op de rand

[Erik]

Dit topic laat eens te meer zien hoe dogmatisch geloof functioneert.
Het is totaal gebaseerd op angst.
Voor afvalligen (lees: mensen die gaan nadenken) is er een veiligheidsclausule opgenomen om te voorkomen dat de afvallige meer gelovigen meesleurt, en die bestaat dan uit het "feit" dat deze afvallige nooit echt bekeerd is geweest.nooit een ware gelovige.
Overigens zie je dit in ieder van monotheistische geloven.

Wat betreft de TS, je bent een ongelovige, altijd al geweest en je zal het altijd blijven.
Waar je geweldige medegelovigen je nu mee achter hebben gelaten is enkel het restant van een hersenspoeling.
Maar bekijk die angst met rede en logica en hij verdwijnt als sneeuw voor de zon.
Die angst is namelijk ongegrond, je kunt net zo bang om de straf die je staat te wachten van alle andere goden waarin je nooit gelooft hebt.
Een belachelijke onzekerheid die maar 1 logische gevolgtrekking kan hebben: goden bestaan niet, net zo min als kabouters, elfjes, sinterklaas etc.

En de "vrienden" die je nu hebben laten vallen zijn nooit je vrienden geweest anders hadden ze je wel gesteunt.
Er wacht een wereld vol vrijheid en nieuwe vrienden op je.
Koester die nieuwe vrijheid en vrienden!

[caprys]

Het crisismoment is voorbij. Het zal ook wat met de feestdagen te maken gehad hebben. Dat is altijd een moeilijke en stresserende periode voor mij. Als het me te veel wordt grijp ik al snel terug naar het geloof.

Bedankt voor de raad en steun. Ik heb er veel aan gehad.

[Fish]

Het crisismoment is voorbij. Het zal ook wat met de feestdagen te maken gehad hebben. Dat is altijd een moeilijke en stresserende periode voor mij. Als het me te veel wordt grijp ik al snel terug naar het geloof.

Bedankt voor de raad en steun. Ik heb er veel aan gehad.

Goed dat je weer beter te pas bent.

[caprys]

Misschien willen jullie mijn verhaal lezen. Hoe het komt dat ik van ontdek islam verbannen ben. Ik hoop dat het duidelijk geschreven is. Ik wil het afsluiten en het neerschrijven helpt me daarbij.

Toen ik ongeveer twaalf jaar was had ik een fantasievriend. Ik voelde me onbegrepen en alleen (ik wist toen nog niet dat ik autisme had). Die fantasievriend begreep me wel. Ik zag hem als ik me eenzaam voelde en verdrietig was. Dan steunde hij mij. Naarmate ik ouder werd verdween die fantasievriend niet, hij werd alleen maar intenser. Ik ‘ontdekte’ steeds meer over hem. Dat zijn naam Robin wauters was, dat hij lichtblond haar had en blauwe ogen, en nog veel meer. Hij werd meer dan een fantasie. Ik gaf hem steeds meer een eigen persoonlijkheid. Ik schreef mezelf emails en brieven die zogezegd van hem kwamen. Ik loog tegen mijn ouders dat hij echt bestond.
Ik was denk ik zestien jaar toen ik me ook als hem ging voordoen op internet. Als ik een spel vond dat ik graag speelde, maakte ik twee account aan. één voor mezelf en één voor hem. Zo had ik hem bij me. Ik begon het leuker te vinden om hem te zijn in plaats van mezelf. Ik had het moeilijk en ik wou aan mezelf ontsnappen. Die uitweg vond ik in Robin. Ik werd Robin. Ik kreeg interesse in forums en daar kwam ik op als hem. Het voelde veilig aan. Niemand kon mij kwetsen, want ik was toch mezelf niet. In het begin was ik me er van bewust dat ik niet Robin was, maar naarmate ik me meer als hem ging voordoen werd het moeilijker om me van hem los te maken. Ik deed het niet met kwaad opzet. Ik wou niemand voor de gek houden, dit deed ik voor mezelf. om mezelf te beschermen.
Alles ging goed tot ik op het ontdek islam forum terecht kwam. Ik deed me voor als een ongelovige (wat ik ook was), maar ik werd niet behandeld zoals ik verwacht had. Ik ontmoete heel wat aardige mensen. Ik had me nog nooit zo thuis gevoeld op een forum. Ik zat ongeveer drie jaar op ontdek islam, bijna dagelijks. Maar al die tijd als Robin, niet mezelf. Ik groeide meer naar de islam en uiteindelijk had ik me bekeerd. Toen kwam ik er nog altijd niet voor uit dat ik al die tijd gelogen had. Het woog zwaar op mijn geweten. Ik wou de waarheid vertellen, maar dat kon niet meer. Er was geen weg terug meer. Ik kon Robin niet laten verdwijnen en als mezelf op het forum komen. Toen werd ik verliefd op iemand van het forum. Ik had een goede vriendschapsband met die persoon opgebouwd. Hij ontdekte mijn liefde voor hem en toen hij die liefde ook beantwoorde stortte ik in want het was niet mijn liefde die hij beantwoorde, maar die van Robin. Heel die tijd dacht hij bevriend te zijn met een aardige jongen, zonder te weten dat ik achter die jongen zat.
Ik biechtte de waarheid op, dat alles wat ik hem verteld had een leugen was behalve mijn bekering en mijn liefde voor hem en toen werd ik verbannen. Die vriend had het me wel vergeven, ik heb hem zelfs ontmoet. Het voelde voor hem alsof zijn beste vriend (robin) overleden was. Ik had nooit gedacht dat ik iemand zo veel pijn zou doen. De mensen die er van wisten bleven me steunen. Zo toonden me dat ik ook als mezelf bij hun welkom was en dat ze het me vergaven. Een hele tijd later mocht ik terug komen op ontdek islam. Deze keer als mezelf. Ik was zo blij, maar dan maakte ik een fout. Ik schreef die vriend dat ik me misschien voor hem had bekeerd, dat ik daarover twijfelde. Hij nam aan dat ik gelogen had over mijn bekering. Voor hem was het een ‘leugen’ te veel. Ik wou eerlijk tegen hem zijn. Ik twijfelde en ik wou gewoon dat hij me zou gerust stellen, maar in plaats daarvan liet hij me vallen. Terwijl het geen leugen was. Ik heb nooit gelogen over mijn bekering. Ik werd weer verbannen, deze keer voorgoed. Ik mis het forum, maar het is beter voor me dat ik er nooit meer terug kom.
Het possitieve dat ik er aan overhoud is dat het oke is om mezelf te zijn. Ik doe me niet meer als Robin voor, wat eigenlijk als een muur om me heen stond. Ik laat nog altijd mensen niet te dicht bij komen omdat ik bang ben om gekwetst te worden, maar ik doe me niet meer anders voor. Dit is wie ik ben, ik heb gelogen en bedrogen en ik heb er spijt van. Het behoort tot mijn verleden en ik ben er klaar mee.

[sytze]

ik wist toen nog niet dat ik autisme had

Is dit niet meer de variant MCDD binnen het ASS? Het Fantasie stukje dan.

Verder,

Het lijkt me bijna gevaarlijk om een fantasie vriendje te hebben die invloed heeft op je leven, Dermate dat je er last van ondervind. Het is iets wat ik wel herken. Het is een leugen tegen jezelf, je maakt anderen onderdeel van je leugen waardoor je fundamenten creëert voor de leugen. Verdere fundamenten worden opgebouwd doordat je het identiteit geeft en je voordoet als de 2e persoon. Een leugen met zoveel fundamenten is gevaarlijk. Je raakt namelijk het zicht op de werkelijkheid kwijt. Je creëert een eigen werkelijkheid.

Maar buiten het idee dat het gevaarlijk zou zijn is de vraag waarom je een fantasie vriendje hebt bedacht veel interessanter, maar je geeft er zelf al antwoord op, voor de veilige muur om je heen.

Maar waarom die veilige muur om je heen? Dat is een vraag die mij interesseert maar die je niet hoeft te beantwoorden in dit topic als je dat niet wilt. Misschien moet je het voor jezelf houden of kun je pb'en met iemand die je vertrouwd, ik sta overigens ook open voor pb'en (graag zelfs) Ik ben zal maar zeggen een ervaringsdeskundige op het gebied van ASS en dan specifiek MCDD.

Want nu beginnen er mij dingen te dagen. Misschien was het kiezen voor je geloof waar je vanaf bent gestapt wel onderdeel van het creëren van je eigen werkelijkheid? en dus onderdeel van de veilige muur?

In dat geval, als mijn gedachten waarheid zijn zijn er 2 fundamenten voor een zogezegd "muurtje". De fantasie vriend en het geloof. Maar wat rust er op de muurtjes? Oftewel, wat was de reden voor het hebben van de muurtjes?

Groet, Sytze

[Peter van Velzen]

Wat een onverwacht verhaal. Zelf kan ik nauwelijks liegen, maar eerlijk gezegd was jouw leugen niet zo heel erg onwaar. Robert was immers geheel en al jouw bedenksel. Wat ik zo jammer vindt is dat men je meent te moeten straffen wanneer je eindelijk het "bedrog" toegeeft. Waarom kan men je niet vergeven? Goede dadem moeten beloond worden, niet gestraft. Wie zijn leugen opbiecht nog voordat hij of zij doorzien is, moet men daarom als een goed mens behandelen. Het gaat niet aan zo iemand slechter te behandelen dan degene die in zijn leugens volhardt.

Anderzijds kan ik er ook wel weer begrip voor hebben dat men zich gekwetst voelt. Wie al te veel hecht aan woorden op een forum, kan dat inderdaad overkomen. Dus ook die mensen moet niets nadragen.

Mocht het zo zijn dat je juist hier liegt en juist wel een blonde jongen bent met de naam Robert, weet dan dat ik het je in ieder geval niet zou verwijten. Het heeft geen zin boos te worden over een bedrog, waardoor men eigenlijk niet geleden heeft. Je hebt me het gevoel gegeven dat ik met een onbekende mee kan voelen, en daarmee heb je me zeker geen kwaad gedaan.

Wederom: Het ga je goed. . .

[Jinny]

Wat een verhaal,
Autisme heeft de neiging om een eigen wereldje te creëren, ik begrijp dat wel.

Een boek dat ik je kan aanraden, 'een vreemde wereld'.
Lees het en begrijp jezelf.

[Optimist]

Kijk ook eens bij Stichting Balans wat ze voor je kunnen doen. Ik denk heel veel!

gegroet,

een Asperger

[caprys]

Wat een onverwacht verhaal. Zelf kan ik nauwelijks liegen, maar eerlijk gezegd was jouw leugen niet zo heel erg onwaar. Robert was immers geheel en al jouw bedenksel. Wat ik zo jammer vindt is dat men je meent te moeten straffen wanneer je eindelijk het "bedrog" toegeeft. Waarom kan men je niet vergeven? Goede dadem moeten beloond worden, niet gestraft. Wie zijn leugen opbiecht nog voordat hij of zij doorzien is, moet men daarom als een goed mens behandelen. Het gaat niet aan zo iemand slechter te behandelen dan degene die in zijn leugens volhardt.

Anderzijds kan ik er ook wel weer begrip voor hebben dat men zich gekwetst voelt. Wie al te veel hecht aan woorden op een forum, kan dat inderdaad overkomen. Dus ook die mensen moet niets nadragen.

Mocht het zo zijn dat je juist hier liegt en juist wel een blonde jongen bent met de naam Robert, weet dan dat ik het je in ieder geval niet zou verwijten. Het heeft geen zin boos te worden over een bedrog, waardoor men eigenlijk niet geleden heeft. Je hebt me het gevoel gegeven dat ik met een onbekende mee kan voelen, en daarmee heb je me zeker geen kwaad gedaan.

Wederom: Het ga je goed. . .

Wees gerust, ik lieg hier niet. Ik ben een vrouw en als daar twijfels over zijn dan wil ik me gerust aan iemand betrouwbaar tonen op skype en die kan het dan bevestigen.

De reden van dat muurtje om me heen heeft verschillende oorzaken. Het is door een samenloop van omstandigheden.

Bedankt allemaal voor de reacties.

[caprys]

Ik was even vergeten dat ik naar de bijeenkomst van oi en ft ben geweest. Mensen die daar ook zijn geweest kunnen bevestigen dat ik een vrouw ben.

[Peter van Velzen]

Ik was even vergeten dat ik naar de bijeenkomst van oi en ft ben geweest. Mensen die daar ook zijn geweest kunnen bevestigen dat ik een vrouw ben.

Glimlach

Ik twijfelde daar niet echt aan, ik wilde alleen uitleggen dat kleine onwaarheden over je persoon, niet echt schadelijk hoeven te zijn op een forum. (mocht je schuldgevoelens hebben), en gaf daartoe het omgekeerde voorbeeld, van wat jij op ontdek de islam zegt te hebben gedaan. Het was geen moment bij me opgekomen dat je zou denken dat ik dat serieus zou menen. Excuses, want ik had natuurlijk kunnen weten dat een autist daar wel de neiging toe zou hebben.


Overigens is oi en ft een enigzins oinduidelijke formulering. Ik begrijp dat het een bijeenkomst was (op 25 november in Rotterdam?) waar zowel forumleden van ontdek de islam als van freethinker kwamen. (ik zat uiteraard in Thailand).