1) Er bestaat bij mijn weten geen enkel gebied waar slechts één diersoort leeft. En waar meerdere diersoorten samenleven moet de één vaak wijken voor de ander en zijn er die door anderen opgepeuzeld worden. De diersoort mens is daar geen uitzondering op. Waarom die altijd als éérste zou moeten wijken (en dus uitsterven) mag je mij eens uitleggen. Dat de mens zijn areaal beperkt door bv. de aanleg van nationale parken is wél iets wat ik toejuich, maar mijn tuin ligt nu eenmaal in de bouwzone, en dáár zijn het de mollen en de slakken die zullen wijken ! Wij respecteren nl. het "recht" van onze hosta's en beschermen ze dus uitgebreid met slakkenkorrel !XveganxchickX schreef:Ok Digit ik zal je vragen beantwoorden, hoewel ik dit al wel in verschillende post heb geschreven.Digit schreef:.....
Vooraleer ik verder praat zou ik eens willen weten hoe je staat tegenover de "rechten" van de malariamug en de tsé-tsé-vlieg ! En graag ook de vergelijking tussen een kip die geslacht wordt en een die door de vos gepakt wordt !
Groetjes,
Digit
De (malaria)mug: 1) ik zou mezelf nooit begeven in dat gebied (dus kans op besmetting is groot) en 2) moest ik er toch zijn, dan zou ik handelen zoals in iedere andere situatie waarin een dier OF mens me aanvalt: ik zou me proberen te verdedigen of weg zien te geraken en dat in eerste instantie zonder dat ik dat dier of die mens moet pijn doen of doden.
Ik weet nu niet hoe groot het gebied van die malariamug is, maar als het zou kunnen zou ik dus ten eerste die mensen daar weg halen. Ik vraag me trouwens erg af wie wiens territorium heeft ingepikt, want lang niet alleen de malariamug is dodelijk voor de mens. Er zijn ook gebeiden waar tijgers/leeuwen/olifanten, ... leefden en waar nu de mens ineens als een paddestoel uit de grond opduikt. Vaak worden zij het slachtoffer van deze dieren omdat zij hun territorium niet zomaar opgeven.
In dat geval vind ik dat dieren al zoveel wordt afgepakt, en dus dat de mens zich best terug trekt.
Is dat niet mogelijk, dan zou ik proberen te vermijden dat die beesten bij de mens geraken.
Pas is het allerslechtste geval zou ik die dieren doden.
Maar dan nog zie ik niet in wat dit te maken heeft met de dieren (en dierenrechten) in onze maatschappij, waardat hun dood totaal onnuttig is (ja je kunt er je maag mee vullen en je smaakpapillen mee plezieren, maar verder is het niet noodzakelijk om te overleven, terwijl een malariamug doodslaan dat wel kan zijn).
En dan die kip: ik snap niet dat je dat zelf niet ziet. Ik heb dat thans al uitgelegd, maar dan niet letterlijk op jouw voorbeeld.
Weet je echt niet wat mijn antwoord daarop is? Je geeft me de indruk dat je dat wel weet en dat je, zo snel dat ik het mijne gepost heb, jij al eentje klaar hebt op daarop te antwoorden.
Dus nogmaals, weet je 't echt niet? Of als je zelf logisch nadenkt: zie je dan zelf echt geen verschil tussen die 2 daden?
2) Ik zie nauwelijks verschil. De vos lust kip, en eet die wanneer hij er aan geraakt. Ik ook, en bij mij gaat dat nu eenmaal via de supermarkt. Hoenderachtigen zijn nu eenmaal altijd eetbaar geweest, en de roofdieren zijn er al langer dan de hoenderachtigen. Daarbij mijd ik wél de batterijkippen, zowel op ethische als gastronomische gronden. Als lid van de enige vleesetende diersoort met empathie ben ik nl. tegen een beestachtige behandeling van dieren !
Het is je volste recht om dat anders te doen, en het is eveneens je volste recht om anderen te proberen overtuigen. Maar dan wel op democratische wijze !
Groetjes,
Digit
Hebr 6: 
