Het stukje bolt heb ik gedaan, vanwege het interessante aspect.
Waren het wel de visionairen die de doorslag gaven?
Of bleken de economische motieven het breekpunt te zijn?
Feit is dat de kwaliteit van de slaven achteruit liep, de sterke negers waren een beetje op.PietV. schreef:Mocht dat punt arriveren. Dan zal ik hem nog een paar vragen aanbieden. Voorlopig is dit niet van toepassing. Conditioneel is deze man nog prima in staat om een paar zinnen te voltooien.gerard_m schreef:Dit is het argument dat je zaken in hun tijd moet zien, "het was nu eenmaal normaal destijds". Ik vind dat geen sterk argument als je iets als slavernij beschouwd als goedgekeurd door God. Het lijkt dan op een soort 'gedoogconstructie' van God.
Ik vind sowieso de laatste serie antwoorden minder worden (misschien begint hij het zat te worden).
Het verhaal slavernij zie ik dus als heiden gewoon als een stukje tijdgeest. Het was in deze tijd normaal om mensen als bezit te exploiteren. Pas sinds de 18de eeuw kwam de echte kentering. Misschien uit economische motieven. Er viel niet veel meer te verdienen aan slavernij, maar ook door visionairen die zich gingen afzetten tegen het misbruik van de medemens. Een nuchtere en sobere beschouwing. En het is terecht dat er een monument is voor de miljoenen slachtoffers van dit systeem.
Slaven waren duur in aanschaf en een sterftepercentage van 10 tot 25 procent in het eerste jaar was niet ongebruikelijk.
Dalende prijzen en achterhaalde productiemethoden zorgden ervoor dat de plantages onrendabel werden.
Suriname is daar een goed voorbeeld van, na de definitieve afschaffing is men overgegaan op contractarbeiders (een vorm van slavernij met een einddatum) maar ook dat kon de plantages niet redden.
Overigens stierven er van de contractarbeiders procentueel nog meer dan van de (neger)slaven omdat dat meestal sloebers waren die niet geselecteerd waren op lichaamsbouw.
Wie schiet er gaten in mijn verhaal?