Doppelgänger schreef:Je zei: "Kunnen we het er in ieder geval over eens zijn dat mensen die zich door zwarte piet gediscrimineerd voelen, enigszins dom zijn?" Met andere woorden: jij vindt hun gevoelens onterecht. Als je hun gevoelens onterecht vindt, vind je dus dat ze er eigenlijk andere gevoelens op na zouden moeten houden.
Dat (ik hun gevoelens onterecht vind) bedoelde ik niet. Als je terugleest, zal je zien dat ik vind dat mensen die denken dat zwarte piet discriminerend is (en ik voeg er nu aan toe: "discriminerend is bedoeld", om de interpretatie van zwarte piet als fantasiefiguurtje en de bedoelingen van het feestje op zich te onderscheiden) uitgelegd moeten worden dat dat niet het geval is. Hun gevoel zal dan logischerwijs vanzelf veranderen. Het is niet hun gevoel wat hier het probleem vormt, maar hun denkkader en achterliggende kennis.
Wat ik wel bedoelde is dat we het er over eens kunnen worden dat ze enigszins dom zijn: letterlijk, omdat ze er niet al te diep over nadenken en misschien kennis missen.
Doppelgänger schreef:Wat blijkbaar niet echt doordringt, is dat de geschiedenis van Zwarte Piet in deze hele discussie niet zo bijster interessant is. Ongeacht diens achtergrond kun je namelijk moeilijk om het feit heen dat het hier een etnische stereotypering betreft: pikzwart, rode lippen en eventueel gouden oorringen.
Niet alleen is diens geschiedenis inderdaad niet bijster interessant (zoals ik al aangaf, ik haalde het puur aan omdat het kennelijk als argument werd meegewogen door iemand anders), maar gaat het ook nog eens niet over etnische stereotypering. "Rode lippen" vormt geen etnisch kenmerk. Gouden oorringen zijn sieraden. Pikzwart vanwege het roet, niemand weet welke etnische achtergrond een piet heeft. De bouw van het gezicht kan misschien iets verraden, maar de kleur van de huid wordt door het roet onherkenbaar. Iedereen, van elk ras, kan uiteindelijk een zwarte piet zijn.
Doppelgänger schreef:
Gezien de loop van de geschiedenis kan ik me heel goed voorstellen dat dat bij donkere mensen vervelende gevoelens oproept, ook al ligt ons slavernijverleden inmiddels achter ons. Daarom verbaas ik [...] die zich door het fenomeen Zwarte Piet gekwetst voelen, serieus worden genomen. In plaats daarvan zie ik vooral een beroep op traditie (een drogreden die we in een religieuze discussie onacceptabel zouden vinden) en een gebrek aan inlevingsvermogen. Oftewel:
check your privilege.
Ik vind het beroep op traditie overigens ook een drogreden.
Ik vind er weinig dubieus aan. Misschien zijn er Congolezen die het niet zo grappig vinden maar er zijn waarschijnlijk (onze zuiderburen kennende) ook satirische plaatjes van de typische Hollander of Nederlander waar ik wel om zou kunnen lachen. (andersom waarschijnlijk ook). Dat heeft niet zo veel met racisme te maken alswel met het gevoel van humor van de persoon in kwestie.
Waar het dus misgaat is de interpretatie van Piet als negerslaaf. Die associatie hoeft er helemaal niet te zijn. Eerst maakt iemand de stap van zwarte piet naar afrikaan, daarna van afrikaan naar slaaf. Tenzij je natuurlijk erop gebrand bent om op je tenen getrapt te worden zie ik daar geen reden toe. Omdat een piet overeenkomsten heeft met een afrikaan vanwege de kleur van roet valt er een referentie te maken maar daar houdt het ook op. De context van relaties bepaald verder de intonatie van die referentie (plagen, irriteren, compliment, pesten, etc).
Daar komt de vergelijking vandaan met computers en all-stars: ze zijn allemaal proxies voor een referentie (nerds, hipster) maar niet de oorzaak ván die referentie (sociaal gestoord op alfa vakken gerichte wizzkid, nep-kunstenaar).
Ik zou iedereen die zich op het eerste gezicht gekwetst voelt door zwarte piet dezelfde uitleg geven, dat zou ik niet doen als ik gevoelens niet serieus zou nemen. Ik erken dat gevoel wat ze hebben. Maar ik zou het nog wel steeds dom vinden omdat ze letterlijk niet weten waarover ze praten zoals die nep-ambasadeur van de VN. Ik kan gevoelens erkennen en ze tegelijk dom vinden. Erkenning insinueert niet een soort misplaatst opgedwongen gevoel van respect.
Is het daarna nog niet duidelijk, tsja, dan praat ik over iets anders met die persoon en mag die zich lekker gediscrimineerd blijven voelen. Je kan tenslotte in een vrije samenleving geen rekening houden met de vooroordelen van iedereen. Hoe piet er verder uitziet is voor mij ook geen probleem, persoonlijk mogen ze zwart blijven maar mochten er andere kleurtjes komen en er gele tussenzitten die onze chinese/japanse medemens op de tenen trapt begint heel deze domme discussie weer opnieuw. Je kan ze ook niet sminken, maar sinds wanneer is papa een piet??