Joods monotheïsme

[Rereformed]

Hoe kan de psyche bij reëele uitzichtloosheid teruggrijpen op hoopgevende alternatieven om ondragelijkheid te voorkomen? Geloof in een uiteindelijk rechtvaardige voortzetting is m.i. emotioneel soms de meest economische benadering.
Waar ik recentelijk geïnteresseerd in ben geraakt, is de inherente capaciteit van de psyche om via de toepassing van afweermechanismen en copingmechanismen een situatie draaglijker te maken.

Ik heb een voorbeeld voor je gevonden:

"Zaterdag 15 Juli 1944: Mijn dromen lijken absurd en onuitvoerbaar. Toch houd ik ze vast, ondanks alles, omdat ik nog steeds aan de innerlijke goedheid van de mensen geloof. Het is me ten enenmale onmogelijk alles op te bouwen op de basis van dood, ellende en verwarring. Ik zie hoe de wereld langzaam steeds meer in een woestijn herschapen wordt, ik hoor steeds harder de aanrollende donder die ook ons zal doden, ik voel het leed van miljoenen mensen mee, en toch, als ik naar de hemel kijk, denk ik dat dit alles zich weer ten goede zal wenden, dat ook deze wreedheid zal ophouden, dat er weer rust en vrede in de wereldorde zal komen.
Intussen moet ik m'n denkbeelden hoog en droog houden; in de tijden die komen zijn ze misschien toch nog uit te voeren!
Je Anne M. Frank."

[ChaimNimsky]

Rereformed,
Je voorbeeld is niet helemaal correct en volledig. Integendeel, Anne Frank putte juist hoop uit haar geloof in een God. Zelfs op dezélfde dag en op dezélfde pagina schreef ze:

... wij, jongeren, hebben dubbele moeite ons te handhaven in een tijd waarin alle idealisme vernield en verpletterd wordt, waarin de mensen zich van hun lelijkste kant laten zien, waarin getwijfeld wordt aan waarheid, recht en God. Dat is het moeilijke in deze tijden: idealen, dromen mooie verwachtingen komen nog niet op of ze worden door de gruwelijkste werkelijkheid getroffen en zo totaal verwoest...

(bron)

En dit is haar advies uit hetzélfde dagboek :

... Voor ieder die bang, eenzaam of ongelukkig is, is stellig het beste middel naar buiten te gaan, ergens waar hij helemaal alleen is, alleen met de hemel, de natuur en God. Want dan pas, dan alleen voelt men dat alles is zoals het zijn moet en dat God de mensen in de eenvoudige, maar mooie natuur gelukkig wil zien...

(bron)

En waardoor werd ze zelf gelukkig? Ze schrijft in hetzelfde dagboek (Woensdag, 23 Februari 1944):

Ik verlang net zoals jij naar vrijheid en lucht, maar nu geloof ik, dat we voor deze ontberingen ruimschoots vergoeding hebben gekregen. Dit besefte ik plotseling toen ik vanmorgen voor het raam zat. Ik bedoel vergoeding van binnen.
Toen ik naar buiten keek en eigenlijk God en de natuur recht en diep aankeek, toen was ik gelukkig, niet anders dan gelukkig.

(bron)

Bovendien gaat het me niet om voorbeelden, maar om de vraag hoe de psyche bij reëele uitzichtloosheid het best kan teruggrijpen op hoopgevende alternatieven om ondragelijkheid te voorkomen. Geloof in een uiteindelijk rechtvaardige voortzetting is m.i. emotioneel soms de meest economische benadering. Religie zou m.i. goed passen bij de inherente capaciteit van de psyche om via de toepassing van afweermechanismen en copingmechanismen een situatie draaglijker te maken.

[Rereformed]

Ja en? Zo heb ik ook een half leven gepraat. God als iets wat nou eenmaal bij het leven hoort. Het komt er als een stopwoord achteraan wanneer je ontroerd wordt door de azure hemel boven je en een vredige natuur om je heen. Met bijbehorende gedachte dat het lelijk is als je God er niet meer bij laat horen.

Als je met de godverslaving opgegroeid bent is het moeilijk om je bewustzijn te vergroten. Dat alles precies hetzelfde is zonder het woordje God erbij te halen.

[ChaimNimsky]

Hoi Peter,

...datgene dat mij het meest als ondragelijk over komt is een eeuwigheid. . . .

Doet me denken aan een klein verhaaltje dat ik laatst hoorde.

Een man stierf en kwam aan bij de poorten van het hiernamaals. Toen de poorten voor hem opengedaan werden, zag hij een schitterend landschap met de prachtige paleizen. En de poortwachter zei: “dit is vanaf nu je thuis, voor altijd. Vraag alles wat je wilt en het zal je gegeven worden”. Zo gingen jaren voorbij: het lekkerste eten en drinken, de meest wonderbaarlijke architectuur, etc.

Maar na een tijd begon het wat te vervelen. Hij verzocht de poortwachter het venster open te zetten dat uitzicht bood op de aarde, en dacht “ik heb hier het beste en mooiste; wat meer kan ik wensen? Ik wil zien hoe zwaar het leven op aarde is om zodoende weer te kunnen ervaren hoe goed ik het eigenlijk heb in vergelijking tot hen”.

Het venster werd opengezet. Maar na een tijd verzocht de man de poortwachter het venster open te zetten dat uitzicht bood op de Hel. “Waarom?” vroeg de poortwachter? “Omdat het alweer begint te vervelen. Ik wil zien hoe zwaar het leven in de Hel is om weer te kunnen ervaren hoe goed ik het hier eigenlijk heb”. Toen begon de poortwachter te lachen en zei: “waar denk je dat je bent? Je bént in de Hel”

[Rereformed]

Da's wel een hele mooie.

[Ken Yehuwdiy]

Ja en? Zo heb ik ook een half leven gepraat. God als iets wat nou eenmaal bij het leven hoort. Het komt er als een stopwoord achteraan wanneer je ontroerd wordt door de azure hemel boven je en een vredige natuur om je heen. Met bijbehorende gedachte dat het lelijk is als je God er niet meer bij laat horen.

Als je met de godverslaving opgegroeid bent is het moeilijk om je bewustzijn te vergroten. Dat alles precies hetzelfde is zonder het woordje God erbij te halen.

En als jij met een hamer op je duim slaat haal je God er ook niet meer bij?

[Krautsjo]

Ja en? Zo heb ik ook een half leven gepraat. God als iets wat nou eenmaal bij het leven hoort. Het komt er als een stopwoord achteraan wanneer je ontroerd wordt door de azure hemel boven je en een vredige natuur om je heen. Met bijbehorende gedachte dat het lelijk is als je God er niet meer bij laat horen.

Als je met de godverslaving opgegroeid bent is het moeilijk om je bewustzijn te vergroten. Dat alles precies hetzelfde is zonder het woordje God erbij te halen.

En als jij met een hamer op je duim slaat haal je God er ook niet meer bij?

Hamer met twee handen vasthouden dan gebeurt dat niet en haal je god erbij als je een drietal letters uitspreekt, haal ik shit of kut erbij als ik verkeerd sla ? Maar ik wil er wel een kus op dat is ook een drieletterig woord. ( shit =4 , ik weet het maar het klinkt als drie)

[Ken Yehuwdiy]

Tja een kus heb ik liever dan een tik op de vingers. De hamer met twee handen vasthouden is een beetje lastig als je de spijker er in wilt slaan, maar zodra dat maar enigszins mogelijk is heeft het ook mijn aanbeveling.

[Fish]

Wie gebruikt er nog spijkers tegenwoordig?

[Bonjour]

Zijn dat niet die schroeven die niet afgemaakt zijn?

[Fish]

Zijn dat niet die schroeven die niet afgemaakt zijn?