Wat maken we ons toch druk over onze privacy.

[herman van der helm]

Vroeger, als je in een dorp woonde wist iedereen alles van je. Of je zwanger was, wist de drogist eerder dan je vriend. Je buurman zag aan jouw komende en vertrekkende vriendjes op wie je verliefd was. Als je het met de buurvouw deed wist iedereen het. De tamtam deed zijn werk goed.

Veel mensen zijn in de stad gaan wonen. De anonimiteit was daar verzekerd. Je kon tien jaar lang dood in je huis liggen zonder dat iemand dit wist. Je zag elkaar alleen als je een afspraak maakte. De keuze om anoniem te blijven was verzekerd, zeker als je in een vreemd land in een vreemde stad ging wonen.
Een stad in het ene land was volkomen geïsoleerd van een stad in het andere land. Mensen kenden elkaar niet, en er was geen enkele mogelijkheid om iets meer te weten te komen dan dat reizigers vertelden. Wat familie je per brief meldde. Later, wat de televisie erover bracht.

De hunkering van vele mensen naar meer sociaal contact zorgde ervoor dat er communicatiemiddelen zoals telefoons ontwikkeld werden, later gevolgd door internet en de sociale media. Deze hunkering pikken de bedrijven op met mooie applicaties. Dit doen die bedrijven niet gratis, daar willen ze wat voor terug. Net zo goed als de postbode wilde verdienen aan het rondbrengen van jouw brieven willen die bedrijven ook winst maken. Omdat mensen niet willen betalen en toch met elkaar willen communiceren zijn er vele technieken uitgedacht waardoor je jouw gewenste dienst krijgt tegen inlevering van je gegevens en dus jouw privacy.

In het geglobailiseerde dorp 'de wereld', weet iedereen alles van iedereen. Net als in het vroegere dorp weet je nooit wie wat aan wie heeft verteld, maar iedereen weet het. Het enige wat je kon doen is je er niets van aantrekken. Gewoon doen wat je wilde doen en laat de mensen maar 'lullen' over je. Wilde je graag bloot in de rivier zwemmen, dan ging je gewoon bloot in de rivier zwemmen. De praatjes zijn dan niet van de lucht, maar dit had je ingecalculeerd. Je wist als je iets stiekems wilde doen exact met wie je dit kon bepraten en met wie niet. Je was gewoon op je hoede en leefde ermee. In de nieuwe wereld moet je ook dezelfde instelling hebben om niet verpulverd te worden door de gemeenschap. Gewoon alles wat je doet, doen in het openbaar. Gewoon naakt gaan recreëren als je dit fijn vindt en je, van foto's die men van je maakt, van de roddel in de kerk, de praatjes van de buurman, gemekker en publicatie op internet, niets aantrekken.

Hoe meer je alles in het openbaar laat zien, hoe meer er is te vinden over je op internet, hoe minder je de bemoeizucht van de omgeving jouw leven laat bepalen, hoe minder effect dit op jouw gaat hebben en daardoor heeft het ook steeds minder effect voor anderen. Als iedereen alles van elkaar weet is het niet bijzonder meer en is er niets meer aan. De hoeveelheid informatie maakt het dan oninteressant. Privacy ontstaat dan vanzelf weer. Maar dan een natuurlijke zoals die er vroeger was.

[Maria]

Boeiend stukje.
Goed om je dit alles eerst te realiseren, voor je je eigen privacy wetten binnen een geglobaliseerde wereld wil gaan vastleggen en uitdragen en dat ook anderen wil gaan opleggen.

[Maria]

Normaal kan ik steeds nog even mijn eigen bericht editten, als ik iets wil veranderen of bijvoegen.
Nu niet.

Wat ik nog wilde toevoegen is dat wat ik schrijf natuurlijk niet wil zeggen, dat we het maar zomaar moeten laten als onze privacy geschonden wordt.

Heel goed is het om een discussie op gang te brengen, wat nu werkelijk een schending is en wat niet.
Dat lijkt voor heel veel mensen verschillend te zijn.

[dikkemick]

Het begrip privacy is volgens mij ontstaan in de jaren 80. Misschien eerder, misschien later, maar dat is de tijd welke ik me kan herinneren dat iedereen zich druk maakt over zijn/haar privacy.
Dit was de tijd nog zonder internet! Het was ook de tijd (in mijn ogen) dat ieder stukje dorp volgebouwd werd. Nederland groeide explosief. Dorpen zijn geen dorpen meer en tegelijkertijd zat iedereen op een eigen eilandje. had je vroeger een struik als afscheiding tussen jezelf en de buren, nu staan er overal grote hekken/bomen/muren tussen. Misschien (denk ik) maken ze zich in Finland wel veel minder druk om privacy dan hier in Nederland.
En dan heb ik het niet over persoongegevens en internet. Is weer een heel ander verhaal.

[Jinny]

Dit is het subforum Columns, en die hebben een beperkte edittijd.

[Fish]

Het begrip privacy is volgens mij ontstaan in de jaren 80. Misschien eerder, misschien later, maar dat is de tijd welke ik me kan herinneren dat iedereen zich druk maakt over zijn/haar privacy.
Dit was de tijd nog zonder internet! Het was ook de tijd (in mijn ogen) dat ieder stukje dorp volgebouwd werd. Nederland groeide explosief. Dorpen zijn geen dorpen meer en tegelijkertijd zat iedereen op een eigen eilandje. had je vroeger een struik als afscheiding tussen jezelf en de buren, nu staan er overal grote hekken/bomen/muren tussen. Misschien (denk ik) maken ze zich in Finland wel veel minder druk om privacy dan hier in Nederland.
En dan heb ik het niet over persoongegevens en internet. Is weer een heel ander verhaal.

Toen de mensen niet meer naar de buren hoefden voor een kopje suiker of een gasmuntje werden de hagen en muren gezet, daar was toen ook voor het eerst genoeg geld voor. Rijke mensen deden dat al eerder.
Als het kan hunkert de mens schijnbaar naar enige privacy.

[Jagang]

Het enige probleem dat ik heb met het verzwakken van de privacy, is dat het tot nu toe alleen burgers transparant maakt, maar instanties niet.

Ik vind het niet erg als burgers iets kunnen bekijken wat ik op het net zet.
Ik heb er echter wel moeite mee als een "democratische" overheid die zaken kan bekijken, zonder dat er sprake is van wederkerigheid.

[Peter van Velzen]

Het enige probleem dat ik heb met het verzwakken van de privacy, is dat het tot nu toe alleen burgers transparant maakt, maar instanties niet.

Ik vind het niet erg als burgers iets kunnen bekijken wat ik op het net zet.
Ik heb er echter wel moeite mee als een "democratische" overheid die zaken kan bekijken, zonder dat er sprake is van wederkerigheid.

Eens! Democratie eist transparantie. Het is voor de democratie van groot belang dat de overheid zo weinig mogelijk geheimen heeft, want anders kan de kiezer geen weloverwogen keuze maken. Anderzijds heeft de kiezer het recht nodig om zijn stem desgewenst geheim te kunnen houden, teneinde ongewenste inmenging in het proces te voorkomen. Veel overheden wensen daartentegen de geheimen van de burgers te onthullen en de burgers informatie over de overheid te onthouden. In principe een ernstige aantasting van de democratie.

[Bonjour]

Vroeger, als je in een dorp woonde wist iedereen alles van je. Of je zwanger was, wist de drogist eerder dan je vriend.

Is dit wel helemaal waar? Je begint met een enorm zwart wit stuk neer te zetten. Maar als de drogist zijn mond voorbij kletste, gingen zijn klanten naar een dorp verderop. Je kon altijd kiezen wie je je vakantiefoto's liet zien, en wie niet. Kennissen die te veel roddelden negeerde je. Wat je verdiende hou je voor je en wat je stemt ook.

Ik betaal voor mijn email account en voor mijn telefoon. Als ik via die weg mijn vrienden informatie geef, heeft niemand het recht daar in rond te neuzen. Zelfs als ik gebruik maak van een gratis facebook account, dienen zij mij vooraf goed duidelijk te maken wat ik veilig kan plaatsen en wat niet. Dan is alles duidelijk.

Wellicht moeten we de term roddelsite invoeren.

[dikkemick]

Vroeger, als je in een dorp woonde wist iedereen alles van je. Of je zwanger was, wist de drogist eerder dan je vriend.

Is dit wel helemaal waar? Je begint met een enorm zwart wit stuk neer te zetten. Maar als de drogist zijn mond voorbij kletste, gingen zijn klanten naar een dorp verderop. Je kon altijd kiezen wie je je vakantiefoto's liet zien, en wie niet. Kennissen die te veel roddelden negeerde je. Wat je verdiende hou je voor je en wat je stemt ook.

Ik betaal voor mijn email account en voor mijn telefoon. Als ik via die weg mijn vrienden informatie geef, heeft niemand het recht daar in rond te neuzen. Zelfs als ik gebruik maak van een gratis facebook account, dienen zij mij vooraf goed duidelijk te maken wat ik veilig kan plaatsen en wat niet. Dan is alles duidelijk.

Wellicht moeten we de term roddelsite invoeren.

Ik denk dat ik begrijp wat er mee bedoeld werd. "Vroeger" was het toch vaker "ons-kent-ons" en niemand had (over)last van elkaar. Later (naar mijn mening vanaf de jaren 80) kreeg iedereen het te druk (met zichzelf) en wist je niet meer wie je buren waren. MEN wilde privacy. En MEN had het te druk met carriere maken. MEN sloot zich op in het almachtige autootje en irriteerde zich aan alles en iedereen. Maar dat is hoe IK de overgang van de jaren 70-80-90 zie. Beetje zwart-wit natuurlijk.

[Krautsjo]

De privacy is ook niet meer wat het geweest is.
De werkelijkheid is een anstractie geworden voor een heleboel mensen omdat ze het overzicht van de reikwijdte van hun aanwezigheid op aarde kwijt geraakt zijn door dat ze nu echt deel uitmaken van de hele Aarde en niet meer van het dorp waar ze vroeger woonden of dat nu de wijk van de stad was waar je woonde was of echt het dorp. Het was te overzien en je was er meer bij dan dat je nu virtueel in al haar keiharde abstractie in de wereld staat. Wie had er vroeger nog van cyberpesten gehoord, wie had gedacht dat alles maar dan alles wat er op netwerken bekend is over jou en je familie zonder dat je daar nog enige invloed op uit kunt oefenen wereldwijd bekend kan worden of al is .
Ik maak me druk over privacy omdat er inmiddels een onoverzichtelijke schaalvergroting heeft plaatsgevonden die duidelijk niet begrepen wordt door mensen die nog vergelijkingen maken met hoe het vroeger was.

Ik maak dagelijks op dit forum mee hoe lastig het blijkbaar voor mensen is om te beseffen dat alles wat ze schrijven door iedereen gelezen kan worden ook als er niet door iedereen gereageerd wordt.
Ook de vijand luistert en kijkt mee. Een vijand die het nog niet is maar wel kan worden. Wie niets te verbergen heeft, heeft ook werkelijk niets meer te verbergen dus er is ook helemaal geen privacy zelfs al zou je het willen.

[appelfflap]

de grootste vijand van iemands privacy is de persoon zelf.

Voor 10% korting geeft ie al z'n gegevens gratis weg . onlangs is er hier nog iemand een paar duizend euro kwijtgespeeld. hij had, via mail, alles weggegeven (kaartnummer, code,...) hoe stom kun je zijn.
de totale naïviteit. Google/facebook willen aan jou geld verdienen. logisch dat ze alles van jou bijhouden
wil je dat niet moet je er van wegblijven. achteraf moet je niet klagen als Facebook ook uit je privé communicatie informatie haalt om aan reclame te koppelen.
wil je niet dat je supermarkt heel jouw koopgedrag in kaart brengt, neem geen klantenkaart
maar ook de hopeloze zelfoverschatting, de totale arrogantie dat men zich belangrijker maakt dan men effectief is. er zijn 6 tot 700 miljoen FB gebruikers. succes met je hallucinaties dat men jou zou volgen, zou ik zeggen.
de Chinees/RUS/Fransman/Amerikaan bespioneert mij . zouden die echt iemand inzetten om mijn facebookberichten naar hun taal om te zetten?

en ja, ik vertrek vanuit mijn gemak
de klantenkaart geeft korting, FB is leukigheidje, domiciliëring geeft korting, de iphone touch ID is straks iets geweldigs (eindelijk geen 500 paswoorden meer onthouden),...
en ja, ik sta zonder probleem mijn dan af als ze het helpt om snel en efficiënt criminelen te pakken. Justitie heeft echt geen pik op mij of wil mij opzettelijk pakken omdat ik veel te onbelangrijk ben

[Fish]

, de iphone touch ID is straks iets geweldigs (eindelijk geen 500 paswoorden meer onthouden),...

Ik heb maar een password. Dus zolang ik mijn eigen geboorte datum niet vergeet zit ik gebakken.

[Jinny]

Facebook enzo, gratis producten...
Zolang iets gratis is, ben jij niet de klant, maar het product.
Even onthouden.

[Maria]

Ook de vijand luistert en kijkt mee. Een vijand die het nog niet is maar wel kan worden.

Zo gaat dat nog het sterkst bij degene onder je intimi en familie, die je leven lang een deel in van je directe omgeving zijn.

Toppunt van paranoia kan zijn te denken en te leven volgens deze fantasieën.

Wat de openbaarheid betreft.
Zolang je weet dat hetgeen je schrijft ook echt iedereen van jou mag weten, zie ik geen problemen.
Zo ook in de trein en de kroeg, waar je intimiteiten deelt met een toevallige voorbijganger.