Even laten weten dat ik inderdaad denk dat emergentie te veel suggereert. Nadenken over iets en bewustwording van de verwachte gevolgen van je daden (daarin is een logisch verband een ervarings en leerproces gerelateerd cognitief fenomeen), is daarbij zeer waarschijnlijk het hoogst haalbare. Zonder eerdere leerprocessen, die we vaak toch ofwel door verbale overdracht, ofwel door ervaring (lees meemaken) is het zo goed als onmogelijk op logische verbanden te kunnen weergeven, ook voorafgaand aan gedrag. In essentie berust het redenerend vermogen dus op een causaal verband tussen de "opslag" van informatie en het herproduceren. Emergentie wordt denk ik door Philipse verward met (re)productie van informatie. En daarbij verwacht ik dat reproductie en opslag van informatie beide weer te geven zijn als causale verbanden. Hoe logisch die informatie ook verband houdt met het gedrag. Volgens mij hebben we elkaar "hervonden". Punt is dat de redundantie in het gedrag, zorgt voor feitelijke graden van vrijheid. En dat dit probleem overwonnen dient te worden. You can't plough a field by turning it over in your mind. Dus ergens moet een begrenzing zijn, maar ook ergens een keuze. Die keuze is zeer vermoedelijk in het gros van de gevallen minder bewust dan we denken / ervaren.heeck schreef: *) Mijn speculatief vermoeden is dat emergentie in bovenstaande zin een "red herring" is.
Beter lijkt me te passen dat het van jongs af aan trainen op het beantwoorden van vragen als "Waarom heb je dat gedaan, kan je niet nadenken voor je iets doet?!!" bij de meeste mensen effectief is geweest zodat ze dat drie tellen nadenken meestal niet meer zullen nalaten.
Groet,
Bob