Wat heeft dit met een sterfbedbelofte te maken. Als je je lichaam ter beschikking hebt gesteld van de wetenschap dan komt de universiteit in kwestie over het algemeen dat lichaam ophalen voor een ander de kans heeft gekregen dat te begrafen?HenkM schreef:wat nu als:
je hebt je lichaam ter beschikking gesteld van de wetenschap en eventuele organen ter donatie.
Je rouwende omgeving besluit echter dat maar te negeren. En je gewoon te begraven achter de kerk.
Dan krijg je waarschijnlijk ruzie met de rest van de familie maar ook hier zie ik niet goed in wat een sterfbedbelofte hiermee te maken heeft. Dit soort conflicten heb je ook zonder een belofte aan het sterfbed.HenkM schreef:Je overlijdt, als Christopher Hitchens, en je zoon besluit de uitvaartdienst te laten doen door William Lane Craig.
Ik denk dat we het over twee verschillende zaken hebben. Ik heb het niet over de inhoud van de belofte, ik heb het over de manier waarop de belofte tot stand gekomen is. Je lichaam aan de wetenschap schenken is geen sterfbedbelofte, dat is iets dat je normaal gezien al een tijdje op voorhand geregeld hebt.HenkM schreef:Ook nog: het lijkt er voor mij op dat begrafenissen er niet zijn als (laatste) eerbetoon, maar voor het rouwproces. Het verdriet dat er zou zijn is uiteraard het verdriet van een EIGEN gevoel van gemis.
Hoe vaak hoor je niet: ik had hem of haar nog zoveel willen vragen.
Toch kan dat eigen gevoel beslissend zijn in de vervolg besluiten.
Het kan best zijn dat de bijna overledene het (gevaar) aanvoelt, en probeert de schade te beperken.
Ook zo wanneer de bijna overledene een gelovig persoon is en de nabestaanden voornamelijk atheïsten. Geen dienst. Geen psalmen. Als (enig) lied de Internationale ....
Wat mij betreft mag iemand die zich zorgen maakt over hoe bepaalde zaken na zijn overlijden zullen verder lopen, via allerlei afspraken dat in orde proberen te brengen. En de mensen waarmee hij die afspraken maakt, die zijn wat mij betreft even gebonden aan die afspraken als wanneer hij alles zou weggeven en zich zou terugtrekken in een klooster.
Ik heb het meer over iemand die op een sterfbed ligt en die toestand probeert te gebruiken om een ander onder druk te zetten tot een toegeving waarvan het anders twijfelachtig was dat die er zou in meegaan.
