Ken Yehuwdi wat leuk dat je daar zo een topic over begint!! Naast de eindtijd (apocalyps) is Genesis een van mijn favoriete stukjes bijbel!!
Ik voel de drang om de quoten want er zijn al heel veel slimme, interessante en leuke dingen gezegd. Natuurlijk kan je je fantasie volledig los laten wanneer het woordje almachtig in gebruik wordt genomen.
Jagang schreef:
Hoewel.. Ook bij almacht kan je je afvragen of verrassingen daar wel bij passen.
Immers: Als je je laat verrassen, impliceert dit toch dat er kennelijk zaken aan de gang zijn die je niet onder controle hebt, ofwel: Zaken waarbij je macht en invloed niet van toepassing zijn geweest.
Is het vreemd om te concluderen dat alwetendheid eigenlijk valt onder de paraplu van almacht?
Ik heb hier ook wel eens over gedacht. Met almacht wordt denk ik geduid aan 'wat te doen in actie', alwetend gaat over 'potentie zonder actie'. Wat je wéét, kán je gebruiken maar er is terughoudendheid.
Natuurlijk is een voorwaarde om overal (letterlijk ALLES) macht en invloed uit te kunnen oefenen dat je over het onderwerp kennis bezit.
Dus is almacht niet los te koppelen, immers: Als je niet weet hoe het werkt kan je het niet sturen, hoogstens beïnvloeden maar dan weet je niet wat het gevolg is. Macht gaat uit van voorbedachte rade: Je hebt een wil en macht gebruik je om die wil invloed te geven. Beïnvloeden kan dus in context worden gebruikt en daar moet over na worden gedacht.
De vraagstelling is in dat licht dus enigszins onvolledig want, wat is de wil van deze God? Wil hij verrast worden én almachtig blijven? Dan is dat geen optie.
De enige mogelijkheid zou zijn om niet meer almachtig te zijn, maar dat betekend automatisch dat alles gemaakt door root-user God ontoegankelijk wordt: Er kan geen gebruik meer worden gemaakt van alles wat uit deze almachtige is voorgekomen, immers is de invloed daarvan verdwenen en daarmee alles wat uit deze God voort is gekomen inclusief het verlies van zijn almacht.
In principe zou deze God door on-almachtig te worden automatisch zijn almacht terugkrijgen, wat hem niet almachtig maakt. Deze God, is vervloekt.
Máár, in het "Lord of the Rings universum"... Boek "De Silmarillion" in het éérste hoofdstuk genaamd "Ainulindalë" zingt Eru (in Quenya: Ilúvatar) de eerste muziek en in dat proces ontstonden de Ainur, die de vrucht van zijn denken waren en gaf hij hen de macht om zijn muziek te beïnvloeden. Maar elk waren ze maar een déél van zijn denken, en door interactie werd de symfonie méér dan de som van Zijn delen en daar genoot Ilúvatar zéér van!
Béter dan genesis zeg ik je!
docterwho schreef:
Als een almachtige god behoefte voelde om te scheppen om daaruit een bepaalde gemoedstoestand te halen geeft dit aan dat dit scheppen god veranderd.
Precies! En is almachtigheid per definitie niet statisch? Als de eigen aard beïnvloed wordt, in essentie anders is eerst, dan ná een actie, dan is er sprake van macht maar kan je het al- voorzetsel wel weglaten. Ik denk ook dat een uiterste niet aan verandering onderhevig kan zijn. Dat is de karakteristieke aard van de definitie.
Ken Yehuwdiy schreef:Als de almachtige God nog een almachtige God zou scheppen, kan die hem dan verrassen?
Nee. Want deze zou dezelfde eigenschappen hebben en ze zouden elkaar dus constant doorzien en precies evenveel invloed uit kunnen oefenen.