Nu was Saulus een leerling van de beroemde rabbi Gamaliël. Dat moet wel dezelfde Gamaliël zijn geweest die in het sanhedrin door zijn toespraak voorkwam dat de apostelen zouden worden geëxecuteerd. Hij adviseerde: “Laten begaan die nieuwe beweging, die bloedt vanzelf dood”. (5:14)
Als Saulus een échte leerling is geweest van Gamaliël, heeft hij zich dan niet - uiteraard in het Aramees of Grieks - afgevraagd ‘WWGD’? (What Would Gamaliël DO?).
Saulus ging, brieven van het sanhedrin op zak, met een stel makkers op weg naar Damascus. Eerst iets over Damascus in die tijd.
Damascus is volgens de sagen een van de oudste steden ter wereld. De naam Di-ms-qu wordt voor het eerst vermeld ca. 1475 v.C. in een lijst van Syrische steden, door de Egyptische farao Thoetmozes III veroverd. Op een terp ca. 15 km ten zuidoosten van Damascus heeft men resten gevonden die wel teruggaan tot 1700 v.C. en ouder.
In tal van oorlogen, met afwisselend geluk gevoerd, hebben de koningen van Damascus gepoogd het rijk van Israël en geheel Palestina te onderwerpen, totdat in 732 v.C. de Assyrische koning Tiglatpileser III Damascus veroverde en het land tot een provincie van het Assyrische rijk maakte.
In 333 v.C. viel Damascus door verraad in handen van Parmenio, de veldoverste van Alexander de Grote.
In 64 v.C. werd het met geheel Syrië een Romeinse provincie.
Naar die hoofdstad Damascus (waarover nog veel meer is te vertellen) was Saulus met zijn vrienden (hoeveel?) dus onderweg om <i>'de aanhangers van de weg'</i> (sic!!!) uit hun synagogen en huizen te halen en naar de gevangenis in Jeruzalem te brengen. Later meer over die <i>'aanhangers van de weg'</i>.
Hemelsbreed een reis van 230 KM, zoiets als van Alkmaar naar Maastricht. Of er toen al ‘gebaande wegen’ waren? Ik betwijfel het, maar het kan natuurlijk. Over de grond zal het beslist een stuk langer zijn geweest. Ik schat het op een reis (als hij vlot gaat) van 16 tot 20 uur.
Een tijd geleden zette ik de TV aan en zag in een onherbergzaam woestijnlandschap met bergen een ruiter naderen, een stelletje ruiters achter zich aan. Op eens trok de man zijn paard om, viel op de grond en werd bestraald door een licht. ‘Saulus’ dacht ik en… dat was zo want het was de EO.
Hoe kómen we aan dat paard? Heb ik een tekst gemist? Waren paarden in die tijd in Israël al het gewone vervoermiddel? Je gaat me niet vertellen dat de rest op muilezels reed want die houden volgens mij geen dravend paard bij. Of zou het hele stel tóch te voet zijn gegaan? Dan duurt de reis een uur of 50! Maar goed… ieder zo zijn bedenksels. We 'weten' het dus weer een keertje niet. Het wordt dus ‘interpreteren’.
Ze zijn wel de Israëlisch-Syrische grens overgestoken. Zou er toen al douane zijn geweest? “Mag ik uw paspoort even zien”? en in Syrië: “Wat is de reden van uw bezoek”? Want het is toch eigenlijk van de gekke dat je met een stel gedreven kerels naar een ander land gaat om daar in de hoofdstad een aantal burgers te arresteren en gevankelijk weg te voeren. Zouden ‘ze’ dat pikken in Syrië?
Stel je voor: er komt hier een bende roomse Belgische Hell's Angels om in Amsterdam alle gereformeerden-vrijgemaakt uit hun huizen te sleuren! Het mag natuurlijk ook een andere christelijke denominatie zijn, anders denk je nog dat IK iets tegen vrijgemaakte gereformeerden heb!
(Beetje 'dollen'!)Logistiek lijkt het me trouwens ook al een ondoenbare klus want moet al dat volk de hele terugweg lopen? Ook de kinderen? Het ‘brein’ achter de overval heeft volgens mij onvoldoende nagedacht. Tóch?
Volgende keer ga ik verder, anders worden het van die 'lappen'.
Groeten.
Fons.
Hebr 6: