Bericht
door Kitty » 19 sep 2006 14:27
Vrijheid van meningsuiting is een groot goed, dat staat vast. Alleen in sommige gevallen kan dit negatief uitwerken, als het raakt aan discriminatie, onnodige beledigingen of onderdrukking. Als de vrijheid van handelen wordt bedreigd, juist door die vrijheid van meningsuiting dan kom je in een dilemma.
In hoeverre mag iemand dan zeggen: ik wil dat verbieden, als datgene wat men wil verbieden een menigsuiting is van anderen.
Ik denk dat het goed is om net als in Belgie ook bij de vrijheid van meningsuiting een grens te trekken. Een grens om mensen te beschermen. Een grens om gevaarlijke radicale uitingen een halt toe te roepen. Niet om de vrijheid van meningsuiting geweld aan te doen, maar juist om te voorkomen dat mensen worden geschaad hierdoor.
Niet makkelijk, want waar ligt die grens. Hier roept men dat ieder zich moet kunnen uiten zoals men wil, dat in principe alles mogelijk moet zijn, indien het valt binnen de vrijheid van zich uiten. Maar daarnaast is er nauwelijks een tool in handen om de grens te trekken tussen wat kwalijk is en gevaarlijk en wat niet. Dus al te grote vrijheid van meningsuiting en handelen kan ons onze vrijheid kosten. En dat zou toch nooit de bedoeling moeten zijn van het verworven recht altijd en overal je mening te verkondigen of uiten door middel van bijvoorbeeld kwalijke publicaties of reacties die kunnen oproepen tot discriminatie of geweld.
Hoe heeft men hier, met onze vrijheid van meningsuiting, trouwens Mein Kampf kunnen verbieden? Als dit kan, moet dat dus ook kunnen voor bijvoorbeeld de boeken van Jozef Rulof. Welke criteria worden er dan gehanteerd dat maakt dat het ene boek wel en het anderen niet verboden wordt?
En als discriminatie verboden is in Nederland, waar wordt dan die grens getrokken?
Groet,
Kitty
Alle gebondenheid kan vrijheid heten, zolang de mens de banden niet voelt knellen. (naar Erasmus)
Il n’y a que les imbéciles qui ne changent jamais d’avis ... (Jacques Brel)
En de mens schiep God en dacht dat dat goed was.