heeck schreef:Jagang
Wil je dit uitgangspunt wat verder voor me uitspinnen om te zien waar de grenzen ervan ongeveer liggen?
Zomaar drie checks:
1) Hoe zit het met een overheid die bepaalt welke geneesmiddelen wel/niet op de markt mogen zijn.
Het is geen directe dwang, maar per saldo kan iets niet meer wat velen blijven willen.
Idem dito met de warenwet.
Consumenten mogen verwachten dat het produkt wat zij aanschaffen, voldoet aan hun verwachtingen.
(Zie ook de waarschuwingen op tabaksprodukten.)
Ik zie niet in hoe dit op gespannen voet staat met zelf kiezen hoe te leven.
Het lijkt me juist bevorderlijk voor die vrijheid.
2) Werknemers die onvoldoende meewerken aan hun eigen genezing door bijvoorbeeld niet naar de dokter of alleen naar de homeopaat te gaan, daar kan de werkgever erg onvriendelijk tegen worden.
Ook geen directe dwang, maar toch.
Het lijkt me bijzonder onwaarschijnlijk dat mensen graag ziek zijn.
Als homeopathie niet blijkt te werken, zullen ze vaak alsnog naar een arts gaan.
Wie dat niet doet, ervaart de consequentie's van zijn/haar ziekte.
Geen directe dwang, maar toch.
3) Werkgevers die werknemers in omstandigheden laten werken die een gevaar voor de gezondheid opleveren worden afgetikt. Ook als de werknemers de maatregelen het liefst overtreden.
Roeland
Logisch, want werkgevers dienen niet te bepalen hoe hun werknemers moeten leven, en daar valt het in gevaar brengen van zijn werknemers, al dan niet door andere werknemers, ook onder.
Hij heeft echter niets te vertellen mbt de vraag of zijn werknemers s'avonds wel of niet naar de kroeg mogen.
Laten we werk en privé wel zo veel mogelijk gescheiden houden.