IGZ gedoogt verslaafde artsen

[Yours]

Volgens een bericht van nu.nl van vandaag is in Nederland ongeveer 10 tot 15 procent van de 50.000 reguliere artsen verslaafd.
De Inspectie Gezondheidszorg heeft er geen probleem mee wanneer deze verslaafde artsen gewoon hun werk blijven doen.
De Tweede Kamer is verbijsterd en wil deze artsen, zelfs bij een vermoeden van verslaving, meteen op non-actief zetten.

'Kamer wil verslaafde artsen op non-actief'

Artsen met een alcohol- of drugsverslaving mogen van de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) gewoon hun werk blijven doen.

De Kamer heeft daar zaterdag verbijsterd op gereageerd en wil dat een arts voortaan meteen op non-actief wordt gesteld bij vermoeden van een verslaving. Dat meldt het AD zaterdag.

De regel is nu dat zolang de verslaving nog geen aantoonbaar negatief effect heeft op het werk, de artsen patiënten mogen blijven behandelen.

De Inspectie stelt dat zolang drugs- of drankverbruik geen direct effect heeft op het werk van een arts, de verslaving een 'privézaak' is.

Belang patiënt

Regeringspartijen VVD en PvdA laten aan de krant weten dat de inspectie meer het belang van de patiënt moet behartigen. De partijen willen dat een arts direct op non-actief wordt gesteld en er daarna onderzoek wordt gedaan, nu is dat nog omgekeerd.

Ook kamerleden van PVV en CDA laten aan de krant weten veranderingen te willen.

In Nederland zijn ruim 50.000 artsen werkzaam. Uit onderzoek is gebleken dat minstens 10 tot 15 procent van de artsen een verslaving heeft.

Bron nu.nl: http://www.nu.nl/politiek/3513336/kamer ... ctief.html" onclick="window.open(this.href);return false;

Het is verontrustend dat (minstens) 1 op de 10 artsen verslaafd is: het zal je behandelende arts maar zijn.

[Jagang]

Het is bovendien vreemd dat mensen die andere mensen soms van vergelijkbare problematiek moeten afhelpen, zelf wel een verslaving mogen hebben.

Wie zijn zij om anderen te vertellen hoe het moet dan?

[Peter van Velzen]

De vraag is natuurlijkof het belang van patienten er mee gediend is als 6000 artsen op non-actief worden gesteld. Kunnen we die zomaar missen?

[Blues-Bob]

Het is bovendien vreemd dat mensen die andere mensen soms van vergelijkbare problematiek moeten afhelpen, zelf wel een verslaving mogen hebben.

Wie zijn zij om anderen te vertellen hoe het moet dan?

Be-as-you-preach is een voorwaarde om je vak goed te verstaan? Ik denk dat dit niet altijd opgaat. Wel zullen mensen minder ontvankelijk zijn voor advies als men weet dat de adviesgever (in dit geval een arts) het eigen advies niet naleeft.

Groet,

Bob

[Yours]

De vraag is natuurlijkof het belang van patienten er mee gediend is als 6000 artsen op non-actief worden gesteld. Kunnen we die zomaar missen?

We kunnen natuurlijk niet zomaar 1 op de 10 artsen missen.
Toch is het op zich een goede zaak dat de zaak nu omgekeerd wordt en er bij verslaving een directe schorsing boven het hoofd gaat hangen. Dat dwingt verslaafde artsen tot nadenken over hun handel en wandel en het trekken van de consequenties daaruit. Dat is in het belang van de patiënt die wij, ook al zijn wij op dit moment gezond, op een bepaald moment allemaal kunnen zijn.

[Jagang]

Be-as-you-preach is een voorwaarde om je vak goed te verstaan? Ik denk dat dit niet altijd opgaat. Wel zullen mensen minder ontvankelijk zijn voor advies als men weet dat de adviesgever (in dit geval een arts) het eigen advies niet naleeft.

Groet,

Bob

Nou ja, je stelt een vraag en geeft het antwoord eigenlijk zelf al..
Is het handig, vind je?

[Fenomeen]

Dat gaat nog knap lastig worden:

Artsen zijn notoire zorgmijders.

Samenvatting

*Artsen hebben een verhoogd risico op depressie, misbruik van verdovende middelen en suïcide.
*Preventieve maatregelen zoals beperking van de mogelijkheid tot zelfmedicatie en toegang tot discrete psychiatrische hulp zijn van groot belang om het artsenvak gezonder te maken.
*Om te zorgen dat die maatregelen effect hebben, moet het taboe op psychiatrische stoornissen en suïcide onder artsen worden doorbroken.

Bron:
http://medischcontact.artsennet.nl/nieu ... e-dood.htm" onclick="window.open(this.href);return false;

[Jagang]

Ik begrijp dat het niet mogelijk is om alles meteen recht te trekken, maar men zal het hopelijk wel met me eens zijn dat er iets gedaan moet worden aan de situatie?

[Fenomeen]

Dat probeert de KNMG met het project ‘ABS-artsen’.

Bron:
http://knmg.artsennet.nl/Diensten/ABSartsen.htm" onclick="window.open(this.href);return false;

[windsurfer]

Het is bovendien vreemd dat mensen die andere mensen soms van vergelijkbare problematiek moeten afhelpen, zelf wel een verslaving mogen hebben.

Wie zijn zij om anderen te vertellen hoe het moet dan?

Be-as-you-preach is een voorwaarde om je vak goed te verstaan? Ik denk dat dit niet altijd opgaat. Wel zullen mensen minder ontvankelijk zijn voor advies als men weet dat de adviesgever (in dit geval een arts) het eigen advies niet naleeft.

Groet,

Bob

Het hangt er blijkbaar ook vanaf hoe je verslaving ziet en toch ook weer interessant hoe de opmerking van Jagang een anders beoordelen van psychiatrische ziekten verraadt. Als je ervan uitgaat dat het een ziekte is, waarom is een psychiater die verslavingsproblemen heeft dan anders dan een cardioloog die zelf ook een hartkwaal heeft - is die laatste ook niet geloofwaardig? Of is dat anders? Is een verslaving op een andere manier een ziekte dan een hartkwaal?

[heeck]

Als je ervan uitgaat dat het een ziekte is, waarom is een psychiater die verslavingsproblemen heeft dan anders dan een cardioloog die zelf ook een hartkwaal heeft - is die laatste ook niet geloofwaardig? Of is dat anders? Is een verslaving op een andere manier een ziekte dan een hartkwaal?

Bijna onafhankelijk van het soort beroep, -psycholoog, chirurg, piloot, treinmachinist, touringbuschauffeur-, noem maar op, is de grootste gemene deler toch steeds de mate waarin de kwaal, verslaving, of handicap het beroepsmatig handelen van de betrokkene nadelig en ten koste van anderen beïnvloedt.

Roeland

[Jagang]

Het hangt er blijkbaar ook vanaf hoe je verslaving ziet en toch ook weer interessant hoe de opmerking van Jagang een anders beoordelen van psychiatrische ziekten verraadt. Als je ervan uitgaat dat het een ziekte is, waarom is een psychiater die verslavingsproblemen heeft dan anders dan een cardioloog die zelf ook een hartkwaal heeft - is die laatste ook niet geloofwaardig? Of is dat anders? Is een verslaving op een andere manier een ziekte dan een hartkwaal?

Een kwaal aan het hart lijkt me voor het functioneren van een psychiater minder relevant dan het functioneren van zijn eigen bovenkamer.
En ik zou ook liever een cardioloog met een (niet-invaliderende) hartkwaal hebben dan een cardioloog met een verslavingsprobleem, maar dat terzijde.

En een verslaving is primair een aandoening van de bovenkamer, right?

En we noemen een verslaving pas een verslaving wanneer het de persoon in kwestie problemen oplevert, toch?
Problemen die misschien bepaalde spanningen met zich meebrengen, die het functioneren wellicht verder beïnvloeden?

[windsurfer]

Als je ervan uitgaat dat het een ziekte is, waarom is een psychiater die verslavingsproblemen heeft dan anders dan een cardioloog die zelf ook een hartkwaal heeft - is die laatste ook niet geloofwaardig? Of is dat anders? Is een verslaving op een andere manier een ziekte dan een hartkwaal?

Bijna onafhankelijk van het soort beroep, -psycholoog, chirurg, piloot, treinmachinist, touringbuschauffeur-, noem maar op, is de grootste gemene deler toch steeds de mate waarin de kwaal, verslaving, of handicap het beroepsmatig handelen van de betrokkene nadelig en ten koste van anderen beïnvloedt.

Roeland

Mee eens. Volgens mij hoeft een verslaving het werk van een psychiater (of eender wie) niet per sé te beïnvloeden. Eén en ander is natuurlijk afhankelijk van het type verslaving en de ernst, maar dat geldt ook voor de hartkwaal.

[Blues-Bob]

Waar komen de psychiaters vandaan? Dit betreft toch verslavingsproblematiek onder alle artsen?
@Windsurfer
Hoewel mensen na het krijgen van een aandoening prioriteiten veranderen en levensvisies soms veranderen, lijkt mij dat verslaving als aandoening bekend staat om het veranderen van de prioriteiten gericht op het in stand houden van de aandoening, ten koste van redelijkheid. Iets wat bij bijvoorbeeld hartkwalen niet echt een issue is. Verslaving met een hartaandoening vergelijken in een op een ander gericht beroep lijkt mij wat scheef. Maar zoals je zelf al schreef je moet het per verslaafde bekijken, in principe is het niet ondenkbaar dat een klasse arts, een slecht onthouder kan zijn.

Groet,

Bob

[Jagang]

Maar zoals je zelf al schreef je moet het per verslaafde bekijken, in principe is het niet ondenkbaar dat een klasse arts, een slecht onthouder kan zijn.

Groet,

Bob

Alzheimer?