Earthheart schreef:
goed, stel nu dat ik het een goed idee vindt om te onderzoeken hoe de ordelijke samenleving kan gerealiseerd worden zonder die verkrachtingen, maar dat we nu nog geen verkrachtingsvrije methode hebben gevonden voor een ordelijke samenleving. Vind jij dan dat ik door mijn afhankelijkheid even immoreel ben of immoreel doe als een verkrachter? Is het onredelijk van mij om te zeggen dat het veel minder immoreel is dan een verkrachting plegen?
Ik denk dat je je lof pas kan oogsten op het moment dat je resultaten hebt behaald ja.
Tot die tijd ben je even ondergedompeld in het systeem vaan verkrachting als ik.
Door voor het leven te kiezen, maak je er bij volle bewustzijn gebruik van.
Onderzoek an sich is geen ontsnappingsroute, aangezien we niet allemaal onderzoeker kunnen zijn, om uiteenlopende redenen.
maar of die ecosystemen nu ordelijk werken of niet maakt daarbij niets uit.
Whut? Dat was ook helemaal niet de kwestie. Tracht je nu verwarring te zaaien?
Waar het om gaat is dat je door gebruik te maken van de biosfeer om in leven te blijven, gebruik maakt van onder andere predatie.
akkoord dat een ongewenste zwangerschap een vorm van gebruik van de moeder tegen haar wil is. Maar stel dat ze toch geen abortus pleegde, hoewel ze kon. Dan vind ik dat jij niet het recht van je moeder om niet verkracht te worden hebt geschonden. Het gaat dus over die verkrachting, niet over de ongewenste zwangerschap.
Oh, zo.
Nou, ik denk dat de analogie daar wat mank gaat.
Een vrucht heeft geen bewustzijn, en kan zich niet op commando aborteren.
Maar we zouden niet bewust dieren in onze biotoop hoeven exploiteren als er geen leven meer zou zijn.
De keuze die we in de baarmoeder niet hadden, hebben we hier in principe wel.
en vind jij dan dat wat jij 'deed' (in een heel brede betekenis, namelijk bestaan) even immoreel is als een verkrachting plegen? Of anders gesteld: is het vergezocht van mij om te zeggen dat wat jij deed veel minder immoreel is dan een verkrachting plegen?
Nee, aangezien ik toen nog geen bewustzijn had.
Maar ja, in die zin doet een baby die tegen de wil van de moeder gebruik maakt van haar lichaam eigenlijk ook niets immoreels, maar toch mag die baby geen gebruik van haar maken.
De vraag is of we nu nog steeds kunnen claimen dat we niets immoreels doen, door een ecosysteem te exploiteren dat draait op rechtenschendingen.
Er bestaat geen grens tussen gewenste en ongewenste willekeur.
daar moet ik nog eens over nadenken. Voorlopig zie ik een redelijk scherpe grens.
Nee hoor, als anti-natalisme geen willekeur bevat, is elke vorm van willekeur vermijdbaar.
En als elke vorm van willekeur vermijdbaar is, bestaat die grens niet.
Jouw ethiek bevat meer willekeur dan anti-natalisme aangezien ze (ten onrechte) claimt "onvermijdelijke willekeur" te bevatten.
Wie niet leeft, discrimineert ook niet.
dat is waar, maar er zijn ook vormen van leven denkbaar die niet discrimineren.
Maar geen ecosystemen waarbinnen geen discriminatie plaatsvindt.
Het is onzinnig om over leven zonder ecosystemen te praten.
zelfs teleportatie is volgens de kwantummechanica niet ondenkbaar. Het is een gradueel verschil.
Bestaat er een officiële variant op het ad novitatem dat een beroep doet op uitvindingen die nog niet eens gedaan zijn?
Een argumentatie die een beroep doet op iets dat misschien nog wel eens uitgevonden zou kunnen worden, terwijl er een aanzienlijk risico bestaat dat het nooit uitgevonden wordt?
onlangs gelezen dat ze dat recent hebben gedaan met ratten of muizen: hersenen manipuleren zodat ze ineens sterker begonnen jagen op vanalles, of het jachtinstinct afzetten.
Da's mooi.
Maar waarom zou je ze dan nog moeten handhaven überhaupt, als ze alle eigenschappen verliezen die karakteristiek voor ze zijn, en relevant zijn voor een rol binnen een ecosysteem? Je zou toch ook het brein van prooidieren zo kunnen aanpassen dat ze niet meer kunnen lijden, misschien?
Hoe zit het dan met hun rol in het complexe web van homeostatische processen die het leven op aarde mogelijk maken?
die is misschien wel te vervangen (bv overpopulatie van prooien is te vermijden door immunocastratie of gene drives).
Gene drives om ze resistent te maken tegen honger?

Of om hun levensspanne en dus welzijn te bekorten?
Kan je met immunocastratie (en het opheffen daarvan) snel genoeg reageren op veranderingen in de plantenpopulatie?

En is het economisch haalbaar om 1 op 1 begeleiding voor elk diertje te organiseren, ter voorkoming van leed?
En ecosystemen kunnen ook evolueren naar nieuwe equilibria.
Misschien wel, maar wij zijn het best aangepast aan de biotoop zoals deze is.
Maar elk equilibrium dat "geëvolueerd" en dus niet gecultiveerd is, zal per definitie predatie, parasitisme en ziekte kennen. Er bestaat niet zoiets als een ecosysteem waarbinnen organismen niet afhankelijk zijn van elkaar.
Dat kan ook nooit bestaan, want dat is net de essentie ervan.
de vraag is ook of die vermeende rol belangrijk is voor het welzijn van ons en andere wezens. Ik weet niet aan welke rol van predatie je denkt, die zo noodzakelijk is voor ons.
Het in toom houden van andere schadelijke organismen.
Zo zijn wespen best nuttig voor het in toom houden van de vliegenpopulatie, en is het maar goed dat er spinnen zijn om (ziekteverspreidende) parasieten als muggen op te peuzelen, die tegen onze wil in gebruik maken van ons lichaam.
Of vogels die voorkomen dat onze bomen kaalgevreten worden door rupsen, enz.
Volgens mij is predatie in die zin best van vitale betekenis.
Ik durf wel te zeggen dat anti-natalisme, of euthanasie van al het leven het maximale is wat aan coherentie te behalen is, ook al omdat er geen onderscheid hoeft te worden gemaakt tussen gewenste en ongewenste willekeur.
er zijn nog vele andere even maximaal coherente ethische systemen hoor.
Ik ben heel benieuwd welke ethiek net zo coherent is als anti-natalisme.
Dat moet dan natuurlijk wel betekenen dat die ethiek geen claim legt op "onvermijdelijke willekeur", want ik heb al laten zien dat dat niet bestaat.
inderdaad, maar op dit vlak gaat het niet meer over waarheid, maar over het vermijden van willekeur, op procedureel niveau. Jouw coherent ethisch systeem is even waar of juist als mijn even coherent systeem. We kunnen dan niet zeggen wie van ons het juiste systeem heeft. En ik mag niet zeggen dat mijn systeem beter is dan dat van jou, want dat houdt ongewenste willekeur in (jij kunt dat niet willen, en het is willekeur want waarom zou ik beter zijn dan jij?). Wat dan wel doen? Een procedure opstellen die geen ongewenste willekeur bevat: bijvoorbeeld een democratische consensusvorming. En als de meerderheid voor één coherent ethisch systeem kiest, krijgt dat systeem dus meer belang, meer geldigheid. Dat is het gevolg van het antiwillekeurprincipe.
Maar je stelt juist dat hoe minder willekeur, hoe beter het is.
En anti-natalisme bevat de minste willekeur.
Daarmee kan je niet meer stellen dat jouw ethiek en anti-natalisme gelijkwaardig zijn.
Onder het leven ligt namelijk een bodem van willekeur, maar als je consequent antispecisistisch bent kan je dat eigenlijk niet dulden. Je zal ergens moeten beginnen met discrimineren, of dat nu bij de leeuw en de zebra is, of bij de wesp en de vlieg, of bij rupsen, of bodemleven...
er zijn nog andere opties waarbij het leven niet hoeft te verdwijnen. Cfr mijn minimale klachten theorie, die is compatibel met de biologische feiten van competitie enzo
Competitie kent ook verliezers in de vorm van doden.
Hoe is dat verenigbaar met de minimale klachtentheorie, en antispeciesisme?
met contraceptie kan men zo toch overpopulatie vermijden en kan men populatiegrootte nemen tot waar het welzijn niet meer stijgt, dus maximaal is?
De vraag is hoe je A: met contraceptie snel genoeg wil reageren op veranderende omstandigheden, en B: je zelfs de kleinste dieren er allemaal mee wil bereiken. Ook de dieren die zich aan ons gezicht onttrekken.
de menselijke populatie is daar alvast een tegenvoorbeeld van: ons vruchtbaarheidscijfer is aan het dalen, iets wat je bij bacteriën niet ziet.
De wereldbevolking groeit nog steeds door, en haar "substratenverbruik" stijgt nog altijd mee.
Meer specifiek doel je denk ik op de westerse populatie.
Mensen worden minder vruchtbaar naarmate ze meer last hebben van overgewicht, of ouder worden.
En laten we hier nu steeds later kinderen nemen, met alle gezondheidsrisico van dien overigens.
een normatieve basisaanname is dat we een wil moeten respecteren als een persoon die heeft. Hieruit kunnen we mijn stelling afleiden.
Oké.
Het heeft helaas wel een minder consistent stelsel tot gevolg dan anti-natalisme.
En anti-natalisme bevat toch helemáál geen willekeur?
inderdaad, het is een coherent ethisch systeem en bevat dus geen onvermijdelijke en dus ook geen ongewenste willekeur, maar ik herhaal: er zijn ook andere even coherente ethische systemen die even weinig (geen) ongewenste willekeur bevatten.
Maar als coherentie de kernwaarde is waarom het allemaal draait, is elke vorm van willekeur toch ongewenst?
Niet alle dieren verdragen anticonceptie.
dit is wel een heel sterke uitspraak. Ook niet de anticonceptie van de 31ste eeuw?
Is het geoorloofd om daar zo lang of langer op te wachten?
Wil je dat de biosfeer blijft bestaan, dan zal je de gevangenschap door een roofdier moeten accepteren, denk ik.
waarom deze gevangenschap wel accepteren en die gevangenschap die jij voorstelde niet? Ik neem aan dat in jouw voorbeeld de biosfeer ook blijft bestaan (het gevanggennemen van roofdieren zou zinloos zijn als er geen biosfeer en dus ook geen roofdieren zouden zijn)
Omdat ik redenen heb gegeven om aan te nemen dat het gevangen nemen van roofdieren de poten onder de biosfeer wegslaat. Als muggen- rupsen- muizen- en vliegenpopulaties ongehinderd kunnen voortwoekeren zonder dat ze bejaagd worden, dan krijg je op diverse terreinen te maken met kaalslag, en een verlies aan biodiversiteit.
Je schijnt niet te willen/kunnen begrijpen dat wij ondergeschikt zijn aan onze biotoop, en niet andersom.
Bovendien betreft de gevangenschap die het gevolg zou zijn van "biosegregatie" een hele levensspanne.
Een dier dat eindigt in de klauwen van het roofdier heeft tenminste nog vrijheid gekend.
dat is waar, maar opnieuw een gradueel verschil. Een ander gradueel verschil pleit weer in je tegendeel: de gevangenschap van het roofdier die jij voorstelde biedt voor dat gevangen roofdier meer bewegingsruimte dan wat een gevangen prooidier in de klauwen van een roofdier heeft. Een gevangen prooidier kan helemaal niet meer bewegen, een gevangen roofdier kan nog wel op behoorlijk wat hectaren rondlopen.
Een grote gevangenis is nog steeds een gevangenis.
Ik loop liever het risico morgen onder een auto terecht te komen dan nog 40 jaar in "beschermde detentie" te moeten leven. Ik denk niet dat het ene verschil opweegt tegen het andere.
Ik denk dat indien je akkoord gaat met leven, de instrumentele waarde van de biosfeer boven de intrinsieke waarde van het dier gaat.
moeilijk te vatten. Het lijkt een contradictie, wat je zegt. De preferenties van de voelende wezens zijn het belangrijkste. De instrumentele waarde van de biosfeer wordt bepaald door die preferenties. Ook de intrinsieke waarde van een dier is er omwille van de preferenties.
En daar botst de ethiek dan met de praktijk: Het leven is afhankelijk van ecosystemen, de relaties tussen levende organismen die onderling afhankelijk van elkaar zijn teneinde een leefbare planeet te behouden.
Dat proces trekt zich niets aan van wensdenken, dus een ethiek die het leven prefereert, zal in die zin moeten plaatsvinden binnen het kader dat de biotoop ons biedt. Wil je die biotoop overrulen, dan blaas je haar op.
Het is net als een gloeilamp willen laten branden zonder elektriciteit: Ik begrijp een wens om energie te besparen, maar die gloeilamp gaat/blijft zonder stroom echt niet branden.
Ethische waarden zijn, hoe kunstig ook, een sociale constructie.
Niet meer dan dat.
Ze kunnen geen bergen verzetten, en niet zonder meer de voorwaarden voor bepaalde processen veranderen.
wil je zeggen dat het opsluiten van roofdieren beschouwd moet worden als straf?
Nou, jij trok de analogie tussen kidnappers en roofdieren.
Er zal in het geval van kidnappers toch een vergeldingselement in zitten.
Kidnappers kan je het in de regel aanrekenen hoe ze zich gedragen.
Dat is bij roofdieren volgens mij wat minder.
Maar in beide gevallen gaat opsluiting wel ten kosten van het welzijn, lijkt me.
Je mag dat zo beschouwen, ja. Ik spreek liever van quarantaine. Wat mij betreft mogen kidnappers een maximaal welzijn hebben, zolang ze maar niemand kidnappen. De vrijheid (en dus het welzijn) van roofdieren en kidnappers eindigt waar die van anderen begint.
Ik denk dat het gebruik van eufemismen niemand verder helpt.