Geen Magie in Quantum mechanica

[Peter van Velzen]

Ik heb me een vol uur zitten verbazen, maar de verbazingwekkende aspecten van de Quantum mechanica zouden mathematisch gezien helemaal niet verbazingwekkend zijn. Zoals ik het begrijp werkt het ongeveer als volgt: Er blijkt helemaal geen golffunctie in te storten, maar er is alleen sprake van een extra deeltje (de meting!) welke de golfunctie BEINVLOED, en wel zodanig dat de waarschijnlijkheid van die functie 0 of 1 wordt in plaats van een half. Het z.g. achteraf ongedaan maken van de meting is in feite een filter aanbrengen, welke de golffunctie weer wijzigt en nu zodaning dat de uitkomst weer noodzakelijkerwijs een half wordt. Als de functie 1 is blijkt er sprake te zijn van deeltjes (een deeltje is een golffunctie met de waarde (in plaats en tijd) van 1!), Als de functie een half is, dan moet er noodzakelijkerwijs een interferentiepatroon zijn. De eigenaardige slotconclusie is dat wat wij voor "werkelijkheid" aanzien eigenlijk alleen een zeer grote hoeveelheid "metingen" is, die onderling verbonden zijn. Het zegt Quantum-mechanisch niets over de werkelijkheid. Maar of dat ons iets wezenlijks leert of niet, lijkt mij vooralsnog onbepaald. . .

Waarschuwing: Niet gaan kijken als je er geen uur voor over hebt!

[heeck]

Peter,

Eerst vast een bijdrage over de ontbrekende magie, die ik vaak herlees:
De verkrachting van de Psi (ψ)
Op zijn minst elke keer als ik denk "hoe zat het ook alweer?"
En nu jouw cursus bekijken.


Op minuut 33 gaf ik op.

R.

[siger]

Ik heb de video bekeken maar helaas, ik kan me er nog steeds niets bij voorstellen. Misschien is het nog te vroeg voor popularisatie onder het brede publiek waar ik deel van uitmaak.

Ooit konden mensen niet "begrijpen" dat de wereld geen "beneden" en "boven" heeft, dat de aarde om de zon suist aan bijna 30 km per seconde en dat atomen grotendeels leeg zijn. Dus QM komt ook nog wel goed.

[Peter van Velzen]

Ik heb de video bekeken maar helaas, ik kan me er nog steeds niets bij voorstellen. Misschien is het nog te vroeg voor popularisatie onder het brede publiek waar ik deel van uitmaak.

Ooit konden mensen niet "begrijpen" dat de wereld geen "beneden" en "boven" heeft, dat de aarde om de zon suist aan bijna 30 km per seconde en dat atomen grotendeels leeg zijn. Dus QM komt ook nog wel goed.

Het komt er blijkbaar hier op neer dat de meting - die een deeltje vernietigd! - zodanig op de golffunctie ingrijpt, dat het precies datgene wijzigt wat het interferentiepatroon oplevert. ALs men het resultaat vervolgens filtert, dan wijzigt men wederom de golffunctie en nu weer zodanig dat wel een interferentiepatroon optreed. De kern van de zaak is - vermoed ik - dat elke meting de golffunctie veranderd. De golffunctie is elementair. Wat wij zien als een deeltje is feitelijk een discreet deel van een golffunctie (met op plaats en tijdstip van de meting waarde 1). Wat wij zien als een meting aan een golffunctie is het wijzsigen van de golffunctie met een waarde -1 (we ontrekken namelijk een deeltje aan de golfunctie). De slotsom is - denk ik - dat deeltjes eigenlijk niet bestaan, maar slechts hoeveelheden massa/energie zijn, die we aan een golffunctie kunnen ontrekken.

De gebeurtenis die "entanglement" (letterlijk verstrikking schijnt het) veroorzaakt, tussen twee deeltjes, doet dit met de waarde +2 (ze voegt immers twee deeltjes toe aan de golffunctie), en is daarom geen meting (een meting is altijd negatief), maar doet verder exact hetzelfde met de golffunctie. Maar met informatie sneller dan het licht heeft het dus totaal niets van doen.

De werkelijkheid kent blijkbaar geen toestanden, ze kent alleen gebeurtenissen verbonden door waarschijnlijkheden. Waarnemingen zijn uiteraard ook gebeurtenissen. Dat is uiterst contra-intuitief, want wij denken vrijwel uitsluitend in toestanden. Die lijken echter een illusie.De "fout" achter de Kopenhagen-intrepetatie is blijkbaar dat ze veronderstelt, dat bij een meting toch een toestand ontstaat. Maar toestanden bestaan dus nooit, ook niet als men meet (= een gebeurtenis veroorzaakt). Einstein maakte - lijkt het - dezelfde fout in grotere mate. Hij veronderstelde dat toestanden wel, en waarschijnlijkheden niet bestonden, het is blijkbaar andersom.

NB de wiskundige symbolen heb ik gelaten voor wat ze waren die zeggen me nu eenmaal weinig, ik heb alleen getracht de denkwijze te volgen, en die hier te beschrijven. Mijn ervaring is dat ik bovengemiddeld in staat ben concepten te begrijpen, en zal me er mee moeten verzoenen, dat lang niet iedereen dat kan. Maar waarschijnlijk heb je gelijk en zullen volgende generaties er veel minder moeite mee hebben.

[siger]

De werkelijkheid kent blijkbaar geen toestanden, ze kent alleen gebeurtenissen verbonden door waarschijnlijkheden. Waarnemingen zijn uiteraard ook gebeurtenissen. Dat is uiterst contra-intuitief, want wij denken vrijwel uitsluitend in toestanden.

Dit begrijp ik wel. Het komt trouwens verrassend overeen met mijn eigen filosofietje. Als er al iets statisch zou zijn in de wereld, hoe zouden we dat dan kunnen kennen...

Zoals Democritos al zei "Alles wat is, is toeval en noodzaak".

[heeck]

Voor de doorbijtertjes hier nog verdere uitleg door Garret zelf
http://www.thescienceforum.com/physics/ ... on-qm.html" onclick="window.open(this.href);return false;
Op April 28th, 2011, 02:33 AM komt hij er zelf tussen.
R.