"slaan" binnen huiselijke kringen

[appelfflap]

Dat is voor mij zo traumatisch geweest, dat zelfs nu nog, als ik in mensen massa mijn metgezellen kwijtraak, ik helemaal in paniek kan raken

iedereen is zijn ouders wel eens kwijt gespeeld, net zoals iedereen wel eens met zijn pollekes op een nog hete elektrische plaat gepakt heeft (en 100 gelijkaardige toestanden die elk kind meemaakt in zijn jeugd).
raar dat het zo traumatisch uitpakt

Er is hier duidelijk gesteld, dat het alleen zonodig gedaan werd.

net zoals de corrigerende tik.
maar voor mij blijft het zachtklinkende "tuigje" gewoon een leiband
(heb tot gisteren nooit vh concept gehoord)

[Maria]

raar dat het zo traumatisch uitpakt

Waarom vind je dat raar?

(heb tot gisteren nooit vh concept gehoord)

Misschien daarom?

Het één is misschien niet direct een antwoord op het andere, maar is wel tekenend voor wanneer je iets raar zou kunnen vinden en wanneer niet.

[appelfflap]

Waarom vind je dat raar?

omdat de overgrote meerderheid vd kinderen wel eens zijn ouders kwijt raakt

Het één is misschien niet direct een antwoord op het andere, maar is wel tekenend voor wanneer je iets raar zou kunnen vinden en wanneer niet.

culturele verschillen?
in Vlaanderen krijgen ze slaag en in Nederland gaan ze aan de ketting. best de landen niet samensmelten, slaag krijgen vd ketting is ni zo slim

[Jinny]

De meeste kinderen lopen gewoon aan het handje.
Alleen bepaalde gevallen, mijn oudste bv, is een tuig, in mijn geval een simpel touw, een oplossing.
Daar heeft hij verder geen trauma's aan overgehouden lijkt pak 'm beet 10 jaar na de laatste keer.

[lost and not found yet!]

Leuk topic! Ook al kan ik er net zo als Mariakat als ouder niet over meepraten! Gelukkig, vind ik! Hoe kan een kind een kind opvoeden? Maar wat betreft mn opvoeding kan ik er wel over meepraten! Opgegroeid als oudste van 12 kinderen, 9 broers en 2 zussen, werden wij regelmatig met een corrigerende tik gecorrigeerd! Wat wil je ook als vader als je er achter komt dat je oudste zoon op 12 jarige leeftijd met een luchtdrukpistool thuiskomt?! En hij wil dat perse houden om indruk op zn vrienden te maken?! Of je koopt, op 11 jarige leeftijd een bromfiets om de buurt onveilig te maken met je vrienden, zoals mijn broer onder mij deed?! En zo kan ik nog wel tientallen voorbeelden geven! In ons gezin, zoals ik ben opgegroeid, heeft een corrigerende tik altijd het nodige effect gehad! Daar zijn al mijn broers en zussen, die zelf allemaal kinderen hebben, het nog steeds over eens! Zo kan het dus ook! Daarom vind ik de term "corrigerende tik" zo leuk! Bij ons werkte het in ieder geval super, en nog steeds een super goede familieband!

[lost and not found yet!]

Ps, en als je een corrigerende tik kreeg, dan wist je op de een of andere manier ook dat je die verdiende! Zelfs, het vroegste wat ik me kan herrinneren, toen ik als 4 jarige de koekjestrommel van mn moeder zat leeg te vreten!

[Blues-Bob]

Dat is voor mij zo traumatisch geweest, dat zelfs nu nog, als ik in mensen massa mijn metgezellen kwijtraak, ik helemaal in paniek kan raken

iedereen is zijn ouders wel eens kwijt gespeeld, net zoals iedereen wel eens met zijn pollekes op een nog hete elektrische plaat gepakt heeft (en 100 gelijkaardige toestanden die elk kind meemaakt in zijn jeugd).
raar dat het zo traumatisch uitpakt

Vooral die kinderen die te water geraakt zijn, hebben daar goede herinneringen aan. Maar jij hebt jouw kind nooit bij de hand gehouden in het pretpark? Ik vraag me af, indien je kinderen hebt en inderdaad je kind altijd los hebt laten lopen van het derde levensjaar, of een dergelijk ouderschap van superieure kwaliteit is.

Ik vermoed dat hier sprake is van projectie, danwel attributie mbt het tuigje en vastbinden / gevangenschap.

Groet,

Bob

Ps. Aangezien je het concept niet kent, in ons geval was het een bandje om het polsje van het kind heen. Je hebt ook tuigjes die om het middel heen gaan geloof ik. Een touw roept wellicht meer associatie met vastbinden op, maar het idee is niet veel anders.

[Jinny]

Voordeel vh touw was dat de knoop achter de rug zat, en hij het dus niet zelf kon lospeuteren.

[Maria]

omdat de overgrote meerderheid vd kinderen wel eens zijn ouders kwijt raakt
...
in Vlaanderen krijgen ze slaag en in Nederland gaan ze aan de ketting.

Dit is wat ik meermaals tegenkom.

Mag ik concluderen dat er mensen zijn die denken?
Daar wordt je hard van.
Dat maken we allemaal wel eens mee in het leven.

Aangezien je het concept niet kent, in ons geval was het een bandje om het polsje van het kind heen. Je hebt ook tuigjes die om het middel heen gaan geloof ik. Een touw roept wellicht meer associatie met vastbinden op, maar het idee is niet veel anders.

Voor Appelflap, die associaties krijgt met een ketting.
En verder voor iedereen die het concept niet kent.

http://www.kindertuigje.nl/" onclick="window.open(this.href);return false;

Superhandig voor ieder kind en ouder, een rugzakje met tuigje. Nooit meer je kind kwijtraken in een menigte omdat hij/zij weer op avontuur is gegaan zonder dit aan papa of mama te vertellen. Ideaal voor op vakantie (in het buitenland), een dagje naar het pretpark of de kermis of gewoon tijdens de wekelijkse boodschappen.

[Maria]

Ps. Aangezien je het concept niet kent, in ons geval was het een bandje om het polsje van het kind heen. Je hebt ook tuigjes die om het middel heen gaan geloof ik.

http://www.ad.nl/ad/nl/1003/You/article ... niet.dhtml" onclick="window.open(this.href);return false;
Heel realistisch.
Toch niet allemaal positief.

Doeltreffend
En dan is er nog de vraag: is zo'n tuigje eigenlijk wel doeltreffend? Leidt het tot een zorgeloze wandeling met je kinderen? Zipp is nog niet helemaal overtuigd. 'Mijn dochter liep steeds sneller. Ik probeerde haar bij te houden, want als ik dat niet deed, viel ze achterover door het tuigje,' schreef zij. 'Ik had echt het gevoel dat ik met een hond aan het wandelen was, niet dat ik mijn kind beschermde tegen het gevaar op straat.' Toch is ze niet helemaal tegen het gebruik van een tuigje. Ze denkt dat het voor sommige kinderen wel kan werken. 'Een buggy is voor een kind veel verstikkender dan een tuigje', meent ze.

Ook hier zal het kind aan moeten wennen.
Is dat nou echt het enige negatieve ten opzichte van de voordelen?
Blijft één probleem:
Als je je wat aantrekt van omstaanders.
Bij jouw oplossing zou deze moeder alleen nog verstoord worden door het negatieve commentaar van omstaanders.
Daarbovenop is een touwtje of een leuk gekleurd lint ook een heel wat goedkopere oplossing en handiger als je het kind weer los wil laten lopen, als dat weer even kan.
Dat touwtje stop je gewoon weer in je zak.

[Jinny]

Voordeel van een simpel touw door de riemlussen is dat het touw op het zwaartepunt zit, het kind kan zich niet omverlopen.
Is de mijne tenminste nog nooit gebeurd.
Ik heb het touw ook wel eens even aan mijn eigen riem gebonden als ik even twee handen nodig had. (sjagje draaien oid)

En omstanders.....
Daar heb ik me nog nooit iets van aangetrokken.

[appelfflap]

Maar jij hebt jouw kind nooit bij de hand gehouden in het pretpark?.

ben je boos omdat ik het mooi en zachtklinkende tuigje op hetzelfde niveau als een leiband zet en het in essentie net zo agressief als een corrigerende tik vind?

[Jinny]

Dan liever een touw, dat klinkt tenminste simpel.....
Overigens kunnen mensen die geen (moeilijke danwel lastige) kinderen op hebben hoeven voeden inderdaad heel weinig hiermee.
Ik zie het aan mijn pleegbroertje, ongewild kinderloos, maar wel denken dat hij expert kinderen opvoeden is.

[lost and not found yet!]

Ik zie het aan mijn pleegbroertje, ongewild kinderloos, maar wel denken dat hij expert kinderen opvoeden is.

Hoho! Ik ben gewild kinderloos maar ik ben een expert in het opvoeden! Mijn 43 neefjes en nichtjes lopen weg met mij! Suikeroom? Ik weet het niet, maar ze willen allemaal zo veel mogelijk bij mij langs komen! Bij deze oom, die zelf bewust kinderloos is, is alles mogelijk! Heerlijk! Is trouwens ook goed voor mn oudedagvoorziening!

[Peter van Velzen]

Dan liever een touw, dat klinkt tenminste simpel.....
Overigens kunnen mensen die geen (moeilijke danwel lastige) kinderen op hebben hoeven voeden inderdaad heel weinig hiermee.
Ik zie het aan mijn pleegbroertje, ongewild kinderloos, maar wel denken dat hij expert kinderen opvoeden is.

De meeste mensen zijn expert in kinderopvoeden, het zit in onze genen. Maar niet iedereen is expert in lastige kinderen opvoeden, of moet ik zeggen niemand? Ik geef weliswaar hoog op van mijn moeder, maar misschien waten wij gewoon niet lastig genoeg om het haar moeilijk te maken. . . .