Medicijn brengt autistisch brein in balans

[sytze]

Medicijn brengt autistisch brein in balans

door: Caroline Kraaijvanger.

Wetenschappers hebben tijdens een tweede klinische test aangetoond dat het medicijn arbaclofen de chemische stoffen in het brein van mensen met autisme in balans kan brengen. Dat resulteerde bij vrijwel alle vijfentwintig proefpersonen in minder driftbuien en betere sociale vaardigheden. Een voorzichtige doorbraak, dus.

Op dit moment krijgen mensen met autisme al diverse medicijnen voorgeschreven. Vaak gaat het dan om pilletjes die specifieke symptomen bestrijden. Bijvoorbeeld antidepressiva of antipsychotica. Arbaclofen daarentegen pakt het hele probleem aan. Het medicijn brengt de chemische stofjes in het brein weer in balans. “We proberen de signaalfunctie in het brein te normaliseren,” legt onderzoeker Randall Carpenter uit.

Mensen met autisme produceren teveel glutaminezuur en te weinig gamma-aminoboterzuur. Arbaclofen trekt die verschillen recht. “Het zorgt ervoor dat zij (de patiënten, red.) niet meer overgevoelig zijn.”

Tijdens een eerdere klinische proef bleek ook al dat arbaclofen goed werk verricht. Dat een tweede experiment die resultaten bevestigt, is hoopgevend. Tijdens een derde proef met 150 patiënten moet nogmaals blijken of het medicijn de verwachtingen kan waarmaken.

http://www.scientias.nl/medicijn-brengt ... lans/16000" onclick="window.open(this.href);return false;

Medicijn tegen autisme? Is dit dan het begin van het medicijn tegen autisme? Zijn er mensen die hier meer vanaf weten? Ik hoorde namelijk bij mij op school dat het medicijn tegen autisme was uitgevonden. En dat het autisme binnen 10 jaar zou laten verdwijnen. Is dat waar dit bericht over bericht? Of was dit een ander medicijn?

Groet, Sytze

[Jinny]

Autisme is een andere organisatie van de hersenen, lijkt mij stug dat daar een medicijn voor is.

[Bram Kaandorp]

Autisme is een andere organisatie van de hersenen, lijkt mij stug dat daar een medicijn voor is.

Niet zozeer een medicijn als in genezen, eerder een medicijn als in reguleren van iets dat uit balans is*, als ik het goed gelezen heb.

Zelf heb ik geen behoefte, maar ik kan me voorstellen dat het veel mensen enorm kan helpen - als het doet wat de onderzoekers zeggen dat het doet.

*ETA: in vergelijking met mensen die niet autistisch zijn.

[Jinny]

Bram, hoe kan iets dat anders is georganiseerd 'uit balans' zijn?
Het enige punt is dat het sociaal moeizaam omgaat met 'normale' breinen wegens het ontbreken van een 'sociaal zesde zintuig'.
Maar dat is juist niet 'in balans' te brengen, wat er niet is kan je ook niet balanceren.

[Vilaine]

Ons brein is nu eenmaal een chemische soep. Verhoog het ene stofje of verlaag het andere en er treden gedragsveranderingen op. Daar wordt veel gebruik en misbruik van gemaakt.

Met arbaclofen (een GABA-b agonist) verhoog je de afgifte van GABA en rem je de glutamaat afgifte.
Hierdoor verminderen agressieve buien en angst en wordt de sociale vaardigheid gestimuleerd.
(GHB is overigens verwant aan GABA).

Bij het fragile-x syndroom kun je wel spreken van een (neurotransmitter) dysbalans. Bij andere soorten autisme weet ik het niet. Maar dat wil niet zeggen, dat verandering in evenwicht een positief effect kan hebben.

Het lijkt dus een symptoom bestrijder en niet in geneesmiddel in strikte zin.

[Juglans]

Vilaine schreef:

Het lijkt dus een symptoom bestrijder en niet in geneesmiddel in strikte zin.

Veruit de meeste medicijnen zijn symptoombestrijders, dus op zich zou dit middel niet uit de toon vallen. Het lijkt gewoon in het rijtje van overige psychofarmaca te vallen, zoals je al zei grijpt het aan op neurotransmitterniveau. En inderdaad, genezing is om die reden geenszins aan de orde.
Als het middel inderdaad doet wat men zegt dan lijkt me dat een behoorlijk grote doorbraak. Zeker wanneer er probleemgedrag aan de orde is neemt de hoeveelheid medicatie snel toe. Pipamperon, depakine, carbamazepine, oxazepam, haloperidol, seroquel en nog een zootje worden vrij standaard gegeven, hoe groter de problemen, hoe meer en hoe hoger de dosis. Probleem is dat al deze middelen onderdrukken en dat het stuk voor stuk tamelijk zware medicijnen zijn. Dus een enkel, specifiek middel zou een behoorlijke doorbraak zijn.

[Bram Kaandorp]

Bram, hoe kan iets dat anders is georganiseerd 'uit balans' zijn?
Het enige punt is dat het sociaal moeizaam omgaat met 'normale' breinen wegens het ontbreken van een 'sociaal zesde zintuig'.
Maar dat is juist niet 'in balans' te brengen, wat er niet is kan je ook niet balanceren.

Wat ik bedoelde was dat het dichter in de buurt van niet-autisme komt.

Balans was misschien niet goed gekozen, maar je begrijpt wat ik bedoel.

[Jinny]

Ook dat lijkt mij lastig, het is de manier van denken, het georganiseerd zijn van het brein. (ik herhaal het nog maar eens)
De inwendige bedrading van de hersenen zeg maar.
Dan zou je iemand dus continu onder invloed moeten houden van medicatie om hem/haar te kunnen laten functioneren.
Iemand leren omgaan met de 'handicap' lijkt mij dan verstandiger.

[Fjedka]

Voor de duidelijkheid. Het gaat hier om gevallen van zware retardatie, om mensen met een vorm van autisme die geen enkel contact maken met hun omgeving, waarbij dit medicijn een positieve verandering hierin zou kunnen bewerkstelligen. Om nu elke hoog functionele autist chronisch aan de zware medicijnen te krijgen is geheel overbodig en niet de bedoeling, omdat het ten eerste bij hoog functionele autisten een te verwaarlozen effect zou hebben en ten tweede omdat je vanuit ethisch oogpunt sowieso bij hoog functionele autisten niet aan hun hersenen moet gaan willen sleutelen. Ik heb er in ieder geval geen enkele behoefte aan als asperger. Ik ben tevreden met wie en hoe ik ben en zou niet anders willen.

[Bram Kaandorp]

Voor de duidelijkheid. Het gaat hier om gevallen van zware retardatie, om mensen met een vorm van autisme die geen enkel contact maken met hun omgeving, waarbij dit medicijn een positieve verandering hierin zou kunnen bewerkstelligen. Om nu elke hoog functionele autist chronisch aan de zware medicijnen te krijgen is geheel overbodig en niet de bedoeling, omdat het ten eerste bij hoog functionele autisten een te verwaarlozen effect zou hebben en ten tweede omdat je vanuit ethisch oogpunt sowieso bij hoog functionele autisten niet aan hun hersenen moet gaan willen sleutelen. Ik heb er in ieder geval geen enkele behoefte aan als asperger. Ik ben tevreden met wie en hoe ik ben en zou niet anders willen.

Goed dat het onderscheid wordt gemaakt. Dat is precies wat ik bedoelde. Bij mensen met een zware vorm van autisme kan dit zeer nuttig zijn, maar niet zozeer bij lichtere vormen.