zijn inderdaad verschillende mogelijke invullingen, maar deze lijkt me wel de minst willekeurige: je past de gulden regel op werkelijk alles toe, zelfs op het rekening houden met voorkeuren en behoeften.Dat zegt de gulden regel niet. Dat is jou specifieke invulling. Eén waar ik persoonlijk weinig problemen mee heb maar andere invulling zijn mogelijk.Earthheart schreef:Want als jij de grootmoe was geweest, zou jij niet graag zoiets hebben. Jij hebt behoeften en voorkeuren, en je wilt dat anderen - als ze de gulden regel toepassen - rekening houden met jouw voorkeuren.
maar nee: doe niet een ander wat jij niet aangedaan wil worden. Jij wil niet dat iemand zijn eigen behoeften projecteert op jou, dat iemand de behoeften van jou zelf invult en dus niet met jou voorkeuren rekening houdt. Welnu, dan mag jij dat ook niet bij een ander doen. Dat is toch simpel?De gulden regel zegt helemaal niets over dat men de eigen voorkeuren niet mag projecteren op de ander. In tegendeel de meest natuurlijke manier om de gulden regel te begrijpen is door dat juist wel te doen.Earthheart schreef:Daarom moet men rekening houden met de voorkeuren van grootmoe en mag men niet bv de eigen voorkeuren projecteren op de ander, want jij wil niet dat anderen hun voorkeuren projecteren op jou en dus voor jou je voorkeuren kaan invullen.
om ze te verzorgen niet nee. Achter de sluier zou ik liever even frustratie voelen waarna ik door goede verzorging terug gezond en wel vrij kan, dan dat ik niet opgesloten wordt, maar ziek blijf en dan vroegtijdig sterf. Dat laatste is ook niet echt vrijheid hé.Ja en dan? Jij laat die dieren toch ook niet los?Earthheart schreef: het wijst op moreel relevante gevoelens van frustratie, en dat is voldoende. Het gedrag is een aanwijzing dat het dier iets voelt dat het niet graag heeft. het dier heeft inderdaad geen begrip van wat vrijheid betekent, net zoals ik in mijn dromen ook niet altijd een helder begrip ervan heb, maar wel kan zeggen dat het een nachtmerrie was als ik me opgesloten en onvrij voelde door de gedroomde tralies.
Frustraties horen bij het leven.
ik haat dergelijke fatalistische uitspraken. Zoals een moordenaar die zegt dat de dood ook bij het leven hoort... Dergelijk statement heeft geen enkele waarde.
Als jij van oordeel bent dat die dieren in jouw opvanghuis een vergelijkbaar begrip van vrijheid hebben dan mensen dat hebben, dan is het IMO je morele plicht om die dieren vrij te laten.
ze hebben geen vergelijkbaar begrip van vrijheid, want ze kunnen niet zo goed abstracte begrippen begrijpen. Maar ze ervaren wel frustratie door onvrijheid, en frustratie veroorzaken is niet goed, tenzij er natuurlijk een goede reden voor is, zoals verzorging en genezing. Zieke peuters durven we ook op te sluiten zodat ze niet kunnen ontsnappen, en die peuters hebben ook niet zo'n best begrip van vrijheid. Maar peuters opsluiten om ze te gebruiken als louter middel voor onze minder belangrijke doelen, dat nooit.
nee, je ag dan nog wel paternalistisch zijn; dat volgt perfect uit de sluier der onwetendheid. Ik ben blij dat mijn ouders me gedwongen hebben om naar school te gaan tegen mijn wil in. dat was ook onder het mom van mijn eigen goed, wat inderdaad het geval was.Als die dieren een vergelijkbaar begrip van vrijheid hebben als mensen dan kan je hen hun vrijheid niet ontnemen onder het mom van dat het voor hun eigen goed is. Dan heb je hun eigen wil te respecteren dat ze daar weg willen.
inderdaad: dat basisrecht (louter middel principe van de middelvinger) is een deontologisch recht, dus niet consequentialistisch. Vergelijk het met die trolley dilemmas, die ook qua gedrag en gevolgen hetzelfde zijn, maar de ene keer zeggen de meesten dat men wel de wissel mag overhalen, de andere keer zeggen ze dat ze niet een meneer van de brug mogen duwen om vijf personen op het spoor te redden van een aanstormende tram.Ha, het is dus mijn buurvrouw die immoreel bezig is, hoewel haar gedrag en het uiteindelijk resultaat vergelijkbaar is, als bij mij.
inderdaad: ze mogen die vrees bij mentaal gehandicapten laten doorwegen on de democratische besluitvorming. Maar dan moeten ze voor de rest wel consistent zijn in die vrees, en niet naar willekeur vrees hebben voor A (bv behandeling van mentaal gehandicapten) en niet voor B (behandeling van niet-menselijke dieren) als er bij A en B evenveel reden is om te vrezen.Ook dat zou weinig gewicht in de schaal brengen als het om argumenten ging. Ze kunnen hun vrees natuurlijk laten doorwegen bij hun stemgedrag maar dat is iets anders.